Especies en perigo

O cambio climático acelera a extinción de especies

Os científicos afirman que estamos a vivir a sexta gran extinción. A velocidade de perda de especies é semellante á das outras cinco anteriores que aconteceron na Historia da Terra, como a que acabou cos dinosauros hai 65 millóns de anos. E o peor, é que nesta, a man do ser humano está detrás desta desaparición en masa.

Os biólogos levan anos tratando de avaliar a que velocidade afectará o aumento da temperatura global á biodiversidade. O problema é que as predicións da porcentaxe de especies que se extinguirán a consecuencia do cambio climático varían moito dependendo das especies que se teñan en conta, a rexión xeográfica ou os factores que se teñan en conta.

Un biólogo avaliou 131 traballos científicos importantes publicados ao respecto e incluíu factores coñecidos que afectan á biodiversidade para tratar de obter mediante un modelo unha conclusión sobre como afectará o cambio climático ás especies nun futuro afectado polo cambio climático.

O primeiro dato relevante que presenta, é que preto do 16% das especies de todo o mundo desaparecerán se as emisións de gases de efecto invernadoiro continúan crecendo como ata agora. Dito doutro modo, unha de cada seis especies que coñecemos non llas poderemos ensinar máis que en fotos aos nosos netos. Ademais, as rexións que sufrirán en maior medida o impacto do aumento de temperaturas son Sudamérica, Australia e Nova Zelanda.

Pero o máis rechamante non é tanto a porcentaxe de especies que desaparecerán, senón o claro que reflicte o traballo que a extinción de especies crecerá de forma exponencial co aumento da temperatura. Polo que pode afirmarse da vinculación directa entre aumento de temperatura e extinción de especies.

Polo que non debemos agardar a ter máis datos para actuar contra o cambio climático, a ser posible reducindo a emisión de gases de efecto invernadoiro, xa que se non o facemos, está claro que pronto poderemos observar directamente os impactos do cambio climático sobre a biodiversidade.

Autora: Nerea Betanzos

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade, Cambio Climático e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

55 Responses to Especies en perigo

  1. faa-rubeniglesias di:

    En bioloxía, extinción é a desaparición de todos os membros dunha especie. Considérase extinta a unha especie a partir do instante en que morre o último individuo desta. Debido a que o seu rango de distribución potencial pode ser moi grande, determinar ese momento pode ser dificultoso. Estas dificultades poden conducir a fenómenos no que unha especie que se presumía extinta reaparece tras un período de aparente ausencia. No caso de especies que se reproducen sexualmente, a extinción é xeralmente inevitable cando só queda un individuo da especie, ou unicamente individuos do mesmo sexo.
    A través da evolución, novas especies xorden a través da especiación, así como tamén outras especies se extinguen cando xa non son capaces de sobrevivir en condicións cambiantes ou fronte a outros competidores. Normalmente, unha especie extínguese dentro dos primeiros 10 millóns de anos posteriores á súa primeira aparición, aínda que algunhas especies, denominadas fósiles viventes, sobreviven practicamente sen cambios durante centos de millóns de anos. A extinción é histórica e usualmente un fenómeno natural. Se estima que preto dun 99,9% de todas as especies que algunha vez existiron están actualmente extintas.

  2. fab-luciameis di:

    Consideramos que unha especie está en perigo cando a especie é considerada ameazada de extinción, sexa planta ou animal, cando todos os membros táxon están en perigo de desaparecer. Isto pode ser debido tanto a predación directa sobre as especies e a desaparición dun recurso do cal depende a vid,a acción humana ou debido a cambios de hábitat, como resultado de eventos aleatorios (como catástrofes naturais) ou cambios graduais no clima.

  3. faa-ariadnavazquez di:

    A nosa terra ten 4,54 mil millóns de anos e no transcurso de todos estes anos pasaron numerosas formas de vida sobre ela, especies que hai moito que se extinguiron e outras que en cambio evolucionaron e aínda forman parte do noso ecosistema. Do numeroso grupo de seres extintos fan parte os poderosos e admirados dinosauros. Os dinosauros foron enormes réptiles que habitaron no noso planeta terra durante 160 millóns de anos aproximadamente, na era mesozoica e encóntranse situados na superorde de vertebrados saurósipdos. A palabra dinosauro vén do grego e significa “lagarto terrible”, o científico Richard Owen foi quen empregou o termo en 1841, porque para el eran enormes lagartos que lle infundían respecto e admiración. O coñecemento que se ten dos dinosauros é grazas aos restos fósiles que foron achados en todos os continentes. Cos anos e con axuda da tecnoloxía fixéronse simulacións moi reais destes animais, e grazas a isto, é que podemos ter unha idea de como eran estas marabillosas criaturas, como vivían e cales eran os seus hábitos.

  4. fab-antonchaves di:

    Denomínanse gases de efecto invernadoiro (GEI) ou gases de invernadoiro aos gases cuxa presenza na atmosfera contribúen para o efecto invernadoiro. Os máis importantes están presentes na atmosfera de xeito natural, aínda que a súa concentración pode verse modificada pola actividade humana, pero tamén entran neste concepto algúns gases artificiais, produto da industria. Eses gases contribúen máis ou menos de forma neta para o efecto invernadoiro pola estrutura das súas moléculas e, de forma substancial, pola cantidade de moléculas do gas presentes na atmosfera. De aí que por exemplo, o SF6, sexa unha eficaz molécula de EI, pero ao ser escasa a súa contribución é absolutamente ínfima ao EI.

  5. faa-iagopadin di:

    Chámase cambio climático á modificación do clima con respecto ao historial climático a unha escala global ou rexional. Tales cambios prodúcense a moi diversas escalas de tempo e sobre todos os parámetros meteorolóxicos: temperatura, presión atmosférica, precipitacións, nebulosidade, etc. En teoría, son debidos tanto a causas naturais como antropoxénicas.
    O termo adoita usarse de xeito pouco apropiado, para facer referencia tan só aos cambios climáticos que suceden no presente, utilizándoo como sinónimo de quentamento global. A Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático usa o termo «cambio climático» só para referirse ao cambio por causas humanas.
    Recibe o nome de «variabilidade natural do clima», pois se produce constantemente por causas naturais. Nalgúns casos, para referirse ao cambio de orixe humana úsase tamén a expresión «cambio climático antropoxénico».
    Ademais do quentamento global, o cambio climático implica cambios noutras variables como as chuvias e os seus patróns, a cobertura de nubes e todos os demais elementos do sistema atmosférico. A complexidade do problema e as súas múltiples interaccións fan que o único xeito de avaliar estes cambios sexa mediante o uso de modelos computacionais que simulan a física da atmosfera e dos océanos. A natureza caótica destes modelos fai que en si teñan unha alta proporción de incerteza, aínda que iso non é óbice para que sexan capaces de prever cambios significativos futuros que teñan consecuencias tanto económicas como as xa observables a nivel biolóxico.

