Dende os vinte anos…

A proteína amiloide, cuxa acumulación é un selo distintivo da enfermidade de Alzhéimer, comeza a asentarse dentro das nosas neuronas dende os 20 anos, unha idade moito máis temperán da que imaxinaban os científicos, segundo o último estudo desenvolvido pola Universidade de Medicina de Northwestern e que recolle a revista Brain.

 

O descubrimento de que o amiloide comeza a acumularse tan temperán na nosa vida non ten precedentes. Isto é moi importante , debido a que sabemos que o amiloide, cando está presente durante longos períodos de tempo, é prexudicial”. Explicamos Changiz Geula, o líder do estudo.

Para chegar a esta certeza, os científicos analizaron as neuronas colinérxicas, moi vinculadas a atención e a memoria, e tamén as que malogran o Alzhéimer (pérdense unha gran cantidade de neuronas tanto na hipocampo como na cortiza cerebral), para  tratar de descubrir o por que nos primeiros en morrer no envellecemento normal e no de maior cantidade nesta enfermidade.

No total foron examinados os cerebros de tres grupos de pacientes falecidos: o primeiro grupo de 13 persoas de idades comprendidas entre os 20 e os 66 anos e sas; no segundo as persoas tiñan idades comprendidas entre os 70 e os 99 anos sen demencia , e no último grupo, 21 persoas con idades entre os 60 e os 95 coa enfermidade de alzhéimer.

Os resultados revelados afirman que a proteína amiloide empezaba a depositarse xa nos cerebros máis xóvenes e que a súa acumulación non cesaba durante toda a vida. Os científicos observaron pequenos grumos inclusive nos pacientes de 20 anos. Estes grupos crían no tamaño conforme se cumprían anos e tamén en aqueles individuos con Alzhéimer.

“Isto indicaría o por qué morren antes estas neuronas. Os pequenos grupos de amiloide poden ser unha razón chave. A acumulación ao longo da vida do amiloide, nestas neuronas, probablemente contribuía súa vulnerabilidade noenvellecementoe a perda no Alzhéimer” comenta Geula.

Autora: Nerea Porta

Esta entrada foi publicada en Avances médicos, Medicina e etiquetada , . Garda o enlace permanente.

45 Responses to Dende os vinte anos…

  1. faa-iagopadin di:

    Os amiloides son proteínas anormales que se depositan nos texidos durante o transcurso de diversas enfermidades. En condicions normales, estas proteínas atópanse en forma soluble e debido a múltiples factores, non de todo coñecidos, adquiren un plegamento anormal, volvense insolubles e resisten a degradación enzimática. Aínda que a cadea de aminoácidos difire dunha proteína amiloide a outra (hai máis de quince variantes) todas se depositan formando unha estructura común, a fibra amiloide. Cada fibra de amiloide está constituida por un só tipo de proteína que se ensambla en forma repetitiva.
    Estas fibras son estructuras moi ordeadas, que se tiñen co colorante vermello Congo e mostran birrefrixencia dunha cor verde intenso ao examinalas baixo o microscopio de luz polarizada. O microscopio electrónico mostra que a súa lonxitude é de varios microns e que o seu ancho, é de 8 a 12 nm, e que non presentan ramificacions. Deste xeito, as proteínas amiloides son relativamente pequenas, o seu peso molecular oscila entre 4000 e 25000 e soen estar truncadas nos seus extremos amino e carboxilo terminales en diferentes puntos da secuencia de aminoácidos, polo cal se di que son heteroxéneos.

  2. fab-antonchaves di:

    A enfermidade de Alzheimer (EA), tamén denominada mal de Alzheimer, demencia senil de tipo Alzheimer (DSTA) ou simplemente alzhéimer, é unha enfermidade neurodexenerativa que se manifesta como deterioración cognitiva e trastornos conductuales. Caracterízase na súa forma típica por unha perda da memoria inmediata e doutras capacidades mentais, a medida que morren as células nerviosas (neuronas) e se atrofían diferentes zonas do cerebro. A enfermidade adoita ter unha duración media aproximada despois do diagnóstico de 10 anos, aínda que isto pode variar en proporción directa coa severidade da enfermidade ao momento do diagnóstico.
    Polo xeral, o síntoma inicial é a inhabilidade de adquirir novos recordos, pero adoita confundirse con actitudes relacionadas coa vellez ou o estrés. Ante a sospeita de alzhéimer, o diagnóstico realízase con avaliacións de conduta e cognitivas, así como neuroimágenes, de estar dispoñible. A medida que progresa a enfermidade, aparecen confusión mental, irritabilidade e agresión, cambios do humor, trastornos da linguaxe, perda da memoria de longo prazo e unha predisposición a illarse a medida que declinan os sentidos do paciente. Gradualmente pérdense as funcións biolóxicas, que finalmente levan consigo á morte. O prognóstico para cada individuo é difícil de determinar. A media xeral é de 7 anos, menos do 3% dos pacientes viven máis de 14 anos despois do diagnóstico.

  3. faa-martinbaulde di:

    O alzheimer é unha alteración neurodexenerativa primaria, que adoita aparecer a partir dos 65 anos, aínda que tamén pode presentarse entre xente máis nova. Cando unha persoa padece a enfermidade de Alzheimer, experimenta cambios microscópicos no tecido de certas partes do seu cerebro e unha perda, progresiva, pero constante, dunha substancia química, vital para o funcionamento cerebral, chamada acetilcolina. Esta substancia permite que as células nerviosas se comuniquen entre elas e está implicada en actividades mentais vinculadas á aprendizaxe, memoria e pensamento.
    Algúns dos elementos que poden aumentar as probabilidades de padecer esta patoloxía son:
    -Idade: adoita afectar aos maiores de 60-65 anos, pero tamén se deron casos entre menores de 40. Sexo: as mulleres padéceno con máis frecuencia, probablemente, porque viven máis tempo.
    -Razas: afecta por igual a todas as razas.
    -Herdanza familiar: a enfermidade de Alzheimer familiar, unha variante da patoloxía que se transmite xeneticamente, supón o 1 por cento de todos os casos.
    -Factores ambientais: O tabaco mostrouse como un claro factor de risco da patoloxía, ao igual que as axudas graxas. Por outra parte, pertencer a unha familia numerosa tamén parece influír no risco de Alzheimer.

