Volcán Calbuco

Unha inesperada e sorprendente erupción tivo, o mércores 22, o volcán Calbuco, a uns 1000 Km ao sur de Santiago de Chile, o que obrigou as autoridades a ordenar a evacuación preventiva de máis de 4.000 persoas que viven nun radio de 20 Km. Despois dunha serie de tremores, a primeira explosión produciuse ás 17:50 hora local e provocou unha columna de fume duns 17 quilómetros de alto, cunha forma similar a un fungo atómico. O Goberno decretou a alerta vermella total, que significa que o proceso eruptivo en curso implica unha “alta ameaza para a poboación”.

A madrugada do xoves 23 producíuse un segundo estalido.  Aínda que o volcán non desprendeu lava, pequenas localidades dos arredores sofren unha chuvia de cinzas e unha mala calidade do aire. Enseada, un pobo próximo ao Calbuco, ten aproximadamente corenta centímetros de material piroclástico, unha densa capa de pedras e area que mesmo destruíron algúns teitos das casas. A nube de fume mesmo chegou a cidades como Temuco, a capital rexional situada a 355 Km da zona de explosión.

 

O Calbuco, é un dos tres volcáns máis perigosos dos 90 activos que ten Chile, permanecera 43 anos inactivo. A súa última erupción rexistrouse en 1972, aínda que foi de baixa intensidade. A rexión onde se acha é coñecida por ser un dos principais focos turísticos nacionais, visitado por chilenos e estranxeiros xustamente por estar rodeado de montañas e lagos.


 Autor: Iván Lois

Esta entrada foi publicada en Catastrofes naturais, Contaminación, Tectónica de Placas e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

38 Responses to Volcán Calbuco

  1. faa-ileniamartinez di:

    A palabra volcán provén de Vulcano. Trátase dun conduto que establece comunicación directa entre a superficie terrestre e os niveis profundos da codia terrestre. Os volcáns son aberturas que se encontran en montañas ou na terra; cada certo período de tempo, expulsan lava, gases, cinzas e fume. Entre os volcáns máis importantes e famosos do mundo encóntrase, por exemplo, o do Kilimanjaro que se encontra situado en Tanzania. Os seus máis de 5.000 metros de altura convérteno nun dos máis altos do planeta e caracterízase por estar conformado por tres cráteres.
    A erupción, tal como se coñece a ese proceso de expulsión, acontece cando o magma (unha mestura de rocha fundida, gases e outros compoñentes) que se encontra baixo presión comeza a ascender.
    Entre os principais tipos de erupcións volcánicas, tendo en conta criterios tales como a viscosidade ou a temperatura destas, encóntranse o hawaiano, o vulcaniano, o surtseyano, as submarinas, as fisurales, o peleano, o vesubiano ou o mixto.
    Denomínase cheminea ao conduto que comunica a cámara magmática da profundidade coa superficie terrestre. A lava erupciona a través da cheminea central do volcán, que tamén pode presentar outras formacións coñecidas como conos parasitos e mesmo algunhas que só expulsan gases e reciben o nome de fumarolas. Cando non se ten ningún rexistro sobre a actividade eruptiva dun volcán, os especialistas falan de volcáns inactivos ; sen esquecer tampouco que tamén existen os que se coñece como volcáns durmintes que son aqueles que se caracterizan polo feito de que manteñen certos signos de actividade volcánica. En concreto chámaselles así a todos aqueles que non fixeron unha erupción durante séculos.

  2. faa-ivanlois di:

    Os fluxos piroclásticos son un dos fenómenos máis destrutivos que se poden presentar nun volcán en actividade. Os fluxos piroclásticos son mesturas quentes de gases, cinza e fragmentos de rocha, que descenden, polos flancos do volcán a velocidades de ata máis de 100 km por hora, con temperaturas polo xeral arriba de 100 °C. A parte inferior e máis densa do fluxo arrástrase polo fondo das barrancas e os vales, mentres que a parte superior, menos densa, pode superar os vales e alcanzar alturas importantes sobre o fondo dos vales e inclusive superar relevos topográficos importantes.
    Durante a xeración dun fluxo piroclástico, é practicamente imposible que calquera cousa que se encontre ao seu paso se salve xa sexa construcións ou seres vivos. O fluxo é capaz de arrasar con construcións ben edificadas e ata con bosques enteiros, sen deixar nada de pé, e pode chegar a viaxar distancias que van da orde de metros a centenas de metros. Durante a erupción do Volcán Croque en 1982, este foi o que sepultou a comunidades estremeiras do Volcán, sendo en Francisco León, onde quedaron sepultados polo fluxo piroclástico, ao redor de 2,000 persoas. O fluxo piroclástico máis devastador aconteceu durante a erupción do Monte Pelee (na illa francesa de Martinica), en 1902, con 29.933 víctimas.

  3. faa-emiliolumbres di:

    Desígnase coa palabra volcán a aquel conducto que establece unha comunicación directa entre a superficie terrestre e os niveis profundos da corteza terrestre. Un volcán é unha abertura ou grieta da corteza terrestre, xeralmente nunha montaña, pola cal ascenden, cada certo período de tempo, fume, lava, gases, cinzas, materias encendidas ou derretidas do interior da Terra.
    A erupción do volcán sucede cando o magma, unha mezcla de rocha fundida, gases e outros compoñentes que se atopan baixo presión, empeza a ascender.
    Un parte do volcán denominada cheminea é aquel conducto que comunica a cámara magmática da profndidade coa superficie terrestre, a lava erupcionará da cheminea central do volcán, tamén pode ser que presente outras formacións chamadas conos parásitos, ou tan só algunhas que expulsan gases e reciben o nome de fumarolas.

