Auga líquida en Marte

Curiosity acaba de encontrar indicios da existencia de auga líquida nas primeiras capas da superficie marciana.

O equipo internacional de investigadores, analizou os datos de humidade relativa na atmosfera de Marte, de temperatura da superficie e da do aire recollidos durante un ano marciano completo. E a conclusión principal á que chegaron é que os cinco primeiros centímetros do chan do cráter Gale, albergan as condicións ambientais para que exista auga líquida salgada ,chamada salmoira, pero só durante a noite.

Concretamente, o vehículo marciano encontrou, no cráter Gale,  un tipo de sal chamado perclorato. Este mineral baixa a temperatura á que se conxela a auga e, ademais, é capaz de absorber vapor de auga da atmosfera para formar a salmoira.

Isto e só asi xa que o aumento das temperaturas diúrnas evaporan ese auga líquida despois do amañecer. Polo que non podemos ver a salmoira porque acontece de noite e o robot Curiosity non funciona de noite debido ás baixas temperaturas de Marte, que oscilan entre os -50ºC e os -80ºC.

En todo caso, segundo relatan os investigadores no traballo, estas condicións ambientais permiten que haxa auga líquida durante a noite marciana, pero que non son compatibles cos requisitos coñecidos para a replicación e para o metabolismo dos microorganismos terrestres. A unha profundidade de 15 centímetros, a temperatura durante todo o ano é demasiado baixa para as formas de vida que coñecemos.

Autora: Lara Cores

Esta entrada foi publicada en Investigación espacial, Universo e etiquetada , , , , , , . Garda o enlace permanente.

34 Responses to Auga líquida en Marte

  1. fab-miguelpineiro di:

    almoira é auga cunha alta concentración de sal disolto. Existen ríos e lagos salgados onde non hai vida polo exceso de sal e de onde se extrae a salmoira, principalmente para obter o seu sal evaporando a auga en salinas. A salmoira pode ser velenosa para algúns animais que beben desta.
    Por extensión, tamén se chama salmoira a disolucións altamente concentradas doutros sales. Son exemplos diso a salmoira de cloruro de calcio e a de dicromato sódico.
    A salmoira distínguese da auga salobre en que esta última ten unha menor concentración de sal.

    Alguns dos usos máis comúns son:

    -Para a conservación e curado de certos alimentos, ademais de funcionar como un elemento culinario. -Almacenado en frascos de salmoira fanse os cogombros novos ou conservas en vinagre.
    -En sistemas de refrixeración, como medio de transmisión de calor, xa que debido ao seu baixo punto de conxelación,utilizase como refrixerante secundario.
    -Para desfacer a neve en estradas.
    -Para a purificación e limpeza do mesmo sal, para o uso desta en aplicacións de consumo humano e noutras actividades que requiren sal de alta pureza.
    -Para calmar o sangue irritado en certas partes; como os dentes, enxivas, etc.
    -Antigamente, os mariñeiros utilizábana para endurecer ou curtir a pel das mans.
    -Xunto co vapor pode xerar un fluído motor para mover turbinas e xerar electricidade.
    -En procesos de estimulación de pozos de petróleo.

  2. faa-rubeniglesias di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia. O seu diámetro é de 154 km e ten case 4 mil millóns de anos. O cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canles.
    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter. O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale..

  3. faa-manuelvilas di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüedad.El cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canles.

    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.

  4. fab-ivanportas di:

    O planeta Marte é o catro do sistema solar en distancia ao sol. É un dos planetas “veciños” da Terra xunto co planeta Venus no espazo. A terra é o terceiro planeta en distancia do sol, e Júpiter é o quinto. Como a Terra, Júpiter, o sol e o resto de planetas do sistema solar, Marte ten ao redor de 4.6 mil millóns de anos de antigüidade. Forma parte dos planetas superiores á Terra, que son aqueles que nunca pasan entre o Sol e a Terra.
    Marte é un mundo moito máis pequeno que a Terra. As súas principais características, en proporción coas do globo terrestre, son as seguintes: diámetro 53%, superficie 28%, masa 11%. Como os océanos cobren arredor do 70% da superficie terrestre e Marte carece de mares as terras de ambos os dous mundos teñen aproximadamente a mesma superficie.