  4. faa-miriantrigo di:

    A neurotransmisión colinérxica é aquela que se produce entre dúas neuronas e cuxo neurotransmisor é a acetilcolina. As sinapses colinérxicas localízanse nas fibras nerviosas autónomas preganglionalres, en todas as fibras parasimpáticas posganglionares, nas terminacións nerviosas á médula adrenal e nas terminacións de certas glçandulas sdoríparas e vasos sanguíneos. Durante as sinapses colinérxicas prodúcese:
    -A chegada do impulso nervioso provoca a apertura de canles de calci e a entrada deste catión na neurona presináptica produce a exocitosis das vesículas colinérxicas que liberan no espazo sináptico a acetilcolina.
    -A acetilcolina únese ao seu receptor na membrana postisináptica e ábrense nela canles iónicos que permiten o intercambio de ións sodio e potasio, alterando así o potencial da membrana.
    -A membrana en repouso está polarizada e coa entrada de ións despolarízase. Esta é a base do potencial de acción que transmite o impulso nervioso.
    -A enzima presenta na terminación postsináptica (AChEasa) hidroliza a acetilcolina, provocando a repolarización da membrana ou da placa basal, preparándoas para a chegada dun novo impulso nervioso.

  5. faa-ivanlois di:

    As sinapses colinérxicas consisten en procesos neuroquímicos que usan moléculas de acetilcolina como neurotransmisor. Este tipo de sinapse preséntase en:
    -Unións neuromusculares que involucran fibras musculares esqueléticas.
    -Varias conexións no sistema nervioso central.
    -Sinapse neurona -neurona no sistema nervioso periférico.
    -Unións neuromusculares e neuroglandulares da división parasimpática do sistema nervioso autónomo.
    A transmisión sináptica comeza cando un potencial de acción ou un impulso electroquímico alcanza o botón sináptico da neurona presináptica e despolarízao. Como resposta, canles de calcio dependentes do potencial ábrense, permitindo que ións de Ca2+ extracelulares entren e se difundan no botón sináptico. A influencia do Ca2+ causa que moitas das vesículas presinápticas que almacenan acetilcolina, se fusionen coa membrana presináptica e así centos de moléculas desta substancia sexan liberadas por exocitosis na fenda ou espazo sináptico.
    Este proceso detense rapidamente porque os ións de calcio son removidos rapidamente do citoplasma da fenda sináptica por mecanismos de transporte activo, e son transferidos ás mitocondrias, vesículas ou ó retículo endoplasmático.

  6. faa-ileniamartinez di:

    Oa amiloides son proteínas anormais que se depositan nos tecidos durante o transcurso de diversas enfermidades. En condicións normais, estas proteínas encóntrase en forma soluble. Debido a múltiples factores, non de todo coñecidos, adquiren un plegamento anormal, se volve insoluble e resiste a degradación enzimática. Ainda que a cadena de aminoácidos difire de unha proteína amiloide a outra, deposítanse todas formando unha estructura común, a fibra amiloide. Cada fibra de amiloide está constituida por un só tipo de proteína que se ensambla en forma repetitiva.
    Estas fibras son estructuras moi ordeadas,o microscopio electrónico mostra que a súa lonitude é de varios micróns e que o seu ancho, é de 8 a 12 nm, e non presentan ramificacións.Os sitios de depósito de amiloide no organismo son variados

  7. fab-miguelpineiro di:

    O Alzheimer é unha enfermidade cerebral que causa problemas coa memoria, a forma de pensar e o carácter ou o xeito de comportarse. Esta enfermidade non é unha forma normal do envellecemento.
    O Alzheimer é a forma máis común da demencia. Demencia é un termo xeral para describir a perda de memoria e doutras habilidades intelectuais e é tan severa que interfire coa vida cotiá do individuo. O Alzheimer representa do 60 o 80 por cento dos casos da demencia.
    Hoxe en día, estímase que 5,4 millóns de persoas nos Estados Unidos teñen a enfermidade de Alzheimer. Para o ano 2050, o número de persoas nos Estados Unidos coa enfermidade pode alcanzar aos 16 millóns.
    Debido a que un 70 por cento daquelas persoas que padecen do Alzheimer viven nos seus fogares, o impacto desta enfermidade esténdese a millóns de familiares, amigos e coidadores.
    O Alzheimer empeora ao pasar o tempo e é fatal. Aínda que existen moitos síntomas, a maioría das persoas experimentan perda de memoria severa que afecta as actividades diarias e a habilidade de gozar pasatempos que a persoa gozaba anteriormente.
    Outros síntomas son confusión, desorientación en lugares coñecidos, colocación de obxectos fóra de lugar, e problemas co fala ou a escritura.

  8. faa-ileniamartinez di:

    A neurona é un tipo de célula pertencente ao Sistema nervioso central cuxo rasgo diferencial é a excitabilidade que presenta a súa membrana plasmática, a cal, permitirá non soamente a recepción de estímulos senón tamén a conducción do impulso nervioso entre as propias neuronas.
    Encoentrase composta por unha zona de recepción denominada dendrita e por outra de emisión coñecida como axón ou neurita. Estas características morfolóxicas tan propias son as que sustentarán as suas funcións.
    Son células que teñen unha enorme capacidade á hora de comunicarse con precisión, rapidez e ainda a través de largas distancias con outras neuronas ou con outras células, xa sean estas nerviosas, glandulares ou musculares, como mencionamos, sendo as encargadas de transmitir señales eléctricas, chamadas impulsos nerviosos. Os impulsos nerviosos atravesan toda a neurona, comenzando a viaxe pola dendrita ata chegar aos botóns terminais que son os que en definitivas contas farán a conexión con outras neuronas, fibras musculares ou glándulas, según corresponda. A conexión denominarase sinapse, e é en este contacto cando se leva a cabo a transmisión do impulso nervioso en efecto; abreo unha descarga química que xenera a corrente eléctrica na membrana da célula emisora, unha vez que o impulso chega ao extremo do axón, a neurona segregará unha proteína que se deposita no espacio sináptico, que é o lugar intermedio entre a neurona transmisora e a receptora.

  9. faa-manuelvilas di:

    Actualmente estase probando unha nova vacuna preventiva contra o alzhéimer. O neurólogo Gurutz Linazasoro é o encargado da mesma e afirma que “A valoración non pode ser máis positiva. Por fin temos algo que abre unha fiestra á esperanza” (refiriendose á vacuna). O seu obxectivo, segundo deu a coñecer o científico, é deter a principal lesión cerebral vinculada ao alzhéimer: a produción de placas amiloides. A vacuna produciría anticorpos encargados de eliminar os beta amiloides 40 e 42, que son os causantes da neurodegeneración cerebral. Os ensaios da vacuna realizaranse en Austria, onde 48 pacientes probarana nas instalacións dunha empresa local especializada en monitorización de ensaios. De acreditarse o seu inocuidad, a vacuna non estará no mercado ata dentro de seis ou sete anos, tempo que Linazasoro considera lóxico e necesario. Como aínda non está en vixencia no mercado mundial, e non é do todo seguro, hai tratamentos que intentan reducir o grado de progresión da enfermidade e os seus síntomas, de modo que son de natureza paliativa. O tratamento dispoñible pódese dividir en farmacológico, psicosocial e coidados.