  6. faa-ivanlois di:

    Podemos definir biodiversidade ou diversidade biolóxica como: a variedade da vida.
    Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes.
    Esta diversidade en calquera comunidade natural implica un equilibrio do ecosistema en cuestión, porque cada especie cumpre e desenvolve unha determinada función ecolóxica, por iso é que a perda da diversidade, como consecuencia da acción voluntaria do home a través da contaminación, especies invasoras (como a deste artigo), caza de especies que se encontran en proceso de extinción, entre outras cuestións, alarman moi profundamente e preocupan a aqueles defensores destas e tamén a aqueles que aínda que non o son non desexan formar parte dun planeta devastado e desequilibrado polas manobras e falta de conciencia dalgúns seres humanos no seu obrar.

  7. fab-mariangaleano di:

    Australia é o país máis grande da Oceanía. Ocupa toda a illa da Australia e varias illas adxacentes (a máis importante é Tasmania). O continente-illa, como se lle chama a Australia por veces, está bañada polo Océano Índico, ao sur e ao oeste, polo Mar de Timor, Mar de Arafura e Estreito de Torres, ao norte, e Mar do Coral e Mar da Tasmania, a leste. A través destes mares, ten fronteira marítima coa Indonesia, Timor-Leste e Papúa-Nova Guinea, ao norte, e co territorio francés da Nova Caledonia, a leste. A súa capital é Canberra.
    A Australia fai parte do continente máis antigo do mundo, Oceanía. Foi colonizada por aborixes hai máis de 40.000 anos, e hai 2 séculos que comezou a súa colonización por europeos. Australia considerábase unha vasta terra sen características que xustificasen a súa ocupación. Portugueses e holandeses, ben como outros pobos, pasaron ao largo da illa. É por esta época cando o capitán inglés James Cook é enviado para realizar unha expedición científica neste descoñecido país. O 28 de abril de 1770, despois de circunnavegar o continente, desembarca finalmente na costa leste australiana. Continúa a viaxe cara ao norte, e, o 22 de agosto dese ano, proclama a toma do territorio, a que se lle deu o nome de New South Wales. Comeza así a colonización europea da Australia. No comezo, esta fíxose só co obxectivo de “baleirar” os cárceres británicos. Os condenados, despois de cumpriren a súa pena, recibían unha pequena parcela de terra australiana. Deste xeito, foise desenvolvendo aquel vasto e descoñecido territorio.

  8. faa-miriantrigo di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade da vida. Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes.
    A biodiversidade que hoxe se encontra na Terra é o resultado de catro mil millóns de anos de evolución. Aínda que a orixe da vida non se pode datar con precisión, a evidencia suxire que se iniciou moi temperán, uns 100 millóns de anos despois da formación da Terra. Ata hai aproximadamente 600 millóns de anos, toda a vida consistía en bacterias e microorganismos.
    A biodiversidade aparente que mostran os rexistros fósiles suxire que uns poucos millóns de anos recentes inclúen o período con maior biodiversidade da historia da Terra. Non obstante, non todos os científicos sosteñen este punto de vista, xa que non é doado determinar se o abundante rexistro fósil se debe a unha explosión da biodiversidade ou á mellor dispoñibilidade e conservación dos estratos xeolóxicos máis recentes.

  9. faa-carmenvilanova di:

    Os dinosauros (‘lagarto terrible’) son un grupo (clado) de réptiles que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Xurásico ata o final do Cretácico, cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleóxeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos. Algunhas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata os nosos días.
    Os dinosauros son un grupo diverso de animais dende o punto de vista taxonómico, morfolóxico e ecolóxico. As aves, con máis de 10 000 especies vivas, son o grupo máis diverso de vertebrados, despois dos peixes perciformes. Usando a evidencia fósil, os paleontólogos identificaron preto de 500 xéneros distintos5 e máis de 1 000 especies diferentes de dinosauros non avianos. Os dinosauros están representados en cada continente tanto por especies existentes coma por restos fósiles.
    Os dinosauros foron ancestralmente bípedes, pero moitos grupos incluíron especies de cuadrúpedes, e algúns podían alternar os dous tipos de locomoción. Os cornos ou cristas son comúns a todos os grupos de dinosauros, e algúns grupos desenvolveron modificacións esqueléticas como armaduras óseas e espiñas. A evidencia suxire que a posta de ovos e a construción de niños foron trazos que compartían todos os dinosauros. Mentres que en xeral as aves modernas son de pequeno tamaño, debido ás restricións que impón o voo, moitos dinosauros eran de gran porte. Non obstante, a idea de que os dinosauros non avianos foron todos xigantescos é un erro baseado no nesgo de conservación, xa que os ósos grandes e fortes teñen máis probabilidade de durar ata que se fosilicen. Moitos dinosauros eran bastante pequenos: Xixianykus, por exemplo.

  10. faa-emiliolumbres di:

    A biodiversidade é a variedade de formas de vida no planeta, incluíndo os ecosistemas terrestres, mariños e os complexos ecológicos dos que forman parte, máis alá da biodiversidade dentro de cada especie, entre as especies e os ecosistemas. A biodiversidade varía segundo as distintas rexiones ecológicas, e é moito máis alta nas zonas tropicais que en climas templados.
    A biodiversidade é responsable de garantir o equilibrio dos ecosistemas de todo o mundo, xa que a especie humana depende da biodiversidade para sobrevivir. Irónicamente, a principal ameaza para a biodiversidade é a acción humana a través da deforestación. Os incendios forestales, e os cambio no clima e no ecosistema tamén son ameazas para a biodiversidade. O dano causado á biodiversidade non só afecta ás epecies que habitan nese lugar, senón que perxudica á rede de relacións entre as especies e o medio ambiente no que viven.
    Debido á deforestación e aos incendios, moitas especies extinguíronse antes de que puideran ser estudiadas, ou antes de que se tomará algunha medida para tratar de preservar a especie.

  11. fab-lauraozores di:

    Os dinosauros son un grupo (clado) de réptiles (saurópsidos) que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleógeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos. Algunhas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata os nosos días.
    Os dinosauros foron ancestralmente bípedes, pero moitos grupos incluíron especies de cuadrúpedes, e algúns podían alternar os dous tipos de locomoción. Os cornos ou cristas son comúns a todos os grupos de dinosauros, e algúns grupos desenvolveron modificacións esqueléticas como armaduras óseas e espiñas. A evidencia suxire que a posta de ovos e a construción de niños foron trazos que compartían todos os dinosauros.
    Aínda que a palabra dinosauro significa “lagarto terrible”, o nome é un pouco enganoso, xa que os dinosauros non son lagartos. En cambio, representan un grupo separado de réptiles que, como moitas formas extintas, non mostran características tradicionalmente vistas como propias dun réptil, como a postura estendida cara aos lados das extremidades ou a ectotermia. Ademais, moitos animais prehistóricos, incluíndo os mosasaurios, ictiosaurios, pterosaurios, plesiosaurios e Dimetrodon, son popularmente concibidos como dinosauros, pero non están clasificados taxonomicamente como tales. Ao longo da primeira metade do século XX, antes de que as aves fosen recoñecidos como dinosauros, a maior parte da comunidade científica cría que os dinosauros foran lentos e de sangue frío. Non obstante, a maioría das investigacións realizadas dende a década de 1970 indicaron que todos os dinosauros eran animais activos con metabolismos elevados e numerosas adaptacións para a interacción social.