    A superficie de Marte presenta tamén unhas rexións brillantes de cor laranxa avermellada, que reciben o nome de desertos, e que se estenden polas tres cuartas partes da superficie do planeta, dándolle esa coloración avermellada característica ou, mellor dito, o dun inmenso pedregal, xa que o chan se acha cuberto de pedras, cantos e bloques.

  5. fab-antonchaves di:

    A salmoira é auga cunha alta concentración de sal (NaCl) disolto. Existen ríos e lagos salgados onde non hai vida polo exceso de sal e de onde se extrae a salmoira, principalmente para obter o seu sal evaporando a auga en salinas. A salmoira pode ser velenosa para algúns animais que beben desta.

    Por extensión, tamén se chama salmoira a disolucións altamente concentradas doutros sales. Son exemplos diso a salmoira de cloruro de calcio e a de dicromato sódico.

    A salmoira distínguese da auga salobre en que esta última ten unha menor concentración de sal.

  6. fab-lauraozores di:

    Os cráteres volcánicos son depresións circulares causadas por actividade volcánica. Funcionan como abertura ou boca de erupción de moitos volcáns e están situados xeralmente nos seus cumes.
    O cráter adoita adoptar a forma dun cono invertido escavado polas erupcións na parte superior do volcán. Ás veces áchase localizado nun flanco, cando aquel ten un cono adventicio, e entón o cráter é cualificado de lateral ou de parasito. Tamén pode acontecer que o volcán careza de cono, como os volcáns de tipo hawaianao, e entón o cráter é unha cavidade no chan na cal burbulla e se axita a lava, que se desborda durante as erupcións.

    Existen volcáns que dependendo da súa orixe poden chegar a conter máis dun cráter, pero sempre un principal. Estes cráteres poden ter dimensións diferentes dende uns metros a quilómetros.

  7. faa-alexfernandez di:

    Curiosity é un rover robótico do tamaño dun coche explorando o cráter Gale en Marte como parte da misión Mars Science Laboratory da NASA (MSL).Curiosity foi lanzado dende Cabo Canaval o 26 de novembro de 2011, ás 10:02 EST bordo da nave espacial MSL e aterrou en Aeolis Palus en Gale cráter en Marte o 6 de agosto de 2012, 05:17 UTC.

    O rover ten como obxectivos:a investigación do clima e a xeoloxía de Marte; avaliación de se o sitio de campo seleccionado no interior do cráter Gale ofreceu algunha vez as condicións ambientais favorables para a vida microbiana, incluíndo a investigación da función da auga; e os estudos de habitabilidade planetaria na preparación para a futura exploración humana.

  8. fab-sabelafernandez di:

    Os percloratos son os sales do ácido perclórico HClO4. Conteñen o cloro en estado de oxidación +VII nun ámbito tetraédrico de catro átomos de osíxeno. A carga negativa é estabilizada por efectos mesoméricos a través de todo o ión. A relativa estabilidade do perclorato, a pesar do elevado estado de oxidación do átomo central, atribúese á elevada simetría que presenta o ión.

    Os percloratos utilízanse en formulacións en pirotecnia, na elaboración de explosivos e combustibles de foguetes. Ademais empréganse como herbicidas.
    En química inorgánica utilízanse como contraión non coordinante.
    En farmacoloxía clínica, o perclorato potásico utilízase como antitiroideo.

