Estrelas en fusión

Unha estrela 38 veces maior cao Sol e outra de 32 masas solares, están a piques de fusionarse. Orbitan arredor dun centro de masas común e os científicos din que nuns millóns de anos fusionaranse nunha soa estrela dun tamaño 70 veces maior cao Sol. Javier Lozano , astrónomo da Universidade de Alicante, é o descubridor deste fenómeno.

 

Os astros do sistema MY Camelopardalis, que está na constelación de Xirafa, atópase a 15.000 anos/luz da Terra.  Cando ambas estrelas se fusionen, a que formarán seguirá evolucionando e acabará nunha gran explosión, liberando gran cantidade de enerxía.

As dúas estrelas mozas (formaronse hai uns 2 millóns de anos), luminosas e quentes e teñen unha período orbital de 1,2 días terrestres.  Os científicos din que para que den unha volta tan rápido teñen que estar moi xuntas. A razón pola que se xuntan é porque a constelación de Xirafa non é moi grande. Que estén case pegadas fai que unha transfira masa á outra e que o material das súas capas formen unha única envoltura.

Na Vía Láctea, a maioría das estrelas non se atopan soas como o Sol, senón que están en compañía.  YM Camelopardalis é denominada binaria eclipsante. Visto dende a Terra, cada estrela pasa por diante da outra cada vez que completan unha órbita, o que fai que se eclipsen.

Lorenzo e os seus compañeiros basearon a investigación nos sistemas de luz do sistema binario tomados dende un telescopio de 2,2 m de diámetro de Calar Alto (Almería). Isto proporcionou información esencial, como a temperatura da estrela ou o seu diámetro, que é 8 veces maior cao do Sol.

Autor: Rubén Iglesias Ferro

Esta entrada foi publicada en Investigación espacial, Universo e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

30 Responses to Estrelas en fusión

  1. Victor di:

    ÚLTIMO ARTIGO DA 1ª AVALIACIÓN
    RECORDADE O SEGUINTE:
    – O DÍA 9 ÁS 12 DA NOITE REMATA O TRABALLO NO BLOG PARA A 1ª AVALIACIÓN E COMEZA O DA 2ª.
    – EN NADAL PODEDES SEGUIR FACENDO TRABALLOS VOLUNTARIOS PARA A BUXAINA.

  2. Victor di:

    Como se mide a temperatura dunha estrela?

    • faa-diegogarcia di:

      As estrelas a medida que teñen temperaturas, baixas, medias ou elevadas van cambiando de cor, estas cores van dende o violeta, pasando polo azul, verde, amarelo e vermello.
      Na cor azul violeta estaría unha temperatura duns 28000 a 50000 Kelvin.
      Na cor azul estaría a uns 10000 a 28000 Kelvin.
      Na cor azul branca estaría a uns 7500 a 10000 Kelvin.
      Na cor branca estaría a uns 6000 a 7500 Kelvin.
      Na cor branca amarela estaría a uns 5000 a 6000 Kelvin.
      Na cor alaranxada estaría a uns 3500 a 5000 Kelvin.
      Na cor vermella estaría a uns 2500 a 3500 Kelvin.

    • fab-mariaoubina di:

      Para calcular a temperatura superficial dunha estrela basándonos nos seus cores e a través do que se denomina espectro característico. Cando se observa un conxunto de estrelas con algún instrumento óptico (ou incluso a simple vista),nótase que non todas elas teñen o mesmo cor. Algunhas son brancas, outras branco azuladas,outras poucas vermellas e de cores intermedios. Estas diferenzas de cor están íntimamente relacionadas coa temperatura que posee a estrela na súa superficie. Si se analiza o espectro electromagnético,nótase que o sector visible va desde os 400 nanómetros aproximadamente, o que correspondería ao azul-violeta, a os 700 nanómetros que sería o vermello oscuro. Como a enerxía dos fotones desciende co aumento da súa lonxitude de onda, os obxetos que emiten principalmente no azul estarían a mayor temperatura que os que emiten no vermello. Esto aplicado a estrelas nos indicaría solamente la temperatura na superficie e nada diría sobre as temperaturas nas capas interiores da estrela. Entonces, unha estrela que se ve branco azulada é bastante máis “quente” que unha vermella.

