“Philae”: un longo camiño cara ó éxito

Philae é o nome dun robot da Axencia Espacial Europea (ESA). Este realizou unha importante misión  na historia da ciencia. Aterrou sobre a superficie do cometa 67P, situado a 511 millóns de km da Terra, localizado entre as órbitas de Marte e Xúpiter.

Este robot na superfie terrestre ten unha masa de 110 kg, en cambio na superficie do cometa case non chega a alcanzar os 10 g, isto é debido á pouca  gravidade. Componse de 10 instrumentos de observación, entre os cales se encontran: 6 cámaras fotográficas, un tomógrafo e un espectrómetro. Ademais cabe destacar que foi enviado nunha sonda nodriza, Rosetta, ao espazo.

A súa misión é a de encontrar na superficie do cometa moléculas orgánicas que foron fundamentais na aparición da vida na Terra. Estas mostras son recollidas polo robot e enviadas á nave nodriza, e dende ela  á Terra.

O momento máis problemático desta misión era a aterraxe do Philae sobre a superficie do cometa. Tanta era a súa dificultade, comparada con lanzar un proxectil a millóns de km, que agardamos 10 anos para poder presenciar este fenómeno.

Afortunadamente o robot conseguiu o obxectivo,  aterrar sobre o cometa.

Aínda que se produciron dous problemas inesperados, o equilibrio sobre dúas patas e, o máis importante, un erro de 1 km. Este erro a pesares de parecer mínimo é o responsable de que o Philae só teña 1’5 horas de Sol e non 7 horas como se tiña programado. Esta foi a razón do esgotamento da súa batería.

Desafortunadamente teremos que esperar ata agosto do 2015 para poder volver ver o Philae en funcionamento, xa que será nese momento cando pase máis preto do Sol. Aínda así, o Philae conseguiu facer a súa primeira perforación antes de se lle esgotar a batería, da cal xa se coñecen os resultados, a presencia de átomos de carbono sin os cales a vida non sería posible.


Autora: Alba María Aller Casal

 

Esta entrada foi publicada en Investigación espacial, Novas tecnoloxías, Universo e etiquetada , , , , , , . Garda o enlace permanente.

25 Responses to “Philae”: un longo camiño cara ó éxito

  1. Victor di:

    E porque pesa tampouco na superficie do cometa? De que variables depende o peso dos corpos?

    • faa-ritalage di:

      A masa docometa é menor que a da Terra, polo que a súa gravidade, a forza de atracción entre o cometa e Philae é moito menor do que sería entre a Terra e este robot.
      Sabemos que o peso dun corpo depende de varios factores: da masa do corpo e da forza gravitacional. Así, para calcular o peso dun corpo sobre unha superficie utilizamos esta fórmula:
      (Peso= masa x gravidade)

  2. O seu peso é menor ca o que sería na Terra dado a que a masa do cometa é menor ca do noso planeta, existindo así menos gravidade.

    Peso=Masa x gravidade [P = M x g]

    A gravidade é directamente proporcional á masa.
    O peso é inversamente proporcional á gravidade.

  3. faa-miriantrigo di:

    A masa deste cometa é bastante menor que a da Terra, polo que a súa gravidade, é dicir, a forza de atracción entre o cometa e Philae é moito menor do que sería entre a Terra e este robot, debido a que a Terra ten máis masa.
    Sabemos que o peso dun corpo depende de varios factores: da masa do corpo e da forza gravitacional. Así, para calcular o peso dun corpo sobre unha superficie aplicamos a seguinte fórmula:
    P= m x g (Peso= masa x gravidade)

  4. faa-albaaller di:

    O peso é unha medida de forza gravitatoria que actúa sobre un obxecto. Este equivale á forza que exerce un obxecto sobre o seu punto de apollo.
    Así na Terra o peso do robot é menor, posto que o cometa ten menos masa que a Terra e polo tanto menos gravidade.
    O peso é directamente proporcional á masa, e obtense ao multiplicar a masa pola gravidade(P = m x g)

  5. faa-iagopadin di:

    Primeiro, temos que distinguir entre masa, cantidade de materia, e peso, que é a forza gravitatoria que exerce un corpo sobre outro de menor tamaño. Deste xeito, o peso depende da masa e da forza gravitatoria, e a súa vez, sabemos gracias á lei de gravitación universal, que a forza gravitatoria depende da masa dos corpos que interveñen e da distancia que os separa. Polo tanto, tamén depende do diámetro do corpo espacial. Entón, concluímos que o robot Philae pesa tan pouco na superficie do cometa debido ao seu pouco tamaño, en especial debido á súa pouca masa e ao seu pouco diámetro.

  6. Victor di:

    HAI UN NOVO FORO ABERTO QUE SE PECHARÁ EN 10 DÍAS

    Que sistemas de aterraxe adoitan utilizar este tipo de naves para pousarse nos planetas ou cometas, como neste caso?

    • faa-alexfernandez di:

      O “Philae” ten tres sistemas para asegurar o pousarse e quedar ancorado a superficie:

      -O primeiro son uns arpóns que ten na base e dispara a superficie do planeta ou cometa, como neste caso.

      -O Segundo son uns propulsores que impulsan o modulo a superficie.

      -O terceiro son unhas brocas que cravan as patas na superficie.

