Problemas dos tacóns altos

Os zapatos, son un dos accesorios que non poden faltar no gardarroupa das mulleres, sobre todo os de tacón alto, xa que estes son símbolo de sensualidade, coquetería e personalidade no xénero feminino.
Datos do 
IMSS revelan que ata 70% das mulleres, entre os 20 e 60 anos de idade outilízanos. Non obstante, o feito de lucir unhas pernas esbeltas e estéticas, a través dos tacóns altos, ten as súas consecuencias.
Estas, van dende as malformacións en pés e xeonllos, ata 
danos irreversibles na columna vertebral que, en moitas ocasións, remata no quirófano. Os zapatos con tacón alto xeran que o pé sosteña o peso do corpo nun só punto, o que crea un desequilibrio e por consecuencia, unha alteración biomecánica polo exceso de traballo que fan os músculos e ósos.

Os estragos que poden causar os tacóns altos:
Dacordo co Dr. Jesús Contreras, xefe de cirurxía de Columna do IMSS, as mulleres teñen varios riscos por usar este tipo de calzado:
Poden presentar problemas na columna vertebral, xa que o corpo se inclina cara a diante facendo un grande esforzo nesta; poderían desenvolver dedos martelo ou xoanetes e calos, debido a que a altura do zapato obriga aos dedos a forzar a súa posición preméndoos continuamente, así como os músculos do papo da perna.

Contreras Nájera, indicou que as alteracións biomecánicas provocan o envellecemento dos discos intervertebrais ou dexeneración discal, que co paso do tempo trae compresión dos nervios e a probable necesidade de cirurxía como tratamento.


tacones rojos

As alternativas…

O experto en saúde, recomenda diminuír ou eliminar o uso de tacóns altos (os maiores a tres centímetros), así como preferir zapatos con maior soporte (tacóns anchos) ou que sexan fisiolóxicos, é dicir que permitan ao pé adoptar a súa posición natural.

O doutor Contreras Nájera, afirmou que o uso frecuente de tacóns altos provoca alteracións ao camiñar, por intentar manter o equilibrio a pesar dun baixo soporte:

O tacón despraza o peso do corpo cara a diante. Isto xera unha tensión sobre un punto definido e ocasiona un mal rego sanguíneo e colocan ao xeonllo nunha posición comprometida ao obrigar flexións que poden producir lesións”, reiterou o especialista do IMSS.

Autora: Mari Blanco

Esta entrada foi publicada en Saúde e etiquetada , . Garda o enlace permanente.

54 Responses to Problemas dos tacóns altos

  1. faa-ivanlois di:

    Podemos definir malformación como unha alteración da forma producida por un trastorno do desenvolvemento. Así, as malformacións poden concibirse como o resultado dunha reacción patolóxica propia das estruturas biolóxicas en desenvolvemento. Isto significa que concluído o desenvolvemento deixa de existir a posibilidade de que se produza unha malformación. Non toda alteración conxénita é unha malformación nin toda malformación é conxénita necesariamente. Existen enfermidades que poden acontecer antes do nacemento sen constituír unha malformación, como por exemplo a sífilis e a toxoplasmse conxénitas, que consisten basicamente en lesións inflamatorias; tamén poden ser connatales trastornos circulatorios e lesións dexenerativas e tumorais. Neste sentido, a patoloxía prenatal é máis ampla que o estudo das malformacións conxénitas. Por outra parte, é certo que polo xeral, as malformacións son conxénitas, pero isto non constitúe unha necesidade de orde conceptual, senón que se debe ao feito natural de que o desenvolvemento da maior parte dos órganos remata antes do nacemento. De feito existen algunhas malformacións postnatais, como por exemplo, dos dentes definitivos. A idea de malformación hai que relacionala con períodos de desenvolvemento e non cun lapso absoluto de tempo.

    Nun organismo o desenvolvemento consiste esencialmente na aparición dun polimorfismo dado por novas estruturas máis complexas que as precedentes no seu nivel de organización. Isto é o que distingue o desenvolvemento biolóxico dos procesos de diferenciación e crecemento. As malformacións distínguense doutros procesos patolóxicos por posuír unha xénese particular e non esencialmente por presentar formas visibles características. De feito, por exemplo, unha hipoplasia e unha atrofia poden presentarse con formas moi similares, e para diferencialas hai que interpretar os feitos de observación en termos da súa patoxenia, moi distinta nunha e na outra.

    As malformacións poden darse en diversos niveis de organización. Poden afectar o organismo enteiro, como nun acardio; un segmento corporal, como na ciclopía; un aparato completo, como nalgunhas malformacións nefrourinarias; órganos illados, como na maioría das malformacións do home, e, por último, tecidos illados, como nos hamartomas e coristomas. Os hamartomas son malformacións de tecidos ortotópicos; os coristomas son heterotopías de tecidos. O concepto de malformacións non é aplicable a células illadas, posto que a célula carece dun desenvolvemento no sentido antes indicado. En principio, as malformacións producen unha perturbación funcional, e, en xeral, canto máis acentuada é unha malformación, maior o trastorno funcional.

  2. faa-tamaraparracho di:

    O emprego de zapatos de tacón pode incrementar o risco de desenvolver osteoastrose, pois o usos destes leva a dobrar os xeonllos, a arquear as costas e agrega máis estrés ás rótulas, o que desgasta a cartilaxe.
    A artrose ou osteoartrose é unha enfermidade producida polo desgaste da cartilaxe, tecido que fai de amortiguador ao protexer os extremos dos ósos e que favorece o movemento das articulacións. Esta é a enfermidade reumática máis frecuente, especialmente entre personas de idade avanzada
    O que ocorre concretamen na artrose, é que a superficie da cartilaxe se rompe e se desgasta, o que provoca que os ósos se movan un contra o outro, xerando fricción, dor, inchazón e perda de movemento na articulación. Co tempo, a articulación chega a perder a súa forma orixinal e poden crecer nelas espolóns (formacións de novo óso sobre a cartilaxe articular danada). Ademais, poden desprenderse anacos de óso e de cartilaxe e quedar flotando ambos dentro do espazo da articulación, o que xera máis dor e dano.
    A artrose pode afectar a calquera articulación do corpo. Porén, as máis frecuentes son a artrose das costas, que soe afectar ao pescozo e a zona baixa das costas (artrose lumbar), a artrosis da cadeira, do xeonllo, a artrose de mans, a trapecio-metacarpiana (rizartrose) ou de pes, as cales soen presentarse a partir dos 50 nos.

  3. faa-iagopadin di:

    O Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) é unha Institución do goberno federal, autónoma e tripartita (Estado, Patróns e Traballadores), dedicada a brindar servizos de saúde e seguridade social á poboación que conte con afiliación ao propio instituto, chamada entón asegurados e habentes dereitos. O afiliado ao seguro obtén un número de afiliación ou NSS.
    Está considerada como a institución de seguridade social máis grande de América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro de 1943 por decreto presidencial do entón Presidente da República, o Xeneral Manuel Ávila Camacho.
    O Instituto Mexicano do Seguro Social nace oficialmente o 19 de xaneiro de 1943 e iniciou operacións o 1 de xaneiro de 1944. Forma parte da Asociación Internacional da Seguridade Social (AISS), da Organización Iberoamericana de Seguridade Social (OISS) e da Conferencia Interamericana de Seguridade Social (CISS) a cal preside actualmente. O seu sindicato, o (SNTSS) Sindicato Nacional de Traballadores do Seguro Social créase en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional respecto dos dereitos laborais e cidadáns e a primeira sección sindical nace en Puebla.

