Invasión vexetal

As invasións vexetais constitúen a segunda ameaza á biodiversidade e a primeira en illas ou espazos illados. O asentamento dunha planta estranxeira nun territorio onde as condicións de hábitat son semellantes ao seu lugar de orixe, fai que esta xermine, sobreviva, medre e se reproduza. Deste xeito crea novas poboacións auto-sustentables que se expanden de maneira rápida e que representan unha seria ameaza para as especies autóctonas.  Tales especies introducidas, ou exóticas, son referidas como especies exóticas invasoras (EEI).

O Carpobrotus edulis, coñecida comunmente como unlla de gato, é un exemplo de EEI facilmente recoñecible. É de folla perenne e cor verde (ás veces púrpura nos extremos),  de porte rastreiro, suculenta e con talos de ata 2 m. As súas flores son moi chamativas, de entre 4 e 6 cm. de diámetro, numerosos pétalos de cor púrpura ou marelo e filamento dos estames sempre amarelos. Encóntrase presente en dunas, rochedos lindantes co mar e marismas, é dicir, na costa galega, onde está acabando coas comunidades vexetais autóctonas.

Tras os fatídicos intentos para desfacerse desta planta, o departamento de Bioloxía Celular e Ecoloxía da Universidade de Santiago de Compostela , coa colaboración da Universidade de Vigo desenvolveu un proxecto no que se marcaron varios obxectivos. O máis inmediato é analizar a incidencia do cambio climático nesta especie co fin de avaliar se o aumento da temperatura e a carencia de auga van a favorecer ou non á extensión da planta.

Tamén  intentan coñecer cómo modifica as condicións do solo e se emite sustancias que impidan o crecemento da flora autóctona ao seu redor.

Para eliminar definitivamente esta planta, o proxecto posto en marcha tamén intenta buscar un insecto que devore ao Carpobrotus, e un posible candidato é o Pulvinariella mesembryanthemi, unha especie que actúa como depredador e que a acabaría destruíndo.

Autora: Laura Chaves Falcón

 

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade, Cambio Climático e etiquetada , , , . Garda o enlace permanente.

46 Responses to Invasión vexetal

  1. Victor di:

    RECORDADE OS/AS ALUMNOS/AS DE BIOLOXÍA QUE O DOMINGO DEBEDES COMEZAR A RECOLLIDA DATOS CLIMÁTICOS DESTA SEMANA QUE VEN.

  2. faa-carmenvilanova di:

    As especies exóticas invasoras (EEI) constitúen un dos grandes problemas que na actualidade ameazan os ecosistemas naturais e a biodiversidade existente no planeta.
    De feito, recoñécese que constitúen a segunda causa de perda de biodiversidade despois da perda de hábitats e se estima que o 40% das extincións animais producidas nos últimos cinco séculos son producidas por ditas EEI.
    As especies exóticas invasoras poden causar distintos problemas, principalmente, afectando ao medio. Poden ocasionan a desaparición doutras especies similares autóctonas, tanto sexa por depredación ou acernadura, ou ben porque as despracen por competencia, ou porque lles transmitan enfermidades mortais para as especies nativas (como é o coñecido caso dos cangrexos americanos sobre o cangrexo de río común). Tamén poden hibridarse con especies autóctonas parecidas, alterando o patrimonio xenético e ameazando a continuidade dunha especie. Por último, algunhas exóticas poden alterar todo un grupo de especies, e mesmo alterar os hábitats e ecosistemas. Ademais, tamén afectan á economía e as actividades humanas. Moitas especies causan graves danos sobre as actividades humanas e, polo tanto, sobre a economía dunha rexión ou país. Danan os bosques, afectan ás prácticas pesqueiras e gandeiras, comprometen a calidade das augas, causan prexuízos ás industrias, etc.

  3. faa-miriantrigo di:

    En bioxeografía, denominamos especies autóctonas, nativas ou especies indíxenas a aquelas que pertencen a unha rexión ou ecosistema determinados, sendo a súa presenza nestas rexións causada por fenómenos naturais sen intervención humana. Todos os organismos naturais, ao contrario que os organismos domesticados, teñen a súa área de distribución dentro da cal se consideran nativos. Fóra desa rexión, se non son levados polos humanos, considéranse especies introducidas.
    Unha especie nativa non é necesariamente endémica, o que en bioloxía e ecoloxía significa exclusivamente nativo unha biota específica, xa que unha especie indíxena pode ter lugar en varios espazos. Ademais, que unha especie sexa autóctona, tampouco quere dicir que a súa orixe tivese lugar nese espazo, xa que poden trasladarse ou seren trasladadas dun espazo a outro onde se establecen no curso na súa historia evolutiva.
    Este conxunto de especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas, as cales están ben adaptadas entre si e forman un ecosistema. Cando estas especies nativas son destruídas ou se introducen outras especies diferentes, altérase o seu equilibrio e o ecosistema pode chegar a degradarse ata o punto de que non poida restablecerse por si mesmo, polo que se terían que levar a cabo esforzos de restauración, ben sexa da vexetación ou da fauna, para a recuperación dese espazo.

  4. faa-ivanlois di:

    Podemos definir biodiversidade ou diversidade biolóxica como a variedade da vida. Este recente concepto inclúe varios niveis da organización biolóxica. Abarca á diversidade de especies de plantas, animais, fungos e microorganismos que viven nun espazo determinado, á súa variabilidade xenética, aos ecosistemas dos cales forman parte estas especies e ás paisaxes ou rexións onde se sitúan os ecosistemas. Tamén inclúe os procesos ecolóxicos e evolutivos que se dan a nivel de xenes, especies, ecosistemas e paisaxes.
    Esta diversidade en calquera comunidade natural implica un equilibrio do ecosistema en cuestión, porque cada especie cumpre e desenvolve unha determinada función ecolóxica, por iso é que a perda da diversidade, como consecuencia da acción voluntaria do home a través da contaminación, especies invasoras (como a deste artigo), caza de especies que se encontran en proceso de extinción, entre outras cuestións, alarman moi profundamente e preocupan a aqueles defensores destas e tamén a aqueles que aínda que non o son non desexan formar parte dun planeta devastado e desequilibrado polas manobras e falta de conciencia dalgúns seres humanos no seu obrar.