  4. fab-mariblanco di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola cal emerxe magma (rocha fundida) e gases do interior dun planeta. O ascenso ocorre xeralmente en episodios de actividade violenta denominados erupcións, nas cales o volcán inxecta altas cantidades de poeira, gas e aerosois na atmosfera, podendo causar arrefriamento climático temporal.

    Ao acumularse o material arrastrado do interior fórmase unha estrutura cónica en superficie que pode atinxir alturas dunhas centenas de metros ata varios quilómetros. Ao conduto que comunica o reservorio de magma ou cámara magmática en profundidade coa superficie denomínaselle cheminea. Esta termina na cima do edificio volcánico, o cal esta rematado por unha depresión ou cráter.

    Algúns volcáns, logo de sufrir erupcións grandes, colápsanse formando enormes depresións nas súas cimas que superan o quilómetro de diámetro. Estas estruturas reciben o nome de caldeiras.

  5. fab-antonchaves di:

    Chámase piroclasto ou tefra, a calquera fragmento sólido de material volcánico expulsado a través da columna eruptiva botado ao aire durante unha erupción volcánica. Petrolóxicamente, os piroclastos son fragmentos de rocha ígnea volcánica solidificados nalgún momento da erupción, máis frecuentemente durante o seu percorrido aéreo. En sentido estrito, o termo tefra alude a un conxunto de tamaños de fragmento; distínguese así, por exemplo, unha bomba volcánica da tefra, aínda cando en sentido amplo unha bomba volcánica é un tamaño de tefra.

    A tefra volcánica consiste nunha extensa variedade de partículas de rocha volcánica, incluíndo cristais de distintos minerais, rochas de todo tipo, pedra pómez, etc.

    Trátase de magma que se fragmenta, se expulsa e distribúe polo vento en forma de material solto (a estes fragmentos, soltos ou compactados, dos que se compón denomínaselles, propiamente, piroclastos, que, cando o seu tamaño é mínimo, se converten en cinza).

    En erupcións violentas, a tefra pode ser levada ás altas capas da atmosfera sendo transportadas polo vento e depositándose a miles de quilómetros.

  6. fab-lauraozores di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola que emerxen magma en forma de lava, cinza volcánica e gases provenientes do interior da Terra. O ascenso de magma acontece en episodios de actividade violenta denominados erupcións, que poden variar en intensidade, duración e frecuencia, dende suaves correntes de lava ata explosións extremadamente destrutivas. En ocasións, pola presión do magma subterráneo e a acumulación de material de erupcións anteriores, os volcáns adquiren unha forma cónica. No cumio encóntrase o seu cráter ou caldeira.
    Os volcáns existen na Terra, noutros planetas e satélites, algúns están formados de materiais considerados fríos e denomínanse criovolcáns. Neles, o xeo actúa como rocha mentres que a auga fría líquida interna actúa como magma; isto acontece na lúa de Xúpiter chamada Europa.
    Polo xeral, os volcáns fórmanse nos límites de placas tectónicas, aínda que existen os chamados puntos quentes, onde non hai contacto entre placas.

  7. faa-danielbaulo di:

    Un volcán é unha formación xeolóxica que consiste nunha fisura na corteza terrestre sobre a que se acumula un cono de materia volcánica. Na cima do cono hai unha cheminea cóncava denominada cráter. O cono fórmase pola deposición de materia fundida e sólida que flue a través da cheminea dende o interior da Terra.
    A maioría dos volcáns son estructuras formadas por correntes de lava e materia fragmentada. En erupcións sucesivas, a materia sólida cae arrededor da cheminea nas ladeiras do cono, mentres que correntes de lava saen da cheminea e de fisuras nos lados do cono. Así, o cono vai medrando de altura e de tamaño.

  8. faa-sarafalcon di:

    Unha erupción volcánica é unha emisión violenta na superficie terrestre de materias procedentes do interior do volcán. Exceptuando os geysers, que emiten auga quente, e os volcáns de lama, cuxa materia, en gran parte orgánica, provén de depósitos de hidrocarburos relativamente próximos á superficie, as erupcións terrestres débense aos volcáns.

  9. fab-raquelpan di:

    Material piroclástico e outro nombre que se lle da a unha nube de cenizas ou fragmentos de lava que circulan a través do aire e do vapor. Estos fluídos son, polo xeneral, de moita temperatura,e movense moi rapido, debido a flotación xenerada polos vapores.
    O fluxo piroclástico podese extender por millas desde o volcán, e devastar toda vida e propiedad que encontre ao seu paso.

    Oa daños por fluxo piroclástico poden xenerarse mediante impactos por fragmentos de rocas que se moven a altas velocidades, ou polo recubrimento da superficie por cenizas e escombros .As oleadas de fluxo piroclástico podrían orixinar lume , matar e queimar a personas ou animales.