  4. fab-lauraozores di:

    Para maior comodidade e non ter problemas de costas nin de ningún tipo, os podólogos recomendan un zapato pechado de punteira e que esta poida albergar os dedos sen comprimir; se é ampla ten que ter suxeición a nivel da empeña. Debe ter unha sola grosa e a ser posible de goma porque absorbe moito máis os impactos e a forma de camiñar é moito máis fisiolóxica.
    O calzado pode ter un tacón de entre 2,5 e 4 centímetros porque facilita o despegue do pé e é importante que o calzado respecte a forma do pé que é máis ben rectangular. Por iso hai que desbotar aqueles zapatos que ten a punta moi estreita porque favorece que os dedos vaian encollidos, provocan calosidades e pode derivar en xoanetes.
    En caso de levar o pé elevado, canta máis basee teña, mellor. Neste sentido son máis recomendables as plataformas que os tacóns, explican. E a pesar das súas recomendacións, puntualizan que non están en contra dos zapatos de tacón, pero recalcan que hai que usalos con moderación: Son para levalos un anaco.
    Tamén o equilibrio se ve afectado polo uso de tacóns xa que a musculatura das partes laterais do pé e da perna ten que estar a traballar de forma constante para poder equilibrarse. O bambeo que provoca camiñar con tacóns, tan admirado polos estilistas, repercute nos xeonllos, nas cadeiras e nas costas porque a base de apoio do esqueleto son os pés.
    Cando alguén calza uns tacóns fai que se cambien todas as posicións articulares do pé: o nocello queda máis flexionado, isto fai que o xeonllo e a cadeira tamén se flexionen, increméntense as curvaturas nas costas. Isto pode xerar en dores a nivel lumbar e cambios artrósicos no xeonllo dalgún xeito irreversibles tanto no pé coma noutras partes do corpo.
    O tacón é antinatural xa que a superficie do pé está estructurada para traballar en horizontal e que se se pisa demasiado inclinado -e moitos dos tacóns máis de moda non baixan dos 10 centímetros- todo o peso cárgase na zona da punta e aí é onde veñen os problemas de saúde para o pé e outras partes do corpo. A parte do clásico rozamento que dexenera en durezas, dor de pés e mesmo xoanetes.
    Ao camiñar con tanta inclinación queda un perna moi estilizada pero a musculatura extrínseca da perna, especialmente os xemelgos e o sollar (músculo situado baixo os xemelgos), contráense e quedan máis curtos do normal.

  5. faa-carmenvilanova di:

    Os tacóns altos, segundo este artigo, poden desencadear problemas na columna vertebral.
    A columna vertebral, espiña dorsal ou o raque é unha complexa estrutura osteofibrocartilaxinosa articulada e resistente, en forma de talo lonxitudinal, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. A columna vertebral é un órgano situado (na súa maior extensión) na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza (á cal sostén), pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte.
    A columna vertebral consta de cinco rexións, contando con 33 vértebras, dividíndose en: rexión cervical (7 vértebras), rexión torácica (12 vértebras), rexión lumbar (5 vértebras), rexión sacra (5 vértebras) e rexión coxígea (4 vértebras).
    Biomecánicamente falando, a columna vertebral ten dúas grandes funcións:
    En primeiro lugar, é un piar que sostén o madeiro, e mentres máis inferior (lumbar), máis centralizado está con respecto dos demais compoñentes, para soportar mellor a carga do hemicuerpo que queda sobre esta zona. Así mesmo, na rexión cervical tamén se distribúe no centro (para soportar a cabeza), isto é o que veriamos nun corte anteroposterior. Non é así na zona número debido á súa función de albergar algúns dos principais órganos.
    En segundo lugar, a columna protexe dous dos principais elementos do sistema nervioso central, que son a medula espiñal, aloxada na súa canle raquídea e, posto que este comeza no burato magno occipital, tamén ao bulbo raquídeo.
    Por suposto, non podemos esquecer a importancia dunha columna articulada que permite o movemento do madeiro e a diferenza que achega esta capacidade con outras especies que é a bipedestación.

  6. faa-marinabusto di:

    A equilibriocepción ou sentido do equilibrio é un dos sentidos fisiolóxicos. Permítelles a humanos e animais camiñar sen caer. Algúns animais son mellores nisto que os humanos; por exemplo, os gatos, que poden camiñar sobre un valo fino usando o seu oído interno e cola para equilibrarse. Os animais avalían e responden aos desprazamentos do equilibrio, onde o corpo se encontra en equilibrio con respecto á gravitación, a aceleración e outras forzas que afectan á súa posición e movemento. Mesmo as augamares se endereitan a si mesmas logo de voltearse de cabeza. Os primeiros órganos do equilibrio evolucionaron entre os peixes, anfibios e réptiles e tiñan pouco ou nada que ver coa audición.
    Ao interromperse o sentido do equilibrio prodúcense mareos, desorientación e náuseas.
    A equilibriocepción de animais invertebrados é completamente diferente, e reside noutro órgano chamado estatocisto, que detecta a posición de pequenas rochas calcáreas para determinar cara a onde é “arriba”.

  7. fab-mariangaleano di:

    O Instituto Mexicano de Seguro Social (IMSS) é unha institución do goberno federal, autónoma e tripartite (goberno, empresarios e traballadores), dedicada á prestación de servizos de saúde e de seguridade social para a poboación que ten filiación ao propio instituto, chamado entón presa e atribúe. A filial de seguros obter un número de asociado ou SSN.
    É considerada a maior institución de seguridade social en América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro, 1943por decreto presidencial do entón Presidente da República, Xeneral Manuel Avila Camacho.
    O Instituto Mexicano de Seguro Social naceu oficialmente o 19 de xaneiro de 1943 e iniciou as súas operacións o 1 de xaneiro de 1944. Forma parte da Asociación Internacional de Seguridade Social (AISS), a Organización da Seguridade Social Iberoamericana (ISO) e a Conferencia Interamericana de Seguridade Social (CISS), que preside actualmente. Seu sindicato, o (SNTSS) Unión Nacional dos Traballadores da seguridade social créase en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional dos dereitos dos traballadores e dos cidadáns da Unión e da primeira sección naceu en Puebla.

  8. faa-emiliolumbres di:

    A columna vertebral é unha das estructuras máis importantes no organismo de moitos seres vivos, especialmente no do ser humano. Esta estrutura osteofibrocartilaxinosa compónse de varios elementos e ten unha forma alargada e levemente curva nalgunhas seccións. Ubícase na parte posterior do orgnaismo e serve como apoio ao resto do esqueleto, ademais de ser a responsable de contener a información que o sistema neurolóxico necesita para a movilidade das diferentes partes do corpo.
    A columna vertebral ten como principal obxectivo o de soster ao resto do esqueleto e ademais ten a importantísima función de protexer á médula espiñal que corre polo interior das vértebras. A columna vertebral tal como di o seu nome, está composta por vértebras. Estas son pequeñas formacións óseas de forma irregular que ubícanse de maneira escalonada e concatenada entre sí. No caso da columna vertebral do ser humano debemos falar dunha suma de 33 vértebras que divídense en cinco rexións:
    -rexión cervical: na zona do pescozo
    -rexión dorsal: é a máis longa de todas, con 12 vértebras, na zona da espalda.
    -rexión lumbar: na zona inferior da espalda
    -rexión sacra: na zona da pelve
    -rexión coxígea: onde se ubica o óso do coxis.