  5. fab-ivanportas di:

    O traslado de plantas dun sitio a outro trae aparellado riscos potenciais sobre o ambiente, a economía e os valores culturais. Non obstante, unha alta proporción das especies introducidas non teñen éxito no establecemento, máis aínda, moi poucas chegan a causar problemas reais no novo ambiente. Estas especies que non encontran as condicións ambientais óptimas para o seu desenvolvemento, compiten coas especies nativas e interaccionan con predadores e/ou patóxenos que limitan a súa capacidade de exercer dano. En xeral estímase que do 1 ao 10% de especies introducidas logra establecerse e só do 1 ao 10% delas vólvense invasoras.

    Entre os impactos que xeran as plantas invasoras, non só nos sistemas produtivos senón tamén nos ecosistemas naturais, pódense citar: Alteracións da vexetación natural, dominancia das comunidades, alteracións do ciclo da auga, cambios en chan, modificación na frecuencia dos incendios, variación no uso de corpos de auga, redución da diversidade xenética, aumento da erosión, alteración de formacións xeolóxicas, redución da produción, e efectos negativos sobre a vida silvestre.

  6. faa-javiergonzalez di:

    unha especie nativa, especie indíxena ou autóctona é unha especie que pertence a unha rexión ou ecosistema determinados. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Todos os organismos naturais, en contraste con organismos domesticados, teñen a súa área de distribución dentro da cal se consideran nativos. Fóra desa rexión se son levadas polos humanos considérallelas especies introducidas.

  7. faa-ariadnavazquez di:

    Carpubrotus Edulis é unha especie invasora. Unha especie invasora é unha planta ou animal que non é nativo dun lugar específico (unha especie introducida); e ten unha tendencia á dispersión, que soe causar danos ao medio ambiente, a economía humana e / ou a saúde humana.

    Un estudo apuntou percepcións amplamente diverxentes dos criterios de especies invasoras entre os investigadores (e os problemas coa subxectividade do termo “invasivo” . Un exemplo é o termo usado referindose a especies introducidas que afectan negativamente os hábitats e incluso afectan á económica. Tales especies invasoras poden ser ou plantas ou animais e poden chegar a dominar unha rexión, áreas de deserto, hábitats particulares… Isto inclúe especies non-nativas de plantas invasoras que se converten en pragas exóticas e especies
    Ademáis, as aparicións sucesivas de diferentes especies non-nativas poden ter efectos moi negativos; a introdución dunha segunda especie non-nativa pode impidir que as especies non invasoras florezan, e polo tanto parte da nosa flora propia de Galicia pode desaparecer.

  8. fab-sabelafernandez di:

    As especies autóctonas, nomeadas no artigo anterior, son un tipo de especies que pertencen a unha rexión ou ecosistema determinados. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Todos os organismos naturais, en contraste con organismos domesticados, teñen a súa área de distribución dentro da cal se consideran nativos. Fóra desa rexión se son levadas polos humanos considérallelas especies introducidas.
    O conxunto destas especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas. Están ben adaptadas entre si e forman un ecosistema. Cando as especies nativas son destruídas ou outras especies son introducidas ese equilibrio altérase e o ecosistema pode chegar a degradarse ata o punto que non poida restablecerse por si mesmo. En certos casos realízanse esforzos para restaurar a vexetación e fauna de lugares degradados, o cal require plan coidadoso. Certas especies non poden restablecerse a menos que xa estean presentes outras, é dicir que é necesario seguir un proceso de sucesión empezando por plantar especies pioneiras, seguidas por especies secundarias e rematando coas de climax.

    A fauna de España presenta unha ampla diversidade que se debe en gran parte a posición xeográfica da península ibérica, entre o Atlántico e o Mediterráneo e entre África e Eurasia, e a gran diversidade de hábitats e biótopos, consecuencia dunha variedade considerable de climas e rexións ben diferenciadas.
    Na península ibérica é posible encontrar especies desaparecidas noutras rexións europeas. É debido a que historicamente foi un territorio escasamente poboado se se compara con países como Alemaña, Gran Bretaña ou Italia, todos eles de menor extensión, e á tardía industrialización, que fixo que o declive de numerosas especies e a extinción dalgunhas outras fose un fenómeno documentado ao longo do século XX. Tamén hai que destacar a gran cantidade de especies presentes debido á influencia da fauna africana (camaleón común, corredor, ourizo moruno, xeneta, calamón, meloncillo, etc.)

  9. faa-laurachaves di:

    As especies exóticas, ou alóctonas, son aquelas que se encontran fóra da súa área natural de distribución e as invasoras son as quedr proliferan causando danos ao medio, a outras especies ou ás actividades humanas e económicas.
    A maioría de especies exóticas non representan ningún problema ambiental e moitas son fundamentais para a produción agrícola, silvícola ou piscícola (por exemplo o millo ou a pataca). Unha gran parte das especies exóticas nunca chegan a ser invasoras porque non se adaptan ao novo ambiente. Pero unha pequena parte si fano, encontrando un novo lugar onde establecerse. No seu novo ambiente, carecen de inimigos naturais e os seus depredadores non están habituados á nova especie, os seus parasitos e enfermidades quedan na súa rexión de orixe sen afectalos na súa nova área e, ademais, adoitan ser especies moi competidoras, capaces de desprazar as nativas. Todo iso fai que moitas delas se expandan rapidamente.

    O incremento de transporte de persoas e mercadorías por todo o mundo está a permitir nos últimos anos a chegada de moitas destas especies de forma involuntaria ou intencionada. O seu control, unha vez que se establecen, é moi difícil e custoso, polo que, evitar e previr a súa introdución é substancialmente máis sinxelo e económico.
    Exemplos de especies exóticas invasoras no noso país, a parte do Carpobrotus edulis son o Mexilón Cebra, o Mapache, o Caracol Mazá etc.

  10. fab-mariangaleano di:

    Carpobrotus edulis, uña de gato é unha especie de plantas da familia Aizoacea. O seu porte é rastrero e suculento, ten tendencia a expandirse vexetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben as características edáficas inadecuadas para outras plantas, como a sanidade.
    As follas son de cor verde vivo, ás veces púrpuranos extremos,e ahustas, con textura cérea e sección triangular, curvadas cara arriba, duns dm de largo. Nos solos moi salinos, poden posuír unha especie de costra salina que lles da un cor branquecino en superficie.
    En orixe era unha oriunda de Sudáfrica, pero hoxe día atópase practicamente en todas as áreas templadas do mundo, sobre todo nas zonas costeras. O seu carácter invasivo provocu dita expansión. Unha das causas da súa introdución foi o seu empleo como enmienda en obras públicas para asentar taludes, non obstante, hoxe emprèndense medidas de control para evitar a afectación da flora autóctona.