  10. faa-albaaller di:

    Coñecemos como volcán a aquela estrutura xeolóxica pola cal é expulsado ao exterior magma en forma de lava, cinza volcánica e gases procedentes do interior do noso planeta. Esta expulsión producese nas erupcións que son episodios que poden variar en intensidade,duración e frecuencia; é dicir poden ser suaves correntes de lava ou explosións.
    A forma cónica característica dos volcáns ven dada pola presión que exerce o magma sobre a superficie e tamén pola acumulación de lava, nos bordos, de erupcións anteriores.
    Normalmente encontrámolos en límites de placas onde estas rozan ou chocan. Esta gran actividade xeolóxica produce calor e enerxía o que pon en marcha este tipo de fenómenos xeolóxicos. Tamén existen volcáns intraplaca, coñecidos como puntos quentes, que van formando illotes a ambos lados da dorsal.

  11. faa-tamaraparracho di:

    Chile encóntrase ao longo dunha zona altamente sísmica debido á subducción das placas de Nazca e Antártica na placa Sudamericana. Incluído no cinto de lume do Pacífico, Chile posúe a segunda cadea volcánica máis grande e a de maior actividade do planeta.
    No artigo coméntase que o Calbuco é un dos tres volcáns máis perigosos dos 90 activos que ten Chile. A pesar de que as súas erupcións non soen ser demasiado grandes, sí son frecuentes e posúen efectos devastadores, polo que o volcán Villarrica e o volcán Llaima son considerados os dous volcáns máis perigosos de Chile.
    O volcán Villarrica é un estratovolcán de 2450 m contando dende a base, situado no límite das provincias de Cautín (Rexión da Araucanía) e Valdivia (Región dos Ríos), en Chile, entrelos lagos Villarrica Calafquén.
    O Villarica, que ten unha forma cónica case perfecta, está cuberto por un glaciar de casquete de 40 km² cun volume de 8 km³, ademais dun manto de neve que se eleva a partir da cota de los 1500 msnm.
    No seu cume atópase un cráter de 200 m de diámetro, ao fondo do cal (a unha profundidade variable de entre 100 e 50 m) encóntrase un lago de magma permanente (de entre 30 e 50 m de diámetro), que alternativamente sube e baixa de nivel. Este lago presenta unha intensa fumarola, que frecuentemente é acompañada de actividade eruptiva débil.
    O Llaima, que conta cunha altura de 3.125 metros e está ubicado na Rexión da Araucanía, é o volcán máis grande da zona sur do país. Encóntrase dentro do Parque Nacional Conguillío, ten unha forma cónica relativamente regular e simétrica é posúe un cráter de 350 metros de diámetro. Está entre os volcáns máis activos, xa que rexistra 50 erupcións históricas, a última delas no ano 2009.

  12. faa-iagopadin di:

    O vulcanismo ou volcanismo é o fenómeno que consiste na saída de rochas fundidas ou magma dende o interior da Terra cara ao exterior, acompañada de emisión de gases cara á atmosfera. O estudo destes fenómenos e das estruturas, depósitos e formas que crea é o obxectivo da vulcanoloxía.
    O magma e os gases rompen as zonas máis débiles da codia externa da Terra ou litosfera para chegar á superficie. Estas debilidades encóntranse sobre todo ao longo dos límites entre placas tectónicas, que é onde se concentra a maior parte do vulcanismo. Cando o magma e os gases alcanzan a superficie a través das chemineas ou fisuras da codia, forman estruturas xeolóxicas chamadas volcáns, dos que hai varios tipos.
    Un volcán é unha estrutura cónica cun orificio (cráter) polo que emiten (se está activo) cinzas, vapor, gases, rocha fundida e fragmentos sólidos, con frecuencia de xeito explosivo. Pero en realidade, esta clase de volcáns, aínda que non son infrecuentes, supón menos do un por cento de toda a actividade volcánica terrestre e polo menos o oitenta por cento do vulcanismo concéntrase nas longas fisuras verticais da codia terrestre.

  13. faa-miriantrigo di:

    Unha erupción volcánica é unha emisión violenta na superficie terrestre de materiais procedentes do interior dun volcán, podendo ser esta materia sólida, líquida ou gasosa. Coa excepción dos géiseres, que emiten auga quente, e os volcán de lodo, cuxa materia procede a maior parte de xacementos de hidrocarburos próximos á superficie, as erupcións terrestres débense aos volcáns. Dado que os volcáns dan saída ao magma e outros residuos derivados, estas erupcións producen unha acumulación deste tipo de materiais nas inmediacións dos cráteres.
    Existen preto de 1300 volcáns activos en todo o mundo que xeran cerca de 50 erupcións anuais de diversa magnitude, en función da presión do volcán, tendrá un maior ou menor grado de violencia na emisión de materiais.
    Tendo en conta se a presión do maga do volcán se libera con ou sen explosión, as erupcións poden ser efusivas (expúlsase menor cantidade de lava) ou unha erupción explosiva, orixinada por unha maior presión que provoca a fragmentación violenta do magma.
    Así é que as erupcións volcánicas supoñen un gran perigo para as rexión aproximadas, xa que corren o risco de seren alcanzadas polas cinzas, lava ou gases, ademais de corrementos de terra, provocados pola mestura destes elementos con auga e chuvia, ríos, lagos ou neve.