  9. fab-nereabetanzos di:

    A salmoira é auga cunha alta concentración de sal disolto. Existen ríos e lagos salgados onde non hai vida polo exceso de sal e de onde se extrae a salmoira, principalmente para obter o seu sal evaporando a auga en salinas. A salmoira pode ser velenosa para algúns animais que beben desta.Algúns dos usos da salmoira son:para a conservación e curado de certos alimentos, ademais de funcionar como un elemento culinario,almacenado en frascos de salmoira fanse os cogombros novos ou conservas en vinagre,en sistemas de refrixeración, como medio de transmisión de calor, xa que debido ao seu baixo punto de conxelación (solidificación),utilízase como refrixerante secundario,para desfacer a neve en estradas,para a purificación e limpeza do mesmo sal, para o uso desta en aplicacións de consumo humano e noutras actividades que requiren sal de alta pureza,para calmar o sangue irritado en certas partes; como os dentes, enxivas, etc.

  10. faa-diegogarcia di:

    Os percloratos son os sales do ácido perclórico HClO4. Conteñen o cloro en estado de oxidación +VII nun ámbito tetraédrico de catro átomos de osíxeno. A carga negativa é estabilizada por efectos mesoméricos a través de todo o ión. A relativa estabilidade do perclorato a pesar do elevado estado de oxidación do átomo central atribúese á elevada simetría que presenta o ión.
    Os percloratos utilízanse en formulacións en pirotecnia, na elaboración de explosivos e combustibles de foguetes. Ademais empréganse como herbicidas.
    En química inorgánica utilízanse como contraión non coordinante. Debido á explosividade dalgúns dos sales obtidos inténtase restrinxir este uso substituíndoo por tetrafenilborato, hexaflurofosfato, etc.
    En farmacoloxía clínica, o perclorato potásico utilízase como antitiroideo.

  11. Victor di:

    VENRES PECHARASE O FORO

  12. faa-manuelvilas di:

    O clima de Marte é máis extremo que o que podemos encontrar aqui na Terra, pois é moito máis frío e cunha variabilidade de temperaturas moi grande. Ademais, tormentas de po a escala planetaria orixinados por fortes ventos azóutano frecuentemente.
    Sobre as temperaturas que reinan en Marte, aínda non se dispón de datos abondo que permitan coñecer a súa evolución ao longo do ano marciano nas diferentes latitudes e, moito menos, as particularidades rexionais.

    Por acharse Marte moito máis lonxe do Sol que a Terra, os seus climas son máis fríos, e tanto máis por canto a atmosfera, ao ser tan tenue, retén pouca calor: de aí que a diferenza entre as temperaturas diúrnas e nocturnas sexa máis pronunciada que no noso planeta. A iso contribúe tamén a baixa condutividade térmica do chan marciano. A duración do día e da noite en Marte, é practicamente a mesma que na Terra, de 24 h e media aproximadamente.
    A temperatura na superficie depende da latitude e presenta variacións estacionais. A temperatura media superficial é duns 218 K (-55 °C).

  13. fab-luciameis di:

    O máis fascinante das estruturas de superficie marcianas son canles e redes de vales. Canles abruptamente nacidos na terra caótica chamado (depresións superficiais, caracterizada pola presenza de grandes rochas distribuídos aleatoriamente) e ten moitos afluentes. Ao longo das súas viaxes vense illas esculpida por inundacións masivas.
    Existen numerosos vales na superficie de Marte son moi semellantes aos vales dos ríos terrestres. En Marte, como na Terra, os leitos de ríos son estreitas no nacemento, ensanchan preto da desembocadura, con moitos afluentes e son menores que as canles. Isto suxire que se formou pola erosión producida cauces de auga, é dicir ríos. Crese que as canles son o resultado da liberación de grandes cantidades de auga en estado líquido a altas presións almacenados no subsolo. A formación dun fallo ou o impacto dun gran asteroide podería quebrar a superficie, permitindo que a solución violenta de auga e afundimento da codia riba do depósito de auga (o que levaría a unha terra caótica). A inundación sería capaz de arrastrar enormes bloques de pedra e erosión do solo para cavar unha canle.