  10. fab-nereaporta di:

    Cando falamos de demencia referímonos a aquela situación, fora da normalidade, caracterízase pola disminución global das funcións cognitiva, y cuxa consecuencia inmediata e a de interferir nas actividades habituais da persoa.
    A enfermidade de Alzheimer é a demencia máis frecuente a partir dos 80 anos, aínda que pode presentarse en persoas máis xóves, en idades comprendidas entre os 65 e 75 anos, e excepcionalmente nas idades que rondan os 50. Se a considera unha demencia neurodexenerativa primaria, actialmente irrevisible e progresiva a escala mundial. Clínicamente, incídiase coa presencia de síntomas imperceptibles, tan discretos que non se lles presta atención, e co tempo, de forma silenciosa e progresiva, e de repente aparece por completo, a case normalidade da súa existencia dificulta a detección cando se presenta e polo tanto tamén o seu diagnóstico precoz.

  11. faa-tamaraparracho di:

    Beta-amiloide (Aβ) é o termo co que se designan ás unións de 36 a 43 aminoácidos que están implicados de forma fundamental na enfermidade de Alzheimer como principais compoñentes das placas senís que se encontran nos cerebros dos pacientes que sofren dita doenza.
    Non se explicou por completo como a produción e agregación dos péptidos Aβ xogan un rol no alzheimer. O que se sabe, é que o beta-amiloide é un fragmento que provén dunha proteína de maior tamaño coñecida como Proteína Precursora de Amiloide (APP). Esta proteína é indispensable para o crecemento das neuronas, para a súa supervivencia e a súa reparación postdano. Na enfermidade do Alzheimer, un proceso aínda descoñecido é o responsable de que a APP sexa dividida en varios fragmentos de menor tamaño por enzimas. Un destes fragmentos é a fibra do beta-amiloide, o cal se agrupa e deposita fóra das neuronas en formacións microscopicamente densas coñecidas como placas senís. Estas placas asócianse coa dexeneración das estructuras neuronais característica do Alzheimer.
    A función normal do beta-amiliode non se coñece ben. Aínda que algúns estudos en animais mostraron que a ausencia de Aβ non produce ningunha perda de funcións fisiolóxicas, descubríronse varias actividades potenciais do Aβ, entre as que se encontran a activación de encimas quinases, a protección contra o estrés oxidativo, a regulación do transporte do colesterol e actividades antimicrobianas.

  12. faa-ileniamartinez di:

    A enfermidade do Alzheimer produce unha disminución das funcións intelectuais suficientemente graves como para interferir coa capacidade para realizar actividades da vida diaria. É a máis común nas demencias.
    É progresiva, deXenerativa do cerebro e provoca deterioro de memoria, de pensamento e de conducta.
    A persoa que a padece pode experimentar ou sentir confusión, desorientación no tempo e espacio, cambios na personalidade e de conducta , alteracións no xuicio, dificultade para encontrar palabras; finalizar ideas ou pensamentos e para seguir instruccións. Finalmente ,incapacita a quen a padece a coidarse de sí mesmo.
    As persoas con esta enfermidade poden sobrevivir de 2 a 20 anos a partir do inicio dos primeros síntomas (pérdida de memoria). Disminue a esperanza de vida, pero proporcionando un coidado adecuado, con énfasis na hixiene e atención médica melloran a calidade de vida e poden sobrevivir por moitos anos, tanto na casa como en institucións. É moi común que os pacientes termínais de Alzheimer perdan peso, teñan dificultade ao tragar, camiñar e falar, así como incontinencia urinaria e fecal. Sucumben ante frecuentes e repetidas infeccións urinarias ou broncopulmonares.

  13. faa-alexfernandez di:

    A enfermidade do Alzheimer é unha enfermidade mortal que afecta a todos os aspectos da vida dunha persoa: como pensan, senten e actúan. Cada persoa vese afectada de xeito diferente. É difícil predicir os síntomas, a orde na que aparecerán, ou a velocidade da súa progresión.

    Algúns dos cambios que se poden esperar a medida que a enfermidade progresa son:

    -As capacidades cognitivas e funcionais: a capacidade dunha persoa para comprender, pensar, recordar e comunicar verase afectada. Isto podería afectar a capacidade dunha persoa para tomar decisións, realizar tarefas simples, ou seguir unha conversación. Ás veces as persoas perden o seu camiño, ou experiencia confusión e perda de memoria, inicialmente para os últimos acontecementos e, finalmente, para os eventos de longo prazo.

    -As emocións e os estados de ánimo: unha persoa pode parecer apático e perder interese en pasatempos favoritos. Algunhas persoas vólvense menos expresivos e retraído.

    -Comportamento: unha persoa pode ter reaccións que parecen fóra de lugar. Algunhas reaccións comúns inclúen a repetición da mesma acción ou palabras, posesións escondidos, arrebatos físicos e a inquietude.

    -As habilidades físicas: a enfermidade pode afectar á coordinación e a mobilidade dunha persoa, ata o punto de afectar a súa capacidade para realizar as tarefas do día a día, tales como comer, bañarse e vestirse.

  14. fab-ivanportas di:

    O amiloide é un nome xenérico para designar diversas substancias que teñen en común estar constituidas por proteína fibrilar b-plegada. Este tipo de estrutura non acontece normalmente nas proteínas dos mamíferos. En nome de amiloide, dado por Virchow, débese á similitude co amidón en canto á afinidade tintorial co iodo.
    O depósito de amiloide é extracelular e corresponde sempre a unha condición patolóxica, a amiloidose, non rara vez progresiva e letal. O dano local principal que produce a infiltración amiloidea é a atrofia. Estes depósitos poden ser localizados (nun órgano), ou xeneralizados (en moitos órganos). As amiloidoses constitúen un grupo heteroxéneo de enfermidades posto que as cadeas polipeptídicas do amiloide teñen diversa composición de amino-ácidos. Non obstante, a estrutura física do amiloide (figura 2.7) é similar en todas as substancias amiloídeas coñecidas. O seu compoñente principal é a fib

  15. faa-tamaraparracho di:

    As neuronas son un tipo de células do sistema nervioso especializadas na recepción de estímulos e na conducción do impulso nervioso (en forma de potencial de acción) entre elas mesmas ou con outros tipos celulares como, por exemplo, as fibras musculares da placa motora.
    A información entre as neuronas transmítese a través de substancias químicas denominadas neurotransmisores, que se liberan nas sinapses (conexións entre as neuronas) como resposta a un estímulo específico. O neurotransmisor secretado actúa en sitios receptores especializados e altamente selectivos, que se localizan na célula postsináptica, o que provoca cambios no metabolismo desta modificando a súa actividade celular.
    As neuronas colinérxicas, as cales se mencionan no artigo, caracterízanse por utilizar a acetilcolina (éster sintetizado nas neuronas mediante a enzima colina acetiltransferasa a partir de colina e acetil-CoA) como neurotransmisor químico. A función da acetilcolina, ao igual que os demais neurotransmisores, é mediar na actividade sináptica do sistema nervioso.
    Como ben se di no artigo, a enfermidade de Alzheimer consiste nun proceso dexenerativo caracterizado pola perda ditas neuronas colinérxicas e un descenso drástico da actividade da enzima colina acetiltransferasa en varias rexión do cerebro, que, como xa mencionamos, é a enzima encargada de unir a acetil-CoA e colina para permitir a formación de acetilcolina.