    • faa-rubeniglesias di:

      Podemos saber a temperatura dunha estrela facendo unha analise espectral (calcular a lonxitude da onda na cal estrela brilla máis e relacionalo ca temperatura).
      Aínda que tamén se pode calcular a temperatura dunha estrela segundo a cor que teña. Estas temperaturas van dos 2500K aos 50000K:
      Vermello 2500K – 3500K
      Alaranxado 3500K – 5000K
      Blanco amarillo 5000K – 6000K
      Blanco 6000K – 7500K
      Azul blanco 7500K – 10000K
      Azul 10000K – 28000K
      Azul violeta 28000K – 50000K

    • faa-alexfernandez di:

      Se pode descubrir a temperatura das estrelas grazas a os fotóns que libera xa que estes varían o seu color segundo o nivel enerxético que liberan (a súa temperatura). As estrelas con temperaturas máis baixas teñen cores roxas e as máis altas teñen cores violáceos.
      Violeta:28000-50000ºK
      Azul:10000-28000ºK
      Branco-Azul:7500-10000ºK
      Branco:6000-7500ºK
      Amarelo:5000-6000ºK
      Laranxa:3500-5000ºK
      Roxo:2500-3500ºK

    • fab-mariangaleano di:

      Unha estrela é todo obxecto astronómico que brilla con luz propia. As estrelas son enormes aglemeracións de gas, principalmente hidróxeno, cuxa temperatura é tan alta debido á fusión deste elemento, que irradian luz ao largo de todo espectro electromagnético. Poseen diferentes temperaturas que varían dende os 2000 grados Celcius ata os 50000. O color dunha estrela varía segundo a súa temperatura.A temperatura das estrelas mídense a través dun fotómetro fotoeléctrico e exprésase na escala Kelvin. A temperatura dunha estrelas pódese medir polos fotóns que libera porque estes varían a súa cor polo nivel enerxético que liberan. As estrelas máis frías son as vermellas e as máis quentes azuis.
      Violeta:28000-50000ºK
      Azul:10000-28000ºK
      Branco-Azul:7500-10000ºK
      Branco:6000-7500ºK
      Amarelo:5000-6000ºK
      Laranxa:3500-5000ºK
      Vermello:2500-3500ºK

    • faa-ritalage di:

      Se pode descubrir a temperatura das estrelas grazas a os fotóns que libera xa que estes varían o seu color segundo o nivel enerxético que liberan (a súa temperatura). As estrelas con temperaturas máis baixas teñen cores roxas e as máis altas teñen cores violáceos.
      Violeta:28000-50000ºK
      Azul:10000-28000ºK
      Branco-Azul:7500-10000ºK
      Branco:6000-7500ºK
      Amarelo:5000-6000ºK
      Laranxa:3500-5000ºK
      Roxo:2500-3500ºK

  3. faa-albarodriguez di:

    É posible determinar a temperatura das estrelas facilmente grazas ao análises espectral. Basta con encontrar a lonxitude da onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e aplicar a lei que conecta esta lonxitude de onda á temperatura. Teñamos en conta que a temperatura no interior non é directamente medible e solo é posible estimala coa axuda de modelos teóricos.
    As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura de 3.000 grados aproximadamente. A relación entre temperaturas máximas e mínimas é, solo superior a 10 lixeiramente.