  14. fab-raquelpan di:

    Os percloratos son as sales do ácido perclórico HClO4. Conteñen o cloro en estado de oxidación +VII en un entorno tetraédrico de catro átomos de oxíxeno. A carga negativa e estabilizada por efectos mesoméricos a través de todo o ion. A relativa estabilidad do perclorato a pesar do elevado estado de oxidación do átomo central atribuese a elevada simetría que presenta o ion.
    Os percloratos utilizanse en formulacions en pirotecnia, na elaboración de explosivos e combustibles de cohetes. Ademáis empleanse como herbicidas.
    Na química inorgánica utilizanse como contraión no coordinante. Debido a explosividad de algunhas das sales obtidas intentsea restrinxir este uso sustituindo por tetrafenilborato, hexaflurofosfato, etc.
    Na farmacología clínica, o perclorato potásico utilizase como antitiroideo.

  15. faa-tamaraparracho di:

    A Mars Science Laboratory (abreviada MSL), coñecida como Curiosity, é una misión espacial que inclúe un astromóvil de exploración marciana dirixida pola NASA. Programada nun principio para ser lanzada o 8 de outubro de 2009 e efectuar un descenso de precisión sobre a superficie do planeta Marte en 2010 entre os meses de xullo e setembro, foi finalmente lanzado mediante un cohete Atlas V 541 o 26 de novembro de 2011 ás 10:02 am EST, e aterrou en Marte exitosamente no cráter Gale o 6 de agosto de 2012, aproximadamente ás 05:31 UTC enviando as súas primeiras imaxes á Terra.
    A misión céntrase en situar sobre a superficie marciana un vehículo explorador (tipo rover), cuxa misión é determinar se existiu vida algunha vez en Marte, caracterizar o clima de Marte, determinar a súa xeoloxía e prepararse para a exploración humana de Marte.
    Así, foron elixidos 12 instrumentos para o desenvolvemento da misión, entre os que se encontran 5 cámaras (MastCam, MAHLI, MARDI, Hazcams, Navcams) todas elas desenvolvidas por Malin Space Science Systems, compartindo un deseño común en canto a compoñentes tales como dispositivos para o procesamento instantáneo de imaxe e sensores CCD de 1600 X 1200, varios espectrómetros, dous detectores de radiación, sensores medioambientais así como instrumentación para o ingreso, descenso e aterrerraxe (MEDLI).

  16. faa-carmenvilanova di:

    No artigo dise que “as condicións ambientais permiten que haxa auga líquida durante a noite marciana, pero que non son compatibles cos requisitos coñecidos para a replicación e para o metabolismo dos microorganismos terrestres”. O termo metabolismo refírese ao conxunto de reaccións bioquímicas e procesos físico-químicos que acontecen nunha célula e no organismo. Estes complexos procesos interrelacionados son a base da vida, a escala molecular, e permiten as diversas actividades das células: crecer, reproducirse, manter as súas estruturas, responder a estímulos, etc.
    O metabolismo divídese en dous procesos conxugados: catabolismo e anabolismo. As reaccións catabólicas liberan enerxía; un exemplo é a glicólise, un proceso de degradación de compostos como a glicosa, cuxa reacción resulta na liberación da enerxía retida nos seus enlaces químicos. As reaccións anabólicas, en cambio, utilizan esta enerxía liberada para recompoñer enlaces químicos e construír compoñentes das células como o son as proteínas e os ácidos nucléicos. O catabolismo e o anabolismo son procesos acoplados que fan ao metabolismo en conxunto, posto que cada un depende do outro.
    Este proceso realízase nas persoas cunhas encimas localizadas no fígado.

