Frear o uso das bolsas de plástico

O Parlamento Europeo aprobou de forma definitiva a nova normativa que intentará reducir o uso de bolsas de plástico nos 28 Estados membros. O obxectivo é reducir o consumo de bolsas cun espesor de menos de 50 microns (0,05 milímetros). As deste tipo son as máis difíciles de reutilizar, polo que rematan no lixo despois do primeiro uso, co que xeran máis residuos.

1430248962_540201_1430249266_noticia_normal

A nova lexislación formula dúas medidas de redución obrigatorias. A primeira é que tomen medidas para “reducir o consumo medio anual das bolsas de plástico lixeiro non biodegradable ata 90” por persoa, ao final de 2019 e 40, ao final de 2025. En 2010, cada europeo utilizou 198 bolsas de plástico, das que o 90% eran lixeiras, que son as que se quere reducir.
O outro compromiso polo que poden optar os membros da UE é “garantir que despois de 2018 as bolsas non se entreguen gratuitamente” nos comercios, unha medida que xa se toma nalgunhas comunidades autónomas españolas. A norma aprobada na Eurocámara tamén establece que a Comisión Europea terá que avaliar o impacto no medio das bolsas de plástico oxodegradable, (que tras un período de tempo se fragmenta en micropartículas) segundo informou o Parlamento Europeo. E, antes do fin de 2017, “a Comisión terá que formular regras sobre etiquetaxe para asegurar o recoñecemento das bolsas de plástico biodegradable e compostable“.
Falamos dun enorme problema ambiental. Miles de millóns de bolsas rematan na natureza convertidas en lixo. Isto prexudica ao medio, danando peixes e aves,” declarou Margrete Auken, do grupo de Los Verdes, a través dun comunicado.

Autora: Laura Caldas

Esta entrada foi publicada en Contaminación, Residuos e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

23 Responses to Frear o uso das bolsas de plástico

  1. Victor di:

    NON VOS ESQUEZADES DE QUE ESTÁ UN FORO ABERTO.

  2. faa-iagopadin di:

    Os Verdes é un partido político español de ideoloxía ecoloxista. O partido fundouse en novembro de 1984 orixinalmente como partido estatal Los Verdes, e organizouse nunha suma de partidos de carácter autonómico 1995. Desde o 27 de setembro de 2014 volve ser unha Federación. Foi fundado hai 30 anos coa axuda de Petra Kelly, nun período de expansión e consolidación de numerosos partidos desta nova ideoloxía en Europa na década dos anos 80 que naceron á calor de Los Verdes de Alemaña. Ademais, foi un dos membros fundadores do Partido Verde Europeo en 2004,2 ata que foi expulsado deste en 2012 debido a un período de división interna no cal tamén foi apartado I Verdi de Italia.
    En 1983, un grupo de dezaseis activistas ecoloxistas de toda España asinaron o chamado “Manifesto de Tenerife”. Neste manifesto, estes esixiron un cambio da política social e económica e formularon a súa desconfianza cara aos partidos políticos establecidos, para conseguir “cotas crecentes de calidade de vida e de desfrute axeitado dos recursos naturais”. A partir deste manifesto, formouse unha xestora que rematou en La Orotava no ano 1984 coa fundación do partido, e a súa conseguinte inscrición no rexistro de partidos políticos do Ministerio do Interior. As eleccións municipais do 22 de xuño de 1987 foron as primeiras nas que Los Verdes logran superar a barreira do 5% dos sufraxios en dous municipios, conseguindo os seus dous primeiros concelleiros nos Concellos de Villena (Alicante) e Baños de Valdearados (Burgos). O 8 de outubro de 1988 conseguiron o recoñecemento europeo da coordinadora Alianza Verde Europea, que máis tarde se transformaría na Federación Europea de Partidos Verdes e que remataría na fundación en Roma no 2004, do Partido Verde Europeo.