  11. fab-miguelleiro di:

    En Galicia atopamos unha gran variedade de vexetación en calquera lugar, onde algunhas exténdense e invaden todo o espacio que atopan ao seu arredor.
    Moitos tipos de plantas de este tipo, non precisamente autóctonas do lugar. Como di no artigo, sufrimos invasións vexetais de plantas e vexetación exótica que básicamente esta acabando coa vexetación propia do lugar en cuestión. A unlla de gato, como outro tipos de plantas invasoras, reprodúcense rápidamente invadindo unha zona, nesta caso a costa (dunas, marismas, etc …) xa que o seu clima natural é moi semellante ao propio da súa zona de orixe. Ao reproducirse moi rápido, é difícil acabar con elas. Máis exemplos de plantas invasoras son as que podemos ver en moitas casas, invadindo as paredes e os muros das vivendas sen límite algún.

  12. faa-diegogarcia di:

    A bioloxía celular ou bioquímica celular é unha disciplina académica que se encarga do estudo das células no que respecta ás propiedades, estrutura, funcións, orgánulos que conteñen, a súa interacción co ambiente e o seu ciclo vital. Coa invención do microscopio óptico foi posible observar estruturas nunca antes vistas polo home, as células. Esas estruturas estudáronse máis detalladamente co emprego de técnicas de tinguidura e de citoquímica e coa axuda fundamental do microscopio electrónico.

  13. faa-rubeniglesias di:

    Carpobrotus edulis é unha especie de plantas da familia Aizoaceae. O seu porte é rastreiro e suculento; ten tendencia a expandirse vegetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben a salinidade.
    Trátase dunha planta perenne de porte rastreiro, suculento, cunha lonxitude do talo de ata 2 m.
    As follas son de cor verde viva, ás veces púrpura nos extremos, e ahusadas, con textura cérea e sección triangular, duns 1 dm de longo. En chans moi salinos, poden posuír unha especie de codia salina que lles dá unha cor esbrancuxada en superficie.
    As flores son espectaculares, de 60 a 90 mm de diámetro, numerosos pétalos imbricar de cor púrpura, amarela ou alaranxada e estames amarelos.
    Florece durante a transición da primavera ao verán.
    Debido ao seu potencial colonizador e constituír unha ameaza grave para as especies autóctonas, os hábitats ou os ecosistemas, esta especie foi catalogada no Catálogo Español de Especies exóticas Invasoras, estando prohibida en España a súa introdución no medio natural, posesión, transporte, tráfico e comercio.

  14. fab-antonchaves di:

    As especies invasoras son animais, plantas ou outros organismos, xeralmente transportados e introducidos polo ser humano en lugares, fóra da súa área de distribución natural e que conseguiron establecerse e dispersarse na nova rexión, onde resultan daniños.

    Que unha especie invasora resulta daniña, significa que produce cambios importantes na composición, a estrutura ou os procesos dos ecosistemas naturais ou seminaturais, poñendo en perigo a diversidade biolóxica nativa (en diversidade de especies, diversidade dentro das poboacións ou diversidade de ecosistemas). Debido aos seus impactos nos ecosistemas onde foron introducidas tales especies son consideradas enxeñeiros de ecosistemas.

    A importancia de controlar poboacións de pombas en urbes e zonas rurais

    Os cambios naturais ou causados polos seres humanos nos ecosistemas de todo o planeta redistribuíron as especies vexetais e animais de forma accidental ou voluntaria. Como consecuencia destes cambios certas especies teñen un comportamento invasor na súa localidade natulal ou de introdución, sendo máis susceptibles os hábitats alterados ou degradados. Estas invasións levan asociadas varios problemas:

    A nivel ecolóxico destaca a perda de diversidade autóctona e a degradación dos hábitats invadidos.
    Economicamente son importantes os efectos directos sobre as actividades agropecuarias e a saúde pública.

  15. faa-carmenvilanova di:

    O Carpobrotus edulis trátase dunha especie exótica invasora, que en España é abundante nalgúns puntos do litoral cantábrico (Asturias, País Vasco, sur de Galicia), mediterráneo (Costa Brava, Delta do Ebro, Menorca) e suratlántico (Doñana). De xeito máis puntual aparece tamén noutros enclaves de varias provincias costeiras e insulares.
    Carpobrotus edulis, cuxo nome común é uña de gato, é unha especie de plantas da familia Aizoaceae. O seu porte é rastreiro e suculento; ten tendencia a expandirse vexetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben as características edáficas (do solo) inadecuadas para outras plantas, como a salinidade. Antigamente encadrábase no xénero Mesembryanthemum (como M. edulis), pero unha análise máis detallada da especie clasificouna no xénero Carpobrotus.
    Trátase dunha planta perenne de porte rastreiro, suculento, cunha lonxitude do talo de ata 2 m. As follas son de cor verde viva, ás veces púrpura nos extremos, e ahusadas, con textura cérea e sección triangular, curvadas cara a arriba, duns 1 dm de largo. Nos chans moi salinos, poden posuír unha especie de codia salina que lles dá unha cor esbrancuxada en superficie. As flores, similares en certa medida ás inflorescencias das Compostas, son moi espectaculares, de 60 a 90 mm de diámetro,1 numerosos pétalos imbricar de cor púrpura, amarela ou alaranxada e estames amarelos. Florece durante a transición da primavera ao verán: no Hemisferio Norte, de abril a xullo.