  16. faa-diegogarcia di:

    As sinapses colinérgicas consisten en procesos neuroquímicos que usan moléculas de acetilcolina como neurotransmisor.
    Este tipo de sinapse preséntase en:

    -Unións neuromusculares que involucran fibras musculares esqueléticas.
    -Varias conexións no sistema nervioso central.
    -Sinapse neurona-neurona no sistema nervioso periférico.
    -Unións neuromusculares e neuroglandulares da división parasimpática do sistema nervioso autónomo.

  17. fab-mariangaleano di:

    O alzheimer é unha alteración neurodexenerativa primaria, que sole aparecer a partir dos 65 anos,aínda que tamén pode presentarse entre xente máis xoven. Cando unha persoa padece a enfermidade de Alzheimer, experimenta cambios microscópicos no tecido de certas partes do seu cerebro e unha pérdida, progresiva, pero constante, dunha sustacia química, vital para o funcionamento cerebral, chamada acetilcolina. Esta substancia permite que as células nerviosas se comuniquen entre elas e está implicada nas actividades mentais vinculadas ao aprendizaxe, memoria e pensamento.
    A causa do alzheimer permanece descoñecida,aínda que nas últimas investigacións parecen indicar que están implicados procesos de tipo priónico. As investigacións solen asociar a enfermidade á aparición de placas senís e ovillos neurofibrilares. Os tratamentos actuais ofrecen moderados beneficios sintomáticos, pero non hai tratamento que retrase ou detenga o progreso da enfermidade.

  18. fab-alexcosta di:

    O alzheimer é unha alteración neurodexenerativa primaria, que adoita aparecer a partir sobre a vellez, aínda que tamén pode presentarse entre xente máis nova. Cando unha persoa padece a enfermidade de Alzheimer, experimenta cambios microscópicos no tecido de certas partes do seu cerebro e unha perda de memoria, pero concretando, una perda progresiva, pero constante, dunha substancia química, vital para o funcionamento cerebral, chamada acetilcolina.
    Esta substancia permite que as células nerviosas se comuniquen entre elas,e está implicada en actividades mentais vinculadas á aprendizaxe, memoria e pensamento.

  19. faa-rubeniglesias di:

    O alzheimer é unha enfermidade caracterizada por unha perda dás facultades dá memoria. Estes déficits amnésicos agrávanse coa progresión dá doenza, e están posteriormente acompañados por déficits de linguaxe.
    O inicio dá doenza pode darse moitas veces en alteracións dá personalidade. Caracterízase na súa forma típica por unha perda dá memoria inmediata e doutras capacidades mentais, á medida que ás neuronas morren e diferentes zonas do cerebro se atrofían. A enfermidade ten unha duración media aproximada despois do diagnóstico de 10 anos, aínda que isto pode variar en proporción directa coa severidade dá enfermidade ao momento do diagnóstico.
    A enfermidade de Alzheimer é a forma máis común de demencia, é incurable e terminal, que aparece con maior frecuencia en persoas maiores de 65 anos de idade. Os síntomas dá enfermidade como unha entidade nosolóxica definida foi identificada por Emil Kraepelin, mentres que a neuropatoloxía característica foi observada por primeira vez por Alois Alzheimer en 1906

  20. Rita Lage di:

    A enfermidade do Alzheimer é unha enfermidade mortal que afecta a todos os aspectos da vida dunha persoa: como pensan, senten e actúan. Cada persoa vese afectada de xeito diferente. É difícil predicir os síntomas, a orde na que aparecerán, ou a velocidade da súa progresión.
    Algúns dos cambios que se poden esperar a medida que a enfermidade progresa son:
    -As capacidades cognitivas e funcionais: a capacidade dunha persoa para comprender, pensar, recordar e comunicar verase afectada. Isto podería afectar a capacidade dunha persoa para tomar decisións, realizar tarefas simples, ou seguir unha conversación. Ás veces as persoas perden o seu camiño, ou experiencia confusión e perda de memoria, inicialmente para os últimos acontecementos e, finalmente, para os eventos de longo prazo.
    -As emocións e os estados de ánimo: unha persoa pode parecer apático e perder interese en pasatempos favoritos. Algunhas persoas vólvense menos expresivos e retraído.
    -Comportamento: unha persoa pode ter reaccións que parecen fóra de lugar. Algunhas reaccións comúns inclúen a repetición da mesma acción ou palabras, posesións escondidos, arrebatos físicos e a inquietude.

  21. faa-albaaller di:

    Neste artigo fálasenos dunha enfermidade que afecta ao sistema nervioso, o cal está formado polo sistema nervioso central (encéfalo e médula espiñal), o sistema nervioso periférico (todos os nervios do corpo), ambos os dous de contracción volunaria; e polo sistema nervioso vexetativo que se encargaría das contraccións involuntarias.
    As células do sistema nervioso especializadas na realización da sinapse, coñécense como neuronas.
    A sinapse é un proceso mediante o cal se envían impulsos eléctricos dende os nervios ata o cerebro para que este fabrique unha resposta ante un determinado estímulo.
    Existen un tipo de neuronas chamadas colinérxicas que son as que fabrican un neurotransmisor que controla a actividade sináptica do sistema nervioso.
    Como se nos conta no artigo, o Alzheimer é unha enfermidade dexenerativa que está caracterizada pola perda de ditas neuronas, por iso co tempo a xente perde a memoria.

  22. faa-ivanlois di:

    As neuronas son as principais células do sistema nervioso, cuxa función é encamiñar e procesar a información no organismo e hai millóns delas no noso corpo. Compóñense dun núcleo rodeado de estruturas en forma de estrela, chamadas dendritas, e de unha longa prolongación que pode chegar a medir varias decenas de centímetros, chamado axón. Entre as neuronas algunhas teñen un papel nos movementos, outras na percepción das sensacións e outras pertencen ao sistema nervioso vexetativo, responsable das funcións automáticas. As neuronas motoras ,que saen do sistema nervioso central, transmiten ordes a través dos impulsos nerviosos que se propagan a través destas neuronas. A comunicación entre unha neurona e outra neurona chámase sinapse e realizase pola liberación dunha substacia chamada neurotransmisor ou neuromediador que é capturado polos receptores da neurona subxacente.
    A información na parte terminal tamén pode ser recibida por unha célula denominada “realizadora” como unha célula dun músculo, por exemplo, e aparecerá a acción requirida. A nivel sensitivo, un dará lugar a unha “excitación” da neurona que transmitirá por mecanismos similares aos da vía motriz a información ata o cerebro onde será interpretada.