  12. faa-miguelotero di:

    O termo biodiversidade refírese á variedade de organismos vivos no planeta; isto inclúe, entre outras cousas, os ecosistemas terrestres e acuáticos, así como as diferentes especies microscópicas e macroscópicas e os xenes que habitan neles. É dicir, todas as formas en que a vida se manifesta no noso planeta.
    O uso da biodiversidade polo ser humano non implica necesariamente a destrución de ecosistemas, nin o risco de extinción das especies. Pola contra, de realizarse axeitadamente, o uso pode ser motivo de maior protección e polo tanto, conservación da biodiversidade, de apoio á continuidade de patróns e procesos naturais nos ecosistemas, de fomento das poboacións das diferentes especies e dunha maior certeza na supervivencia destas a longo prazo. Isto é o que chamamos uso sustentable.

  13. fab-tatianameis di:

    No artigo anterior explicase que unha das causas que podería levar a esta exstinción das especies é o efecto invernadoiro.

    Denomínase efecto invernadoiro a un proceso no que a radiación térmica emitida pola superficie planetaria é absorvida polos gases de efecto invernadoiro que hay na atmosfera e é irradiada en todas as direccións. Como parte de esta irradación é devolta á superficie e a atmosfera fai que aumente a temperatura da superficie da terra.

  14. fab-nereabetanzos di:

    En bioloxía e ecoloxía, extinción é a desaparición de todos os membros dunha especie ou un grupo de taxóns. Considérase extinta a unha especie a partir do instante en que morre o último individuo desta. Debido a que o seu rango de distribución potencial pode ser moi grande, determinar ese momento pode ser dificultoso, polo que usualmente se fai en retrospectiva. Estas dificultades poden conducir a fenómenos como o taxón lázaro, no que unha especie que se presumía extinta reaparece abruptamente tras un período de aparente ausencia. No caso de especies que se reproducen sexualmente, a extinción é xeralmente inevitable cando só queda un individuo da especie, ou unicamente individuos do mesmo sexo.A través da evolución, novas especies xorden a través da especiación, así como tamén outras especies se extinguen cando xa non son capaces de sobrevivir en condicións cambiantes ou fronte a outros competidores. Normalmente, unha especie extínguese dentro dos primeiros 10 millóns de anos posteriores á súa primeira aparición, aínda que algunhas especies, denominadas fósiles viventes, sobreviven practicamente sen cambios durante centos de millóns de anos. A extinción é histórica e usualmente un fenómeno natural.Estímase que preto dun 99,9% de todas as especies que algunha vez existiron están actualmente extintas.

  15. Victor di:

    VENRES PECHARASE O FORO

  16. fab-alexcosta di:

    A extinción considerese a desaparición de todos os membros dunha especie. Considérase extinta a unha especie a partir do instante en que morre o último individuo desta. Debido a que o seu rango de distribución potencial pode ser moi grande, determinar ese momento pode ser dificultoso. Estas dificultades poden conducir a fenómenos no que unha especie que se presumía extinta reaparece tras un período de aparente ausencia. No caso de especies que se reproducen sexualmente, a extinción é xeralmente inevitable cando só queda un individuo da especie, ou unicamente individuos do mesmo sexo.
    A través da evolución, novas especies xorden a través da especiación, así como tamén outras especies se extinguen cando xa non son capaces de sobrevivir en condicións cambiantes ou fronte a outros competidores. Normalmente, unha especie extínguese dentro dos primeiros 10 millóns de anos posteriores á súa primeira aparición, aínda que algunhas especies, denominadas fósiles viventes, sobreviven practicamente sen cambios durante centos de millóns de anos. A extinción é histórica e usualmente un fenómeno natural. Se estima que preto dun 99,9% de todas as especies que algunha vez existiron están actualmente extintas.

  17. fab-ivanportas di:

    A biodiversidade é a variedade de organismos vivos no planeta; isto inclúe, entre outras cousas, os ecosistemas terrestres e acuáticos, así como as diferentes especies microscópicas e macroscópicas e os xenes que habitan neles. É dicir, todas as formas en que a vida se manifesta no noso planeta.

    O uso da biodiversidade polo ser humano non implica necesariamente a destrución de ecosistemas, nin o risco de extinción das especies. Pola contra, de realizarse axeitadamente, o uso pode ser motivo de maior protección e polo tanto, conservación da biodiversidade, de apoio á continuidade de patróns e procesos naturais nos ecosistemas, de fomento das poboacións das diferentes especies e dunha maior certeza na supervivencia destas a longo prazo. Isto é o que chamamos uso sustentable.

  18. fab-miguelleiro di:

    Os dinosauros son un grupo (clado) de réptiles (saurópsidos) que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleógeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos. Algunhas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata os nosos días.

  19. fab-luciameis di:

    O Eoraptor é considerado un dos primeiros dinosaurios extintos.Moitas das suas características anatómicas cson demasiado primitivas.Ao contrario de carnívoros posteriores, faltáballe un conxunto deslizante na articulación da mandíbula inferior, co cal podería realizar unha gran encoro. Ademais, só algúns dos seus dentes estaban curvados e afiadados, diferenciados daquelas dun predador posterior. Eoraptor pertencía a un importante grupo de dinosauros chamados saurisquios. As suas estruturas son semellantes ao do lagarto moderno. O feito de que o cranio de Eoraptor posuía algúns dentes de herbívoros e cinco dedos totalmente desenvolvidos levou os científicos a poñer Eoraptor como máis primitivo que incluso Herrerasaurus. Só un prosauropod descubrimento recentemente en Madagascar, é probablemente máis vello. Existe a posibilidade de que Staurikosaurus pode ser primitivo, pero é algo grande.

  20. fab-miguelpineiro di:

    Normalmente chamsaselle cambio climático á modificación do clima con respecto ao historial climático a unha escala global ou rexional.Os cambios prodúcense a moi diversas escalas de tempo e sobre todos os parámetros meteorolóxicos, como a temperatura, presión atmosférica, precipitacións, nebulosidade, etc.
    O termo adoita usarse de xeito pouco apropiado, para facer referencia tan só aos cambios climáticos que suceden no presente, utilizándoo como sinónimo de quentamento global. A Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático usa o termo «cambio climático» só para referirse ao cambio por causas humanas.
    Recibe o nome de «variabilidade natural do clima», pois se produce constantemente por causas naturais. Nalgúns casos, para referirse ao cambio de orixe humana úsase tamén a expresión «cambio climático antropoxénico».
    Ademais do quentamento global, o cambio climático implica cambios noutras variables como as chuvias e os seus patróns, a cobertura de nubes e todos os demais elementos do sistema atmosférico. A complexidade do problema e as súas múltiples interaccións fan que o único xeito de avaliar estes cambios sexa mediante o uso de modelos computacionais que simulan a física da atmosfera e dos océanos. A natureza caótica destes modelos fai que en si teñan unha alta proporción de incerteza, aínda que iso non é óbice para que sexan capaces de prever cambios significativos futuros que teñan consecuencias tanto económicas como as xa observables a nivel biolóxico.