  14. faa-albarodriguez di:

    Un volcán é o resultado visible na superficie terrestre dun longo proceso xeolóxico, polo cal aflora material rochoso fundido (magma) e gases do interior da Terra dun xeito máis ou menos violento. A sucesiva acumulación deste material nos arredores da zona de emisión forma un relevo, que xeralmente adopta unha forma cónica que se denomina edificio volcánico e que pode chegar a ter considerable altura. O orificio polo que sae este material denomínase boca eruptiva.
    O volcán pode botar material fluído e quente ao exterior de forma non explosiva, denominándose entón lava, a cal se desliza pola acción da gravidade polas pendentes do edificio volcánico podendo cubrir grandes extensións nas proximidades do volcán.
    O volcán pode botar tamén de xeito violento fragmentos de lava ao aire de moi diversos tamaños e diferente grao de consolidación con traxectorias de grande alcance, así como formar unha grosa columna de material ascendente (principalmente de gases e do material máis fino) enriba da boca emisora, cuxa altura depende do grao explosivo da erupción e que ao dispersarse ou colapsar entrañan un grave perigo. Estes materiais denomínanse xenericamente piroclastos e diferéncianse polo seu tamaño, composición e pola súa dinámica de deposición.

  15. fab-miguelpineiro di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola cal emerxe magma (rocha fundida) e gases do interior dun planeta. O ascenso ocorre xeralmente en episodios de actividade violenta denominados erupcións, nas cales o volcán inxecta altas cantidades de poeira, gas e aerosois na atmosfera, podendo causar arrefriamento climático temporal.
    Ao acumularse o material arrastrado do interior fórmase unha estrutura cónica en superficie que pode atinxir alturas dunhas centenas de metros ata varios quilómetros. Ao conduto que comunica o reservorio de magma ou cámara magmática en profundidade coa superficie denomínaselle cheminea. Esta termina na cima do edificio volcánico, o cal esta rematado por unha depresión ou cráter.
    Algúns volcáns, logo de sufrir erupcións grandes, colápsanse formando enormes depresións nas súas cimas que superan o quilómetro de diámetro. Estas estruturas reciben o nome de caldeiras.

  16. Rita Lage di:

    Un volcán e aquela estrutura xeolóxica pola cal é expulsado ao exterior magma en forma de lava, cinza volcánica e gases procedentes do interior do noso planeta. Esta expulsión producese nas erupcións que son episodios que poden variar en intensidade,duración e frecuencia; é dicir poden ser suaves correntes de lava ou explosións.
    A forma cónica característica dos volcáns ven dada pola presión que exerce o magma sobre a superficie e tamén pola acumulación de lava, nos bordos, de erupcións anteriores.
    Normalmente encontrámolos en límites de placas onde estas rozan ou chocan. Esta gran actividade xeolóxica produce calor e enerxía o que pon en marcha este tipo de fenómenos xeolóxicos.

  17. faa-emiliolumbres di:

    Co termo matrial piroclástico referírese a calquer fragmento sólido de material volcánico expulsado a través da columna eruptiva arroxado ao aire durante unha erupción volcánica.
    Petrolóxicamente, os piroclastos son fragmentos de rocha ígnea volcánica solidificados nalgún momento da erupción, máis frecuentemente durante o seu percorrido aéreo.

  18. faa-marinabusto di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola que emerxen magma en forma de lava, cinza volcánica e gases provenientes do interior da Terra. O ascenso de magma acontece en episodios de actividade violenta denominados erupcións, que poden variar en intensidade, duración e frecuencia, dende suaves correntes de lava ata explosións extremadamente destrutivas. En ocasións, pola presión do magma subterráneo e a acumulación de material de erupcións anteriores, os volcáns adquiren unha forma cónica. No cumio encóntrase o seu cráter ou caldeira.
    Os volcáns existen na Terra, noutros planetas e satélites, algúns están formados de materiais considerados fríos e denomínanse criovolcanes. Neles, o xeo actúa como rocha mentres que a auga fría líquida interna actúa como magma; isto acontece na lúa de Júpiter chamada Europa.
    Polo xeral, os volcáns fórmanse nos límites de placas tectónicas, aínda que existen os chamados puntos quentes, onde non hai contacto entre placas. Un exemplo clásico son as illas Hawái.

  19. fab-sabelafernandez di:

    Unha erupción volcánica é unha emisión violenta na superficie terrestre de materias procedentes do interior do volcán. Exceptuando os geysers, que emiten auga quente, e os volcáns de lama, cuxa materia, en gran parte orgánica, provén de depósitos de hidrocarburos relativamente próximos á superficie, as erupcións terrestres débense aos volcáns.

    As erupcións son consecuencia do aumento da temperatura no magma que se encontra no interior do manto terrestre. Isto ocasiona unha erupción volcánica na que se expulsa a lava fervendo que se encontraba no magma. Pode xerar derretemento de xeos e glaciares, as derrubas, os aluvións, etc.
    As erupcións tamén se caracterizan por outros factores: temperatura da lava, o seu contido de gases oclusos, estado do conduto volcánico (cheminea libre ou obturada por materias sólidas, lago de lava que opón o seu pulo á saída do magma do fondo, etc).

    As erupcións volcánicas non obedecen a ningunha norma de periodicidade, e non foi posible descubrir un método para previlas, aínda que ás veces veñen precedidas por sacudidas sísmicas e pola emisión de fumarolas.

  20. faa-sarafalcon di:

    Os volcáns fórmanse cando o material quente do interior da Terra ascende e derrámase sobre a codia. Este material quente, chamado magma, pode provir de dúas fontes; do material derretido da codia en subducción, o cal é livián e efervescente despois de ter sido derretido ou, provir de moito máis dentro dun planeta, dun material que é moi livián e efervescente debido a que está moi quente.