  17. faa-ivanlois di:

    En moitos sentidos, o clima de Marte parécese ao da Terra, en particular no seu ciclo diario e anual da secuencia das estacións. Estas afinidades resultado das moitas coincidencias nos movementos celestes dos dous planetas: o día marciais, ou sol, é 24 h 40 m de longo; Marte completa unha órbita arredor do Sol en aproximadamente 2 anos da terra, e o seu eixe de rotación está inclinado con respecto á plano orbital só lixeiramente superior á da Terra (25,2º e 23° respectivamente). Non obstante, a excentricidade da órbita marciana é moito máis alto xa unha distancia media do Sol de 1,5 UA, nunha órbita completa de Marte recibe só a metade da luz solar ata a Terra. Como consecuencia diso, e tamén porque non hai océanos en Marte, a superficie de Marte é máis fría e experimenta grandes cambios estacionais de temperatura e variacións diúrnas máis pronunciadas, con diferenzas entre o mínimo e máximo pola tarde noite de 70 graos ou máis.
    Se temos en conta a variabilidade das atmosferas planetarias no sistema solar, as semellanzas entre as atmosferas de Marte e a Terra parece máis impresionante que as súas diferenzas. Non obstante, tanto no grosor e a composición da atmosfera de Marte non se parece á súa contraparte terrestre. É o 95% de dióxido de carbono coa contabilidade de nitróxeno e argon para case todos os do 5% restante. En total, osíxeno e vapor de auga, que constitúen unha parte importante do aire que respiramos, representan menos do 0,2% do aire marciano.

    A atmosfera de Marte é moi tenue, cunha presión media da superficie de só o 6,1 mbar (a presión media da superficie da Terra é de 1013 milibares). Accidentalmente, este valor é moi próximo ao punto triplo da auga. Un líquido só pode existir nun estado estable por enriba da presión do punto triplo por tanto a presenza de auga líquida na superficie de Marte é incerta. Non obstante, a topografía de Marte é moi pronunciada e desigual, as terras baixas esténdese sobre a maior parte do hemisferio norte e as terras altas, principalmente ao sur do ecuador. Polo tanto, a presión na superficie varía considerablemente dende o alto das montañas máis altas e volcáns extintos, onde se reduce a ao redor de 4 mbar, de zonas baixas – tales como canóns ou profundos cráteres de impacto – no que chega a 10 mbar. Este é sen dúbida máis que suficiente para a auga líquida sexa estable sempre que, naturalmente, que a temperatura este temporalmente por enriba de 0º C, o que realmente acontece nas rexións non moi lonxe da liña ecuatorial durante as tardes de verán. Ata hoxe, non obstante, e a pesar de todos os esforzos dedicados á tarefa, a proba de auga líquida en Marte hoxe en día segue sendo difícil de alcanzar, aínda que hai indicios que apunta á presenza de auga líquida confinada a unha capa superficial debaixo da superficie.

  18. fab-nereabetanzos di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km1 e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüedade.O cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canales.O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.

  19. faa-sarafalcon di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüedad. El cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canales.
    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory. O 6 de agosto de 2012 o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale

  20. faa-albaaller di:

    O cuarto planeta do noso sistema solar coñecido como o planeta vermello é Marte. Este forma parte dos planetas superiores do sistema solar, que son aqueles que se atopan entre o Sol e a Terra, e a súa antigüidade acercase aos 4,6 mil millóns de anos.
    A superficie de Marte é moito menor que a da Terra e as súas principais características en comparación coa da Terra son as seguintes: o diámetro 53%, superficie 28% e masa 11%. Os océanos cobren un 70% da superficie terrestre de Marte.
    Cabe destacar que a superficie deste planeta posúe uns cores laranxas avermellados que reciben o nome dos desertos e se estenden polas tres cuartas partes do planeta, estas son as causantes de que se lle coñeza como planeta vermello.