  9. faa-ileniamartinez di:

    O concepto de columna refirese ao soporte vertical que se emprega para aguantar o peso de algo. Vertebral, por outra parte, é aquilo asociado ás vértebras (os ósos curtos que están articulados e que compoñen o espiñazo dos seres vertebrados).
    Coñécese como columna vertebral ao eixe esquelético dos seres con vértebras, formado por esta serie de pequenos ósos. Este eixe encóntrase ao longo da denominada liña media dorsal do organismo. Tamén coñecida como espiña dorsal ou raque, a columna vertebral é un sistema articulado e de gran resistencia, que se estende dende a cabeza ata a pelve e que se divide en cinco rexións: cervical, número, lumbar, sacra e coxígea A rexión cervical conta con sete vértebras, a dorsal con doce, a lumbar con cinco, a sacra con cinco e a coxígea con catro. Isto quere dicir que a columna vertebral dispón de 33 vértebras.
    Entre as funcións da columna vertebral, destácase a súa participación como soporte (contribúe a conservar o centro de gravidade do corpo) e como protector da medula espiñal. Grazas á medula espiñal, xustamente, o ser humano pode camiñar sobre as súas dúas pernas e non caer.
    Entre as enfermidades ou patoloxías máis frecuentes que afectan á mencionada columna encóntranse, por exemplo, as hernias de disco. Estas caracterízanse porque, como o seu propio nome indica, afectan aos discos brandos que se sitúan entre as vértebras da columna dando lugar a dores de contundencia.
    Pero ademais a devandita lesión pode traer consigo outra serie de síntomas no paciente tales como debilidade, espasmos musculares, formigo ou entumecemento. Un longo período de recuperación é o que terá por diante aquel que deberá levar a cabo un tratamento que se sustenta na inxestión dos medicamentos antiinflamatorios pertinentes, sesións de fisioterapia e mesmo, se así se require, someterse a unha intervención cirúrxica.
    A escoliose é tamén outra das enfermidades máis habituais que afectan á columna. En concreto, esta prodúcese como consecuencia dunha curvatura daquela a cal pode ser permanente ou temporal. Na maioría dos casos est é de tipo conxénito e levará a que a persoa en cuestión se vexa na necesidade de pasar por un quirófano ou de facer uso que, en certa medida, poidan corrixir a devandita desviación.
    As curvaturas que se poden encontrar na columna vertebral obedecen precisamente á forma que posúen as vértebras e os discos intervertebrais. Nas persoas, os principais tipos de curvaturas son os laterolaterales e os anteroposteriores.
    A columna vertebral pode sufrir diversas clases de malformacións, como a espiña bífida (unha malformación conxénita que se produce pola carencia de ácido fólico).

  10. faa-diegogarcia di:

    Un disco intervertebral é cada un dos discos que separan as vértebras da columna vertebral. Cada un forma un amortecemento cartilaxinoso que permite lixeiros movementos das vértebras e actúa como un ligamento que as mantén xuntas. A columna vertebral está formada por 33 vértebras en total: 7 vértebras cervicais, 12 torácicas, 5 lumbares, 5 sacras (que habitualmente están soldadas) e as 4 que forman o cóccix.
    Estas vértebras articúlanse entre si a través das carillas articulares e dos discos intervertebrais.
    O disco intervertebral é unha estrutura situada entre dúas vértebras adxacentes a nivel tanto cervical coma dorsal e lumbar. Está composto por dúas partes:
    Núcleo polposo (nucleus pulposus): é a parte central, de tipo xelatinosa. Absorbe forzas de compresión entre as vértebras
    Anel fibroso (annulus fibrosus): formado por un anel externo de coláxeno, que rodea a unha zona máis ampla de fibrocartílago, de forma que limita a rotación entre vértebras.

  11. faa-javiergonzalez di:

    O Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) é unha Institución do goberno federal, autónoma e tripartita (Estado, Patróns e Traballadores), dedicada a brindar servizos de saúde e seguridade social á poboación que conte con afiliación ao propio instituto, chamada entón asegurados e habentes dereitos. O afiliado ao seguro obtén un número de afiliación ou NSS.

    Está considerada como a institución de seguridade social máis grande de América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro de 1943 por decreto presidencial do entón Presidente da República, o Xeneral Manuel Ávila Camacho.

  12. faa-uxiacasais di:

    Un recente estudo da Asociación de Ortopedia de Nova York informe que os peores zapatos que poden levar as mulleres son os de tacón alto e delgado (coñecidos nalgúns lugares como “agulla”). Isto débese a que o peso do corpo recae no metatarso, é dicir, onde están os dedos, facendo unha gran presión nun só punto. Á súa vez, os xeonllos e as cadeiras inclínanse cara a adiante e afectan o equilibrio xeral do corpo, debilitando a saúde das pernas e as costas. Usar moito este tipo de calzado dana dende os nocellos ata a zona lumbar.

    No caso dos zapatos de plataforma que están tan de moda, tamén hai problemas. Poden dicir moitas que o peso está “repartido” en todo o pé, pero non é así. Ao igual que o calzado de tacón fino e longo, a presión séguena exercendo os dedos, aínda que é verdade que ao ter un tacón groso o talón está un pouco máis protexido. As plataformas producen calos, xoanetes, dores nos nocellos e nas costas.

  13. fab-alexcosta di:

    O Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) , do que se fala no artigo, é unha Institución do goberno federal, autónoma e tripartita,dedicada a brindar servizos de saúde e seguridade social á poboación que conte con afiliación ao propio instituto, chamada entón asegurados e habentes dereitos. O afiliado ao seguro obtén un número de afiliación ou NSS.
    Está considerada como a institución de seguridade social máis grande de América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro de 1943 por decreto presidencial do entón Presidente da República, o Xeneral Manuel Ávila Camacho.
    O Instituto Mexicano do Seguro Social nace oficialmente o 19 de xaneiro de 1943 e iniciou operacións o 1 de xaneiro de 1944. Forma parte da Asociación Internacional da Seguridade Social, da Organización Iberoamericana de Seguridade Social e da Conferencia Interamericana de Seguridade Social, a cal preside actualmente. O seu sindicato, o Sindicato Nacional de Traballadores do Seguro Social créase en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional respecto dos dereitos laborais e cidadáns e a primeira sección sindical nace en Puebla.

  14. fab-ivanportas di:

    Xa nas ilustracións do antigo Exipto, tanto homes coma mulleres eran representados sobre zapatos elevados, e en China empregábanse zocos de grosa adoite co fin de aumentar en altura. No caso de Europa, as recensións indican que foron os homes os que comezaron a usar este calzado, xa que, para montar a cabalo, os tacóns facilitaban a suxeición dos zapatos aos estribos.

    Os zapatos de tacón alto foron lucidos por primeira vez por Catalina de Médicis o día da súa voda. Grazas á celebración deste evento empezaron a popularizarse.
    En 1660, Nicolás Lestage, un zapateiro artesán, realizou uns zapatos de tacón alto para o rei Luis XIV, quen era coñecido por ser un fanático deste tipo de calzado. Pronto se crearía a versión para mulleres.

  15. faa-rubeniglesias di:

    En termodinámica, o concepto de irreversibilidade aplícase a aqueles procesos que non son reversibles no tempo. Dende esta perspectiva termodinámica, todos os procesos naturais son irreversibles. O fenómeno da irreversibilidade resulta do feito de que se un sistema termodinámico de moléculas interactivas é trasladado dun estado termodinámico a outro, iso dará como resultado que a configuración ou distribución de átomos e moléculas no seo do devandito sistema variará.
    Certa cantidade de “enerxía de transformación” activarase cando as moléculas do “corpo de traballo” interaccionen entre si ao cambiar dun estado a outro. Durante esta transformación, haberá certa perda ou disipación de enerxía calirífica, atribuíble ao rozamento intermolecular e ás colisións.
    O importante é que a devandita enerxía non será recuperable se o proceso se inverte.

  16. fab-mariaoubina di:

    A equilibriocepción ou sentido do equilibrio é un dos sentidos fisiolóxicos. Permítelles a humanos e animais camiñar sen caer. Algúns animais son mellores nisto que os humanos; por exemplo, os gatos, que poden camiñar sobre un valo fino usando o seu oído interno e cola para equilibrarse. Os animais avalían e responden aos desprazamentos do equilibrio, onde o corpo se encontra en equilibrio con respecto á gravitación, a aceleración e outras forzas que afectan á súa posición e movemento. Mesmo as augamares se endereitan a si mesmas logo de voltearse de cabeza. Os primeiros órganos do equilibrio evolucionaron entre os peixes, anfibios e réptiles e tiñan pouco ou nada que ver coa audición.

    Ao interromperse o sentido do equilibrio prodúcense mareos, desorientación e náuseas. O equilibrio pode verse afectado pola enfermidade de Ménière, unha afección do oído interno de etioloxía descoñecida. Tamén pode ser afectado temporalmente por movementos rápidos e vigorosos; por exemplo, despois de dar voltas nunha calesita.
    A maioría dos astronautas senten que o seu sentido do equilibrio se acha afectado estando en órbita debido a que se encontran nunha caída libre constante. Isto causa unha forma de mareo chamada mareo espacial.