    O magma que provén do fondo chega e amontóase nun reservorio, nunha rexión porosa de rochas en capas coñecida como; a cámara de magma. Eventualmente, non sempre, o magma fai erupción cara á superficie. Fortes terremotos acompañan o magma ascendente e o tamaño do cono volcánico podería aumentar en aparencia xusto antes da erupción.

  21. fab-mariangaleano di:

    O volcán Cabulco é un volcán activo localizado ao sureste do Lago Llanquiqhue rexión de Os Lagos), ao sur de Chile. A súa ladeira su está dentro da comuna de Puerto Montt e o súa ladeira norte, na de Puerta Varas. É parte da reserva nacional Llanquiqhue, administrada pola Conaf. O volcán é de composición de andesita, alcanza os 2015 msnm, e a súa silueta é visible dende Osorno a Chiloé.
    Atópase a uns 30 km de importantes centros poblados das comunas xa señaladas –algunhas terras elevadas ao oeste protexen as ciudades de Puerto Montt e Puerto Varas-, pero estímase que o perigo ante unha erupción sería maior para o pequeño pobo de Ensenada, no extremo oriente do lago, cara o norte do Calbuco, debido á mesma morfoloxía deste. Das súas ladeiras nace o río Pescado.

  22. fab-laurafalcon di:

    Un volcán é unha fisura na superficie de La Tierra por onde saen materiais incandescentes, chamados magma, que proveñen do interior terrestre. O magma encóntrase a elevadas temperaturas grazas á calor xerada nas zonas máis profundas de La Tierra.

    Os volcáns poden situarse sobre o nivel do mar ou baixo a auga. Neste último caso as erupcións pasan desapercibidas pola maioría das persoas, pero non para os científicos. Localizar un volcán e coñecer o seu estado é tarefa primordial para previr desastres. Este traballo realízano os volcanólogos.

    Os volcáns poden ter moitas formas e despedir distintos produtos. Algunhas das formas máis comúns son estratovolcán, cono de escoura, caldeira volcánica e volcán en escudo. Tamén existen numerosos volcáns submarinos situados ao longo das dorsais oceánicas e outros que alcanzan alturas sobre os 6000 metros sobre o nivel do mar, entre eles, o volcán máis alto do mundo, o Nevado Ollos do Salado, en Arxentina e Chile, sendo ademais o segundo cumio máis alto dos hemisferios sur e Occidental (só superado polo tamén arxentino outeiro Aconcagua)

    Nun volcán pódense distinguir as seguintes partes:

    Cono volcánico: elevación do terreo producida pola acumulación de produtos de erupcións volcánicas anteriores.

    Cráter: zona de saída dos produtos volcánicos.

    Cheminea: conduto de saída que unha a cámara magmática co exterior.

    Cámara magmática: zona no interior da codia terrestre onde se acumula o magma.

  23. faa-albarodriguez di:

    A erupción volcánica é unha emisión de materia sólida, gasosa ou líquida expulsada pola codia terrestre e proveniente dun volcán.
    Dado que o volcán dá saída a magma e outros residuos derivados, as erupcións volcánicas producen unha acumulación deste tipo de materiais nas inmediacións dos cráteres.
    Existen ao redor de 1.300 volcáns activos en todo o Mundo que xeran preto de 50 erupcións anuais de diversa magnitude, en función da presión do volcán, terá un maior ou menor grao de violencia na emisión de materiais.
    Polo tanto, as erupcións volcánicas son un evidente perigo para as rexións próximas, polo risco de avalanchas de cinza, lava e gases; e corrementos de terra, provocados pola mestura destes elementos con auga de chuvia, ríos, lagos ou neve. É tan forte a presión coa que saen estes materiais, que poden saltar despedidos polo aire, alcanzando algunhas partículas ata os 20 km/hora, e en canto ás cinzas, podendo propagarse centos de quilómetros arredor, danando teitos, drenaxes e estruturas.

  24. faa-rubeniglesias di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola que emerxen magma en forma de lava, cinza volcánica e gases provenientes do interior da Terra. O ascenso de magma acontece en episodios de actividade violenta denominados erupcións, que poden variar en intensidade, duración e frecuencia. Os volcáns adquiren unha forma cónica, no cumio encóntrase o seu cráter ou caldeira.

    Os volcáns existen na Terra, noutros planetas e satélites, algúns están formados de materiais considerados fríos e denomínanse criovolcanes. Neles, o xeo actúa como rocha mentres que a auga fría líquida interna actúa como magma; isto acontece na lúa de Júpiter.
    Polo xeral, os volcáns fórmanse nos límites de placas tectónicas, aínda que existen os chamados puntos quentes, onde non hai contacto entre placas. Un exemplo clásico son as illas Hawái.
    Os volcáns poden ter moitas formas e despedir distintos produtos. Tamén existen numerosos volcáns submarinos situados ao longo das dorsais oceánicas e outros que alcanzan alturas sobre os 6000 metros sobre o nivel do mar, entre eles, o volcán máis alto do mundo, o Nevado Ollos do Salado, en Arxentina e Chile, sendo ademais o segundo cumio máis alto dos hemisferios sur e Occidental, só superado polo Aconcagua.