  16. faa-tamaraparracho di:

    O Carpobrotus edulis ou unlla de gato é unha especie de plantas da familia Aizoaceae orixinaria da rexión surafricana do Cabo, espallada hoxe en día por todas as rexións temperadas do planeta, especialmente nas zonas costeiras, por mor da súa capacidade invasiva e debido ao seu uso en xardinaxe e a vistosidade das súas flores.
    O carácter invasor da especie non só é prexudicial pola modificación das condicións do solo ou polo feito de imposibilitar o arraigamento de especies autóctonas en zonas moi ricas en biomasa da especie alóctona que provoca, tal e como se menciona no artigo, senón que está demostrada a súa competencia polínica: estas especies, produtoras de pole en grandes cantidades, atraen selectivamente aos insectos polinizadores, que non desenvolven axeitadamente o seu papel ecolóxico coas especies menos abundantes, locais, que ven así diminuída a súa reprodución.
    O Carpobrotus edulis debería ser facilmente eliminada mediante retirada manual. Porén, esta planta pode desenvolver raíces ou gromos a partir de calquera nódulo, polo que sería imprescindible retirar do terreo todos os anacos. Ademais, como en moitos casos quedan restos da planta enterrados no solo, este procedemento é insuficiente para eliminala.
    Esta especie tamén pode ser controlada mediante tratamentos con glifosato a un mínimo do 2%. Non obstante, non se recomenda o uso de glifosato en areais debido á súa persistencia e ao efecto nocivo que ten sobre a flora autóctona, pois ao non ser un herbicida selectivo, afectará a calquera planta coa que entre en contacto.
    A opción que se está a barallar na actualidade, é a introdución do insecto Pulvinariella mesembryanthemi como controlador biolóxico da unlla de gato, pois trátase dunha especie que actúa como depredador e que podería acabar destruíndo a planta.

  17. faa-martinbaulde di:

    A uña de gato é unha especie de plantas da familia Aizoaceae que ten tendencia a expandirse vexetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben as características edáficas inadecuadas para outras plantas, como a salinidade.
    Trátase dunha planta cunha lonxitude do talo de ata 2 m. Las follas son de cor verde viva, con textura cérea e sección triangular, curvadas cara a arriba. Florece durante a transición da primavera ao verán: no Hemisferio Norte, de abril a xullo.
    En orixe era unha oriúnda de Sudáfrica, pero hoxe en día encóntrase practicamente en tódalas áreas mornas do mundo, sobre todo nas zonas costeiras. O seu carácter invasor provocou a devandita expansión. Unha das causas da súa introdución foi o seu emprego como emenda en obras públicas para asentar noiros.
    Dado que as zonas nas que se formula o interese da súa erradicación son de especial valor botánico, non se adoitan empregar herbicidas en cambio, si se realiza a retirada mecánica.
    A súa doada dispersión fai necesaria a incineración das plantas arrancadas para garantir que non se vai favorecer a dispersión das sementes co transporte.

  18. fab-alexcosta di:

    Carpobrotus edulis, uña de gato é unha especie de plantas da familia Aizoacea. O seu porte é rastrero e suculento, ten tendencia a expandirse vexetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben as características edáficas inadecuadas para outras plantas, como a sanidade.
    As follas son de cor verde vivo, ás veces púrpuranos extremos,e ahustas, con textura cérea e sección triangular, curvadas cara arriba, duns dm de largo. Nos solos moi salinos, poden posuír unha especie de costra salina que lles da un cor branquecino en superficie.
    En orixe era unha oriunda de Sudáfrica, pero hoxe día atópase practicamente en todas as áreas templadas do mundo, sobre todo nas zonas costeras. O seu carácter invasivo provocu dita expansión. Unha das causas da súa introdución foi o seu empleo como enmienda en obras públicas para asentar taludes, non obstante, hoxe emprèndense medidas de control para evitar a afectación da flora autóctona.

  19. faa-alexfernandez di:

    As plantas autóctonas (ou nativas) son importantes para manter a estabilidade dos ecosistemas. Cando falamos de plantas nativas, indíxenas ou autóctonas, non nos referimos a unha nación, senón á rexión natural. É importante conservar e sementar as plantas autóctonas de cada rexión porque:

    -As plantas nativas, teñen insectos asociados que ademais de controlar o seu crecemento, serven de alimento para outros animais. As plantas, exóticas pódense transformar en praga xa que existen menos insectos ou animais que poidan alimentarse delas.

    -O uso da auga que fan as autóctonas esta adaptado e controlado, en cambio as plantas exóticas consumen mais auga.

    -As autóctonas están afeitas ás condicións climáticas, inundación, seca e tipo de chan. As exóticas moitas veces non aguantan as condicións físicas e biolóxicas do novo lugar e morren.

    -Algunhas especies acuáticas, que crecen densamente nas ribeiras dos ríos, serven de refuxio para aves e outras especies de fauna acuática, que purifican as augas.

    -As plantas exóticas actúan como rivais, xa que moitas veces se converten en predadoras, portadoras de enfermidades ou que trastornan o hábitat natural.

  20. faa-miriantrigo di:

    As especies invasoras son animais, plantas ou outros organismos, xeralmente transportados e introducidos polos humanos en lugares fóra da súa área de distribución natural e que conseguiron establecerse e dispersarse na nova rexión, onde resultan daniños. Isto significa que produce cambios importantes na composición, a estrutura e os procesos dos ecosistemas naturais ou seminaturais, poñendo en perigo a diversidade biolóxica nativa. Debido aos seus impactos nos ecosistemas onde foron introducidas, tales especies son consideradas enxeñeiros de ecosistemas.
    Os cambios naturais ou causados polos seres humanos nos ecosistemas de todo o planeta causaron a redistribución das especies vexetais e animais de forma accidental ou voluntaria. Como consecuencia destes cambios, certas especies teñen un comportamento invasivo na súa localidade natural ou de introdución, sendo máis susceptibles os hábitats alterados ou degradados. Estas invasións traen varios problemas: a nivel ecolóxico destaca a perda de diversidade autóctona e a degradación dos hábitats invadidos, e economicamente son importantes os efectos directos sobre as actividades agropecuarias e a saúde pública.
    É difícil e custoso controlar unha invasión, e no sempre é posible. O mellor para frear un problema como tal, é identificar os invasores potenciais e evitar o seu establecemento.