    A equilibriocepción de animais invertebrados é completamente diferente, e reside noutro órgano chamado estatocisto, que detecta a posición de pequenas rochas calcáreas para determinar cara a onde é “arriba”.

  17. fab-luciameis di:

    “O tamaño do talón “de mulleres produciu un efecto poderoso sobre o comportamento dos homes”, dixo o Dr Nicolas Guéguen, un psicólogo da Universidade de Bretagne-Sud, en Rennes.

    Para o estudo, dividido en partes, Dr Guéguen pediu catro cómplices do sexo feminino usar tacóns de 10 e 5 cm, mentres foi observado o comportamento dos homes.

    No experimento, algunhas mulleres estaban na rúa pedindo homes para completar unha enquisa. Cando as mulleres usaban tacóns, 25 dos 60 homes (42%) acordaron facer unha pausa na súa carreira e participar na investigación. Cando as mulleres usaban tacóns altos de cinco centímetros, 36 dos 60 homes (60%) acordaron participar na investigación. Ese número saltou a 49 dos 60 homes (82%), cando as mulleres usaban tacóns de 10 centímetros.
    Noutro experimento, algunhas mulleres deixaban caer un obxecto o chan a propósito para ver como xorde cabalería dos homes.
    Unha vez máis, o mesmo patrón xurdiu, só o 62% dos homes reuníronse para axudar a muller vestindo sandalias normais ou tenis, mentres o 93% deles axudou cando usaban os tacóns altos.

    En canto ao porqué de tacón alto teñen este efecto poderoso sobre os homes, Gueguen ofreceu unha explicación sinxela: simplemente os tacóns altos fan as mulleres máis atractivas para os homes. Aínda outro récord foi accionada polo estudo, para os homes, cando as mulleres usan tacóns, a súa figura se fai estilizada nos seus ollos.

  18. fab-nereabetanzos di:

    Está claro,o uso de tacóns provoca un disbalance na distribución do peso que fai claramente que se modifique a postura xeral do corpo ,e a primeira articulación que sofre é o nocello, aumentando o risco de sufrir unha escordadura en ata tres veces respecto ao apoio normal do pé.Por outro lado, a porción posterior da perna debe compensar o peso desprazado cara a adiante e para iso, contráese e acurta automaticamente, podendo provocar contracturas e molestias en xemelgos.O xeonllo pola súa banda é outra articulación que se sobrecarga ao usar tacóns, porque a tensión dos músculos situados na porción posterior da perna incrementa a tensión nun mínimo de 30% sobre o xeonllo e automaticamente prodúcese a flexión desta articulación, para despois necesitar un equilibrio mediante a contracción do cuádriceps e recto anterior da perna.Todos estes cambios na perna tamén desaxustan a articulación da cadeira, o cal incrementa a lordose da columna lumbar podendo causar dores en costas.Toda a postura se ve modificada a causa do desequilibrio no apoio que ocasionan os tacóns, e claro está que poden xurdir consecuencias menores como as calosidades, xoanetes e demais deformidades se empregamos tacóns todo o día de xeito habitual.

  19. fab-laurafalcon di:

    Algúns dos problemas máis habituais ao poñer tacons altos son:
    Os tacóns altos producen un desafío antinatural ao camiñar, que o corpo manexa poñendo máis tensión nos xeonllos. A Dr.a Kerrigan, profesora da Universidade de Virxinia e xefe do departamento de medicina física e rehabilitación realizou unha investigación que indica que os tacóns das mulleres poden ser os principais culpables da osteoartrite.

    A osteoartrite prodúcese cando se dexenera a superficie que cobre as articulacións dos xeonllos. Co tempo a cartilaxe rompe e os ósos fréganse un con outro causando unha dor severa, o cal pode ser moi grave porque pode limitar a mobilidade dunha persoa.

    O pé tamén sofre cos tacóns altos. O pé esta constituído e deseñado por 26 ósos, 19 músculos e ligamentos para soportar o peso e a distribución da carga de todo o noso organismo, pero esta función altérase polo uso inadecuado do calzado, xa que a elevación do tacón e a punta estreita levan consigo a un acurtamento dos músculos do papo da perna e unha sobrecarga dos ósos dos dedos do pé. Co que se producen as desagradables deformacións do pé como as chamadas dedos de pouta ou de martelo, tendinite, xoanetes e inflamación crónica dos nocellos.

    A columna vertebral debe de estar ben balanceada dende a base do cranio ata o final da pelve e se un destes puntos está fóra de aliñación, o outro buscará unha compensación, o que produce ao usar tacóns altos adóptense posturas forzadas, como sacar o traseiro e elevar o queixo, por exemplo, polo que esta tensión nos músculos da parte posterior da cabeza pode producir dor de costas, cabeza e colo.

    Ao camiñar, os músculos das pernas contráense e relaxan ritmicamente, producindo un efecto de bombeo e masaxe sobre a circulación venosa de retorno ao corazón. Isto facilita a volta do sangue e adecúa a velocidade do fluxo ás necesidades que a marcha impón. Pero este proceso natural queda obstruído ao portar tacóns demasiado altos, polo que o resultado será unha acumulación excesiva de sangue nas pernas que conducirá, nas persoas propensas a trastornos vasculares, e en todas a longo prazo, a inchazos, dores e varices.
    En comparación coas desventaxas dos tacons as ventaxas son puramente estéticos
    -Incrementan a altura
    -Melloran o aspecto das pernas
    -Os tacóns realzan a elegancia
    -Complementan calquera estilo

  20. faa-martinbaulde di:

    Tal e como se explica no artigo, utilizar tacóns altos pode presentar problemas na columna vertebral debido a que o corpo se inclina cara adiante facendo un gran esforzo sobre esta, pero, a que nos referimos cando falamos da columna vertebral?
    Pois ben, a columna vertebral, é unha estrutura osteofibrocartilaginosa articulada e resistente, en forma de talo lonxitudinal, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. É un órgano situado na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza (á cal sostén), pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte.

    As funcións da columna vertebral son varias, principalmente intervén como elemento de soporte estático e dinámico, proporciona protección á medula espiñal recubríndoa, e é un dos factores que axudan a manter o centro de gravidade dos vertebrados.

    A columna vertebral está constituída por pezas óseas superpostas e articuladas entre si, chamadas vértebras, cuxo número é de 33 pezas aproximadamente, dependendo da especie.
    As vértebras están conformadas de tal maneira que a columna goza de flexibilidade, estabilidade e amortecemento de impactos durante a locomoción normal do organismo.
    A columna vertebral dun humano adulto mide por termo medio 75 cm de lonxitude.

  21. fab-lauracaldas di:

    Coñécese como columna vertebral ao eixe esquelético dos seres con vértebras, formado por esta serie de pequenos ósos. Este eixe encóntrase ao longo da denominada liña media dorsal do organismo.Tamén coñecida como espiña dorsal ou raque, a columna vertebral é un sistema articulado e de gran resistencia, que se estende dende a cabeza ata a pelve e que se divide en cinco rexións: cervical, número, lumbar, sacra e coxígea.A rexión cervical conta con sete vértebras, a dorsal con doce, a lumbar con cinco, a sacra con cinco e a coxígea con catro. Isto quere dicir que a columna vertebral dispón de 33 vértebras.Entre as funcións da columna vertebral, destácase a súa participación como soporte (contribúe a conservar o centro de gravidade do corpo) e como protector da medula espiñal. Grazas á medula espiñal, xustamente, o ser humano pode camiñar sobre as súas dúas pernas e non caer.
    Entre as enfermidades ou patoloxías máis frecuentes que afectan á mencionada columna encóntranse, por exemplo, as hernias de disco. Estas caracterízanse porque, como o seu propio nome indica, afectan aos discos brandos que se sitúan entre as vértebras da columna dando lugar a dores de contundencia.