  25. faa-manuelvilas di:

    A erupción dun volcán pode ir acompañada de fluxos piroclásticos.Cando as erupciones dun volcán chegan acompañadas de gases quentes e cinzas prodúcese o que se coñece como fluxo piroclástico ou «nube ardente». Tamén coñecida como avalancha incandescente, o fluxo piroclástico desprázase pendente abaixo a velocidades próximas aos 200 km/h. A sección basal destas nubes conteñen gases quentes e partículas que flotan neles. Desta forma, as nubes transportan fragmentos de rocas que ?grazas ao rebote dos gases quentes en expansión? deposítanse ao longo de máis de 100 km desde o seu punto de orixe.

    A modo de anécddota en 1902 unha nube ardente dun pequeno volcán chamado Monte Pelée na illa caribeña de Martinica destruíu a cidade portuaria de San Pedro. A destrución foi tan devastadora que morreu case toda a poboación (uns 28 000 habitantes). A diferenza de Pompeya, que quedou enterrada nun manto de cinzas nun prazo de tres días e as casas quedaron intactas (salvo os teitos polo peso das cinzas), a cidade de San Pedro foi destruída só en minutos e a enerxía liberada foi tal que as árbores foron arrincados de raíz, as paredes das casas desapareceron e as monturas dos canóns se desintegraron. A erupción do Monte Pelée mostra cuan distintos poden ser dous volcanes do mesmo tipo.

  26. faa-carmenvilanova di:

    Chámase piroclasto ou tefra, a calquera fragmento sólido de material volcánico expulsado a través da columna eruptiva botado ao aire durante unha erupción volcánica. Petroloxicamente, os piroclastos son fragmentos de rocha ígnea volcánica solidificados nalgún momento da erupción, máis frecuentemente durante o seu percorrido aéreo. En sentido estrito, o termo tefra alude a un conxunto de tamaños de fragmento (cinza e lapilli); distínguese así, por exemplo, unha bomba volcánica da tefra (en sentido estrito), aínda cando en sentido amplo unha bomba volcánica é un tamaño de tefra.
    A tefra volcánica consiste nunha extensa variedade de partículas de rocha volcánica, incluíndo cristais de distintos minerais, rochas de todo tipo, pedra pómez, etc.
    Trátase de magma que se fragmenta, se expulsa e distribúe polo vento en forma de material solto (a estes fragmentos, soltos ou compactados, dos que se compón denomínaselles, propiamente, piroclastos, que, cando o seu tamaño é mínimo, se converten en cinza).
    En erupcións violentas, a tefra pode ser levada ás altas capas da atmosfera sendo transportadas polo vento e depositándose a miles de quilómetros.
    Chámase rochas piroclásticas ás formadas por agregación de piroclastos; por exemplo, a toba volcánica, formado por cinzas, ou as ignimbritas, formadas por fragmentos heteroxéneos arrastrados por fluxo piroclástico. As rochas piroclásticas son clasificadas entre as ígneas volcánicas, de acordo á súa composición; pero pola forma en que se depositan, en estratos, presentan trazos e propiedades máis característicos das rochas sedimentarias.

  27. faa-ariadnavazquez di:

    As erupcións volcánicas ocorren cando lava e gases son expulsados dende unha apertura volcánica. As consecuencias máis comúns diso son os movementos de poboación, xa que un gran número de persoas son moitas veces obrigados a fuxir do fluxo de lava en movemento. As erupcións volcánicas causan frecuentemente a escaseza de alimentos temporais e desprendementos de cinzas volcánicas. Aínda así, existen diferentes tipos de erupcións volcánicas, sendo unhas máis perigosas que outras. Compre destacar un tipo chamado Krakatoa. Este nome ven dunha explosión volcánica terrible, a do volcán Krakatoa. Orixinou unha tremenda explosión e enormes maremotos. Este tipo de erupcións debense a que a lava ascendente é moi viscosa, cunha temperatura bastante baixa, co que vai cerrando a abertura do cráter e vai acumulando gases que ao final ocasionan unha gran explosión. Neste tipo incluso implica a explosión de parte do cráter e , moitas veces, coa formación dun pitón volcánico, é dicir, un monte ou roque de forma cilíndrica formado pola extrusión dunha lava pouco líquida que se solidifica rapidamente.
    Compre destacar que a cinza volcánica pode ter efectos na saúde dos seres vivos. Esta ataca principalmente ao aparato respiratorio, á pel e aos ollos causando conxuntivitis ou algunha outra enfermidade relacionada. Cando afecta ao aparato respiratorio, pode producir rinitis, farinxitis, admigdalitis ou empeoramento da sinusitis. Os efectos directos sobre as áreas inferiores, sen embargo, están determinados especialmente polo tamaño das partículas respirables.
    .

  28. fab-alexcosta di:

    A erupción volcánica é unha emisión de materia sólida, gasosa ou líquida expulsada pola codia terrestre e proveniente dun volcán.
    Dado que o volcán dá saída a magma e outros residuos derivados, as erupcións volcánicas producen unha acumulación deste tipo de materiais nas inmediacións dos cráteres.
    Existen ao redor de 1.300 volcáns activos en todo o Mundo que xeran preto de 50 erupcións anuais de diversa magnitude, en función da presión do volcán, terá un maior ou menor grao de violencia na emisión de materiais.
    Polo tanto, as erupcións volcánicas son un evidente perigo para as rexións próximas, polo risco de avalanchas de cinza, lava e gases; e corrementos de terra, provocados pola mestura destes elementos con auga de chuvia, ríos, lagos ou neve. É tan forte a presión coa que saen estes materiais, que poden saltar despedidos polo aire, alcanzando algunhas partículas ata os 20 km/hora, e en canto ás cinzas, podendo propagarse centos de quilómetros arredor, danando teitos, drenaxes e estruturas.