  3. faa-miriantrigo di:

    O plástico biodegradable faise con materias primas orgánicas procedentes de fontes renovables, tales como as bananas, mandioca, celulosa, produtos hortícolas que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, polisacarideos, polilactonas, polilactidas, aceite de soia, amidón pataca, ao final da súa vida útil, para ser eliminada como un residuo orgánico, é dicir descomposición nun curto período de tempo, en presenza de microorganismos; servindo de ferro orgánico para plantas. Para facer plásticos biodegradables utilízase principalmente como unha materia prima de amidón, un polímero natural obtense a partir de millo, trigo ou pataca. Dentro destas fontes, que está dando mellores resultados é a fécula de pataca, así como un recurso renovable e inesgotable, ten ciclos de vida curtos e pechou con ingresos elevados por hectárea, baixo consumo de auga, promove o desenvolvemento o sector agrícola e crecente poder a través de extensións de abandono.
    Os procesos de reciclaxe en industrias teñen un regulamento de materiais para garantir a calidade dos produtos reutilizados porque estas van estar en contacto directo cos seres humanos en envases de alimentos, medicina, vasos de PLA (ácido polilático), cubertos, bolsas, etc. O plástico é un aspecto importante a considerar no programa de reciclaxe, iniciándose un manexo de residuos de maneira integral, incluíndo a reutilización, reciclaxe e compostaxe que resulta beneficios sociais e económicos comeza.

  4. faa-ivanlois di:

    Os materiais biodegradables son aqueles capaces de ser degradados polo medio ambiente. Representan materiais capaces de reducir significativamente o impacto ambiental en termos de consumo de enerxía e xeneración de residuos despois da súa utilización.
    Debe diferenciarse un material degradable dun biodegradable. Un envase plástico degradable ao final de su vida útil é desfeito y comeza a cambiar quimicamente por influencia de axentes ambientais, que o transforman en substancias simples ou en compoñentes menores que eventualmente asimílanse ao medio ambiente.
    Dentro dos materiais degradables poden mencionarse os seguintes:
    -Materiais Biodesintegrables: son mesturas de bioplásticos con polímeros sintéticos non biodegradables (polietileno con almidón), que se poden desintegrar por acción dos microorganismos. As macromoléculas do bioplástico convértense basicamente en auga e dióxido de carbono, mentres que las macromoléculas de alto peso molecular do polímero sintético permanecen intactas.
    -Materiais Oxo-degradables: descompóñense mediante un proceso de múltiples etapas, usando aditivos químicos para iniciar a degradación. A primeira etapa de degradación pode ser iniciada pola luz ultravioleta da radiación solar, calor e/ou tensión mecánica que inician o proceso de degradación por oxidación. Redúcese o peso molecular do polímero debido á rotura das cadeas moleculares, quedando un remanente con suficientemente baixo peso molecular que sería susceptible de desenrolar un proceso de biodegradación co tempo.
    -Materiais fotodegradables: Degrádanse pola acción dos raios UV da radiación solar de tal maneira que perden resistencia y fragméntanse. Os plásticos de uso comercial en envasado son fotodegradables pola natureza misma do polímero, en maior o menor grado. Este proceso baséase en que a enerxía da luz UV do sol é maior que a enerxía de unión dos enlaces C-C e C-H, polo tanto rompen as cadeas moleculares, reducindo o su peso molecular e as súas propiedades mecánicas.
    -Material biodegradable: En contraste co descrito, cando os axentes de degradación son entes biolóxicos, fundamentalmente microorganismos (bacterias, mohos, etc.), o material denomínase biodegradable e os produtos da degradación aeróbica son principalmente dióxido de carbono e auga. Si la degradación é anaeróbica, os produtos principais son o metano e o dióxido de carbono.

  5. faa-miguelotero di:

    O plástico biodegradable é un material que, exposto a condicións óptimas de humidade, flora microbiana e osíxeno, pode, despois de varios meses ou mesmo, algúns anos, ser convertido polos microorganismos presentes basicamente nos chans, en auga, dióxido de carbono e biomasa. Estes materiais biodegradables son metabolizados e convertidos polos microbios presentes nos chans, en sustancias sinxelas e facilmente asimilables polo medio ambiente, xa que se obteñen a partir de fontes naturais, por exemplo, por procesos fermentativos mediados por microorganismos especiais. Ao provir de fontes naturais, poden ser metabolizados por outros microbios, xa que entón os plásticos son recoñecidos biológicamente como susceptibles de ser degradados polas encimas que os microorganismos secretan. Os plásticos máis usados en todo o mundo son commodities sintéticos non biodegradables (polietileno, polipropileno, PVC, PET, poliamidas, policarbonato, poliestireno, poliuretano, etc.), basicamente provenientes do petróleo.