  22. faa-emiliolumbres di:

    O rego sanguíneo ou fluxo sanguíneo é a cantidade de sangue que atraviesa a sección dun punto dado da circulación nun período de tempo. Normalmente exprésase en mililitros por minuto ou litros por minutos, abréviase coa letra “Q”
    A análise dos factores que determinan o fluxo sanguíneo é relativamente complexo, xa que é un fluxo pulsátil(o término pulsátil é un dos aspectos da dinámica de fluidos, é o comportamento dos fluxos de fluídos, é dicir, o seu movimento) que discurre por un circuito cerrado de tubos distensibles con múltiples ramificacións e de calibre variable. Ademais o fluído circulante, o sangue, é un fluído con propiedades non lineales e composto de líquido (plasma) e elementos formes (leucocitos, plaquetas, e outros). Isto explica que se recurra a modelos e simplificacións que non sempre se poden aplicar de maneira directa.

  23. faa-ivanlois di:

    O calzado xa de por si exerce un significativo impacto sobre o pé, pero se a isto lle sumas a presión á que están sometidos os pés cando se usan tacóns altos poden provocar problemas graves como:
    -Lesións nos xeonllos: Os tacóns altos producen un desafío antinatural ao camiñar, que o corpo manexa poñendo máis tensión nos xeonllos. A osteoartrite prodúcese cando se dexenera a superficie que cobre as articulacións dos xeonllos. Co tempo a cartilaxe rompe e os ósos fréganse un con outro causando unha dor severa, o cal pode ser moi grave porque pode limitar a mobilidade dunha persoa. As mulleres que usan tacóns altos exercen unha presión 23% maior nos seus xeonllos que cando levan zapatos planos. O que contribúe a unha taxa media de artrite no xeonllo dúas veces maior en mulleres que en homes.
    -Deformacións nos pés: O pé esta constituído e deseñado por 26 ósos, 19 músculos e ligamentos para soportar o peso e a distribución da carga de todo o noso organismo, pero esta función altérase polo uso inadecuado do calzado, xa que a elevación do tacón e a punta estreita levan consigo a un acurtamento dos músculos do papo da perna e unha sobrecarga dos ósos dos dedos do pé. Co que se producen as desagradables deformacións do pé como as chamadas dedos de pouta ou de martelo, tendinite, xoanetes e inflamación crónica dos nocellos.
    -Dores crónicas de costas e colo: A columna vertebral debe de estar ben balanceada dende a base do cranio ata o final da pelve e se un destes puntos está fóra de aliñación, o outro buscará unha compensación, o que produce ao usar tacóns altos adóptense posturas forzadas, como sacar o traseiro e elevar o queixo, por exemplo, polo que esta tensión nos músculos da parte posterior da cabeza pode producir dor de costas, cabeza e colo.
    -Problemas de circulación nas pernas: Ao camiñar, os músculos das pernas contráense e relaxan ritmicamente, producindo un efecto de bombeo e masaxe sobre a circulación venosa de retorno ao corazón. Isto facilita a volta do sangue e adecúa a velocidade do fluxo ás necesidades que a marcha impón. Pero este proceso natural queda obstruído ao portar tacóns demasiado altos, polo que o resultado será unha acumulación excesiva de sangue nas pernas que conducirá, nas persoas propensas a trastornos vasculares, e en todas a longo prazo, a inchazos, dores e varices.

  24. faa-albaaller di:

    O emprego de zapatos de tacón é moi común en todas as mulleres, pero o uso de estes pode traer graves consecuencias en nós. Entre elas atopamos o aumento do risco de desenvolver osteoartrose, pois o uso de tacóns implica dobrar os xeonllos, arquear as costas, facendo así máis forza nas rótulas, provocando o desgastamento da cartilaxe.
    A artrose ou osteoartrose é unha enfermidade que ven dada polo desgaste da cartilaxe, tecido que fai de amortiguador ao protexer os extremos dos ósos e favorecendo ao movemento das articulacións. Esta idade atópase especialmente en persoas de idade avanzada.
    O que ocorre nesta enfermidade é que a superficie da cartilaxe se desgasta o que provoca a fricción dos ósos ao moverse un contra o outro, provocando así dor, inchazón e perda de movemento. Co tempo poden darse espolóns na articulación alterando a súa forma orixinal; tamén poden desprenderse anacos de óso provocando máis dor.
    Esta enfermidade pode darse en calquer articulación do corpo, mais as máis frecuentes son: nas costas, na cadeira, no xeonllo, nas mans e nos pés.

  25. faa-javiergonzalez di:

    En termodinámica, o concepto de irreversibilidade aplícase a aqueles procesos que, como a entropía, non son reversibles no tempo. Dende esta perspectiva termodinámica, todos os procesos naturais son irreversibles. O fenómeno da irreversibilidade resulta do feito de que se un sistema termodinámico de moléculas interactivas é trasladado dun estado termodinámico a outro, iso dará como resultado que a configuración ou distribución de átomos e moléculas no seo do devandito sistema variará.

    Certa cantidade de “enerxía de transformación” activarase cando as moléculas do “corpo de traballo” interaccionen entre si ao cambiar dun estado a outro. Durante esta transformación, haberá certa perda ou disipación de enerxía calirífica, atribuíble ao rozamento intermolecular e ás colisións.

  26. faa-andreaperez di:

    O IMSS, é a institución con maior presencia na atención da saúde e na protección social dos mexicanos dende a súa fundación en 1943, para elo, combina a investigación e a práctica médica, coa administración dos recursos para o retiro dos seus asegurados, para brindar tranquilidade e estabilidade aos traballadores e as súas familias, ante calquera dos riscos especificados na Lei do Seguro Social. Hoxe en día, máis da mitade da población mexicana, ten algo que ver co Instituto.
    A misión do IMSS é ser o instrumento básico da seguridade social, establecido como un servicio público de carácter nacional, para todos os traballadores e as súas familias

  27. faa-miriantrigo di:

    O dedo de pé en martelo é una deformidade do dedo do pé na cal o extremo do dedo está dobrado cara abaixo, e polo xeral afecta o segundo dedo; non obstante, tamén pode afectar os outros dedos do pé. En raras ocasións, todos os dedos do pé están afectados. Isto pode ser causado por un problema cos nervios ou a medula espiñal.
    A causa máis común de dedo do pé en martelo é usar zapatos curtos e estreitos que queden demasiado apertados. O dedo do pé é forzado a estar nunha posición flexionada. Os músculos e os tendóns no dedo apértanse e vólvense máis curtos.

    O dedo do pé en martelo é máis probable que se presente en:

    -Mulleres que usan zapatos que non axusten ben ou que teñan tacóns altos
    -Nenos que sigan usando zapatos que lles queden pequenos
    -A afección pode estar presente ao nacer (conxénita) ou desenvolverse co paso do tempo.
    Cando isto ocorre, a articulación do dedo está dobrada, de forma que recorda a unha pouta, e co paso do tempo a persoa vólvese incapaz de estirar e mover o dedo, o que lle causaría dor. A miúdo fórmase un callo sobre a parte superior do dedo.

  28. faa-uxiacasais di:

    A realidade e as estatísticas mostran que as mulleres padecen ata catro veces máis problemas nos pés que os homes e gran parte destes datos se deben á utilización de tacóns, que canto máis altos e estreitos sexan, máis consecuencias ocasionan.
    Cando apoiamos o pé totalmente descalzo nunha superficie a parte dianteira deste, é dicir, o metatarso, soporta o 43% do peso corporal con cada paso, mentres que a parte traseira do pé soporta o 57% do peso corporal restante.

  29. faa-afeijoo di:

    A columna vertebral é unha das estructuras máis importantes no organismo de moitos seres vivos, especialmente no do ser humano. Esta estrutura compónse de varios elementos e ten unha forma alargada e levemente curva nalgunhas seccións. Ubícase na parte posterior do orgnaismo e serve como apoio ao resto do esqueleto, ademais de ser a responsable de contener a información que o sistema neurolóxico necesita para a movilidade das diferentes partes do corpo.
    A columna vertebral ten como principal obxectivo o de soster ao resto do esqueleto e ademais ten a importantísima función de protexer á médula espiñal que corre polo interior das vértebras. A columna vertebral tal como di o seu nome, está composta por vértebras. Estas son pequeñas formacións óseas de forma irregular que ubícanse de maneira escalonada e concatenada entre sí. No caso da columna vertebral do ser humano debemos falar dunha suma de 33 vértebras que divídense en cinco rexións:
    -rexión cervical: na zona do pescozo
    -rexión dorsal: é a máis longa de todas, con 12 vértebras, na zona da espalda.
    -rexión lumbar: na zona inferior da espalda
    -rexión sacra: na zona da pelve
    -rexión coxígea: onde se ubica o óso do coxis.

