Cumio de Lima: futuro do planeta

Mentres en Filipinas o terceiro tifón consecutivo despraza un millón de persoas, as negociacións no Vixésimo Cumio da ONU sobre Cambio Climático (COP20 polas súas siglas en inglés) avanzan con lentitude e “moderado” optimismo na redución de emisións. E estáncanse no financiamento da adaptación ao cambio climático dos países en desenvolvemento.

Dende o 1 de decembro, delegados de 195 países negocian en Lima dous textos. Por unha banda, o borrador de acordo climático global que deberá ser aprobado en París na COP21, e por outra, a estrutura dos compromisos contra o cambio climático que cada país debe presentar á ONU antes do fin do primeiro trimestre de 2015. Se non se logran consensos en Lima en ambas as dúas metas, dificilmente se logrará un acordo vinculante en París.

Christiana Figueres, Secretaria Executiva da COP, e Manuel Pulgar Vidal, Ministro de Medioambiente de Perú, describiron onte o clima das negociacións como de confianza e optimismo, un halo que bautizaron como “o espírito de Lima”. Se se checgara a un acordo, este ratificaríase o venres 12, data na que culmina o cumio despois das negociacións de alto nivel entre Xefes de Estado e ministros.

Non obstante, os compromisos -aínda que insuficientes e non vinculantes -de xigantes contaminantes como USA e China, de reducir as súas emisións por primeira vez na súa historia, non auguran nada bo.

Ante as arduas negociacións, os esforzos da Unión Europea concéntranse en pechar en Lima a estrutura das contribucións dos países e seguir traballando o borrador de acordo climático global ao longo de 2015. Respecto ás contribucións, a UE ratificou onte a súa vontade de que só inclúan metas de redución de emisións e exclúan o financiamento e a adaptación ao cambio climático, negociacións clave para países como o anfitrión, o terceiro máis afectado do mundo polo cambio climático.

Ao respecto, en declaracións ao MUNDO, o Secretario de Estado de Medioambiente Español, Federico Ramos, opinou en Lima que a redución de emisións é unha materia clara e cuantificable e debe distinguirse de “outras patas” como o financiamento e a adaptación. Ramos espera longas negociacións e noites sen durmir para lograr consensos na COP20 este venres, día límite para que o planeta logre un acordo para a súa supervivencia.

Ata agora o único instrumento para a adaptación ao cambio climático dos países en desenvolvemento é o Fondo Verde, que á data conta con promesas de achegas que suman preto de 8.000 millóns de euros, un importe que contrasta cos 80.000 millóns aos que se comprometeran as partes.

A Sociedade Civil na COP20 esixiu aos países desenvolvidos achegar ao fondo en función das súas emisións, polo que USA debería achegar un 58% e a UE un 22% dos fondos de adaptación.

Mentres estas discusións teñen lugar na pequena cidade levantada para albergar a COP20, no centro de Lima,comezou onte o Cumio Dos Pobos, que busca dirixir a atención das negociacións cara aos grandes afectados polo cambio climático: pequenos agricultores, mulleres e pobos indíxenas.


Autor: Xacobo Piñeiro

Esta entrada foi publicada en Actividades e eventos, Cambio Climático, Xestión sustentable da Terra e etiquetada . Garda o enlace permanente.

4 Responses to Cumio de Lima: futuro do planeta

  1. Victor di:

    Credes que os paises están a tomar en serio o Cambio Climático? Por que non se toman medidas contundentes?

  2. faa-miriantrigo di:

    Creo que na actualidade, a pesar de todo, aínda hai moitos países que non se están tomando o suficientemente en serio o cambio climático, e moitos que o fan, non o fan tanto como é preciso, xa que para poder frear esta situación, é necesario actuar con gran velocidade e intensidade, polo que é importante que todos axuden e cada persoa contribúa a contaminar menos. Un clarp exemplo de país que se toma en serio esta situación dende o 2010 é México.
    É difícil tomar medidas contundentes, xa que reducir as emisións a cero implicaría, por exemplo, rexeitar ao carbón, ao petróleo e ao gas progresivamente. Tamén, segundo a exsecretaria de estado Teresa Rivera, non cjegaría con reducir estas emisións, senon que é necesario cambiar o modelo enerxético, económico e financeiro.
    Por outra parte, os países máis desenvolvidos, deberían reducir o consumo material; Estados Unidos e China son as nacións máis contaminantes. Ademais, unha gran opción é apostar polas enerxías renovables.

  3. fab-nereaporta di:

    Na miña opinión os paises non toman enserio o Cambio Climático, xa que so uns poucos toman medidas para intentar reducir a contaminación.
    Un Cambio Climático e algo serio,as súas consecuencias son moi graves:
    1)Aumento da temperatura terrestre.
    2)Cambios na capa de hielo, neve e solo helado.
    3)Aumento do nivel e da temperatura do mar.
    4)Aumento da frcuencia e da intensidade dos fenómenos meteorolóxicos extremos.
    5)Peligro de extinción de numerosas especies animais e vexetais.
    6)Efectos sobre a agricultura e o sector forestal.
    7)Impacto sobre a salude humana.

    Algúns dos cambios climaticos xa os estamos atopando na actualidade: a temperatura global cambiou un 0,85ºC, existe unha subida do nivel do mar, o deshielo das masas glaciares (como o Ártico), sequías, daños nas cosechas e na producción alimentaria, riesgos de salude e fenómenos meteorolóxicos extremos (como as tormentas e os furacans) E como non fagamos algo para evitalo todo isto irá a peor e finalmente mataremos o noso planeta.

    A toma de medidas contundentes e algo un pouco dificil, pero non as teríamos que tomar se dende un principio controlásemos a contaminación. Unha medida que se pode realizar, son as intalacións das eerxías renobables.

  4. faa-martinbaulde di:

    No século XIX, empezou a tomarse conciencia de que o dióxido de carbono que se acumulaba na atmosfera terrestre podía crear un «efecto invernadoiro» e aumentar a temperatura do planeta. Un proceso perceptible nesa dirección xa empezara: un efecto secundario da era industrial e do seu produción de dióxido de carbono e outros «gases de efecto invernadoiro».

    Actualmente, aínda que hai xa moitos países que se están a concienciar das consecuencias tan negativas que o efecto invernadoiro trae consigo, hai moitos outros que pechan os ollos e deixan ese tema de lado. Facendo isto están deixando que a situación empeore a pasos axigantados. Se non tomamos conciencia entre todos e freamos esta situación xa, chegará un día en que non podamos facer nada para salvar o medio ambiente.