  6. faa-rubeniglesias di:

    Los Verdes é un partido político español de ideoloxía ecoloxista. O partido foi fundado en novembro de 1984 orixinalmente como partido estatal Los Verdes. Dende o 27 de setembro de 2014 volve a ser de novo unha Federación .
    Foi fundada coa axuda de Petra Kelly , nun período de expansión e consolidación de numerosos partidos desta nova ideoloxía na Europa a principios dos anos 80 que naceron á calor dos Verdes en Alemaña.
    Foi un dos membros fundadores do Partido Verde Europeo en 2004, ata que foi expulsado en 2012 debido a un período de división interna .
    Ten voz no Congreso tras súa fusión con Esquerda Unida, tamén chamado Esquerda Plural. O seu líder é Toni Roderic e defende o ecoloxismo, as políticas verdes e o movemento antinuclear.
    Esquerda Unida conta con 11 escanos no Congreso dos Diputados, cuxo líder é agora Alberto Garzón. As políticas de Esquerda Unida defenden o comunismo, a república, o feminismo, o pacifismo e o antiimperialismo, ademáis das políticas de Los Verdes.

  7. faa-tamaraparracho di:

    A produción de bolsas de plástico comeza nas en refinerías especializadas, onde se purifica o petróleo ata chegar a convertelo nun gas, o etileno, que é posteriormente polimerizado e solidificado ata crear o que se chama polietileno (polímero de etileno). O polietileno é cortado en pequenos granos (xeralmente chamado granza) que se introducen en sacos de 25 kilos. Posteriormente, é enviado ás fábricas de bolsas que o utilizan como materia base de transformación, sendo os tres grandes grupos de polietileno que se utilizan e que mellor se amoldan á produción das bolsas de plástico os de alta e baixa densidade, así como os de densidade lineal.
    Una vez que chega a granza de polietileno ás instalacións, séguense unha serie de pasos na transformación do polietileno en bolsas de plástico. Os máis importantes son tres:
    – Extrusión: a granza e o pigmento de cor quéntase a temperaturas próximas ao su punto de fusión, co que se volven inestables e se poden moldear con facilidade. Unha vez que o material alcanza a temperatura de fusión, o resultado é unha película de polietileno en forma de tubo de varios centos metros de lonxitude, que a medida de que o plástico se vai arrefriando, adquire forma de bobina.
    – Impresión: as bobinas co material proveniente da extrusión introdúcense nun extremo das rotativas flexográficas e faise pasar a película de polietileno por uns rodillos e tinteiros ata que chegan a outro extremo coa tinta seca.
    – Corte: Unha vez que as bobinas impresas chegan a corte, o primeiro que se fai é programar a cortadora cos parámetros necesarios para darlle a forma que se desexe, axustando o ancho do produto, o alto, a altura e ancho das asas… Posteriormente, procédese a dividir as bobinas grazas a unha coitela e uns cabezais, formando xa a mesma cortadora paquetes dun determinado número de bolsas.

  8. faa-ariadnavazquez di:

    Os plásticos biodegradables son plásticos que poden ser decompostos por microorganismos ( bacterias ou fungos ) na auga , en dióxido de carbono ( CO2 ) e noutros biomateriais . É importante ter en conta que os plásticos biodegradables non son , necesariamente , feitos a partir de bio- materiais ( é dicir , plantas) . Varios plásticos biodegradables están feitos a partir de aceite , do mesmo xeito que os plásticos convencionais.
    En principio , os plásticos son valorados pola súa capacidade de facer fortes produtos duradeiros (por exemplo , o almacenamento de alimentos , transporte , edificación e construción ) . Polo tanto , a biodegradabilidade debe ser considerada como unha función adicional cando a aplicación require unha forma barata de eliminar o produto tras cumprir o seu traballo,por exemplo , para embalaxe , para protexer os alimentos e para mantelos fresco, ou ben para as bolsas coma no artigo.
    Hai que destacar que os plásticos biodegradables precisan unhas condicións específicas para poder biodegradarse correctamente, cousa que depende dos microorganismos , da temperatura e da humidade. e se non son adecuadamente xestionadas , pode ser peor para os plásticos convencionais nese ambiente. Polo tanto, con este tipo de pláticos, ainda que en xeral son mellores, tamén hai que ter certo cuidado.