  30. fab-luciameis di:

    O Instituto Mexicano de Seguro Social (IMSS) é unha institución do goberno federal, autónoma e tripartite (goberno, empresarios e traballadores), dedicada á prestación de servizos de saúde e de seguridade social para a poboación que ten filiación ao propio instituto, chamado entón presa e atribúe. A filial de seguros obter un número de asociado ou SSN.
    É considerada a maior institución de seguridade social en América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro, 1943por decreto presidencial do entón Presidente da República, Xeneral Manuel Avila Camacho.
    O Instituto Mexicano de Seguro Social naceu oficialmente o 19 de xaneiro de 1943 e iniciou as súas operacións o 1 de xaneiro de 1944. Forma parte da Asociación Internacional de Seguridade Social (AISS), a Organización da Seguridade Social Iberoamericana (ISO) e a Conferencia Interamericana de Seguridade Social (CISS), que preside actualmente. Seu sindicato, o (SNTSS) Unión Nacional dos Traballadores da seguridade social créase en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional dos dereitos dos traballadores e dos cidadáns da Unión e da primeira sección naceu en Puebla.

  31. faa-ariadnavazquez di:

    O uso de tacóns pode dar lugar a un mal rego sanguíneo. Isto é a cantidade de sangre que atravesa unha sección dun punto determinado da circulación. É un proceso longo e comeza cando todo o sangue entra no lado correcto do corazón por dúas veas: A vea cava superior e a vea cava inferior
    A vea cava superior recolle o sangue da metade superior do corpo, mentras que a inferior recolle o sangue da metade máis baixa do corpo. O sangue deixa estas veas e vai a través da válvula tricuspidada e no vventrículo correcto. Cando o ventrículo se contrae, o sangue é bombeado a través da válvula pulmonar, na arteria pulmonar e nos pulmóns onde rebusca cara arriba osíxeno. Isto é debido a que o sangue que volve do corpo é relativamente pobre en osíxeno e como necesita estar cheo de osíxeno antes de ser devolto ao corpo. Así o lado correcto do corazón bombea sangue aos pulmóns para primeiro rebuscar cara arriba de osíxeno antes de ir á esquerda do corazón onde é devolto ao corpo cheo de osíxeno.

  32. Victor di:

    ABERTO NOVO FORO (SERÁ O ÚLTIMO DESTE CURSO).

  33. Rita Lage di:

    O emprego de zapatos de tacón é moi común en todas as mulleres, pero o uso de estes pode traer graves consecuencias en nós. Entre elas atopamos o aumento do risco de desenvolver osteoartrose, pois o uso de tacóns implica dobrar os xeonllos, arquear as costas, facendo así máis forza nas rótulas, provocando o desgastamento da cartilaxe.
    A artrose ou osteoartrose é unha enfermidade que ven dada polo desgaste da cartilaxe, tecido que fai de amortiguador ao protexer os extremos dos ósos e favorecendo ao movemento das articulacións. Esta idade atópase especialmente en persoas de idade avanzada.
    O que ocorre nesta enfermidade é que a superficie da cartilaxe se desgasta o que provoca a fricción dos ósos ao moverse un contra o outro, provocando así dor, inchazón e perda de movemento.

  34. faa-emiliolumbres di:

    O uso continuado de tacón pode provocar problemas de saúde. A medida que aumenta a altura do tacón, o centro de gravedade do corpo vaise desprazando cara adiante polo que a columna, as caderas e as pernas perden a súa alineación natural.
    A medida que aumenta o tacón aparecen máis molestias na planta do pé e prodúcese unhas contraccións nos músculos da pantorrilla. Os tacóns elevados tamén provocan problemas de equilibrio posto que, no momento no que o pé contacta co chan, a superficie de contacto vese reducida á base do tacón, o que aumenta o riesgo de caídas.
    Por outra parte, os tacóns ca punta estreita supoñen un confinamento para os dedos, isto pode producir deformacións tales como xoanetes e dedos en garra.

  35. faa-iagopadin di:

    O uso continuado de zapatos con tacóns altos produce unha serie de efectos negativos sobre o noso corpo. A orixe destes efectos está na distribución do peso que soportan os nosos pés. Un pe descalzo en condicións normais cando camiña soporta o 100% do peso repartido nun 43% na parte dianteira (metatarso) e o resto un 57% a parte traseira. Os tacóns cambian esta proporción do seguinte xeito e dependendo da súa altura:
    -Un tacón de 4 centímetros cambia o soporte de peso un 57% a parte dianteira e un 43% á parte traseira.
    -Un tacón de 6 centímetros cambia o soporte de peso un 75% a parte dianteira e un 25% á parte traseira.
    -Un tacón de 10 ou máis centímetros cambia o soporte de peso un 90-100%-100 a parte dianteira e un 0-10%-10 á parte traseira.
    A maioría dos expertos coinciden que un tacón duns 2 centímetros é o ideal xa que equilibra a redistribución do peso nun 50% entre a parte dianteira e a traseira. Este cambio na redistribución do peso que soportan os nosos pés modifica a postura natural do noso corpo provocando diferentes efectos que son perxudiciais para a saúde.

  36. faa-albaaller di:

    Coñecemos co nome de Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) a unha institución do goberno federal, a cal é autónoma e tripartita. Esta adícase a brindar servizos de saúde e seguridade social ao pobo que estea afiliado ao instituto. Este afiliado obtén un número de afiliación ou NSS.
    Considérase que é a institución de seguridade social máis grande de todo América Latina. Esta foi fundada no 1943 por decreto do Presidente da República daquel tempo, o xeneral Manuel Ávila Camacho.
    Forma parte da Asociación Internacional da Seguridade Social (AISS), da Organización Iberoamericana de Seguridade Social (OISS) e da Conferencia Interamericana de Seguridade Social (CISS) a cal preside actualmente.
    O seu sindicato, Sindicato Nacional de Traballadores do Seguro Social (SNTSS) creouse en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional respecto dos dereitos laborais e cidadáns, nacendo a primeira sección sindical en Puebla.

  37. fab-miguelleiro di:

    O emprego de zapatos de tacón pode incrementar o risco de desenvolver osteoastrose, pois o usos destes leva a dobrar os xeonllos, a arquear as costas e agrega máis estrés ás rótulas, o que desgasta a cartilaxe.
    A artrose ou osteoartrose é unha enfermidade producida polo desgaste da cartilaxe, tecido que fai de amortiguador ao protexer os extremos dos ósos e que favorece o movemento das articulacións. Esta é a enfermidade reumática máis frecuente, especialmente entre personas de idade avanzada

  38. faa-javiergonzalez di:

    Algúns síntomas do dedo martelo son articulación da metade do dedo do pé está dobrada. A parte final do dedo do pé dóbrase cara a abaixo nunha deformidade similar a unha pouta. Ao principio, vostede pode mover e estirar o dedo, pero co tempo, xa non poderá facelo e doeralle.

    Con frecuencia, fórmase un calo sobre a parte superior do dedo do pé e detéctase unha calosidade na planta do pé.

    Camiñar ou usar zapatos pode ser doloroso.