  21. faa-iagopadin di:

    A uña de gato é o nome común de Carpobrotus edulis. Existe tamén outra planta de orixe peruana que se chama uña de gato e é coñecida como Uncaria tomentosa, pero non se deben confundir. O Carpogrotus edulis é unha planta de orixe sudafricana das denominadas suculentas, de folla carnosa e porte rastreiro. A forma das súas follas recordan un pouco a unha pouta, uña ou dedo e de aí o nome común.
    Antes de considerarse especie invasora en España, a uña de gato introduciuse creese, polas súas rechamantes flores e o máis importante, o seu nulo mantemento. Ao ser unha planta suculenta, os longos períodos de seca non supoñen un problema. O chan tampouco a limita porque crece ata na mesma area. Unha vez plantada esquéceste dela ata que, sen decatarte, tes todo invadido de uña de gato. En sistemas de dunas nas praias non é difícil encontrarse cunha delas.
    En España adoita encontrarse en zonas costeiras próximas á praia ou mesmo na mesma praia. Tolera condicións de extrema salinidade. Poderíase considerar halófila. Ao ser de porte rastreiro e tolerar chans onde outras plantas se manteñen con dificultades, a uña de gato ten campo aberto para expandirse a velocidades de vertixe e colonizar todo aquilo que se lle poña por diante sen miramentos. Pode desprazar especies autóctonas sen pestanexar e cando nos queiramos dar conta teremos un xardín ou territorio invadido con esta planta. Ademais, a capacidade de rebrote desta especie é excepcional facendo que a súa erradicación sexa moito máis complicada.

  22. faa-manuelvilas di:

    As especies invasoras son animais, plantas ou outros organismos, generalmente transportados e introducidos polo ser humano en lugares fóra da súa área de distribución natural e que conseguiron establecerse e dispersarse na nova rexión, onde resultan daniños.Que unha especie invasora resulta daniña, significa que produce cambios importantes na composición, a estrutura ou os procesos dos ecosistemas naturais ou seminaturales, poñendo en perigo a diversidad biolóxica nativa (en diversidad de especies, diversidad dentro das poboacións ou diversidad de ecosistemas). Debido aos seus impactos nos ecosistemas onde foron introducidas tales especies son consideradas enxeñeiros de ecosistemas.A importancia de controlar poboacións de pombas en urbes e zonas ruralesOs cambios naturais ou causados polos seres humanos nos ecosistemas de todo o planeta han redistribuido as especies vegetales e animais de forma accidental ou voluntaria. Como consecuencia destes cambios certas especies teñen un comportamento invasivo na súa localidade natulal ou de introdución, sendo máis susceptibles os hábitats alterados ou degradados. Estas invasións levan asociadas varios problemas:

    A nivel ecolóxico destaca a perda de diversidad autóctona e a degradación dos hábitats invadidos.

    Económicamente son importantes os efectos directos sobre as actividades agropecuarias e a saúde pública.

    Unha vez detectada a invasión, o seu control e erradicación son custosos e non sempre posibles. Identificar os invasores potenciais e evitar o seu establecemento é o mellor camiño para frear un problema que incrementa ao mesmo ritmo que a globalización.

  23. faa-rubeniglesias di:

    Unha especie autóctona é unha especie que pertence a unha rexión ou ecosistema determinados. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Fóra desa rexión se son levadas polos humanos considérallelas especies introducidas.
    Unha especie nativa non é necesariamente endémica (nativo exclusivamente dunha biota específica). Unha especie indíxena pode acontecer en máis dun local. Por exemplo a grúa carunculada é nativa do sur e norte de África. A última ten unha distribución máis ampla, por conseguinte non é considerada endémica.
    Tampouco quere dicir que se orixinou nese lugar. As especies poden trasladarse ou trasladarse a outros locais onde se establecen no curso da súa historia evolutiva.
    O conxunto de especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas. Están ben adaptadas entre si e forman un ecosistema. Cando as especies nativas son destruídas ou outras especies son introducidas o ecosistema pode chegar a degradarse.

  24. faa-javiergonzalez di:

    As especies invasoras son animais, plantas ou outros organismos, xeralmente transportados e introducidos polo ser humano en lugares, fóra da súa área de distribución natural e que conseguiron establecerse e dispersarse na nova rexión, onde resultan daniños.

    Que unha especie invasora resulta daniña, significa que produce cambios importantes na composición, a estrutura ou os procesos dos ecosistemas naturais ou seminaturais, poñendo en perigo a diversidade biolóxica nativa (en diversidade de especies, diversidade dentro das poboacións ou diversidade de ecosistemas). Debido aos seus impactos nos ecosistemas onde foron introducidas tales especies son consideradas enxeñeiros de ecosistemas.

  25. faa-rubeniglesias di:

    Unha especie autóctona é unha especie que pertence a unha rexión ou ecosistema determinados. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Fóra desa rexión se son levadas polos humanos considérallelas especies introducidas.
    Unha especie nativa non é necesariamente endémica (nativo exclusivamente dunha biota específica). Unha especie indíxena pode acontecer en máis dun local. Por exemplo a grúa carunculada é nativa do sur e norte de África. A última ten unha distribución máis ampla, por conseguinte non é considerada endémica.
    Tampouco quere dicir que se orixinou nese lugar. As especies poden trasladarse ou trasladarse a outros locais onde se establecen no curso da súa historia evolutiva…
    O conxunto de especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas. Están ben adaptadas entre si e forman un ecosistema. Cando as especies nativas son destruídas ou outras especies son introducidas o ecosistema pode chegar a degradarse.

  26. faa-rubeniglesias di:

    Unha especie autóctona é aquela que pertence a unha rexión ou ecosistema determinados. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Fóra desa rexión se son levadas polos humanos considérallelas especies introducidas.
    Unha especie nativa non é necesariamente endémica (nativo exclusivamente dunha biota específica). Unha especie indíxena pode acontecer en máis dun local. Por exemplo a grúa carunculada é nativa do sur e norte de África. A última ten unha distribución máis ampla, por conseguinte non é considerada endémica.
    Tampouco quere dicir que se orixinou nese lugar. As especies poden trasladarse ou trasladarse a outros locais onde se establecen no curso da súa historia evolutiva…
    O conxunto de especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas. Están ben adaptadas entre si e forman un ecosistema. Cando as especies nativas son destruídas ou outras especies son introducidas o ecosistema pode chegar a degradarse.

  27. fab-laracores di:

    Esta planta é cada vez máis característica nas nosas costas galega. Como ben di este artigo, chegou pola súa singularidade e as súas bonitas cores que pronto nos chaman a atención.
    As persoas da nosa terra, comezaron a usalas por esto. Fixose así, un efecto en cadea, recordándonos, a nosa actual sociedade, de tendencias e modas, que sempre que algo nos sorprende ou impresiona queremolo sen decatarnos das consecuencias que podría ter.
    Así pasa con esta exótica planta. Que invade as nosas praias sen deixar crecer a outras especies que tiñamos moito antes da chegada desta. Deste xeito estamosnos quedando sen a nosa gran biodibersidade, cousa que acabará repercutindonos.