  9. faa-andreaperez di:

    O plástico biodegradable está fabricado con materias primas orgánicas que proceden de fontes renovables, como o plátano, a yuca, a celulosa, os legumes que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, os polisacáridos, polilactonas, polilactidos,o aceite de solla, a fécula de pataca que ao final da súa vida útil, ao ser eliminado como residuo orgánico, este descomponse nun corto período de tempo, en presencia de microorganismos; sirvindo de abono orgánico para as plantas.

    Para fabricar plásticos biodegradables utilízase, principalmente, como materia prima o almidón, un polímero natural obtido do millo ou da pataca. Dentro destas fontes a que mellor resultados está dando é o almidón de pataca, xa que aparte de ser un recurso renovable e inesgotable, presenta ciclos de vida cortos e cerrados con altos rendementos de cultivo por hectárea, baixos consumos de agua, impulsa o sector.

  10. fab-mariblanco di:

    A biodegradabilidade é a característica de algunas substancias químicas de poder ser utilizadas como substrato por microorganismos, que as empregan para producir enerxía (respiración celular) e crear outras substancias como aminoácidos, novos tecidos e novos organismos.

    A biodegradación pode empregarse na eliminación de certos contaminantes como os refugallos orgánicos urbanos, papel, hidrocarburos etc. Non obstante en vertidos que presenten materia biodegradable estes tratamentos poden non ser efectivos se nos encontramos con outras substancias como metais pesados, ou se o medio ten un pH extremo. Nestes casos faise necesario un tratamento previo que deixe o vertido nunhas condicións nas cales as bacterias poidan realizar a súa función a unha velocidade aceptable.

    A degradación destes compostos pode producirse por dúas vías:

    degradación aerobia.
    degradación anaerobia.

  11. faa-ileniamartinez di:

    A nova tecnoloxía máis útil e accesible produce plástico que se degrada por oxidación (Oxo-degradación). Esta tecnoloxía baséase na introdución dunha cantidade moi pequena dun aditivo pro-degradante no proceso de fabricación, cambiando así a estrutura química do plástico. Unha propiedade clave desta tecnoloxía é que o plástico provoca a degradación durante a produción e é acelerada expostos á calor, luz ou estrés. Xa coñecida como a única tecnoloxía que permite plástico se degradar practicamente todas as circunstancias, tornouse coñecido como totalmente degradable. O plástico pode, en definitiva ser consumido por bacterias e fungos despois de que o aditivo reduciu a estrutura molecular a un nivel que permite o acceso de microorganismos ao carbono e o hidróxeno. Nesta fase do proceso pode ser descrito como correctamente degradable.O proceso continúa ata que o material é degradado en auga, CO2 e unha pequena cantidade de biomasa. Non deixa fragmentos de polímeros derivados de petróleo no chan e é totalmente seguro. Na maioría dos casos, a utilización desta tecnoloxía representa só un pequeno custo adicional. O período de tempo necesario para os produtos de plástico degradación oxodegradable pode ser “programada” en fabricación e pode ser de varios meses a varios anos.

  12. faa-laurachaves di:

    Este artigo fala do plástico oxobiodegradable. En poucas palabras, o plástico oxobiodegradable é un plástico 100% degradable. O plástico oxobiodegradable é un plástico totalmente degradable e que non necesita ser reciclado, trátase dun combatente máis contra a contaminación ambiental e o cambio climático. Os seus únicos residuos son tres cousas: auga, unha cantidade pequena de anhídrido carbónico e moi pouca biomasa. Obviamente que a biomasa é asimilada por fungos e bacterias, así que se desintegra rapidamente. Comparándoo co plástico común, que tarda 500 anos en desintegrarse, este plástico oxobiodegradable soamente toma un pouco máis de 100 anos, aínda que isto depende un pouco do produto, pero nin sequera se achega á horrible cantidade de 500 anos.

    O plástico oxobiodegradable é usado por varias empresas, incluíndo Royal Caribbean, Kentucky Fried Chicken, Nestlé e Marriott, entre outras. Ademais o plástico oxobiodegradable está dispoñible en case todos os países do globo, e nalgúns é de uso obrigatorio.