  29. faa-ileniamartinez di:

    Os fluxos piroclásticos son un dos fenómenos máis destrutivos que se poden presentar nun volcán en actividade. Os fluxos piroclásticos son mesturas quentes de gases, cinza e fragmentos de rocha, que descenden, polos flancos do volcán a velocidades de ata máis de 100 km por hora, con temperaturas polo xeral arriba de 100 °C. A parte inferior e máis densa do fluxo arrástrase polo fondo das barrancas e os vales, mentres que a parte superior, menos densa, pode superar os vales e alcanzar alturas importantes sobre o fondo dos vales e inclusive superar relevos topográficos importantes.
    Durante a xeración dun fluxo piroclástico, é practicamente imposible que calquera cousa que se encontre ao seu paso se salve xa sexa construcións ou seres vivos. O fluxo é capaz de arrasar con construcións ben edificadas e ata con bosques enteiros, sen deixar nada de pé, e pode chegar a viaxar distancias que van da orde de metros a centenas de metros. Durante a erupción do Volcán Croque en 1982, este foi o que sepultou a comunidades estremeiras do Volcán, sendo en Francisco León, onde quedaron sepultados polo fluxo piroclástico, ao redor de 2,000 persoas.

  30. faa-laurachaves di:

    Os volcáns son impresionantes manifestacións da abrasadora potencia que contén o interior da Terra.
    Cando se forma un espeso magma e grandes cantidades de gas baixo a superficie, as erupcións poden ser explosivas, expulsando lava, rochas e cinza ao aire. Menos gas e magma máis viscoso significan unha erupción menos espectacular que causa a miúdo vapores de lava que zumegan dende estes respiradoiros.

    Os montículos en forma de montañas que asociamos cos volcáns son o que queda despois de que o material botado durante as erupcións se amontone e e endureza ao redor da cheminea volcánica. Isto pode suceder durante un período de varias semanas ou durante moitos millóns de anos.

    Unha grande erupción pode ser extremadamente perigosa para a xente que vive preto dun volcán. Pódense liberar fluxos de abrasador lava que poden superar os 2.000 graos fahrenheits, queimándoo todo ao seu paso incluíndo cidades enteiras. Rochas de lava endurecida poden chover sobre as cidades. Os ríos de lama procedentes de neve que se derrete rapidamente poden arrasar montañas e vales e enterrar cidades. A cinza e os gases tóxicos poden causar danos nos pulmóns e outros problemas, especialmente aos nenos e aos anciáns. Os científicos calculan que máis de 260.000 persoas morreron durante os últimos 300 anos polas erupcións volcánicas e as súas repercusións.

  31. fab-jonathansalgueiro di:

    Un volcán é unha estrutura xeolóxica pola que emerxen magma en forma de lava, cinza volcánica e gases provenientes do interior da Terra. O ascenso de magma acontece en episodios de actividade violenta denominados erupcións, que poden variar en intensidade, duración e frecuencia. Os volcáns adquiren unha forma cónica, no cumio encóntrase o seu cráter ou caldeira.
    Os volcáns existen na Terra, noutros planetas e satélites, algúns están formados de materiais considerados fríos e denomínanse criovolcanes. Neles, o xeo actúa como rocha mentres que a auga fría líquida interna actúa como magma; isto acontece na lúa de Júpiter.
    Polo xeral, os volcáns fórmanse nos límites de placas tectónicas, aínda que existen os chamados puntos quentes, onde non hai contacto entre placas. Un exemplo clásico son as illas Hawái.
    Os volcáns poden ter moitas formas e despedir distintos produtos. Tamén existen numerosos volcáns submarinos situados ao longo das dorsais oceánicas e outros que alcanzan alturas sobre os 6000 metros sobre o nivel do mar, entre eles, o volcán máis alto do mundo, o Nevado Ollos do Salado, en Arxentina e Chile, sendo ademais o segundo cumio máis alto dos hemisferios sur e Occidental, só superado polo Aconcagua.

  32. faa-albaaller di:

    Coñecemos co nome de fluxos piroclásticos a un dos fenómenos máis destrutivos que pode desenvolver un volcán. Estes consisten en mesturas quentes de gases, cinza e fragmentos de rocha que descenden polas ladeiras do volcán a velocidades que poden superar os 100km/h e a temperaturas realmente altas, máis de 100ºC.
    A parte inferior ao ser máis densa fai que o fluxo se arrástre, mentres que a parte superior ao ser menos densa fai que poida alcanzar grandes alturas e incluso poida chegar a superar grandes relevos topográficos.
    Cando ocorre este fenómeno e prácticamente imposible que un ser vivo ou construción se salve, xa que é capaz de arrasar grandes bosques e construcións ben edificadas, sen deixar nada en pé.
    De feito, durante a erupción do Volcán Croque miles de persoas quedaron sepultadas baixo o fluxo prioclástico.