  28. fab-lauracaldas di:

    As especies exóticas, ou alóctonas, son aquelas que se achan fóra da súa área natural de distribución e as invasoras son as que proliferan causando danos ao medio, a outras especies ou ás actividades humanas e económicas.
    A maioría de especies exóticas non representan ningún problema ambiental e moitas son fundamentais para a produción agrícola, silvícola ou piscícola (pensemos por exemplo no millo ou a pataca). Unha gran parte das especies exóticas nunca chegan a ser invasoras porque non se adaptan ao novo ambiente. Pero unha pequena parte si fano, encontrando un novo lugar onde establecerse. No seu novo ambiente, carecen de inimigos naturais e os seus depredadores non están habituados á nova especie, os seus parasitos e enfermidades quedan na súa rexión de orixe sen afectalos na súa nova área e, ademais, adoitan ser especies moi competidoras, capaces de desprazar as nativas. Todo iso fai que moitas delas se expandan rapidamente.
    O incremento de transporte de persoas e mercadorías por todo o mundo está a permitir nos últimos anos a chegada de moitas destas especies de forma involuntaria ou intencionada. O seu control, unha vez que se establecen, é moi difícil e custoso, polo que, evitar e previr a súa introdución é substancialmente máis sinxelo e económico.

  29. faa-diegogarcia di:

    Carpobrotus edulis, uña de gato é unha especie de plantas da familia Aizoaceae. O seu porte é rastreiro e suculento; ten tendencia a expandirse vegetativamente por grandes superficies. Tolera moi ben as características edáficas inadecuadas para outras plantas, como a salinidade. Antigamente encadrábase no xénero Mesembryanthemum (como M. edulis), pero unha análise máis detallada da especie clasificouna no xénero.
    Se trata de una planta perenne de porte rastrero, suculento, con una longitud del tallo de hasta 2 m .
    Las hojas son de color verde vivo, a veces púrpura en los extremos, y ahusadas, con textura cérea y sección triangular, curvadas hacia arriba, de unos 1 dm de largo.[1] En suelos muy salinos, pueden poseer una especie de costra salina que les da un color blanquecino en superficie.
    Las flores, similares en cierta medida a las inflorescencias de las Compuestas, son muy espectaculares, de 60 a 90 mm de diámetro,[1] numerosos pétalos imbricados de color púrpura, amarillo o anaranjado y estambres amarillos.

  30. fab-ivanportas di:

    Considéranse como plantas autóctonas aqueles vexetais que son orixinarios do sitio onde se desenvolven ou crecen, que non foron introducidos polo home dende outras partes distintas ao lugar onde se encontran. Tamén podemos comparalas co termo endémicas, ou sexa, aquelas especies que só se localizan en determinados lugares xeográficos. Así mesmo, con este termo, podemos identificar os seres orixinarios dun país ou rexión.

  31. fab-laurafalcon di:

    Esta planta orixinaria de Sudáfrica utilizouse moito en xardinaría pola súa velocidade en cubrir o substrato e poucas esixencias de auga. Por desgracia naturalizouse e converteuse nunha planta invasora do litoral rochoso e das dunas chegando a cubrir superficies extensas e desprazando a flora local. Trátase dunha planta que estende as súas longas ramas cubertas de follas por terra coma se fose unha alfombra. Recoñécese polas súas follas carnosas de sección triangular (equilátero), opostas e con forma de pequeno plátano. As flores son grandes, ata 10 cm de diámetro, de cor amarela. Os froitos son carnosos Carpobrotus acinaciformis, que ten a mesma orixe e unha morfoloxía moi parecida. Recoñecerémolo porque ten as flores purpúreas e as follas máis anchas (sección da folla con forma de triángulo isóscele). Florece en abril.
    Son ampliamente cultivadas, especialmente para fijación de dunas y taludes. Se naturalizó en Europa a finales del s. XVII en zonas cercanos al mar.

    Presenta un marcado carácter invasor debido fundamentalmente a su capacidad de multiplicación vegetativa reproducción asexual por agamospermia y reproducción sexual. Roedores y gaviotas dispersan los frutos, mientras que su sabor desagradable limita el control por parte de herbívoros.

  32. faa-martinbaulde di:

    As Especies Exóticas Invasoras constitúen unha das principais ameazas para a biodiversidade, xa que son un dos factores que están a contribuír en maior medida á rápida e masiva perda de especies das últimas décadas. Por outro lado, representan un notable impacto nas economías dos países afectados.

    Trátase dun problema global que afecta a todos os países, de especial importancia nas Illas e arquipélagos. Os efectos aprécianse en todos os ecosistemas e nalgúns casos son irreversibles.

    Os cambios naturais ou causados polos seres humanos nos ecosistemas de todo o planeta redistribuíron as especies vexetais e animais de forma accidental ou voluntaria.
    A nivel ecolóxico destaca a perda de diversidade autóctona e a degradación dos hábitats invadidos.

    Unha vez detectada a invasión, o seu control e erradicación son custosos e non sempre posibles. Identificar os invasores potenciais e evitar o seu establecemento é o mellor camiño para frear un problema que incrementa ao mesmo ritmo que a globalización.

  33. fab-miguelpineiro di:

    As especies exóticas, ou alóctonas, son aquelas que se encontran fóra da súa área natural de distribución e as invasoras son as quedr proliferan causando danos ao medio, a outras especies ou ás actividades humanas e económicas.
    A maioría de especies exóticas non representan ningún problema ambiental e moitas son fundamentais para a produción agrícola, silvícola ou piscícola (por exemplo o millo ou a pataca). Unha gran parte das especies exóticas nunca chegan a ser invasoras porque non se adaptan ao novo ambiente. Pero unha pequena parte si fano, encontrando un novo lugar onde establecerse. No seu novo ambiente, carecen de inimigos naturais e os seus depredadores non están habituados á nova especie, os seus parasitos e enfermidades quedan na súa rexión de orixe sen afectalos na súa nova área e, ademais, adoitan ser especies moi competidoras, capaces de desprazar as nativas. Todo iso fai que moitas delas se expandan rapidamente.