  13. faa-martinbaulde di:

    Os Verdes é un partido político español de ideoloxía ecoloxista. Fundado en novembro de 1984 orixinalmente como partido estatal Los Verdes, e se organizou nunha suma de partidos de carácter autonómico 1995. Deas do 27 de setembro de 2014 volve ser unha Federación

    Foi fundado coa axuda de Petra Kelly, nun período de expansión e consolidación de numerosos partidos desta ideoloxía en Europa na década dos 80 que naceron despois de Los Verdes de Alemaña.

    A súa proposta é construír un país máis xusto e creativo, para vivir a súa valiosa diversidade ecolóxica e cultural. Convivir cos seus campos e bosques, coa súa cultura e lingua singulares, coas pedras e rúas da súa Historia.

    En 1983, un grupo de dezaseis activistas ecoloxistas de España asinaron o l”Manifiesto de Tenerife”, onde esixiron un cambio da política social e económica e formularon a súa desconfianza cara aos partidos políticos establecidos, para conseguir “cotas crecentes de calidade de vida e de desfrute axeitado dos recursos naturais”.

  14. faa-albarodriguez di:

    Os plásticos biodegradables son aqueles que se forman mediante a utilización de distintas materiais naturais permitindo no seu reciclado formar parte de refugallos orgánicos para o seu mellor tratamento.
    Actualmente é un reto fundamental que os distintos sectores intentan levar a cabo non só pola súa pouca contaminación senón porque o proceso supoñería menores custos.
    Tamén denominados polímeros biodegradables, podemos encontrar tres distintos tipos de plásticos de orixe natural:
    – Extraidos da biomasa (como amidón e celulosa)
    – Produción química por monómeros biolóxicos de distintas fontes de enerxía renovables
    – Produción por microorganismos como bacterias xeneticamente modificadas
    O PLA ou ácido poliláctico é un dos plásticos biodegradables que máis se estuda na actualidade debido a que se forma co amidón que sintetizan as plantas durante a fotosintesis, converténdoo nun elemento de doada obtención e de custos extremadamente baixos.

  15. fab-mariangaleano di:

    O plástico biodegradable está fabricado con materias primas orgánicas que proceden de fontes renovables, como o plátano, a yuca, a celulosa, os legumes que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, os polisacáridos, polilactonas, polilactidos, o aceite de soxa, a fécula da patata que ó final da súa vida útil, ao ser eliminado como residuo orgánico, este se descompon nun corto período de tempo, en presencia de microorganismos, servindo de abono orgánico para as plantas.
    Os polímeros sintéticos provintes de fontes fósiles como o petróleo e carbón son utilizados a diario en empaques para a comercialización de produtos que satisfacen as necesidades dos seres humanos pero xeran diretamente unha modificación negativa ao ambiente debido a que poden durar entre 100 e 400 anos aproximadamente en diversas condicións ambientais sen descompoñerse na súa totalidade, chegando a provocar a obstrucción de alcantarillas, contaminación nos ríos, mortandad de peixes, riscos na saúde do ser humano, o cambio climático, efecto invernadoiro etc. As industrias petroquímicas tomaron unha alternativa de solución acerca da problemática ambiental, reducindo a utilización do petróleo debido a que este é un recurso natural non renovable pola creación de produtos a base de materias primas co obxectivo de lograr a optimización de recursos e crear vías apropiadas para a recuperación de residuos plásticos.

  16. fab-antonchaves di:

    Os oxodegradables degrádanse en calquera ambiente, interior ou exterior, mesmo en ausencia de auga. Isto é un factor moi importante en relación aos residuos, porque unha elevada cantidade de residuos de plástico en terra e no mar non se poden recoller ou enterrar. Poden ser “programados” en fábrica para que se degraden nun determinado espazo de tempo para que sirva ás esixencias do cliente. . Son máis fortes e máis versátiles que as anteriores tecnoloxías alternativas. Poden ser reciclados e ser fabricados a partir de produtos reciclados.
    A tecnoloxía oxo-biodegradable baséase na introdución dun axente pro degradante no proceso de fabricación do plástico convencional. Este axente ten como función a disociación de enlace carbono=carbono da cadeas moleculares da materia, permitindo a creación de radicais libres que se van oxidar. A oxidación das cadeas moleculares induce unha redución do peso molecular ao punto do material quedar hidrófilo, permitindo ao material ser colonizado por microorganismos e fungos, que van ter acceso ao carbono como alimento. O proceso segue ata que o material se teña biodegradado en CO2, auga e biomasa celular baixo condicións aerobas ou CH4, auga e biomasa en condicións anaerobias.
    A auto-oxidación é un proceso auto-catalítico, en cadea, que involucra as fases de iniciación, propagación, ramificación e terminación.