  33. As erupcións volcánicas máis famosasd foron as do Monte Vesuvio, na primeira delas, no ano 79, o Monte Vesuvio estalou nunha das máis catastróficas erupcións da Historia Europea. Os historiadores coñecen a erupción pola testemuña de Plinio o Novo, un poeta e administrador romano que describe a erupción do monte Vesuvio e a morte do seu tío e mentor, Plinio o vello. No seu honor este tipo de erupcións coñécense como plínicas. O monte Vesubio arroxou unha nube mortal de gas volcánico, pedras, cinzas, e fumes a unha altura de 33 km., expulsando roca fundida e pedra pomez pulverizada a razón de 1´5 millóns de toneladas por segundo, e en última instancia, a liberación de centos de miles de veces a enerxía térmica do bombardeo de Hiroshima.As cidades de Pompeia e Herculano foron borradas e quedaron enterradas debaixo do masivo fluxo piroclástico e choiva de cinza. Na actualidade atopáronse os restos de máis de mil corpos, pero o número total de persoas que morreron na erupción é descoñecido.

  34. faa-ivanlois di:

    Unha Erupción volcánica é a emisión abrupta e violenta na superficie da terra, ou en calquera outro planeta, de materias que proceden do interior do globo. Maiormente, as erupcións volcánicas ocasiónanse pola presenza de volcáns, aínda que existen algunhas excepcións tales como o geyser (fonte termal emisora de auga moi quente e que erupciona periodicamente) e os volcáns de lama (a materia procede de depósitos de hidrocarburos).

    É practicamente imposible poder predicir unha erupción volcánica aínda que si se poden seguir algúns indicios como ser: sacudidas sísmicas e a emisión de fumarolas (mestura de gases e vapores que se exteriorizan a través das gretas dun volcán). En tanto, a violencia que poida manifestar unha erupción volcánica dependerá da acidez que presenten as lavas e o contido destas últimas en gases oclusos.

    A causa orixinaria dunha erupción volcánica encontrámola no aumento de temperatura que sufra o magma, o cal se encontra no interior do manto. Unha vez que chega á temperatura máxima prodúcese a mencionada erupción volcánica na cal se expulsará a lava fervendo aloxada no magma.
    Algunhas das consecuencias máis comúns deste fenómeno son o derretemento de glaciares e de xeos, derrubamentos e aluvións, entre outros.

  35. fab-miguelleiro di:

    O Calbuco é un dos moitos volcáns que forman o chamado “cinturón de lume”. Nas erupcións volcánicas, expúlsanse, normalmente de maneira moi agresiva, diferentes materiais (rochas, cinza , lava, etc…) o que produce destrozos, mala calidade do aire e inclusive víctimas. En Chile hai 90 volcáns activos, dos cales o Calbuco é un dos mais perigosos. A alerta das posibles consecuencias chega ata cidades que están a 300 kilometros de dsitancia. O tráfico aéreo é imposible pola zona, xa que as cinzas destrúen as turbinas das aeronaves. Esta zona de Chile é famosa a nivel turístico pola súa paisaxes montañosas e os lagos que o rodean,

  36. fab-lauracaldas di:

    Desígnase coa palabra volcán a aquel conduto que establece unha comunicación directa entre a superficie terrestre e os niveis profundos da codia terrestre. O volcán é unha abertura ou greta da codia terrestre, xeralmente nunha montaña, pola cal ascenden, cada certo período de tempo, ou saíron nalgún momento, fume, lava, gases, cinzas, materias acendidas ou derretidas do interior da terra.
    A erupción do volcán, tal como se denomina a ese proceso de expulsión, sucédese cando o magma, unha mestura de rocha fundida, gases e outros compoñentes, que se encontra baixo presión, comeza a ascender.En tanto, a cheminea é aquel conduto que comunica á cámara magmática da profundidade coa superficie terrestre, a lava erupcionará a través da cheminea central do volcán, que tamén pode ser que presente outras formacións chamadas conos parasitos ou tan só algunhas que expulsan gases e reciben o nome de fumarolas

  37. faa-miguelotero di:

    A palabra verán ven do latín volcán Vulcano, o deus do lume para os antigos romanos.
    Un volcán é unha apertura na superficie da Terra pola rocha incandescente (coñecido como lava) e outros materiais atopados na capa máis interna da codia terrestre alcanzar a superficie. Cando os materiais expelidos arrefecer (tornarse sólido) forman unha estrutura xeralmente en cono (as montañas ao redor da apertura) .A actividade volcánica ocorre cando o magma alcanza a superficie da Terra a través de un oco central ou unha longa crack (fisura). Esta actividade pode liberar material de exector (varios de pezas de estéril para lavar cinzas pode este incandescente), deterxente líquido e gases (vapor de auga, dióxido de carbono, dióxido de xofre, nitróxeno e outros) no ambiente circundante .

  38. faa-javiergonzalez di:

    Chámase tefra , a calquera fragmento sólido de material volcánico expulsado a través da columna eruptiva botado ao aire durante unha erupción volcánica. Petrológicamente, os piroclastos son fragmentos de rocha ígnea volcánica solidificados nalgún momento da erupción, máis frecuentemente durante o seu percorrido aéreo. En sentido estrito, o termo tefra alude a un conxunto de tamaños de fragmento (cinza e lapilli); distínguese así, por exemplo, unha bomba volcánica da tefra (en sentido estrito), aínda cando en sentido amplo unha bomba volcánica é un tamaño de tefra.