  21. fab-miguelleiro di:

    Marte é o cuarto do sistema solar en distancia ao sol. É un dos planetas “veciños” da Terra xunto co planeta Venus no espazo. A terra é o terceiro planeta en distancia do sol, e Júpiter é o quinto. Como a Terra, Júpiter, o sol e o resto de planetas do sistema solar, Marte ten ao redor de 4.6 mil millóns de anos de antigüidade. Forma parte dos planetas superiores á Terra, que son aqueles que nunca pasan entre o Sol e a Terra.
    Marte é un mundo moito máis pequeno que a Terra. As súas principais características, en proporción coas do globo terrestre, son as seguintes: diámetro 53%, superficie 28%, masa 11%. Como os océanos cobren arredor do 70% da superficie terrestre e Marte carece de mares as terras de ambos os dous mundos teñen aproximadamente a mesma superficie.

  22. fab-mariaoubina di:

    É o cuarto planeta do Sistema Solar. Coñecido como o planeta vermello polos seus tons rosados, os romanos identificábano co sangue e puxéronlle o nome do seu deus da guerra.
    O planeta Marte ten unha atmosfera moi fina, formada principalmente por dióxido de carbono, que se conxela alternativamente en cada un dos polos. Contén só un 0,03% de auga, mil veces menos que a Terra.
    Os estudos demostran que Marte tivo unha atmosfera máis compacta, con nubes e precipitacións que formaban rios. Sobre a superficie adivíñanse sucos, illas e costas. As grandes diferenzas de temperatura provocan ventos fortes. A erosión do chan axuda a formar tempestades de po e area que degradan aínda máis a superficie.

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüedad.El cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canales.
    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.

  23. fab-luciameis di:

    Os Percloratos son os sales do ácido perclórico HCIO4. Contendo cloro no estado de oxidación + VII nun ambiente tetraédricos catro átomos de osíxeno. A carga negativa é estabilizada por efectos mesomérico todo o ión. A relativa estabilidade do perclorato a pesar do elevado estado de oxidación do átomo central é atribuída á alta simetría que posue o ión.
    Percloratos son obtidos por oxidación anódica de Cloratos con altas densidades de enerxía en electrodos de platino. O perclorato potásico é relativamente soluble e precipita a partir do medio de reacción.

  24. Rita Lage di:

    Os cráteres volcánicos son depresións circulares causadas por actividade volcánica. Funcionan como abertura ou boca de erupción de moitos volcáns e están situados xeralmente nos seus cumes.
    O cráter adoita adoptar a forma dun cono invertido escavado polas erupcións na parte superior do volcán. Ás veces áchase localizado nun flanco, cando aquel ten un cono adventicio, e entón o cráter é cualificado de lateral ou de parasito. Tamén pode acontecer que o volcán careza de cono, como os volcáns de tipo hawaianao, e entón o cráter é unha cavidade no chan na cal burbulla e se axita a lava, que se desborda durante as erupcións.Existen volcáns que dependendo da súa orixe poden chegar a conter máis dun cráter, pero sempre un principal.

  25. faa-albaaller di:

    Coñecemos co nome de percloratos ás sales do ácido perclórico (HCLO4). Estas conteñen o cloro en estado de oxidación, nun entorno tetraédrico rodeado de catro átomos de osíxeno (O2). A carga negativa deste composto vese estabilizada grazas aos efectos mesoméricos do ion, así a relativa estabilidade atribúese á simetría do ión.
    Os percloratos son utilizados en diferentes ámbitos:
    -Utilízanse en formulacións en pirotecnia, para elaborar explosivos ou combustibles de cohetes, e mesmo como herbicidas.
    -Por outra parte na química orgánica utilízanse como contraión non coordinante.
    -Por último no ámbito dos medicamentos utilízase como antitiroideo.