  17. faa-diegogarcia di:

    O plástico biodegradable está fabricado con materias primas orgánicas que proceden de fontes renovables, como o plátano, a iuca, a celulosa, os legumes que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, os polisacáridos, polilactonas, polilactidos,el aceite de soia, a fécula de pataca que ao final da súa vida útil, ao ser eliminado como residuo orgánico, este se descompón nun curto período de tempo, en presenza de microorganismos; servindo de aboamento orgánico para as plantas.
    A norma europea UNE 13432 especifica os requisitos e procedementos para determinar a biodegradabilidad e compostabilidade deste material nun máximo de seis meses sen ecotoxicidad do humus. É importante ter en conta que non todos os plásticos biodegradables son compostables e viceversa, unicamente os que cumpran a normativa UNE 13432 cumpren estas especificacións.

  18. Victor di:

    RECORDADE QUE ESTÁ UN FORO ABERTO.

  19. fab-alexcosta di:

    O plástico biodegradable está fabricado con materias primas orgánicas que proceden de fontes renovables, como o plátano, a yuca, a celulosa, os legumes que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, os polisacáridos, polilactonas, polilactidos, o aceite de soxa, a fécula da patata que ó final da súa vida útil, ao ser eliminado como residuo orgánico, este se descompon nun corto período de tempo, en presencia de microorganismos, servindo de abono orgánico para as plantas.
    Os polímeros sintéticos provintes de fontes fósiles como o petróleo e carbón son utilizados a diario en empaques para a comercialización de produtos que satisfacen as necesidades dos seres humanos pero xeran diretamente unha modificación negativa ao ambiente debido a que poden durar entre 100 e 400 anos aproximadamente en diversas condicións ambientais sen descompoñerse na súa totalidade, chegando a provocar a obstrucción de alcantarillas, contaminación nos ríos, mortandad de peixes, riscos na saúde do ser humano, o cambio climático, efecto invernadoiro etc. As industrias petroquímicas tomaron unha alternativa de solución acerca da problemática ambiental, reducindo a utilización do petróleo debido a que este é un recurso natural non renovable pola creación de produtos a base de materias primas co obxectivo de lograr a optimización de recursos e crear vías apropiadas para a recuperación de residuos plásticos.

  20. fab-lauraozores di:

    O termo plástico no seu significado máis xeral, aplícase ás substancias de similares estruturas que carecen dun punto fixo de evaporación e posúen, durante un intervalo de temperaturas, propiedades de elasticidade e flexibilidade que permiten moldealas e adaptalas a diferentes formas e aplicacións. Non obstante, en sentido concreto, nomea certos tipos de materiais sintéticos obtidos mediante fenómenos de polimerización ou multiplicación semi-natural dos átomos de carbono nas longas cadeas moleculares de compostos orgánicos derivados do petróleo e outras substancias naturais.
    A palabra plástico usouse orixinalmente como adxectivo para denotar un escaso grao de mobilidade e facilidade para adquirir certa forma, sentido que se conserva no termo plasticidade.
    Os plásticos son substancias químicas sintéticas denominadas polímeros, de estrutura macromolecular que pode ser moldeada mediante calor ou presión e cuxo compoñente principal é o carbono. Estes polímeros son grandes agrupacións de monómeros unidos mediante un proceso químico chamado polimerización. Os plásticos proporcionan o balance necesario de propiedades que non poden lograrse con outros materiais, por exemplo: cor, pouco peso, tacto agradable e resistencia á degradación ambiental e biolóxica.
    A primeira parte da produción de plásticos consiste na elaboración de polímeros na industria química. Hoxe en día a recuperación de plásticos post-consumidor é esencial tamén. Parte dos plásticos determinados pola industria úsanse directamente en forma de gran ou resina. Máis frecuentemente, existen varias formas de procesado de plásticos. Unha delas é a extrusión de perfís ou fíos, a cal permite xerar un produto extenso e continuo. Outra forma de procesado é por moldeo (por inxección, compresión, rotación, inflación, etc.). Tamén existe o termoconformado, un proceso que usa un material termoplástico previamente producido a través do procesado de extrusión. Este tipo de procesado ten diferentes variantes: termoconformado ao baleiro, a presión e o termoconformado mecánico.