  21. fab-raquelpan di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica e a variedade de formas de vida no planeta, incluindo os ecosistemas terrestres, mariños e os complexos ecolóxicos dos que forman parte, máis alá da diversidade dentro de cada especie, entre as especies e os ecosistemas. A biodiversidade varía según as distintas rexions ecolóxicas,e é moito máis alta nas zonas tropicais que nos climas templados.
    A biodiversidad e responsable de garantizar o equilibrio dos ecosistemas de todo o mundo, xa que a especie humana depende da biodiversidad para sobrevivir. Irónicamente, a principal ameaza para a biodiversidad e a acción humana a través da deforestación, os incendios forestales e os cambios no clima e no ecosistema. O dano causado ​​a biodiversidad afecta non sólo as especies que habitan nese lugar, sino que perxudica moito a red de relacions entre as especies e o medio ambiente no que viven.

  22. faa-diegogarcia di:

    Chámase cambio climático á modificación do clima con respecto ao historial climático a unha escala global ou rexional. Tales cambios prodúcense a moi diversas escalas de tempo e sobre todos os parámetros meteorolóxicos: temperatura, presión atmosférica, precipitacións, nebulosidade, etc. En teoría, son debidos tanto a causas naturais (Crowley e North, 1988) como antropoxénicas (Oreskes, 2004).
    O termo adoita usarse de xeito pouco apropiado, para facer referencia tan só aos cambios climáticos que suceden no presente, utilizándoo como sinónimo de quentamento global. A Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático usa o termo «cambio climático» só para referirse ao cambio por causas humanas.

  23. fab-antonchaves di:

    A palabra dinosauro provén do grego: deinos significa terrible e saurus significa lagarto polo tanto lagarto terrible. Este nome dáselle a diversas especies de réptiles que viviron durante a era secundaria.
    Os dinosauros eran un grupo de animais que naceron hai 230 millóns de anos e dominaron a terra por 165 millóns de anos, pero de forma repentina e misteriosa desapareceron hai uns 65 millóns de anos.
    Moitos eran xigantes, pero tamén tiñan pequenos; algúns eran pacíficos e herbívoros e outros eran feroces e carnívoros.
    Os dinosauros eran réptiles, tiñan a pel cuberta de escamas e poñían ovos, o que os diferenciaba dos réptiles eran que tiñan as pernas longas e podían moverse con maior eficacia; outros réptiles eran os do mar ou os do aire,los dinosauros vivían ao rentes da terra.
    Hai fósiles dos seus ósos e dentes e por iso coñecemos a súa existencia.

  24. faa-albarodriguez di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade da vida. Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes. Os seres humanos aproveitamos a variabilidade xenética e “domesticamos” por medio da selección artificial a varias especies; ao facelo creamos unha multitude de razas de millos, feixóns, cabazas, chiles, cabalos, vacas, años e de moitas outras especies. As variedades de especies domésticas, os procesos empregados para crealas e as tradicións orais que as manteñen son parte da biodiversidade cultural.
    En cada un dos niveis, dende xenes ata paisaxe ou rexión, podemos recoñecer tres atributos: composición, estrutura e función.
    A composición é a identidade e variedade dos elementos, a estrutura é a organización física ou o patrón do e a función son os procesos ecolóxicos e evolutivos.

  25. faa-ileniamartinez di:

    A biodiversidade pérdesepor siversas causas, entre as que se encontran:
    -A perda e deterioración dos hábitats é a principal causa de perda de biodiversidade. Ao transformar selvas, bosques,, lagoas, e arrecifes en campos agrícolas, presas, estradas etc destruimos o hábitat de miles de especies. Moitas veces a transformación non é completa pero existe deterioración da composición, estrutura ou función dos ecosistemas que impacta ás especies e aos bens e servizos que obtemos da natureza.
    -A introdución de especies non nativas (exóticas) que se converten en invasoras (pragas). Estas especies que proveñen de sitios afastados de xeito accidental ou deliberado, depredan ás especies nativas, compiten con elas, transmiten enfermidades, modifican os hábitats causando problemas ambientais, económicos e sociais.
    -A sobreexplotación é a extracción de individuos dunha poboación a unha taxa maior á da súa reprodución. Cando isto sucede a poboación diminúe. Esta foi a historia de moitas das especies que se explotaron por distintas razóns: as baleas, os peixes, veados, cactos, orquídeas. Moitas delas agora encóntranse en perigo de extinción. Algunhas especies son máis vulnerables que outras polas súas características biolóxicas.
    As actividades de cazaría, talla, pesca, comercio ilegal de especies con distintos fins, afectan ás especies ao sobreexplotar as súas poboacións. Os compradores de organismos e produtos ilegais son cómplices da sobreexplotación.
    -O aumento na presenza substancias químicas no ambiente como resultado das actividades humanas ten graves consecuencias para moitas especies. As actividades industriais, agrícolas, gandeiras e urbanas contribúen substancialmente á contaminación de aire, auga e chans. Por moito tempo a contaminación foi un problema dunha escala espacial pequena, non obstante actualmente a produción de contaminantes afecta a todo o planeta. Algúns contaminantes debilitaron a capa de ozono que protexe os seres vivos das radiacións ultravioletas do Sol, mentres que outros provocaron o quentamento global.
    Ademais de substancias químicas tamén se considera ao exceso de enerxía como son, calor ou luz como un contaminante, e aos organismos transxénicos.

  26. Dinosauro (do grego déinos, terríble, e saurós, lagarto, e, por extensión, réptil) é a denominación dada a calquera membro dun grupo de arcosauros que xurdiron a fins do período Triásico (preto de 230 millóns de anos atrás) e dominante da fauna terrestre durante boa parte da era Mesozoico, desde o inicio do Xurásico ata o final do período Cretácico (preto de 65 millóns de anos atrás), cando a extinción de case todas as liñaxes, a excepción das aves, únicos representantes actuais. Distinto doutros arcosauros por un conxunto de características anatómicas, entre as cales se destacan a posición dos membros en relación ao corpo, proxectados directamente para abaixo, e o acetábulo (encaixe do fémur) aberto.