  4. faa-tamaraparracho di:

    O estudo do espectro dun obxecto calquera, neste caso as estrelas, permítenos determinar a súa temperatura.
    A luz que recibimos dunha estrela consiste nunha mestura de radiacións. Se se fai pasar a esa luz a través dun prisma, as distintas radiacións quedarán clasificadas, xa que o prisma desvía cara un extremo as de lonxitude de onda máis longa (correspondentes á luz vermella) e cara o outro as de lonxitude de onda máis curta (luz violeta), ordenándose entre ambos extremos as ondas de lonxitude intermedia: alaranxado, amarelo, verde, azul e añil. Así, a clase espectral dunha estrela determina a súa temperatura superficial e a súa cor:
    As estrelas frías (4700 – 3000 ºC) ,é dicir, as de tipos espectrais K e M, irradian a maior parte da súa enerxía nas zonas vermella e infravermella do espectro electromagnético e por iso son de cor vermella, mentres que as estrelas quentes (25000 – 100000), isto é, as de tipos espectrais O e B emiten maiormente lonxitudes de onda azuis e ultravioletas, por iso parecen azuis ou brancas.

  5. faa-miriantrigo di:

    A pesar das dificultades que supón calcular a temperatura interna dunha estrela, si podemos medir a súa temperatura superficial. Para isto, estudan a cor das estrelas, xa que a cor está estreitamente ligada á súa temperatura. Así, as estrelas máis quentes teñen unha cor branca ou azulada, o que nos indica que a súa temperatura pode ser ata de 50000 graos centígrados. En cambio, as máis frías emiten unha cor vermella ou alaranxada, tendo temperaturas duns 3000 graos centígrados.
    Coa análise espectral, só necesitamos coñecer a lonxitude da onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima, e relacionar esta lonxitude coa temperatura. As estrellas de tipo espectral K e M son as máis frías, mentres que as de tipo O e B son as máis quentes, xa que emiten maiormente lonxitudes de ondas azuis e violetas, facendo que parezan azules ou blancas.
    Outra alternativa é medir a temperatura das estrelas mediante a fotometría UBV, isto é, emprégase un dispositivo CCD cun filtro (UBV). Este dispositivo acóplase a un telescopio que é mandado hacia a estrela nun avión a reacción, o cal voa o máis alto poible ata que na atmosfera da Terra non esté presente a contaminación. Ademais do avión e do telescopio, necesítase un detector de calor e un disco de diamante (os termómetros de diamante poden notar cambios de temperatura de incluso unha milésima de grao). Co dispositivo CCD calcúlase a luminosidade empregando os diferentes filtros; as estrelas quentes veranse moi brillantes no filtro U (ultravioleta) mentres que no B (azul) e no V (amarillo) se verán menos brillantes.

  6. faa-martinbaulde di:

    É posible determinar doadamente a temperatura dunha estrela grazas á análise espectral:

    Abonda con encontrar a lonxitude de onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e aplicar a lei que conecta esta lonxitude de onda á temperatura.
    Hai que ter en conta que a temperatura que medimos é a que reina na superficie da estrela. A temperatura no interior desta non é directamente medible e só é posible estimala coa axuda de modelos teóricos.

    As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura aproximada de 3.000 graos. As estrelas máis quentes son azuis e alcanzan 50.000 graos.

  7. faa-carmenvilanova di:

    Podemos determinar a temperatura das estrelas a partir dun procedemento denominado fonometría UBV.
    Este procedemento de fonometría UBV precisa do uso de dispositivos fotosensibles (como unha película fotográfica ou cámaras CCD) e a orientación dun telescopio hacia unha estrela calquera para medir a intensidade de luz que pasa por cada un dos filtros individualmente. Esta técnica produce tres luminosidades aparentes ou fluxos (cantidade de enerxía por cm2 por segundo) designados por Fu Fb e Fv. A relacion dos fluxos é unha medida da cantidade de cor da estrela. Estas relacións poden empregarse para establecer unha escala de temperaturas para as estrelas. Xeralizando, canto máis grandes sexan estas relacións de fluxos dunha estrela, maior será a súa temperatura superficial.

    Este filtro é o máis sinxelo e hoxe en día, estanse a utilizar outros filtros máis completos como o UBVRI. Neste procedemento diríxese o dispositivo acoplado ao telescopio hacia a estrela obxecto de estudo e deseguido, calcúlase a luminosidade utilizando os diferentes filtros. Sea estrela é moi quente, poderase observar un gran brillo no filtro U (ultravioleta), menos no B (azul) e aínda moito menos no V (amarelo).