  23. faa-manuelvilas di:

    No sistema nervioso existen 2 tipos de receptores de acetilcolina, ambos axustados a proteínas G. Os máis comúns son os chamados nicotínicos, cuxo nome deber a que poden ser estimulados coa nicotina, que é activa sobre as sinapsis ganglionares e sobre a placa motora do músculo esquelético.

    O outro tipo de receptores son os muscarínicos, que posúen unha estrutura e mecanismo de acción diferentes, e poden ser estimulados pola muscarina, que pola súa banda, é activa só sobre receptores de fibras lisas e cardiacas.

    Os receptores nicotínicos son máis rápidos e generalmente excitatorios, consisten en compostos de 5 subunidades de polipéptidos das cales 2 teñen sitios de enlace para moléculas de acetilcolina. Ao unirse, estas 5 subunidades forman un neuroreceptor, é dicir, unha canle iónico na bicapa lipídica que proporciona un medio acuoso para permitir o paso de iones.

    Normalmente, estas canles están pechados, pero cando as 2 subunidades que teñen afinidad coa acetilcolina son ocupadas, estas macromoléculas cambian de conformación e a canle iónico ábrese permitindo o intercambio de iones Na , o que xera un cambio de potencial na membrana da neurona postsináptica, causando a súa despolarización e por conseguinte provocando unha resposta biolóxica, obxectivo final da sinapsis.

  24. fab-ivanportas di:

    A neurotransmisión colinérxica é aquela que se produce entre dúas neuronas e cuxo neurotransmisor é a acetilcolina. Os eventos que se producen nas sinapses colinérxicas son os seguintes:

    1.- A chegada do impulso nervioso provoca a apertura de canles de calcio e a entrada deste catión na neurona presináptica produce a exocitosis das vesículas colinérxicas que liberan na fenda sináptica a acetilcolina.

    2.- A acetilcolina únese ao seu receptor na membrana postsináptica e ábrense nela canles iónicas que permiten o intercambio de ións sodio e potasio, o que altera o potencial de membrana.

    3.- A membrana en repouso estaba polarizada e coa entrada de ións despolarízase, esta é a base do potencial de acción que transmite o impulso nervioso.

    4.- A acetilcolinesterasa (AChEasa), encima presente na terminación postsináptica, hidroliza rapidamente á ACh, o que leva consigo a repolarización da membrana ou da placa basal (nas conexións neuromusculares) e as prepara para a chegada dun novo impulso. Así pois a función normal da ACh depende da súa rápida hidrólise pola AChEasa, que permite a brevidade e unidade dos impulsos nerviosos propagados sincronicamente.

    O ácido acético liberado pasa a sangue, mentres que o outeiro é recuperado polas neuronas para a síntese de novas moléculas de neurotransmisor.

    As sinapses colinérxicas localízanse nas fibras nerviosas autónomas preganglionares, en todas as fibras parasimpáticas posganglionares, nas terminacións nerviosas á medula adrenal (que embriológicamente falando é un ganglio) e en terminacións nerviosas a certas glándulas sudoríparas e vasos sanguíneos. As sinapses neuromusculares tamén son colinérxicas.

  25. faa-martinbaulde di:

    Os amiloides son proteínas anormais que se depositan nos tecidos durante o transcurso de diversas enfermidades. En condicións normais, encóntranse en forma soluble. Debido a múltiples factores, adquiren un pregamento anormal, vólvense insolubles. Aínda que a cadea de aminoácidos difire dunha proteína amiloide a outra, todas se depositan formando unha estrutura común, a fibra amiloide. Cada fibra de amiloide está constituída por un só tipo de proteína que se ensambla en forma repetitiva.
    Estas fibras son estruturas moi ordenadas, que se tinguen co colorante vermello Congo e mostran birrefrinxencia dunha cor verde intensa ao examinalas baixo o microscopio de luz polarizada. O microscopio electrónico mostra que a súa lonxitude é de varios microns e que o seu ancho, é de 8 a 12 nanómetros, e que non presentan ramificacións.
    As proteínas amiloides son relativamente pequenas, ademais, todos os tipos de amiloides están invariablemente unidos a un grupo de proteínas coñecido como proteínas asociadas a amiloide que inclúe, entre as máis importantes, ao compoñente P, apolipoproteinas E e J, proteoglicanos e alfa – 1- antiquimiotripsina. Considérase que varios destes compoñentes interveñen na formación das fibras ou que quizais contribúen a que as fibras non poidan ser removidas dos tecidos por dixestión enzimática.

  26. fab-laurafalcon di:

    O alzheimer é unha alteración neurodexenerativa primaria, que adoita aparecer a partir dos 65 anos, aínda que tamén pode presentarse entre xente máis nova. Cando unha persoa padece a enfermidade de Alzheimer, experimenta cambios microscópicos no tecido de certas partes do seu cerebro e unha perda, progresiva, pero constante, dunha substancia química, vital para o funcionamento cerebral, chamada acetilcolina. Esta substancia permite que as células nerviosas se comuniquen entre elas e está implicada en actividades mentais vinculadas á aprendizaxe, memoria e pensamento.
    Causas:
    Idade: adoita afectar aos maiores de 60-65 anos, pero tamén se deron casos entre menores de 40. A idade media de diagnóstico sitúase nos 80, posto que se considera que o mal de Alzheimer é unha enfermidade favorecida pola idade.
    Sexo: as mulleres padéceno con máis frecuencia, probablemente, porque viven máis tempo.
    Razas: afecta por igual a todas as razas.
    Herdanza familiar: a enfermidade de Alzheimer familiar, unha variante da patoloxía que se transmite xeneticamente, supón o 1 por cento de todos os casos. Non obstante, estímase que un 40 por cento dos pacientes con EA presentan antecedentes familiares.
    Factor xenético: varias mutacións no xene da proteína precursora de amiloide (APP), ou no das presenilinas 1 e 2. Tamén podería asociarse con mutacións no xene da apolipoproteína E (ApoE). Esta proteína está implicada no transporte e eliminación do colesterol. estas investigacións, a nicastrina activaría a produción do amiloide beta.
    Factores ambientais: O tabaco mostrouse como un claro factor de risco da patoloxía, ao igual que as axudas graxas. Por outra parte, pertencer a unha familia numerosa tamén parece influír no risco de Alzheimer.
    Síntomas neurológicos
    La enfermedad de Alzheimer afecta a la memoria en sus diferentes tipos.