  27. faa-miguelotero di:

    Os dinosauros viviron sobre a Terra durante uns 150 millóns de anos e non é sorprendente que o seu mundo cambiase substancialmente no transcurso dese tempo. Os continentes, que ao comezo só eran unha gran masa de terra, foron separándose ata optar a disposición moderna que nos é familiar. Isto significa que o clima cambiou á par, e eses dous factores influíron no tipo de plantas que crecían. Eses cambios producíronse lentamente ao longo de millóns de anos, e os animais fóronse adaptando a eles. A comezo da era dos dinosauros, na paisaxe dominaban arbustos parecidos ao fento. Logo chegou un tempo no que apareceron os bosques de colosais coníferas e os bosques de cicas. Máis adiante sucedeu o cambio máis importante cando apareceron as primeiras plantas de flores (fanerógamas). Aínda poden verse hoxe moitas das plantas e flores iguais ás que os dinosauros devoraron.

  28. faa-andreaperez di:

    Gases de efecto invernadeiro chámase aos gases cuxa presencia na atmosfera contribúen ao efecto invernadeiro. Os máis importantes están presentes na atmosfera de maneira natural, aínda que a súa concentración pode verse modificada pola actividade humana, pero tamén entran neste concepto algúns gases artificiais, producto da industria. Esos gases contribúen máis ou menos de forma neta ao efecto invernadeiro pola estructura dos súas moléculas.
    Gases implicados
    -O vapor de auga é o que máis contribúe ao efecto invernadeiro debido a absorción dos raios infravermellos. É inodoro e incoloro
    -Dióxido de carbono (CO2) tamén denominado dióxido de carbono. Su fórmula química es CO2.
    -Metano (CH4) El metano. Na natureza prodúcese como producto final da putrefacción anaeróbica das plantas. Este proceso natural pódese aproveitar para producir biogás. Moitos microorganismos anaeróbicos xérano utilizando o CO2.
    -Óxidos de nitrógeno (NOx). O proceso de formación máis habitual de estes compostos inorgánicos é a combustión a altas temperaturas.
    -Ozono (O3) El ozono (O3)
    -Clorofluorocarbonos (CFC)

  29. faa-laurachaves di:

    Os dinosauros forman un dos grupos de animais que existiron na Terra, máis sorprendentes. Aínda que os dinosauros se extinguiron hai 65 millóns de anos, os científicos posúen, hoxe en día, moitas probas da súa existencia: fósiles de dinosauros, restos dos seus cadáveres, como por exemplo ósos, ou restos de ovos de dinosauros.
    Na actualidade, encóntranse moitos indicios de como eran os dinosauros, grazas aos fósiles que deixaron tras o seu paso pola Terra. Os dinosauros eran réptiles; poñían ovos, tiñan escamas na pel e dominaron o planeta durante uns 165 millóns de anos. Dous dos dinosauros máis coñecidos son o Velociraptor, o Tiranosauro Rex . O Velocriraptor viviu principalmente no período Campaniano,máis ou menos hai 75 a 71 millóns de anos, principalmente en Asia.Podía alcanzar ata 1.8 metros de altura e pesaba ao redor de 15 kg, o que o facía moi lixeiro. Tiña ao redor de 30 dentes de cada lado, os seus dentes eran como serras, quizais isto o axudaba a capturar e non deixar ir ás súas presa.
    O Tiranosaurio Rex creese que viviu hai 65 millóns de anos, aproximadamente, no que se coñece como o período Cretácico. Era un dinosauro realmente grande, podía medir ata 12.3 metros de longo, case como un camión de pasaxeiros e se pensa que podía pesar entre 6 e 18.4 toneladas.

  30. faa-sarafalcon di:

    O término extinción, neste texto, refirese a desaparición total dunha especie no planeta. Durante a longa historia do planeta houberon moitas extincións causadas por cambios climáticos, vulcanismo, inundacións, secas. Non obstante, nos últimos anos a gran maioría das extincións de flora e fauna débense ao impacto directo ou indirecto das actividades humanas.
    As perturbacións causadas polas nosas actividades, diminúen a área de distribución das especies e reducen as poboacións pouco a pouco. Cando as poboacións son pequenas o seu risco á extinción aumenta debido a diversos factores. As poboacións pequenas son máis susceptibles a desaparecer por fenómenos naturais como incendios, ciclóns, secas, etc.; son máis susceptibles á perda de variabilidade xenética, xa que cada vez están máis emparentados.

    Ao ir perdendo poboacións dunha especie, o tamaño da poboación diminúe e vaise perdendo a súa variabilidade xenética.

  31. fab-nereabetanzos di:

    Os dinosauros (Dinosauria, do grego, deinos sauros, ‘lagarto terrible’) son un grupo (clado) de reptiles (saurópsidos) que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleógeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos.Algunhas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata nosos días.Os dinosauros son un grupo diverso de animais dende o punto de vista taxonómico, morfolóxico e ecolóxico. As aves, con máis de 10 000 especies vivas,3 son o grupo máis diverso de vertebrados, despois dos peixes perciformes.Usando a evidencia fósil, os paleontólogos identificaron preto de 500 xéneros distintos5 e máis de 1 000 especies diferentes de dinosauros non avianos.Os dinosauros están representados en cada continente tanto por especies existentes coma por restos fósiles.

  32. faa-iagopadin di:

    Especie ou máis exactamente especie biolóxica, é a unidade básica da clasificación biolóxica. Unha especie defínese a miúdo como o conxunto de organismos ou poboacións naturais capaces de entrecruzarse e de producir descendencia fértil, pero non poden facelo -ou polo menos non o fan habitualmente- cos membros de poboacións pertencentes a outras especies. En moitos casos, os individuos que se separan da poboación orixinal e quedan illados do resto poden alcanzar unha diferenciación suficiente como para converterse nunha nova especie (especiación); polo tanto, o illamento reprodutivo respecto doutras poboacións é crucial. En definitiva, unha especie é un grupo de organismos reproductivamente homoxéneo, aínda que moi cambiante ao longo do tempo e do espazo.
    Mentres que en moitos casos esta definición é adecuada, é a miúdo difícil demostrar se dúas poboacións poden cruzarse e dar descendentes fértiles (por exemplo, moitos organismos non poden manterse no laboratorio o suficiente tempo). Ademais, é imposible aplicala a organismos que non se reproducen sexualmente, como as bacterias, ou aos organismos extintos, coñecidos só polos seus fósiles. Por iso, na actualidade adoitan aplicarse técnicas moleculares, como as baseadas na semellanza do ADN.
    Os nomes comúns de plantas e animais correspóndense ás veces coa especie biolóxica: por exemplo, «león», «morsa» e «árbore do alcanfor», pero con moita frecuencia iso non é así; por exemplo, a palabra «parrulo» refírese a unha vintena de especies de diversos xéneros, incluíndo o parrulo doméstico. Por iso, para a denominación das especies utilízase a nomenclatura binomial, pola cal cada especie queda inequivocamente definida con dúas palabras, por exemplo, Homo sapiens, a especie humana. O primeiro termo, dos dous que forman o nome da especie, corresponde ao xénero, o rango taxonómico superior no que se poden agrupar as especies.