  39. faa-diegogarcia di:

    O fluxo sanguíneo é a cantidade de sangue que atravesa a sección dun punto dado da circulación nun período determinado. Normalmente exprésase en mililitros por minuto ou litros por minuto, abrevíase Q.
    A análise dos factores que determinan o fluxo sanguíneo é relativamente complexa xa que é un fluxo pulsátil, que discorre por un circuíto pechado de tubos distensibles con múltiples ramificacións e de calibre variable. Ademais o fluído circulante, o sangue, é un fluído pseudoplástico con propiedades non lineais e composto de líquido (plasma) e elementos formes (hemacias, leucocitos, plaquetas e outros). Isto explica que se recorra a modelos e simplificacións que non sempre se poden aplicar de xeito directa. O fluxo sanguíneo global da circulación dun adulto en repouso é duns 5000 ml min-1, cantidade que se considera igual ao gasto cardíaco porque é a cantidade que bombea o corazón na aorta en cada minuto. Corresponde ao resultado de multiplicar o volume de exección que o ventrículo expulsa en cada latexo (uns 70 ml) pola frecuencia cardíaca (uns 75 latexos por minuto). O gasto cardíaco diminúe en posición sentado e de pé fronte ao seu valor en decúbito, pola contra, aumenta de xeito importante co exercicio, co aumento da temperatura corporal e nos estados de ansiedade. Este aumento prodúcese sobre todo polo aumento da frecuencia cardíaca máis que polo do volume sistólico.

  40. Rita Lage di:

    A columna vertebral é o eixe esquelético dos seres con vértebras, formado por esta serie de pequenos ósos. Este eixe encóntrase ao longo da denominada liña media dorsal do organismo.Tamén coñecida como espiña dorsal ou raque, a columna vertebral é un sistema articulado e de gran resistencia, que se estende dende a cabeza ata a pelve e que se divide en cinco rexións: cervical, número, lumbar, sacra e coxígea.A rexión cervical conta con sete vértebras, a dorsal con doce, a lumbar con cinco, a sacra con cinco e a coxígea con catro. Isto quere dicir que a columna vertebral dispón de 33 vértebras.Entre as funcións da columna vertebral, destácase a súa participación como soporte (contribúe a conservar o centro de gravidade do corpo) e como protector da medula espiñal. Grazas á medula espiñal, xustamente, o ser humano pode camiñar sobre as súas dúas pernas e non caer.

  41. fab-lauracaldas di:

    Un dos sentidos fisiolóxicos máis importantes do corpo humano é o equilibrio ou equilibriocepción, o cal se desenvolve durante diversas fases ao longo dos primeiros anos de vida e nalgún momento da idade adulta, comeza a declinar.El nervio vestibulococlear (situado no oído interno) envía sinais a diversas partes do sistema nervioso central, principalmente o cerebelo, as cales contribúen a manter o equilibrio (función vestibular). Non obstante, tamén se require o bo funcionamento dos ollos, articulacións e músculos, de maneira que se un ou máis destes sistemas non traballan en forma axeitada, unha persoa pode enfrontar dificultades para moverse ou poñerse de pé, andar en bicicleta ou realizar certos exercicios. Existen dous tipos de equilibrio: en repouso ou capacidade para manter unha postura axeitada sen desprazarse, e o móbil ou facultade para conservar unha posición óptima en movemento.
    O desenvolvemento deste sentido ten diversas fases: cara aos 6 anos alcánzase o equilibrio estático, en tanto o dinámico faino a partir dos 9 anos.Cabe sinalar que o proceso de envellecemento o afecta, xa que coa idade (aproximadamente a partir dos 35 ou 40 anos) cambia a forma en que os sentidos (gusto, olfacto, tacto, vista e oído) poden brindar información acerca dos cambios no ámbito. Inevitablemente, os devanditos sentidos vólvense menos agudos e a persoa comeza a ter problemas para distinguir os detalles.
    En caso do oído, a medida que o individuo envellece, as súas estruturas auditivas deterióranse.

  42. fab-rociovazquez di:

    O fluxo sanguíneo é a cantidade de sangue que atravesa a sección dun punto dado da circulación nun período determinado. Normalmente exprésase en mililitros por minuto ou litros por minuto, abrevíase Q.

    A análise dos factores que determinan o fluxo sanguíneo é relativamente complexa xa que é un fluxo pulsátil, que discorre por un circuíto pechado de tubos distensibles con múltiples ramificacións e de calibre variable. Ademais o fluído circulante, o sangue, é un fluído pseudoplástico con propiedades non lineais e composto de líquido (plasma) e elementos formes (hemacias, leucocitos, plaquetas e outros). Isto explica que se recorra a modelos e simplificacións que non sempre se poden aplicar de xeito directo.

  43. faa-diegogarcia di:

    As mulleres padecen ata catro veces máis problemas nos pés que os homes. A razón: os tacóns. E canto máis alto e máis estreito é o zapato, peor. Problemas no tendón de Aquiles, xoanetes, calos, dedos en martelo ou nervios comprimidos é o prezo que algunhas pagan por ir á moda.
    Un dos ditos populares repetidos ata a saciedade por nais e avoas é que “para presumir hai” que “sufrir”. E así as mulleres, durante séculos, sacrificaron o seu benestar levando incómodos corpiños, faldras con armazóns metálicas e tacóns de vertixe.
    Costas, xeonllos e pés enferman por culpa dos ‘stilettos’. O tacón despraza o peso do corpo cara a diante, aumenta a presión sobre os dedos e traslada os puntos naturais de apoio. Ademais, obriga a corrixir a postura corporal para compensar este ‘desequilibrio’ polo que dende o nocello ata as cervicais, todas as articulacións se resenten.
    En Estados Unidos, o 90% das 800.000 intervencións anuais que se realizan son para corrixir as patoloxías do pé.

  44. faa-albarodriguez di:

    O uso dos tacóns altos. É importante saber camiñar cos zapatos de tacos altos Porque? As vantaxes de acentuar o corpo da muller só veñen cando realmente elas poden camiñar nos seus talóns. Por iso débese ser capaz de camiñar correctamente nos zapatos de taco alto, sen cambalearse. Non se necesita camiñar como nunha pasarela profesional, non obstante tampouco quererás caer de cara e deshonrarte en público.
    Os danos que os tacóns altos poden causar á estrutura ósea é drástico se a posición correcta ao camiñar con tacóns non a adecúan, as mulleres poden danar a súa columna vertebral e os xeonllos. Entón como debo camiñar? Se que che fixeches esa pregunta a estas alturas do post, aínda que non é o tema de hoxe, podo adiantarte que iso o defines cunha clase de etiqueta social e mellor aínda cos deseñadores de calzado que expoñen os seus modelos nas pasarelas, para unha consulta profesional non estaría demais ir a un quiropráctico.

  45. faa-alexfernandez di:

    A rede ferroviaria de Reino Unido, Network Rail lanzou en 2012 unha campaña de seguridade na que resalta o uso de tacóns altos, e tamén equipaxe con rodas, para andarse por estacións e vías de tren este Nadal e, por ende, o resto do ano. A campaña incluía varios vídeos captados polas propias cámaras de seguridade de Network Rail, na estación de Euston de Londres e na da cidade de Lees (norte de Inglaterra). En todos eles son mulleres con tacóns as que rematan polos chans.

    O clip rexistrado en Euston mostra unha muller que cae xusto ao inicio dunha escaleira automática, presuntamente, co tacón enganchado nunha rañura. A muller ascende ata o cume da escaleira tirada no chan metálico. A secuencia titúlase ‘The reverse plank’ (As táboas ao revés ou Ascender polos chans).

    A compañía avisa que as caídas por esvaróns con tacóns altos ou pola carga de equipaxe habían aumentada considerablemente. Sospeitosamente, o venres é o día da semana con maiores contratempos e durante a noite prodúcense, en proporción ao número de usuarios, máis contratempos que durante o día. “Queremos que os pasaxeiros utilicen os nosos trens coa maior seguridade posible”, advertían dende Network Rail naqueles días de maior tráfico de pasaxeiros e vultos polas estacións e as vías de tren. A conclusión da campaña publicitaria parece clara: con zapato plano, viáxase mellor.