  27. faa-carmenvilanova di:

    Esta enfermidade produce unha atrofia cerebral progresiva que afecta a todas as partes do cerebro. Cando se fan estudos en pacientes que faleceron e tiñan diagnosticado o Alzheimer, vese que o cerebro está diminuído de peso e de volume. As neuronas vanse destruíndo pola aparición de depósitos insolubles extracelulares (arredor das neuronas), cuxo elemento fundamental é unha proteína chamada beta-amiloide (placas senís e placas neuríticas) e depósitos intracelulares (dentro das propias neuronas). Estes depósitos dan lugar a unha dexeneración neurofibrilar, cuxo principal compoñente é unha proteína denominada tau. A presenza de acúmulos de proteínas (neurofibras) nas neuronas é o achado anatomopatológico característico desta enfermidade e considérase un marcador desta. Non obstante, descoñécese o papel exacto que teñen estas estruturas á hora do desenvolvemento da enfermidade, cal é a causa da súa aparición e por que algúns pacientes anciáns teñen neurofibras e non desenvolven síntomas mentres outros pacientes se que desenvolven a enfermidade.
    De todas as terribles enfermidades que existen, non sería posible afirmar cal é a peor. Pero personalmente creo que o alzheimer é unha das máis conmovedoras. En primeiro lugar a enfermidade fai que o paciente esqueza todo o que ten que ver coa súa vida enteira, incluíndo recordos importantes do seu pasado ou persoas moi próximas como veciños, amigos e mesmo netos. Pero iso non é todo, resulta que aínda hai máis. Haberá momentos nos que o paciente estará desorientado sen recoñecer no día que vive, nin o lugar no que se encontra nin o que estaba a facer ou pretendía facer. E unha das peores consecuencias do Alzheimer é que chegará un momento en que xa o paciente enfermo non poderá coidarse por si só senón que dependerá absolutamente dalgunha persoa que se faga cargo de coidalo. Así que xa non poderá cepillar os seus dentes, bañarse, nin sequera camiñar pola súa propia conta…

  28. fab-ivanportas di:

    O Alzheimer (ao-SAI-mer) é unha enfermidade cerebral
    que causa problemas coa memoria, a forma de
    pensar e o carácter ou o xeito de comportarse. Esta
    enfermidade non é unha parte normal do envellecemento.
    O Alzheimer empeora ao pasar o tempo. Aínda que
    existen moitos síntomas, a maioria das persoas
    experimenta perda de memoria severa que afecta as
    actividades diarias e a habilidade de gozar pasatempos
    que a persoa gozaba anteriormente.
    Outros síntomas son confusión, desorientación en lugares
    coñecidos, colocación de obxectos fose de lugar, e
    problemas co fala e/ou a escritura.

  29. faa-sarafalcon di:

    A enfermidade do alzheimer podese detectar por diferentes sintomas,os primeiros síntomas adoitan ser pequenas perdas de memoria ou “despistes” nun principio atribuídos á vellez. Co paso do tempo, estas perdas vanse facendo cada vez máis importantes ata chegar a afectar a vida diaria da persoa afectada, que comeza a ter problemas para realizar tarefas cotiás e funcións cognitivas habituais como falar, ler ou escribir. A enfermidade de Alzheimer pode dividirse en tres estados ou fases diferenciadas:

    Fase leve. Aínda que a enfermidade xa comezou a causar danos no cerebro, os problemas que comeza a ocasionar pasan desapercibidos para o paciente e os seus familiares. O paciente ten pequenos esquecementos ou “despistes” pero aínda pode traballar con normalidade e realizar tarefas complexas como conducir vehículos. Non obstante, poden comezar a aparecer outros síntomas como cambios de humor, apatía ou certos trazos depresivos.

    Fase moderada. Os síntomas son innegables: o paciente ten problemas de comprensión ou para realizar tarefas relativamente sinxelas ou planificar ou prever actividades. Non só padece perda de memoria, senón de capacidade cognitivas, de compresión e razoamento. Os cambios de humor son aínda máis evidentes, móstranse apáticos e deprimidos.

    Fase grave. O paciente perde a capacidade de falar correctamente, non recoñece familiares e amigos. Esquece feitos recentes e pasados, está constantemente desorientado e esquece camiñar ou sentarse. Permanecen inactivos durante horas e berran, choran ou rin sen motivo aparente. Vólvense completamente dependentes: non poden alimentarse ou coidar de si mesmos.

  30. fab-luciameis di:

    Un dos sinais máis comúns da enfermidade de Alzheimer, especialmente nas fases iniciais, é esquecer información aprendeu hai pouco. Datas ou eventos importantes tamén están esquecidos; para a mesma información é solicitada; iso depende de axudas de memoria do sistema (como notas ou dispositivos electrónicos) ou familia para facer cousas que antes un facia só.
    Persoas con Alzheimer son esquecen datas, estacións e do paso do tempo. Eles poden ter dificultade para entender algo, se non está en proceso naquel momento. É posible que, por veces, se esquezan de onde están e como chegaron alí.
    Aqueles con enfermidade de Alzheimer poden ter dificultade para seguir ou participar nunha conversa. Tamén é posible parar no medio de falar con ningunha idea de como continuar ou repetirse moito. Podes loitar para atopar as palabras certas ou o vocabulario axeitado ou chamar as cousas polo nome correcto (como chamar un’lapis’ o ‘pau de escribir “).

  31. fab-mariaoubina di:

    O amiloide é o termo con que se designan os péptidos de 36 a 43 aminoácidos que están implicados de forma fundamental na enfermidade de Alzheimer como principais compoñentes das placas amiloides que se encontran nos cerebros dos pacientes de dita doenza.

    O Alzheimer é unha enfermidade dexenerativa das células cerebrales de carácter progresivo para a cal non existe recuperación. Lenta e inexorablemente, a enfermidade ataca as células nerviosas en todas as partes da corteza do cerebro, así como algunhas estructuras circundantes, deteriorando así as capacidades da persoa de gobernar as emocións, reconocer errores e patrones, coordinar o movemento e recordar. Finalmente a persoa afligida perde toda a memoria e funcionamento mental.

  32. faa-miguelotero di:

    A enfermidade do Alzheimer produce unha diminución das funciones intelectuais o suficientemente grave como para interferir coa capacidade para realizar actividades da vida diaria. É a máis común das demencias. É progresiva, dexenerativa do cerebro e provoca deterioro de memoria, de pensamento e de conduta. Es una enfermidade demencia que leva a unha perdida da capacidade intelectual. Os síntomas normalmente se presentan en adultos maiores de 65 años (pero tamén pode afectar as persoas de 40 e 50 anos.
    As neuronas que controlan a memoria e o pensamento están deterioradas, interrompendo o paso de mensaxes entre elas. Estas células sofren cambios distintivos: placas seniles e faces neurofibrilares (dexeneracións do tecido cerebral). A codia do cerebro (principal orixe das funciones intelectuais) atrófiase, encóllense e os espazos no centro do cerebro se agrandan, reducindo polo tanto a súa superficie.
    A causa da enfermidade é descoñecida, os investigadores traballan sobre posibles causas tales como dano neurolóxico, deficiencias químicas, anormalidades xenéticas, virus, tóxicos ambientais e de disfunción no sistema de inmunodeficiencia.