  33. faa-martinbaulde di:

    O cambio climático é definido como un cambio na distribución dos patróns de clima en períodos de tempo que van dende décadas ata millóns de anos. O cambio climático pode estar limitado a unha rexión específica, como pode abranguer toda a superficie terrestre.
    O termo, ás veces refírese especificamente ao cambio climático causado pola actividade humana, a diferenza daqueles causados por procesos naturais da Terra e o Sistema Solar.

    A evidencia baséase en observacións dos aumentos de temperatura do aire e dos océanos, o derretemento de xeos e glaciares en todo o mundo e o aumento dos niveis de mar a nivel mundial e outros sinais claros de cambio.

    Entre os feitos indiscutibles máis destacados encóntranse o aumento das temperaturas a nivel mundial e que hai máis CO2 na atmosfera.
    Ademais do quentamento global, o cambio climático implica cambios noutras variables como as chuvias e os seus patróns, a cobertura de nubes e todos os demais elementos do sistema atmosférico. A complexidade do problema e as súas múltiples interaccións fan que o único xeito de avaliar estes cambios sexa mediante o uso de modelos computacionais que simulan a física da atmosfera e dos océanos.

  34. fab-laurafalcon di:

    Unha extinción masiva é un tipo de Extinción terminal na cal desaparecen sen descendencia un 10% ou máis das especies ao longo dun ano ou un 50% ou máis das especies nun período comprendido entre un e tres millóns e medio de años,1 cando en momentos normais as extincións se producen a un ritmo de entre dous e cinco familias biolóxicas de invertebrados mariños e vertebrados cada millón de anos. Dende que a vida empezou na Terra detectáronse cinco sucesos no eón Fanerozoico tras os cales se extinguiron máis das metade das especies existentes.
    A extinción masiva da fauna non é ningunha novidade: houbo cinco nos 600 millóns de anos en que os animais poboamos a Terra, causadas por varios tipos de catástrofes planetarias como o volcanismo masivo, os impactos de meteoritos e outras aínda non aclaradas. A novidade da sexta extinción da historia do planeta, a que vivimos agora mesmo, é que a causa somos os seres humanos. En certo sentido, somos peores que un meteorito.

  35. fab-mariaoubina di:

    Os dinosauros son un grupo de réptiles que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleógeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos.Algunas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata nosos días.
    Os dinosauros son un grupo diverso de animais dende o punto de vista taxonómico, morfolóxico e ecolóxico. As aves, con máis de 10 000 especies vivas,son o grupo máis diverso de vertebrados, despois dos peixes perciformes.Usando a evidencia fósil, os paleontólogos identificaron preto de 500 xéneros distintos e máis de 1 000 especies diferentes de dinosauros non avianos. Los dinosauros están representados en cada continente tanto por especies existentes coma por restos fósiles.

  36. fab-lauracaldas di:

    O termo «biodiversidade» reflicte a cantidade, a variedade e a variabilidade dos organismos vivos. Inclúe a diversidade dentro das especies, entre especies e entre ecosistemas. O concepto tamén abrangue o xeito en que esta diversidade cambia dun lugar a outro e co paso do tempo. Indicadores como o número de especies dunha área determinada poden axudar a realizar un seguimento de determinados aspectos da biodiversidade. A biodiversidade encóntrase en todas as partes, tanto en terra coma na auga. Inclúe a todos os organismos, dende as bacterias microscópicas ata as máis complexas plantas e animais. Os inventarios actuais de especies, aínda que son útiles, seguen estando incompletos e non abondan para formarse unha idea precisa da amplitude e a distribución de todos os compoñentes da biodiversidade. Pódense facer cálculos aproximados do ritmo de extinción das especies, baseados no coñecemento actual sobre a evolución da biodiversidade no tempo. Os servizos dos ecosistemas son os beneficios que as persoas obteñen dos ecosistemas. A biodiversidade desempeña un papel importante no funcionamento dos ecosistemas e nos numerosos servizos que proporcionan.

  37. fab-luciameis di:

    O Triceratops pode ser o último dinosauro na face da Terra, como científicos da Universidade de Yale dixeron.Descubriron novos restos deste animal pertencente ao período en que ocorreu a extinción masiva.

    O fósil foi atopado en Hell Creek situado no sueste de Montana polo equipo liderado polo investigador Tyler Lyson.

    Segundo o equipo de científicos, o Triceratops data de 65 millóns de anos, cando había só o período do evento de extinción Cretáceo-Paleogene (K / T), que rematou cos dinosauros non-aviarios e crese que foi causado polo impacto de meteorito.

  38. faa-ariadnavazquez di:

    A biodiversidade é a variedade de diferentes tipos de vida que se encontran na terra. É unha medida da variedade de organismos presentes en diferentes ecosistemas. Isto pode referirse á variación xenética, a variación dos ecosistemas, ou variación de especies (número de especies) dentro dunha área, bioma, ou planeta. Biodiversidade Terrestre tende a ser máis alta preto do ecuador, , que parece ser o resultado do clima cálido e unha alta produtividade primaria. A biodiversidade non se distribúe uniformemente na Terra. É a máis rica nos trópicos. A biodiversidade mariña tende a ser máis alto ao longo das costas no Pacífico occidental, onde a temperatura superficial do mar é máis alto e na banda a mediados de latitudinal en todos os océanos. Hai gradientes latitudinais na diversidade de especies. A biodiversidade en xeral, tende a agruparse , e foi aumentando a través do tempo senón que será probable que diminúa no futuro.

  39. fab-nereaporta di:

    A especie é considerada ameazada de extinción, sexa planta ou animal, cando todos os membros táxon viven están en perigo de desaparecer. Isto pode ser debido tanto a predación directa sobre as especies ea desaparición dun recurso do cal a vida depende, polo tanto, acción humana debido a cambios de hábitat, como resultado de eventos aleatorios (como catástrofes naturais) ou cambios graduais no clima.

    A biodiversidade, é o termo polo que se fai referencia á ampla variedade de seres vivos sobre a Terra e os patróns naturais que conforma, resultado de miles de millóns de anos de Evolución segundo procesos naturais e tamén, da influencia crecente das actividades do ser humano. A biodiversidade abrangue igualmente a variedade de ecosistemas e as diferenzas xenéticas dentro de cada especie que permiten a combinación de múltiples formas de vida, e cuxas mutuas interaccións e co resto da contorna, fundamentan o sustento da vida sobre o planeta

  40. faa-nereaeiras di:

    Os dinosauros son un grupo de réptiles que apareceron durante o período Triásico, fai uns 231 millóns de años. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de años, dende o inicio do Xurásico (fai uns 200 millóns años) ata o final do Cretáceo (fai 66 millóns de años), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiron no chamado Big Bang.