  8. fab-miguelpineiro di:

    Na actualidade é posible determinar a temperatura das estrelas facilmente, todo e posible grazas ao análises espectral.Para isto, estudan a cor das estrelas, xa que a cor está estreitamente ligada á súa temperatura. As que teñen máis temperatura. son as que emiten una cor violeta, esta estrela tería unha temperatura duns 28000 a 50000 Kelvin.
    Entre medias, hai mais cores, como o azul,branco, amarela,alaranxada, e a máis fría, o vermello, que significaría que esa estrela ten una temperatura de uns 2500 a 3500 Kelvin.
    Sen embargo, so podemos calcular a temperatura da superficie,xa que a temperatura no interior desta non é directamente medible,e só é posible calculala coa axuda de modelos teóricos.

  9. faa-laurachaves di:

    As estrelas son enormes aglomeracións de gas, principalmente Hidróxeno, cuxa temperatura é tan alta debido á fusión de este elemento, que irradian luz ao longo de todo o espectro electromagnético. Posúen diferentes temperaturas que varían dende os 2000 graos Celsius ata os 5000.
    As estrelas aparentan ser exclusivamente brancas a primeira vista, pero hai variedades distintas de cores como: azul, branco, vermello e incluso dourado. Os físicos que investigaban a radiación do corpo negro, foron os que permitiron entender esta variación de cores. Pouco despois de que se comprenderá a radiación do corpo negro, advertiuse que o espectro dunha estrela é moi similar ás curvas de diferentes temperaturas da radiación dun corpo negro, variando dende uns poucos miles de grados Kelvin ata 50000graos Kelvin. Polo que as estrelas son similares aos corpos negros , e a variación de cor das estrelas é unha consecuencia directa das temperaturas da súa superficie.
    As estrelas frías, irradian a maior parte da súa enexía en zonas vermellas e infravermellas do espectro electromagnético, e as estrelas quentes emiten lonxitudes de ondas azuis e ultravioletas, facendo que parezcan azules ou brancas.

  10. fab-nereaporta di:

    A temperatura de estrelas é medida mediante un CCD (charge Coupled dispositiva) cun filtro chamado UBV, este procedemento é chamado UBV fotometría. Este filtro é os outros filtros máis simple e máis completas UBVRI que se utilizan actualmente. Neste dispositivo axustado procedemento aborda o telescopio para a estrela en estudo e luminosidade é calculada usando filtros diferentes. Se a estrela é moi quente que vai mirar moi brillante, con filtro U (UV) menos o B (azul) e moito menos en V (amarelo).

  11. faa-sarafalcon di:

    É posible determinar doadamente a temperatura dunha estrela grazas á análise espectral. Abonda con encontrar a lonxitude de onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e aplicar a lei que conecta esta lonxitude de onda á temperatura. Teñamos en conta que a temperatura así medida é a que reina na superficie da estrela. A temperatura no interior non é directamente medible e só é posible estimala coa axuda de modelos teóricos.

    As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura aproximada de 3.000 graos. As estrelas máis quentes son azuis e alcanzan 50.000 graos. A relación entre temperaturas máximas e mínimas é, así pois, só lixeiramente superior a 10

  12. fab-laurafalcon di:

    As estrelas son enormes aglomeracións de gas, principalmente Hidrogeno, cuxa temperatura é tan alta debido á fusión deste elemento, que irradian luz ao longo de todo o espectro electromagnético. Posúen diferentes temperaturas que varían dende os 2000 graos celsius ata os 50000.

    Da mesma forma que ao quentar unha peza de metal cambia de cor, ao principio vermello, logo amarelo ata chegar ao branco, a cor dunha estrela varia segundo a súa temperatura superficial. As estrelas máis frías son os vermellos, e as mais quentes as azuis. Estas cores adoitan percibirse a simple vista, como por exemplo Antares (a estrela principal de Scorpius) que é de cor vermella, ou Rigel (en Orion) de cor azul. En astronomía utilízase a escala Kelvin para indicar temperaturas, onde o cero absoluto é -273 graos celsius.