  33. faa-andreaperez di:

    A doenza de Alzheimer, mal de Alzheimer ou simplemente alzhéimer é unha enfermidade dexenerativa do cerebro, caracterizada por unha perda das facultades cognitivas superiores, manifestándose inicialmente como alteracións da memoria. Estes déficits amnésicos agrávanse coa progresión da doenza, e están posteriormente acompañados por o défitc da linguaxe. O inicio da doenza pode darse moitas veces como simples alteracións da personalidade. Caracterízase na súa forma típica por unha perda da memoria inmediata e doutras capacidades mentais, a medida que as células nerviosas morren e diferentes zonas do cerebro se atrofian. A enfermidade adoita ter unha duración media aproximada despois do diagnóstico de 10 anos.
    As causas do alzhéimer non foron completamente descubertas. Existen tres principais hipóteses para explicar o fenómeno: o déficit da acetilcolina, a acumulación de amiloide e os trastornos metabólicos

  34. fab-miguelpineiro di:

    As neuronas son un tipo de células do sistema nervioso cuxa principal función é a excitabilidade eléctrica da súa membrana plasmática. Están especializadas na recepción de estímulos e condución do impulso nervioso (en forma de potencial de acción) entre elas ou con outros tipos celulares como, por exemplo, as fibras musculares da placa motora. Altamente diferenciadas, a maioría das neuronas non se dividen unha vez alcanzada a súa madureza; non obstante, unha minoría si o fai.

    As neuronas presentan unhas características morfolóxicas típicas que sustentan as súas funcións: un corpo celular, chamado soma ou «pericarion» central; unha ou varias prolongacións curtas que xeralmente transmiten impulsos cara ao soma celular, denominadas dendritas; e unha prolongación longa, denominada axón, que conduce os impulsos dende o soma cara a outra neurona.

  35. faa-ileniamartinez di:

    As enfermidades cerebrais comprenden un gran problema de saúde da sociedade moderna, a consecuencia do crecente número de persoas acometidas de forma directa ou indirecta, e tamén, debido á inexistencia de cura para estas patoloxías.
    Algúns investigadores consideran que a tendencia destas enfermidades é aumentar, no transcurso do aumento da esperanza de vida da poboación, obtendo unha maior prevalencia de enfermidades do cerebro , desde neurodexenerativas, como Alzheimer, Parkinson, Huntington e esclerose múltiple aos accidentes vasculares cerebrais (AVC), neoplasias, epilepsia, ou disfuncións psiquiátricas diversas, así como outras directamente ligadas ao envellecemento, de orixe xenética ou traumática.
    O Alzeheimer caracterízase por unha súbita perda das facultades mentais. Esta é considerada a primeira causa de demencia senil. Inicialmente, a perda de memoria xera un malestar. Con todo, nunha fase máis adiantada deixa de ser un problema, pois o paciente perda a capacidade de autocrítica
    O parkinson é crónico e progresivo, e normalmente afecta persoas con idade avanzada. É derivado da perda de neuronas do sistema nervioso central (SNC) nunha área específica do cerebro, levando á redución dedopamina , coa consecuente alteración dos movementos non voluntarios. O Huntington é unha enfermidade neurodexenerativa hereditaria, rara, que acomete de 3 a 7 individuos cada 100.000 habitantes.

  36. fab-sabelafernandez di:

    O alzheimer é unha alteración neurodexenerativa primaria, que adoita aparecer a partir dos 65 anos, aínda que tamén pode presentarse entre xente máis nova. Cando unha persoa padece a enfermidade de Alzheimer, experimenta cambios microscópicos no tecido de certas partes do seu cerebro e unha perda, progresiva, pero constante, dunha substancia química, vital para o funcionamento cerebral, chamada acetilcolina. Esta substancia permite que as células nerviosas se comuniquen entre elas e está implicada en actividades mentais vinculadas á aprendizaxe, memoria e pensamento.

    Nun principio, xorden pequenas e imperceptibles perdas de memoria, pero co paso do tempo, esta deficiencia faise cada vez máis notoria e incapacitante para o afectado, que terá problemas para realizar tarefas cotiás e simples, e tamén, outras máis intelectuais, tales como falar, comprender, ler, ou escribir. Dependendo da etapa en que se encontre o paciente, os síntomas son diferentes.

  37. fab-alexcosta di:

    Os amiloides da que se fala neste artigo son proteínas anormales que se depositan nos texidos durante o transcurso de diversas enfermidades.Estas proteínas atópanse en forma soluble e debido a múltiples factores, adquiren un plegamento anormal, volvense insolubles e resisten a degradación enzimática. Aínda que a cadea de aminoácidos difire dunha proteína amiloide a outra todas se depositan formando unha estructura común, a fibra amiloide. Cada fibra de amiloide está constituida por un só tipo de proteína que se ensambla en forma repetitiva.
    Estas fibras son estructuras moi ordeadas, que se tiñen co colorante vermello Congo e mostran birrefrixencia dunha cor verde intenso ao examinalas baixo o microscopio de luz polarizada. O microscopio electrónico mostra que a súa lonxitude é de varios micróns e que o seu ancho, é de 8 a 12 nm, e que non presentan ramificacions. Deste xeito, as proteínas amiloides son relativamente pequenas,e soen estar truncadas nos seus extremos amino e carboxilo terminales en diferentes puntos da secuencia de aminoácidos, polo cal se di que son heteroxéneos.

  38. faa-laurachaves di:

    A demencia é unha perda da función cerebral que se presenta con certas enfermidades. O mal de Alzheimer é unha forma de demencia que afecta a memoria, o pensamento e o comportamento. Esta enfermidade non afecta a todos do mesmo xeito, polo que estes síntomas varían en gravidade e cronoloxía. Haberá flutuacións, mesmo a diario, e superposición dos síntomas. Algunhas persoas experimentan moitos síntomas, outras só uns poucos, pero o progreso xeral da enfermidade é bastante predicible. En media, as persoas con Alzheimer viven de 8 a 10 anos despois do diagnóstico, pero esta enfermidade terminal pode durar ata por 20 anos.
    Non se sabe con exactitude a causa exacta do mal de Alzheimer, pero pódese ser máis propenso a padécela si a persoa se acerca a unha edade avanzada, se ten un Parente consanguíneo cercano que sufrirá esta enfermidade ou se ten certos xenes ligados ao mal de Alzheimer.
    No mal de Alzheimer podemos distinguir dous tipos:
    -Mal de Alzheimer de aparición temprá: Cando os síntomas aparecen primeiro antes dos 60 anos e é moito menos común que o de aparición tardía, sen embargo tende a empeorar rápidamente.
    – Mal de Alzheimer de aparición tardía: É a forma máis común da enfermidade, e preséntase en persoas de 60 anos en diante.