    Os dinosauros foron ancestralmente bípedos, pero muchos grupos incluíron especies de cuadrúpedos. os cornos ou crestas son comúns a todos os grupos de dinosauros, e algúns grupos desarrollaron modificacións esqueléticas como armaduras ósease espiñas. a evidencia suxire que a puesta de ovos e a construción de nidos foron rasgos que compartían todos os dinosauros.
    Mentres que en xeral as aves modernas son de pequeno tamaño moitos dinosauros eran de gran porte, como o dinosauro saurópodo, o máis grande que puido haber alcanzado unha lonxitude de 58 metros y 9,25 metros de altura .

  41. Rita Lage di:

    O cambio climático e a modificación do clima con respecto ao historial climático a unha escala global ou rexional. Tales cambios prodúcense a moi diversas escalas de tempo e sobre todos os parámetros meteorolóxicos: temperatura, presión atmosférica, precipitacións, nebulosidade, etc. En teoría, son debidos tanto a causas naturais como antropoxénicas.
    O termo adoita usarse de xeito pouco apropiado, para facer referencia tan só aos cambios climáticos que suceden no presente, utilizándoo como sinónimo de quentamento global. A Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático usa o termo «cambio climático» só para referirse ao cambio por causas humanas.
    Recibe o nome de «variabilidade natural do clima», pois se produce constantemente por causas naturais. Nalgúns casos, para referirse ao cambio de orixe humana úsase tamén a expresión «cambio climático antropoxénico».

  42. faa-emiliolumbres di:

    A palabra extinción pode definirse como o efecto de desaparecer algunha acción, obrigación, cousa o feito.
    Úsase en diferentes ámbitos denotando a idea de fin, como término ou conclusión; xa sexa dunha etapa, dunha vida, dunha materialidade ou inmaterialidade. Fálase de especies en perigo de extinción para mencionar a aquelas que a acción humana pon en riesgo de que xa non estén sobre a superficie terrestre, como ocurre por exemplo, cos osos panda. En bioloxía ou ecoloxía, extinción é a desparición de todos os membros dunha especie, considérase extinta a unha especie a partir do instante no que morre o último individuo desta. Polo tanto, unha extinción convértese nunha certeza cando non hai ningún integrante capaz de reproducirse e dar lugar a unha nova xeneración.
    Tamén unha especie pódese volver extinta funcionalmente cando só sobrevive unha reducida cantidade de membros, que son incapaces de reproducirse debido a problemas de saúde, idade ou distancia xeográfica debido a un rango grande de distribución.

  43. faa-albarodriguez di:

    Chamamos cambio climático á modificación do clima que tivo lugar respecto do seu historial a escala rexional e global. En xeral, trátase de cambios de orde natural, pero actualmente, encóntranse asociados co impacto humano sobre o planeta. Trátase dun fenómeno complexo que só pode ser observado e analizado mediante simulacións computacionais.
    Son numerosas as variables que inciden sobre o clima en condicións normais. Tanto os ciclos da auga e do carbono coma distintos parámetros exteriores ao propio planeta (ventos solares, posición da Lúa) xeran modificacións sobre as condicións atmosféricas que motivan a gran complexidade que caracteriza ao clima da Terra. Isto explica en xeral as grandes dificultades para intentar definir como precisión os aspectos relacionados co cambio climático e a necesidade de aplicar algoritmos informatizados para buscar unha cualificación e unha cuantificación apropiada deste fenómeno.
    Se ben cambio climático non é sinónimo de quentamento global, xa que responde a diversas causas e dá como resultado múltiples consecuencias, comunmente encontrámolo asociado a este fenómeno de aumento da temperatura media na atmosfera e nos océanos. Pero ademais do quentamento, tamén o cambio climático inflúe nas precipitacións, nebulosidade e moitos outros parámetros.

  44. faa-marinabusto di:

    Os dinosauros son un grupo de réptiles que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos.
    Os dinosauros son un grupo diverso de animais dende o punto de vista taxonómico, morfolóxico e ecolóxico. As aves, con máis de 10000 especies vivas, son o grupo máis diverso de vertebrados, despois dos peixes perciformes. Usando a evidencia fósil, os paleontólogos identificaron preto de 500 xéneros distintos5 e máis de 1000 especies diferentes de dinosauros non avianos. Os dinosauros están representados en cada continente tanto por especies existentes coma por restos fósiles.

  45. fab-ivanportas di:

    Os dinosauros foron un grupo de réptiles que habitaron a Terra na era mesozoica, dende o período triásico superior ata fins do cretácico (245 a 65 millóns de anos atrás). A súa desaparición marca o límite entre a era mesozoica e a cenozoica, e o comezo da denominada idade dos mamíferos. O termo dinosauro provén do grego (significa “lagarto terrible”) e refírese a exemplares do máis diversos: grandes, como o brontosaurio, que pesaba preto de 75 toneladas, e moi pequenos, como o saltopus, de tan só 50 cm de longo.

    Os dinosauros dominaron o planeta durante 180 millóns de anos. Non obstante, ao final do período cretácico, desapareceron sorpresivamente.
    Por que se extinguiron os dinosauros?
    As causas da desaparición non están de todo claras aínda. Non só os dinosauros pereceron nesa época, tamén o fixeron moitos outros animais. Varias teorías intentaron explicar estas desaparicións baseándose en distintas evidencias. A hipótese máis aceptada é a da caída dun asteroide de enorme tamaño que desencadeou cambios climáticos de inusitada magnitude na Terra. Cambios aos cales os dinosauros non puideron adaptarse.

  46. faa-uxiacasais di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade da vida. Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes.

  47. faa-uxiacasais di:

    A extinción é a desaparición total dunha especie no planeta. Durante a longa historia do planeta houberon moitas extincións causadas por cambios climáticos, vulcanismo, inundacións, secas. Non obstante, nos últimos anos a gran maioría das extincións de flora e fauna débense ao impacto directo ou indirecto das actividades humanas.
    As perturbacións causadas polas nosas actividades, diminúen a área de distribución das especies e reducen as poboacións pouco a pouco. Cando as poboacións son pequenas o seu risco á extinción aumenta debido a diversos factores. As poboacións pequenas son máis susceptibles a desaparecer por fenómenos naturais como incendios, ciclóns, secas, etc.; son máis susceptibles á perda de variabilidade xenética, xa que cada vez están máis emparentados.