  13. Victor di:

    RECORDADE QUE HOXE REMATA O PRAZO PARA FACER COMENTARIOS PARA A PRIMEIRA AVALIACIÓN.

  14. faa-iagopadin di:

    Unha das características máis prominentes da estrela á a cor. A cor é unha cualidade que está estreitamente ligada á temperatura. De acordo á temperatura, as estrelas radian en determinada lonxitude de onda, así: as máis frías teñen un pico de lonxiitude de onda no vermello,e as máis quentes irradian no azul.
    Na cor violeta a temperatura é de 28000 a 50000 Kelvin.Na azul vai duns 10000 a 28000 Kelvin.Na cor azul branca estaría entre uns 7500 e 10000 Kelvins. Na branca vai duns 6000 a 7500 Kelvin. Na branca amarela estaría a uns 5000 ou 6000 Kelvin. Na cor alaranxada vai entre uns 3500 e 5000 Kelvin. Na cor vermella estaría a uns 2500 ou 3500 Kelvin.
    Esta temperatura mídese utilizando un dispositivo CCD (Coupled Charge Dispositive) cun filtro denominado UBV, a este procedemento chámaselle fonometría UBV. Este filtro é o máis sinxelo e actualmente utilizanse outros filtros máis completos. Neste procedemento diríxese o dispositivo acoplado ao telescopio cara a estrela en estudo e calcúlase a luminosidade utilizando os diferentes filtros. Se a estrela é moi quente verase moi brillante co filtro U (ultravioleta), menos no B (azul) y moito menos no V (amarelo).

  15. fab-lauraozores di:

    É posible determinar doadamente a temperatura dunha estrela grazas á análise espectral. Abonda con encontrar a lonxitude de onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e aplicar a lei que conecta esta lonxitude de onda á temperatura. Teñamos en conta que a temperatura así medida é a que reina na superficie da estrela. A temperatura no interior non é directamente medible e só é posible estimala coa axuda de modelos teóricos.
    As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura aproximada de 3.000 graos. As estrelas máis quentes son azuis e alcanzan 50.000 graos. A relación entre temperaturas máximas e mínimas é, así pois, só lixeiramente superior a 10.

  16. faa-javiergonzalez di:

    a primeira pregunta respóndoa asi:pódese descubrir a temperatura das estrelas grazas ós fotóns que libera, xa que varían o seu color segundo a temperatura. As estrelas con temperaturas máis baixas teñen cores roxas e as máis altas teñen cores violáceos.
    Violeta:28000-50000ºK
    Azul:10000-28000ºK
    Branco-Azul:7500-10000ºK
    Branco:6000-7500ºK
    Amarelo:5000-6000ºK
    Laranxa:3500-5000ºK
    Roxo:2500-3500ºK

  17. fab-ivanportas di:

    a temperatura dunha estrelas pódese medir polos fotóns que libera porque estes varían a súa cor polo nivel enerxético que liberan, o que ven sendo a súa temperatura.
    As estrelas con temperaturas máis baixas teñen cores vermellas e as estrelas que teñen as temperaturas máis elevadas teñen cores violáceos:

    Violeta: 28000-50000ºK
    Azul: 10000-28000ºK
    Branco-Azul: 7500-10000ºK
    Branco: 6000-7500ºK
    Amarelo: 5000-6000ºK
    Laranxa: 3500-5000ºK
    Vermello: 2500-3500ºK

  18. fab-antonchaves di:

    É posible determinar fácilmente a temperatura dunha estrela grazas ó análise espectral. Basta con encontrar a lonxitude de onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e aplicar a ley que conecta esta lonxitude de onda á temperatura. Teñamos en conta que a temperatura así medida é a que reina na superficie da estrela. A temperatura no interior non é directamente medible e só é posible estimala coa axuda de modelos teóricos.

    As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura aproximada de 3.000 grados. As estrelas máis quentes son azuis e alcanzan 50.000 grados. A relación entre temperaturas máximas e mínimas é, así pois, só lixeiramente superior a 10.