  26. faa-marinabusto di:

    Marte é o cuarto planeta do Sistema Solar. Coñecido como o planeta vermello polos seus tons rosados, os romanos identificábano co sangue e puxéronlle o nome do seu deus da guerra.
    O planeta Marte ten unha atmosfera moi fina, formada principalmente por dióxido de carbono, que se conxela alternativamente en cada un dos polos. Contén só un 0,03% de auga, mil veces menos que a Terra.
    Os estudos demostran que Marte tivo unha atmosfera máis compacta, con nubes e precipitacións que formaban rios. Sobre a superficie adivíñanse sucos, illas e costas. As grandes diferenzas de temperatura provocan ventos fortes. A erosión do chan axuda a formar tempestades de po e area que degradan aínda máis a superficie.

  27. faa-emiliolumbres di:

    A salmoira defínese como unha solución de alta concentración de cloruro sódico ata o punto de chegar ao seu punto de saturación. Sen embargo, en contraposición ao sal, a súa viscosidade é líquida polo que se transporta en camións cisterna para a súa distribución.
    A salmoira é coñecida como sal líquido. O seu aspecto debería ser cristalino e libre de materiais pesados, isto consíguese sen problema cando o proceso utilizado para obtela é totalmente natural. Se realizamos unha análise de sales veremos que entre os seus compoñentes maioritarios destacan o cloruro, o sodio, substancias alcalinas como o bicarbonato, potasio, sulfatos, ademais de outros ións e catións minoritarios, como os nitratos, o calcio e o magnesio.
    Sen embargo, na antigüedade a súa primeira grande utilidade remóntase ao 1800, cando Alessandro Volta utilizouna como material condutor para diseñar a pila voltaica.
    A súa utilidade foise descubrindo conforme pasaban os anos, ten usos múltiples tanto no fogar como na industria.

  28. faa-laurachaves di:

    A salmoira é unha disolución altamente concentrada de sal, por enriba de 100 000 mg de sal por litro de auga. A salmoira é producida na maioría dos casos por simple evaporación parcial (como pode acontecer nas salinas) ou por conxelación da auga do mar. A auga salobre distínguese da salmoira en que a primeira ten unha menor concentración de sal.
    Por extensión, tamén se chama salmoira dun sal (distinta da común, NaCl) a unha disolución altamente concentradas desta. Son exemplos diso a salmoira de cloruro de calcio e a de dicromato sódico.
    Grazas ás súas propiedades, a salmoira ten múltiples usos. Pode empregarse para tarefas de limpeza xa que o sal contribúe a purificar os materiais. Como conta cun punto de conxelación moi baixo, a salmoira tamén se emprega como refrixerante secundario nalgúns sistemas. A salmoira, por outra parte, axuda a derreter a neve que cobre os camiños, facilitando a circulación de vehículos.
    Aínda así, a utilización máis habitual da salmoira encóntrase no ámbito da alimentación. A salmoira permite curar e conservar a comida e mesmo se emprega para a elaboración de certos produtos.

  29. faa-emiliolumbres di:

    O planeta Marte é o cuarto do Sistema Solar en distancia ao Sol. E un dos planetas veciños da terra xunto co planeta Venus no espacio. Forma parte dos planetas superiores á Terra, que son aqueles que nunca pasan entre o Sol e a Terra.
    Marte é un mundo moito máis pequeno ca Terra. As súas principales características en proporción coas do globo terrestre son as seguintes: diámetro 53%, superficie 28%, masa 11%. Como os océanos cubren ao do 70% da superficie terrestre e Marte carece de mares, as terras de ambos mundos teñen aproximadamente a mesma superficie.
    A superficie de Marte tamén presenta rexións brillantes de cor laranxa roxizo, que reciben o nome de desiertos e que se extenden polas tres cuartas partes da superficie do planeta, dándolle esa cor roxiza.
    Tamén hai cráteres de impacto distribuidos por todo Marte.
    Marte é moito máis frío ca Terra, as temperaturas na superficie de Marte varían dende os -125ºC preto dos polos durante o inverno, hata os 70ºC a mediodía preto do ecuador e a súa temperatura media é duns -60ºC

  30. fab-mariangaleano di:

    Neste artigo fálase do cráter Gale. Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüidade. O cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canles. O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.