  21. faa-marinabusto di:

    O plástico biodegradable está fabricado con materias primas orgánicas que proceden de fontes renovables, como o plátano, a iuca, a celulosa, os legumes que conteñen grandes cantidades de ácido láctico, os polisacáridos, polilactonas, polilactidos,el aceite de soia, a fécula de pataca que ao final da súa vida útil, ao ser eliminado como residuo orgánico, este se descompón nun curto período de tempo, en presenza de microorganismos; servindo de aboamento orgánico para as plantas.
    Os polímeros sintéticos provenientes de fontes fósiles como o petroleo e carbón son utilizados a diario en prestancias para a comercialización de produtos que satisfán as necesidades dos seres humanos pero xeran directamente unha modificación negativa ao ambiente debido a que poden durar entre 100 a 400 anos aproximadamente en diversas condicións ambientais sen descompoñerse na súa totalidade, chegando a provocar a obstrución de sumidoiros, contaminación nos ríos, mortaldade de peixes, riscos na saúde do ser humano, o cambio climático, efecto invernadoiro etc.

  22. faa-manuelvilas di:

    Lixo, ou residuo é calquera material, conxunto de substancias ou de cousas, que é considerado inútil.Diferenciamos entre:

    -Lixo orgánico: Lixo orgánico é todo lixo que recentemente fixo parte dun ser vivo. Inclúe restos de comida (ex: follas, sementes, restos de carne e osos etc), papel, madeira non tratada quimicamente, feces etc. Cando se acumula, o lixo orgánico tórnase moitas veces molesto e fedento (mal cheirento), debido á rápida descomposición en xeral destes produtos. Moitas veces tamén poden ser fontes de axentes causantes de doenzas.

    -Lixo Inorgánico: Lixo inorgánico inclúe todo material que non posúe orixe biolóxica, ou que se produciu por medios artificiais, como plásticos, produtos de metal, vidro, deterxentes etc.
    A maioría do lixo inorgánico posúe un gran problema: botan moito tempo en se biodegradar (descompoñeren), cando se botan simplemente ao medio ambiente, se é que se poden descompoñer. O plástico, por exemplo, é formado por inmensas moléculas contendo millares de átomos, o que fai difícil a súa dixestión por axentes descompoñentes (bacterias, principalmente). Para solucionar este problema, algúns produtos son biodegradábeis.
    Outros produtos como os metais non se poden descompoñer, acumulándose co tempo, a non ser que sexan reciclados.

    -Lixo Tóxico:Moito do lixo é tóxico. O lixo tóxico inclúen pilas e baterías, que conteñen ácidos e metais pesados na súa composición, certos tipos de tinta (como aquela usada nas impresoras), alén de rexeito industrial. Estes produtos precisan recibir un tratamento adecuado: Moitos deles poden causar serios danos ambientais e/ou á saúde de moitas persoas.

  23. fab-nereabetanzos di:

    A oxo-degradación está baseada na introdución dunha cantidade moi pequena dun aditivo pro-degradante no proceso de fabricación, alterando desta forma a estrutura química do plástico. Unha propiedade clave desta tecnoloxía é que a degradación do plástico se provoca durante a fabricación e é acelerada cando é exposto á calor, luz ou esforzo. Unha vez coñecida como a única tecnoloxía que permite que os plásticos se degraden virtualmente baixo calquera circunstancia, pasou a ser coñecida como totalmente degradable.O plástico será por último consumido por bacterias e fungos unha vez que o aditivo reduza a estrutura molecular a un nivel (por debaixo dos 40000 Daltons) que permite o acceso dos microorganismos ao carbono ao ao hidroxeno. Nesta fase do proceso pódese describir correctamente como degradable. A materia deixa de consideralo como plástico e convértese nunha forma de alimento para as bacterias. O proceso continua ata que o material se degrade en auga, CO2 e unha cantidade minúscula de biomasa. Non deixa fragmentos de polímeros derivados do petróleo no chan e é completamente seguro.Na maioría dos casos, a utilización desta tecnoloxía representa apenas un pequeno custo adicional.
    O espazo de tempo necesario para que a degradación dos produtos de plástico oxodegradable poida ser “programado” na fabricación e pode ser dalgúns meses ata varios anos.