  34. faa-sarafalcon di:

    O Carpobrotus Edulis é orixinaria de Sudáfrica utilizouse moito en xardinaría pola súa velocidade en cubrir o substrato e poucas esixencias de auga. Por desgracia naturalizouse e converteuse nunha planta invasora do litoral rochoso e das dunas chegando a cubrir superficies extensas e desprazando a flora local. Trátase dunha planta que estende as súas longas ramas cubertas de follas por terra coma se fose unha alfombra. Recoñécese polas súas follas carnosas de sección triangular (equilátero), opostas e con forma de pequeno plátano. As flores son grandes, ata 10 cm de diámetro, de cor amarela e os seus froitos son carnosos, coñecidos como figos dos hotentotes en Sudáfrica. As follas carnosas teñen forma de sabre e son de cor verde, aínda que co sol toman tonalidades purpúreas, resultando tamén atractivas. Esta crece en zonas costeiras e chans pobres ofrecendo gran resistencia á salinidade e á seca.

  35. faa-ivanlois di:

    Unha especie que pertence a unha rexión ou ecosistema determinados, chamámoslle autóctona. A súa presenza nesa rexión é o resultado de fenómenos naturais sen intervención humana. Os organismos naturais, en contraste con organismos domesticados, teñen a súa propia área de distribución dentro da cal se consideran nativos. Se os humanos os sacan desa rexión considéraselles introducidos.

    Unha especie nativa non ten porque ser endémica. Nas ciencias biolóxicas e ecolóxicas, endémico significa nativo, é dicir, exclusivamente dunha biota específica. Unha especie indíxena pode existir en máis dun lugar. O conxunto de especies nativas constitúen a flora e fauna autóctonas.

    Se as especies nativas son destruídas ou outras especies son introducidas ese equilibrio altérase e o ecosistema pode chegar a degradarse ata o punto que non poida restablecerse por si mesmo. Existen momentos que se realizan esforzos para restaurar a vexetación e fauna dos lugares nos que foi degradada, pero esixe un grande planificación.

    Existen especies que non se poderán restablecer a menos que xa estean presentes outras, é dicir que é necesario seguir un proceso de sucesión empezando por plantar especies pioneiras, seguidas por especies secundarias e as do propio lugar.

  36. faa-albarodriguez di:

    As especies exóticas son aquelas especies foráneas que foron introducidas fóra da súa distribución natural, é dicir, corresponden ás especies cuxa orixe natural tivo lugar noutra parte do mundo e que por razóns principalmente antrópicas foron transportadas a outro sitio. Unha especie exótica é aquela, aínda que sexa nativa do mesmo país, foi introducida nunha zona do país onde non ten distribución natural.

    Algunhas especies exóticas poden presentar a condición de ESPECIE EXÓTICA INVASORA, cando a súa introdución e/ou difusión ameace á diversidade biolóxica orixinaria do lugar onde foi liberada, tal cal definiuno o Convenio sobre a Diversidade Biolóxica (CDB). As especies exóticas invasoras son unha das tres causas máis importantes de extinción de especies na natureza, xunto coa alteración de hábitat e a sobreexplotación.
    O noso país tamén é testemuña de invasións biolóxicas, non só de especies animais senón que tamén de plantas. De feito, case o 15% das especies de flora que viven no medio silvestre son exóticas, isto tamén xera un importante problema de conservación da biodiversidade, en especial das especies endémicas do arquipélago. Un caso en específico é o da murta, que aínda que é nativa do centro e sur de Chile, foi introducida de forma voluntaria na Isla Robinson Crusoe, e está a afectar negativamente ás especies nativas, mesmo endémicas da illa, ameazándoas de extinción.

    Controlar ás especies exóticas que están asilvestradas no País, especialmente ás que adquiriron a condición de especie exótica invasora, resulta un labor fundamental para diminuír os factores que ameazan nosa biodiversidade, non obstante iso, a prevención de novos ingresos ou invasións é tarefa de todos, e non menos importante. Para iso é necesario coñecer sobre os efectos nocivos das especies exóticas, e con iso previr o ingreso ou liberación de especies altamente perigosas para a biodiversidade. Xunto con iso, é moi importante evitar a translocación ou transporte das especies nativas fóra da súa distribución natural.

  37. fab-nereabetanzos di:

    O traslado de plantas dun sitio a outro trae aparellado riscos potenciais sobre o ambiente, a economía e os valores culturais. Non obstante, unha alta proporción das especies introducidas non teñen éxito no establecemento, máis aínda, moi poucas chegan a causar problemas reais no novo ambiente. Estas especies que non encontran as condicións ambientais óptimas para o seu desenvolvemento, compiten coas especies nativas e interaccionan con predadores e/ou patóxenos que limitan a súa capacidade de exercer dano. En xeral estímase que do 1 ao 10% de especies introducidas logra establecerse e só do 1 ao 10% delas vólvense invasoras.
    Entre os impactos que xeran as plantas invasoras, non só nos sistemas produtivos senón tamén nos ecosistemas naturais, pódense citar: Alteracións da vexetación natural, dominancia das comunidades, alteracións do ciclo da auga, cambios en chan, modificación na frecuencia dos incendios, variación no uso de corpos de auga, redución da diversidade xenética, aumento da erosión, alteración de formacións xeolóxicas, redución da produción, e efectos negativos sobre a vida silvestre.

  38. Victor di:

    O SÁBADO PECHARASE O FORO.

  39. faa-ileniamartinez di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade de formas de vida no planeta, incluíndo os ecosistemas terrestres, mariños e os complexos ecolóxicos dos que forman parte, máis alá da diversidade dentro de cada especie, entre as especies e os ecosistemas. A biodiversidade varía segundo as distintas rexións ecolóxicas, e é moito máis alta nas zonas tropicais que en climas mornos.
    A biodiversidade é responsable de garantir o equilibrio dos ecosistemas de todo o mundo, xa que a especie humana depende da biodiversidade para sobrevivir. Ironicamente, a principal ameaza para a biodiversidade é a acción humana a través da deforestación, os incendios forestais e os cambios no clima e no ecosistema. O dano causado á biodiversidade afecta non só ás especies que habitan nese lugar, senón que prexudica moito a rede de relacións entre as especies e o medio no que viven. Debido á deforestación e os incendios, moitas especies extinguíronse antes de que puidesen ser estudadas, ou antes que se tomase algunha medida para tratar de preservar a especies. A biodiversidade non é estática, é dinámica, é un sistema en evolución constante, tanto en cada especie, así como en cada organismo individual.