  31. faa-javiergonzalez di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas 4°36S 137°12E / -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüedad. El cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canales.

    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.

  32. faa-iagopadin di:

    Gale é un cráter de Marte, próximo aos bordos das terras baixas de Elysium Planitia nas coordenadas -4.6, 137.2. O seu diámetro é de 154 km e crese que ten 3,5 a 3,8 mil millóns de anos de antigüidade. O cráter foi denominado así despois de que Walter Frederick Gale, un astrónomo afeccionado observase Marte nos finais do século XIX e describise a presenza de canales.
    O 26 de novembro de 2011, a NASA lanzou cun foguete Atlas V un vehículo todo terreo, equipado cun laboratorio robótico para explorar o cráter, que se coñece como Mars Science Laboratory (MSL). O 6 de agosto de 2012 aproximadamente ás 05:31 UTC o vehículo MSL aterrou exitosamente no cráter Gale.
    Un trazo inusual de Gale é un grande outeiro de “debris sedimentarias” ao redor do seu pico céntrico, oficialmente nomeado Aeolis Mons e popularmente coñecido como “Monte Sharp”. Este pico ten 5.5 km crecentes (18,000 pés) por riba do piso do cráter setentrional e 4.5 km (15,000 pés) por riba do piso de cráter do sur – un pouco máis alto que o bordo do sur do cráter. O outeiro está composto de material en capas e puido ser deixado sobre un período de ao redor 2 millóns de anos. A orixe deste outeiro non é sabida con certeza, pero as investigacións suxiren que é o retallo desgastado de capas sedimentarias que unha vez enchían o cráter completamente. Non obstante, existe un debate ao redor disto, observacións de posibles estratos de forma cruzada apoiados sobre o outeiro superior suxiren procesos eólicos, pero a orixe dos restos de capas de outeiro máis baixos non.

  33. fab-nereaporta di:

    A Mars Science Laboratory (MSL abreviado), coñecido como Curiosity, do Inglés ‘curiosidade’ é unha misión espacial, que inclúe un astromovil de exploración marciana dirixida pola NASA.O MSL ten catro obxectivos: determinar se xa existiu vida en Marte, caracterizar o clima de Marte, determino a súa xeoloxía e prepararse para a explotación humana de Marte. Para axudar estes catro obxectivos científicos e cumprir a meta primaria (constitutivo da habitabilidade de Marte) MSL ten oito tarefas:
    1)determinar a natureza e clasificación dos compoñentes de carbono orgánico.
    2)facer un inventario dos principais compoñentes que soportan a vida: carbono, hidróxeno, nitróxeno, osíxeno, fósforo e xofre.
    3)identificar as características que representan os efectos de procesos biolóxicos.
    4)investigar a composición química, isotópica e mineral da superficie marciana.
    5)interpretar a formación e erosión das rochas e do solo.
    6)avaliar a liña do tempo da evolución dos procesos atmosféricos.
    7)determinar o estado actual e distribución ciclos de auga e dióxido de carbono.
    8)caracterizar o espectro da radiación de superficie, incluíndo a radiación cósmica, ventos solares e neutróns secundarios.

  34. faa-javiergonzalez di:

    A salmoira é auga cunha alta concentración de sal (NaCl) disolto. Existen ríos e lagos salgados onde non hai vida polo exceso de sal e de onde se extrae a salmoira, principalmente para obter o seu sal evaporando a auga en salinas. A salmoira pode ser velenosa para algúns animais que beben desta.

    Por extensión, tamén se chama salmoira a disolucións altamente concentradas doutros sales. Son exemplos diso a salmoira de cloruro de calcio e a de dicromato sódico.

    A salmoira distínguese da auga salobre en que esta última ten unha menor concentración de sal.