  46. fab-sabelafernandez di:

    A columna vertebral está formada por 26 ósos chamados vértebras. As vértebras protexen a medula espiñal e permítenlle manterse de pé e inclinarse. Hai varios problemas que poden alterar a estrutura da columna ou lesionarlle as vértebras e o tecido que as rodea. Entre eles:

    -Infeccións
    -Traumatismos
    -Tumores
    -Enfermidades, tales como a espondilite anquilosante e a escoliose
    -Cambios óseos que acontecen coa idade, tales como estenose espiñal e hernias de disco

    Con frecuencia, as enfermidades da columna provocan dor cando os cambios óseos premen a medula ou os nervios. Tamén poden limitar o movemento. O tratamento varía segundo a enfermidade, pero algunhas veces inclúen aparatos ortopédicos para as costas e cirurxía.

  47. faa-uxiacasais di:

    O Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) é unha Institución do goberno federal, autónoma e tripartita (Estado, Patróns e Traballadores), dedicada a brindar servizos de saúde e seguridade social á poboación que conte con afiliación ao propio instituto, chamada entón asegurados e habentes dereitos. O afiliado ao seguro obtén un número de afiliación ou NSS.

  48. faa-ileniamartinez di:

    O dedo do pé en martelo é unha deformidade dun dedo do pé, na cal o extremo do devandito dedo está dobrado cara a abaixo. O dedo do pé en martelo polo xeral afecta o segundo dedo; non obstante, tamén pode afectar os outros dedos do pé. O dedo xira cara a unha posición similar a unha pouta. A causa máis común de dedo do pé en martelo é usar zapatos curtos e estreitos que queden demasiado apertados. O dedo do pé é forzado a estar nunha posición flexionada. Os músculos e os tendóns no dedo apértanse e vólvense máis curtos. O dedo do pé en martelo é máis probable que se presente en:
    -Mulleres que usan zapatos que non axusten ben ou que teñan tacóns altos
    -Nenos que sigan usando zapatos que lles queden pequenos
    A afección pode estar presente ao nacer (conxénita) ou desenvolverse co paso do tempo.
    En raras ocasións, todos os dedos do pé están afectados. Isto pode ser causado por un problema cos nervios ou a medula espiñal.
    Os casos leves do dedo do pé en martelo en nenos pódense tratar con manipulación do pé e colocación de férula no dedo afectado. Para un caso serio de dedo do pé en martelo, necesitaráse unha operación para endereitar a articulación. A cirurxía con frecuencia implica cortar ou mover tendóns e ligamentos. Algunhas veces, é necesario conectar (fusionar) os ósos a cada lado da articulación. O dedo do pé aínda pode estar ríxido despois disto e pode estar igualmente máis curto.

  49. Rita Lage di:

    O Instituto Mexicano do Seguro Social nace oficialmente o 19 de xaneiro de 1943 e iniciou operacións o 1 de xaneiro de 1944. Forma parte da Asociación Internacional da Seguridade Social (AISS), da Organización Iberoamericana de Seguridade Social (OISS) e da Conferencia Interamericana de Seguridade Social (CISS) a cal preside actualmente. O seu sindicato, o (SNTSS) Sindicato Nacional de Traballadores do Seguro Social créase en resposta ás aspiracións da clase traballadora nacional respecto dos dereitos laborais e cidadáns e a primeira sección sindical nace en Puebla.O Instituto Mexicano do Seguro Social (IMSS) é unha Institución do goberno federal, autónoma e tripartita (Estado, Patróns e Traballadores), dedicada a brindar servizos de saúde e seguridade social á poboación que conte con afiliación ao propio instituto, chamada entón asegurados e habentes dereitos. O afiliado ao seguro obtén un número de afiliación ou NSS.
    Está considerada como a institución de seguridade social máis grande de América Latina. Foi fundada o 19 de xaneiro de 1943 por decreto presidencial do entón Presidente da República, o Xeneral Manuel Ávila Camacho.

  50. faa-marinabusto di:

    A columna vertebral, espiña dorsal ou o raque é unha complexa estrutura osteofibrocartilaginosa articulada e resistente, en forma de talo lonxitudinal, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. A columna vertebral é un órgano situado (na súa maior extensión)
    na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza, pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte.
    A columna vertebral consta de cinco rexións, contando con 33 vértebras, dividíndose en rexión cervical, rexión torácica, rexión lumbar, rexión sacra e rexión coxígea.
    As funcións da columna vertebral son varias, principalmente intervén como elemento de soporte estático e dinámico, proporciona protección á medula espiñal recubríndoa, e é un dos factores que axudan a manter o centro de gravidade dos vertebrados.
    A columna vertebral é a estrutura principal de soporte do esqueleto que protexe a medula espiñal e permite ao ser humano desprazarse en posición “de pé”, sen perder o equilibrio. A columna vertebral está formada por sete vértebras cervicais, doce vértebras torácicas ou vértebras dorsais, cinco vértebras lumbares inferiores soldadas ao sacro, e tres a cinco vértebras soldadas á “cola” ou cóccix. Entre as vértebras tamén se encontran uns tecidos chamados discos intervertebrais que lle dan maior flexibilidade.
    A columna vertebral serve tamén de soporte para o cranio.

  51. fab-mariblanco di:

    A columna vertebral, espiña dorsal ou o raque é unha complexa estrutura osteofibrocartilaginosa articulada e resistente, en forma de talo lonxitudinal, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. A columna vertebral é un órgano situado (na súa maior extensión) na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza (á cal sostén), pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte.

    As funcións da columna vertebral son varias, principalmente intervén como elemento de soporte estático e dinámico, proporciona protección á medula espiñal recubríndoa, e é un dos factores que axudan a manter o centro de gravidade dos vertebrados.

    A columna vertebral é a estrutura principal de soporte do esqueleto que protexe a medula espiñal e permite ao ser humano desprazarse en posición “de pé”, sen perder o equilibrio. A columna vertebral está formada por sete vértebras cervicais, doce vértebras torácicas ou vértebras dorsais, cinco vértebras lumbares inferiores soldadas ao sacro, e tres a cinco vértebras soldadas á “cola” ou cóccix. Entre as vértebras tamén se encontran uns tecidos chamados discos intervertebrais que lle dan maior flexibilidade.

    A columna vertebral serve tamén de soporte para o cranio.

  52. Victor di:

    RECORDADE QUE ACABAMOS HOXE; NON ASÍ O FORO

  53. faa-javiergonzalez di:

    A columna vertebral, espiña dorsal ou o raque é unha complexa estrutura osteofibrocartilaginosa articulada e resistente, en forma de talo lonxitudinal, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. A columna vertebral é un órgano situado (na súa maior extensión) na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza (á cal sostén), pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte. As funcións da columna vertebral son varias, principalmente intervén como elemento de soporte estático e dinámico, proporciona protección á medula espiñal recubríndoa, e é un dos factores que axudan a manter o centro de gravidade dos vertebrados.

    A columna vertebral é a estrutura principal de soporte do esqueleto que protexe a medula espiñal e permite ao ser humano desprazarse en posición “de pé”, sen perder o equilibrio. A columna vertebral está formada por sete vértebras cervicais, doce vértebras torácicas ou vértebras dorsais, cinco vértebras lumbares inferiores soldadas ao sacro, e tres a cinco vértebras soldadas á “cola” ou cóccix. Entre as vértebras tamén se encontran uns tecidos chamados discos intervertebrais que lle dan maior flexibilidade.

  54. faa-danielbaulo di:

    Utilizar tacóns altos pode presentar problemas na columna vertebral debido a que o corpo se inclina cara adiante facendo un gran esforzo.
    A columna vertebral, é unha estrutura articulada e resistente, de uns 70 cm, que constitúe a porción posterior e inferior do esqueleto axial. É un órgano situado na parte media e posterior do madeiro, e vai dende a cabeza, pasando polo colo e as costas, ata a pelve á cal lle dá soporte.
    As funcións da columna vertebral son varias, principalmente intervén como elemento de soporte estático e dinámico, proporciona protección á medula espiñal recubríndoa, e é un dos factores que axudan a manter o centro de gravidade dos vertebrados.
    A columna vertebral está constituída por pezas óseas superpostas e articuladas entre si, chamadas vértebras, cuxo número é de 33 pezas aproximadamente, dependendo da especie.
    As vértebras están conformadas de tal maneira que a columna goza de flexibilidade, estabilidade e amortecemento de impactos durante a locomoción normal do organismo.