  19. Victor di:

    AVISO: EN CADA ARTIGO SO SE PODE RESPONDER Á ÚLTIMA PREGUNTA FEITA NO ARTIGO. NON SE PODE FACER NUN DÍA O TRABALLO QUE NON SE FIXO DE XEITO REGULAR. ESTA É A RAZÓN POLA QUE NON APARECERÁN APROBADOS DETERMINADOS COMENTARIOS.

  20. fab-laracores di:

    A temperatura dunha estrela podese medir polos cores, entre outras formas, por exemplo: cando quentamos un metal, este cambia de cor, pola súa temperatura superficial. Así decimos, que as estrelas máis frías son rojas, mentres que pola contra as máis quentes son azuis.

    Para definir a cor dunha estrela utilizase un sistema chamado UBV (ultravioleta, azul, visible). As medicións fanse mediante un fotométro e fotoélectrico para medir a intensidade de reación en lonxitudes de ondas especificas:
    Ultravioleta: 3000 Å a 4000 Å
    Azul: 3600 Å a 5500 Å
    Visual: 4800 Å a 6800 Å

    Con estos datos podese crear unha serie de escalas: (B-V), (U-V), (V-B). Canto maior número, máis roja é a estrela e polo tanto, máis fría.

  21. fab-miguelleiro di:

    É posible determinar de maneira doada a temperatura dunha estrela grazas á análise espectral. Abonda con atopar a lonxitude de onda na cal a intensidade luminosa da estrela é máxima e ahí aplicar a lei que conecta esta lonxitude de onda á temperatura. Teñamos en conta que a temperatura así medida é a que domina na superficie da estrela. A temperatura no interior non é directamente medible e só é posible estimala coa axuda de modelos teóricos. As observacións espectroscópicas mostraron que as estrelas máis frías son vermellas e teñen unha temperatura aproximada de 3.000 graos e en cambio as estrelas máis quentes son azuis e alcanzan 50.000 graos. A relación entre temperaturas máximas e mínimas é só lixeiramente superior a 10.

  22. fab-jonathansalgueiro di:

    Para calcular la temperatura de una estrela podemos utilizar la relación que existe entre la temperatura de la estrella y la longitud de onda de la luz, de esta forma las estrellas de mayor temperatura se aproximan a tonos azulados y las estrallas de temperaturas inferiores son más rojizas:
    Violeta-28000/50000ºK
    Azul-10000/28000ºK
    Azul claro-7500/10000ºK
    Branco-6000/7500ºK
    Amarelo-5000/6000ºK
    Naranxa-3500/5000ºK
    Vermello-2500/3500ºK

  23. fab-luciameis di:

    Si se analiza o espectro electromagnético, notase que o sector visible vai dende os 400 nanómetros aproximadamente, o que correspondería o azul-violeta, os 700 nanómetros que sería o vermello oscuro. Como a enerxía dos fotons descende co aumento da sua lonxitude de onda, os obxetos que emiten principalmente en azul estarían a maior temperatura que os que emiten en vermello. Esto aplicado a estrelas indicaríanos soamente a temperatura en superficie e nada diría sobre as temperaturas nas capas interiores da estrela. Entonces, una estrela que se ve blanco azulada é bastante máis “quente” que unha vermella.

  24. fab-nereabetanzos di:

    As estrelas aparentan ser exclusivamente brancas a primera vista. Pero si miramos máis detenidamente, notaremos unha variedade de cores:azul,branco,vermello,e incluso dorado.Hai dous tipos de estrelas,estrelas frías e estrelas quentes.Isto da lugar a unha medida de temperatura diferente para cada estrela.Físicos deron lugar a teoría do espectro dunha estrela a cal é similar as curvas de diferentes temperaturas da radiación dun corpo negro,polo que para medir a temperatura dunha estrela podemos utilizar a relación conocida entre a temperatura dun corpo negro e a lonxitude de onda da luz nos picos do seu espectro.Non é un cálculo exacto xa que as estrelas non son corpos negros perfectos.