  40. faa-nereaeiras di:

    As especies exóticas invasoras son especies foráneas que foron introducidas de forma artificial, accidental o voluntariamente, que despois de certo tempo logran adaptarse ao medio colonizándoo.
    As especies nativas, consecuentemente, ao non evolucionar en contacto con estas especies, non poden competir con elas, polo que son desplazadas.

    As especies exóticas invasoras constitúen unha das principais ameazas para a biodiversidade, xa que son uns dos factores que contribúen en maior medida á rápida e masiva pérdida de especies das últimas décadas.
    Trátase dun problema global que afecta a todos os países, en especial importancia nas Islas e arquipélagos.Os efectos se aprecian en todos os ecosistemas e en algúns casos son irreversibles.

  41. fab-lauracaldas di:

    A biodiversidade ou diversidade biolóxica é a variedade de formas de vida no planeta, incluíndo os ecosistemas terrestres, mariños e os complexos ecolóxicos dos que forman parte, máis alá da diversidade dentro de cada especie, entre as especies e os ecosistemas. A biodiversidade varía segundo as distintas rexións ecolóxicas, e é moito máis alta nas zonas tropicais que en climas mornos.A biodiversidade é responsable de garantir o equilibrio dos ecosistemas de todo o mundo, xa que a especie humana depende da biodiversidade para sobrevivir. Ironicamente, a principal ameaza para a biodiversidade é a acción humana a través da deforestación, os incendios forestais e os cambios no clima e no ecosistema. O dano causado á biodiversidade afecta non só ás especies que habitan nese lugar, senón que prexudica moito a rede de relacións entre as especies e o medio no que viven. Debido á deforestación e os incendios, moitas especies extinguíronse antes de que puidesen ser estudadas, ou antes que se tomase algunha medida para tratar de preservar a especie.

  42. faa-albaaller di:

    Neste artigo fálasenos sobre o carpobrotus edulis, unha planta pertencente a unha especie exótica invasora. Esta en España é moi abudante en certos puntos do litoral cantábrico, mediterráneo e no suratlántico.
    O seu nome común é uña de gato e pertence á familia Aizoaceae. Ten tendencia a expandirse por grandes superficies e solos que outras prantas non soportarían. Ademais como especie invasora, o que fai e eliminar todas as prantas o seu redor e a terra que esta ao seu carón acaba por parecer unha terra descoidada, xa que nacen silvas, etc.
    É unha planta perenne que pode chegar ata os 2 metros. As súas follas son de cor verde e as veces poden ter rasgos púrpuras. As flores poden ser púrpuras ou marelas con numerosos pétalos.
    Florece na transición de primavera a verán, o que ven a ser de abril a xullo no noso hemisferio.

  43. faa-ariadnavazquez di:

    O Carpobrutus Edulis ten folla perenne. Unha planta perenne vive máis de dous anos. Tamén está caracterizada por ter follas durante todo o ano, sempre verdes. Isto contrasta con plantas caducifolias, que perden completamente a súa follaxe durante o inverno ou estación seca. Hai moitos tipos diferentes de plantas perennes, como as árbores e arbustos.

    As plantas con flores perennes, especialmente as pequenas que medran e florecen durante a primavera e o verán, e morren outra vez cada outono e inverno, e despois volven a nacer na primavera, son coñecidas como plantas herbáceas perennes.
    As plantas perennes dominan a maioría dos ecosistemas naturais. As perennes silvestres, como as herbas vivaces, son normalmente mellores competidoras que as anuais, especialmente en condicións pobres de cultivo. Este debese a que poseen un maior sistema radicular que pode acceder á auga e aos nutrintes do subsolo con máis facilidade.

  44. faa-laurachaves di:

    Carpobrotus Edulis é unha Especie Exótica Invasora. Un exemplo de Especie Invasora tamén o é o mosquito tigre (Aedes albopictus),pertencente á familia Culicidae. Caracterízase pola súa coloración negra con ornamentación branca en tórax e abdome, patas a bandas negras e brancas e unha conspicua liña branca lonxitudinal central en tórax e cabeza. Ten unha lonxitude de entre uns 5 e 10 mm. Como outras especies de mosquitos, a femia posúe unha trompa fina e alongada, a probóscide, que a xeito de estilete, utiliza para picar e extraer sangue de vertebrados, en especial mamíferos e aves, que aproveita para o desenvolvemento dos ovos a xeito de proteínas, utiliza uns pequenos filamentos aos lados da probóscide para detectar dióxido de carbono que provén de animais. Nas súas picaduras utiliza unha substancia anticoagulante para extraer e almacenar o sangue do seu hóspede. Os machos da especie, ao igual que a doutros mosquitos, aliméntanse de néctar. Está incluída na lista 100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundoda Unión Internacional para a Conservación da Natureza.

  45. faa-miguelotero di:

    Según a definición da IUCN ( International Union for Conservation of Nature), unha especie exótica invasora é “una especie exótica que se establece nun ecosistema ou hábitat natural ou seminatural; é un axente de cambio e ameaza á diversidade biolóxica nativa”. Según a definición del CBD (Covention Biological Diversity), unha especie exótica invasora é “una especie exótica cuxa introdución ou difusión ameaza a diversidade biolóxica” e causa serios danos. O termo refírese exclusivamente a aquelas especies cuxa introdución (sexa voluntaria ou accidental) está sempre mediada pola acción humana e baixo ningún concepto se refire ás invasións biolóxicas que ocorren de forma natural (autoexpansión dunha especie).

  46. fab-raquelpan di:

    Carpobrotus edulis ou uña de gato e unha especie de plantas da familia Aizoaceae. O seu porte e rastrero e suculento; ten tendencia a expandirse vegetativamente por grandes superficies. Tolera moi bien as características edáficas inadecuadas para outras plantas, como a salinidad. Antiguamente encuadrabase no xénero Mesembryanthemum.
    Planta perenne de porte rastrero,suculento,con unha lonxitude de tallo de hasta 2m.As follas son de cor verde con unha textura cérea e sección triangular.
    Especie de orixe Sudáfricana que hoxe en día se está apoderando das praias Galegas.
    Debido ao seu potencial colonizador constitue unha amenaza grave para as especies autóctonas, os hábitats e os ecosistemas, esta especie foi sido catalogada no Catálogo Español de Especies exóticas Invasoras. Estando prohibida en España a sua introducción no medio natural, posesión, transporte, tráfico e comercio.