  39. fab-nereabetanzos di:

    As amiloides son proteínas anormais que se depositan nos texidos durante o transcurso de diversas enfermidades, como neste caso co alzeheimer .En condicións normais, estas proteínas encóntranse en forma soluble. Debido a múltiples factores,non de todo coñecidos, adquiren un plegamento anormal, vólvense insolubles e resisten a degradación enzimática. Aínda que a cadena de aminoácidos difire dunha proteína amiloide a outra -hai máis de quince variantes- todas se depositan formando unha estrutura común, a fibra amiloide. Cada fibra de amiloide está constituída por un só tipo de proteína que se ensambla en forma repetitiva; a proteína toma a conformación de folla plegada.
    Son relativamente pequenas e suelen estar truncadas nos seus extremos amino e carboxilo terminais en diferentes puntos da secuencia de aminoácidos, polo cal dise que son heteroxéneos.

  40. faa-ileniamartinez di:

    A enfermidade Alzheimer (AD) é a forma de demencia máis común. Chamada a miúdo “epidemia silenciosa”, a arredor dun 1.4% da poboación, sendo algo máis 500.000 os españois que teñen esta enfermidade.
    A demencia é a perda de habilidade intelectual o suficientemente severa para interferir coas funcións sociais ou ocupacionais polo menos por seis meses. O síntoma máis común é a perda da memoria curta, ou esquecerse do que sucedeu minutos ou días antes. Outros síntomas que poderían presentarse son falta de xuízo, dificultade coa linguaxe, e un cambio na personalidade. Posto que a memoria de curta duración é a primeira en perderse, mentres que a memoria de longa duración persiste, a persoa podería ser repetitiva en facer preguntas, ou contar historias e pode aparentar que vive no pasado.
    Xeralmente a enfermidade Alzheimer afecta a persoas maiores, pero tamén pode atacar durante a idade mediana. As vítimas sofren a perda lenta da súa habilidade para recordar e perda da súa habilidade intelectual. A medida que a enfermidade avanza, prodúcese incapacidade física.
    A enfermidade foi descrita inicialmente en 1906 por Alois Alzheimer, un neurólogo alemán cuxo paciente de idade mediana contraeu problemas á memoria, logo demencia, e morreu aos 51 anos. Moitos factores sobre a enfermidade continúan sendo un misterio hoxe en día. Na actualidade non hai causa nin cura coñecida.

  41. faa-ileniamartinez di:

    As fibras de amiloide poden estar formadas por distintas proteínas. Un conxunto de enfermidades asócianse ás fibras de amiloide e en cada unha delas as proteínas formadoras de amiloide e as características destas fibras son específicas. Non obstante todas comparten características estruturais comúns detectándose en todas elas a presenza da estrutura chamada lámina beta cruzada formando columnas de amiloide . Recentemente conseguiuse describir a estrutura atómica da columna de amiloide correspondente ao fragmento “GNNGGNY” do prion que é o responsable da formación de fibras de amiloide. Isto conseguiuse utilizando técnicas innovadoras de microcristalografía. A estrutura mostra 2 láminas beta coas cadeas laterais das dúas láminas interconectadas e entrelazadas formando unha especie de cremalleira. Existen características estruturais comúns a nivel molecular que son compartidas nos distintos tipos de enfermidades que presentan amiloide. As estruturas analizadas comparten estruturas de tipo cremalleira con distintas variacións. Esta análise permite formular algunhas hipóteses para explicar como un mesmo péptido priónico pode pregarse de forma distinta orixinando distintas cepas de prións con idénticas secuencias.

  42. fab-miguelpineiro di:

    A neurotransmisión colinérxica da que se fala no artigo, é aquela que se produce entre dúas neuronas e cuxo neurotransmisor é a acetilcolina. As sinapses colinérxicas localízanse nas fibras nerviosas autónomas preganglionalres, en todas as fibras parasimpáticas posganglionares, nas terminacións nerviosas á médula adrenal e nas terminacións de certas glçandulas sdoríparas e vasos sanguíneos. Durante as sinapses colinérxicas prodúcese:
    -A chegada do impulso nervioso provoca a apertura de canles de calci e a entrada deste catión na neurona presináptica produce a exocitosis das vesículas colinérxicas que liberan no espazo sináptico a acetilcolina.
    -A acetilcolina únese ao seu receptor na membrana postisináptica e ábrense nela canles iónicos que permiten o intercambio de ións sodio e potasio, alterando así o potencial da membrana.
    -A membrana en repouso está polarizada e coa entrada de ións despolarízase. Esta é a base do potencial de acción que transmite o impulso nervioso.
    -A enzima presenta na terminación postsináptica hidroliza a acetilcolina, provocando a repolarización da membrana ou da placa basal, preparándoas para a chegada dun novo impulso nervioso.

  43. faa-albarodriguez di:

    O alzheimer é unha enfermidade dexenerativa do cerebro que afecta especialmente ás áreas asociativas corticais e parte do sistema líbico. É considerada como unha entidade clinucopatolóxica consistente na asociación dunha demencia lentamente progresiva, de comezo na idade adulta, e a observación no córte de pérdida neuronal e presenza de placasneuríticas e ovillo neurofibriais en concentracións que superan claramente o esperado por efecto do envellecemento fisiolóxico. Sen embargo, ante a posibilidade de obter mostras histopatolóxicas, para o diagnóstico utilízanse os criterios da Asociación psiquiátrica americana (DSM-IV) e os do National Institute os Neurological and Communicative Disorders and the Alzheimer´s Disease and Related Disordes Association (NINCDS-ADRDA). Ambos posen unha sensibilidade en torno ao 80% especificidade do 70%.

  44. faa-albarodriguez di:

    As neuronas son as células do tecido nervioso. Elas se interconectan formando redes de comunicación que transmiten sinais polas zonas definidas do sistema nervioso. As funcións complexas do sistema nervioso son consecuencia da iteración entre redes de neuronas, e non o resultado das características específicas de cada neurona individual.
    A forma e a estrutura de cada neurona relacionase coa súa función específica, a que pode ser:
    -recibir sinais dende receptores sensoriais
    -conducir estas sinais como impulsos nerviosos, que consisten en cambios na polaridade eléctrica a nivel da súa membrana celular
    -transmitir as sinais a outras neuronas ou a células efectoras.

  45. fab-sabelafernandez di:

    A amiloide é un tipo de molécula péptida de 36 a 43 aminoácidos que se sintetiza a partir da proteína precursora amiloide (APP). Aínda que é xeralmente coñecida pola súa relación coa enfermidade de Alzheimer, non existe especificamente con ese fin. Encontrouse evidencia de que a amiloide ten múltiples actividades non asociadas coa enfermidade.

    Estas funcións non asociadas con Alzheimer inclúen a activación de quinasas, a protección contra estrés oxidativo, regulación do transporte de colestero actuando como un factor de transcripción e actividade antimicrobiana (especialmente asociado coa súa acción pro-inflamatoria).