  48. faa-carmenvilanova di:

    O termo “biodiversidade” refírese á ampla variedade de seres vivos sobre a Terra e os patróns naturais que a conforman, resultado de miles de millóns de anos de evolución segundo procesos naturais e tamén da influencia crecente das actividades do ser humano. A biodiversidade comprende igualmente a variedade de ecosistemas e as diferenzas xenéticas dentro de cada especie que permiten a combinación de múltiples formas de vida, e cuxas mutuas interaccións co resto do ámbito fundamentan o sustento da vida sobre o planeta.
    Se no campo da bioloxía a biodiversidade se refire ao número de poboacións de organismos e especies distintas, para os ecólogos o concepto inclúe a diversidade de interaccións durables entre as especies e o seu ambiente inmediato ou biótopo, o ecosistema en que os organismos viven. En cada ecosistema, os organismos viventes son parte dun todo actuando reciprocamente entre si, pero tamén co aire, a auga, e o chan que os rodean.
    Distínguense habitualmente tres niveis na biodiversidade:
    – Xenética ou diversidade intraespecífica, consistente na diversidade de versións dos xenes (alelos) e da súa distribución, que á súa vez é a base das variacións interindividuais (a variedade dos xenotipos).
    – Específica, entendida como diversidade sistemática, consistente na pluralidade dos sistemas xenéticos ou xenomas que distinguen ás especies.
    – Ecosistémica, a diversidade das comunidades biolóxicas (biocenose) cuxa suma integrada constitúe a biosfera.
    Hai que incluír tamén a diversidade interna dos ecosistemas, á que se refire tradicionalmente a expresión diversidade ecolóxica.

  49. faa-martinbaulde di:

    Os dinosauros son un grupo de réptiles que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico ata o final do Cretácico.
    Os dinosauros son un grupo diverso de animais dende o punto de vista morfolóxico e ecolóxico. As aves, con máis de 10 000 especies vivas, son o grupo máis diverso de vertebrados, despois dos peixes perciformes. Os paleontólogos identificaron preto de 500 xéneros distintos e máis de 1 000 especies diferentes de dinosauros non avianos.
    Foron ancestralmente bípedes, pero moitos grupos incluíron especies de cuadrúpedes, e algúns podían alternar os dous tipos de locomoción. Os cornos ou cristas son comúns a todos os grupos de dinosauros, e algúns grupos desenvolveron modificacións esqueléticas como armaduras óseas e espiñas. Aínda que a palabra dinosauro significa “lagarto terrible”, o nome é un pouco enganoso, xa que os dinosauros non son lagartos. En cambio, representan un grupo separado de réptiles que non mostran características tradicionalmente vistas como propias dun réptil, como a postura estendida cara aos lados das extremidades ou a ectotermia.

  50. faa-tamaraparracho di:

    Un especie, sexa vexetal ou animal, considérase en perigo de extinción cando todos os membros vivos de dito taxón están en perigo de desaparecer. Isto pódese deber a factores como a depredación directa sobre a especie, a desaparición dun recurso do cal depende a súa vida, a acción do home, cambios no hábitat produto de feitos fortuitos (como desastres naturais) ou a cambios graduais do clima, por exemplo o aumento das temperaturas do que trata o artigo.
    O estado de conservación dunha especie é un indicador da probabilidade de que esta especie ameazada continue a existir. Así, os factores usados nesta clasificación inclúen a amplitude da área de distribución da especie, o nivel de ameaza ao que está suxeita ou variación do tamaño da poboación, entre outros.
    Entre as clasificacións do estado de conservación das especies animais e vexetais, a Lista Vermella da UICN é a máis coñecida. Nesta lista distinguimos as seguintes categorias:
    – Extinta (EX): o último representante de especie xa morreu.
    – Extinta na natureza (EW): existen individuos en cativeiro, mais non hai máis poboacións naturais.
    – Crítica ou criticamente ameazada (CR): sofre risco extremamente alto de extinción nun futuro próximo.
    – En perigo (EN): sofre risco moi alto de extinción nun futuro próximo.
    – Vulnerable (VU): sofre alto risco de extinción a medio prazo.
    – Case ameazada (NT): aínda non sofre risco de extinción, mais as ameazas sobre ela son crecentes.
    – Segura ou pouco preocupante (LC): a súa sobrevivencia non sofre ameaza inmediata .

    Na versión 2009 da Lista Vermella da UICN, encóntranse baixo a categoría «En Perigo» 2448 taxóns de animais e 2280 de plantas, a os que se suman os encadrados baixo a categoría «En perigo crítico»,que comprende 1665 especies de animais e 1575 de plantas.

  51. fab-miguelleiro di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade da vida. Este concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes. Os seres humanos aproveitamos a variabilidade xenética e “domesticamos” por medio da selección artificial a varias especies; ao facelo creamos unha multitude de razas de millos, feixóns, cabazas, chiles, cabalos, vacas, años e de moitas outras especies. As variedades de especies domésticas, os procesos empregados para crealas e as tradicións orais que as manteñen son parte da biodiversidade cultural.

  52. faa-javiergonzalez di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é, segundo o Convenio Internacional sobre a Diversidade Biolóxica, o termo polo que se fai referencia á ampla variedade de seres vivos sobre a Terra e os patróns naturais que a conforman, resultado de miles de millóns de anos de evolución segundo procesos naturais e tamén da influencia crecente das actividades do ser humano. A biodiversidade comprende igualmente a variedade de ecosistemas e as diferenzas xenéticas dentro de cada especie que permiten a combinación de múltiples formas de vida, e cuxas mutuas interaccións co resto do ámbito fundamentan o sustento da vida sobre o planeta.

  53. faa-sarafalcon di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é, segundo o Convenio Internacional sobre a Diversidade Biolóxica, o termo polo que se fai referencia á ampla variedade de seres vivos sobre a Terra e os patróns naturais que a conforman, resultado de miles de millóns de anos de evolución segundo procesos naturais e tamén da influencia crecente das actividades do ser humano. A biodiversidade comprende igualmente a variedade de ecosistemas e as diferenzas xenéticas dentro de cada especie que permiten a combinación de múltiples formas de vida, e cuxas mutuas interaccións co resto do ámbito fundamentan o sustento da vida sobre o planeta.

  54. faa-javiergonzalez di:

    Os dinosaurios son un grupo (clado) de réptiles (saurópsidos) que apareceron durante o período Triásico, hai uns 231 millóns de anos. Foron os vertebrados terrestres dominantes durante 135 millóns de anos, dende o inicio do Jurásico (fai uns 200 millóns anos) ata o final do Cretácico (hai 66 millóns de anos), cando a maioría dos grupos de dinosauros se extinguiu durante o evento de extinción do Cretácico-Paleógeno que puxo fin á Era Mesozoica. O rexistro fósil indica que as aves evolucionaron a partir de dinosauros terópodos durante o período Xurásico e, en consecuencia, son considerados un subgrupo de dinosauros por moitos paleontólogos. Algunhas aves sobreviviron ao acontecemento de extinción que aconteceu hai 66 millóns de anos, e os seus descendentes continúan a liñaxe dos dinosauros ata os nosos días.

  55. faa-marinabusto di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade da vida. Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes.
    Os seres humanos aproveitamos a variabilidade xenética e “domesticamos” por medio da selección artificial a varias especies; ao facelo creamos unha multitude de razas de millos, feixóns, cabazas, chiles, cabalos, vacas, años e de moitas outras especies. As variedades de especies domésticas, os procesos empregados para crealas e as tradicións orais que as manteñen son parte da biodiversidade cultural.