  7. fab-alexcosta di:

    Estas naves como pesan pouco, ao chegares a un planeta ou a un cometa necesitan un medio de fixación que faga que a nave non se desplace nin que quede atrás como seria no caso dos cometas. Este modo de fixación consiste en que unha vez a nave pouse no planta os seus brazos fan como unha especie de buratos nos que queda fixada a nave.

  8. faa-miriantrigo di:

    Para aterrar sobre planetas e cometas, empregan sistemas de anclaxe ao solo.
    Neste caso, é importante que o Philae quede ben fixo ao solo do cometa, debido á súa escasa gravidade. Para iso, empregou:
    – Propulsores que o empuxan hacia o solo
    – Taladros que clavan as patas ao solo
    – Outro sistema de fijación son, no caso do Philae, dous arpóns que levaba e se dispararían para aterrar e anclarse ao solo ( no caso do Philae fallaron)

  9. fab-miguelpineiro di:

    Estas naves estan diseñadas para pesar o menos posible, ao chegares a un planeta ou a un cometa necesitan un medio de fixación que faga que a nave non se desplace nin que quede atrás como seria no caso dos cometas.
    O philae utilizou,propulsores que o empuxaban hacia o só, logo, usaban, taladros que clavan as patas ao solo, e o ultimo sistema que utilizaron foi o de usar arpons,que se dispararían para aterrar e anclarse ao solo

  10. faa-rubeniglesias di:

    O peso é a forza gravitatoria que exerce un corpo sobre outro mentres que a masa é a cantidade de materia.
    Como a masa do cometa é menor ca Terra, o peso tamén será menor. Para obter o peso dalgún material emprégase a seguinte fórmula:

    P=mxg
    Peso = Masa x Gravidade

  11. fab-jonathansalgueiro di:

    Para pousarse nos cometas ou planetas as naves utilizan uns sistemas de anclaxes que non permiten que a nave se moda devido a baixa gravidade neste caso o “Philae” conta con uns propulsores que empuxan o módulo cara o solo, uns taladros que clavan as patas no solo e por última dous arpóns que se disparan ó aterrar

  12. Xacobo Piñeiro Cacabelos di:

    Debido a que a gravidade dos cometas é moi baixa, os módulos como o Philae deben utilizar sistemas de anclaxe. O Philae utiliza uns taladros e uns arpons para isto.

  13. faa-albaaller di:

    Este tipo de aparellos necesitan unha fixación segura debido a que coa pouca gravidade poderían desplazarse. O modo de fixación que uilizou o Philae foi un sistema de anclaxes, mediante o cal fixou as súas patas ao solo.

  14. fab-tatianameis di:

    Para aterrar e fixarse en planetas e cometas os pequenos módulos como o Philae necesitan un sistema de anclaxes que os axude a manterse no solo do planeta ou cometa.

    Para anclarse hai varios pasos, uns propulsores que impulsan o módulo cara o chan do planeta ou cometa, uns taladros que cravan as patas ó solo fixandoas, e uns arpóns que se disparan o aterrar para fixarse mellor, pero que no caso de Philae non funcionaron.

  15. faa-sarafalcon di:

    Este tipo de obxetos ao pesar tan pouco necesitan un tipo de anclaxe a superficie do planeta ou do satelite ao que se vaian aderrir. Entón o que fixo esta nave para fixarse ao cometa neste caso foi que ao aterrizar anclouse a o cometa furando a sua superficie e enganchandose nela para que non se movera.

  16. faa-ariadnavazquez di:

    Este tipo de naves utilizan un método que recibe o nome de sistema de anclaxe ao solo.
    Un dos maiores riscos, é que ao tocar chan o módulo da nave rebote e volva a elevarse sen control, perdendoa para sempre no espazo. Para iso está formada por un motor de pulo que proporciona o impulso necesario para evitar un rebote no momento de toma de contacto co cometa.
    Estas naves, para poder realizar este aterrizaxe e asegurar que se realiza correctamente, teñen dous arpóns cos que o módulo se aferran á superficie nada máis tocala e dos parafusos que, automaticamente, fixan ao chan cada unha das patas do artefacto.

  17. faa-ivanlois di:

    Estas naves utilizan varios tipos de artiluxios para aterrar nos cometas e nos palnetas, neste caso fallaron dous dos tres tipos que utlizaba o Philae, que son:
    -Taladros, que fan un furado no solo e cravan tornillos suxeitando as patas.
    -Retropropulsores, que o propulsan cara a superficie donde quere aterrar.
    -Arpons que ao tocar o solo se despregan anclandose a superficie.
    Estes dous últimos foron os que fallaron no aterrizaxe do Philae.

  18. faa-martinbaulde di:

    Para aterrizar sobre planetas, cometas … solen utilizar sistemas de anclaxe.
    No caso do Philae, se seguiu o seguinte procedemento:
    Primeiro se empregaron uns propulsores que empuxaron a este cara a superficie do cometa. Logo se activaron uns arpóns que se debían cravar ao solo, máis non funcionaron. Aínda con isto, o Philae quedou atornillado ao cometa, máis se seguiu intentando activar os arpóns dado que non se sabía con exactitude se o Philae aguantaría simplemente atornillado todo o tempo previsto.

  19. faa-uxiacasais di:

    Philae realiza un descenso pasivo dunhas sete horas. So ao tocar a superficie, cuxas características mecánicas descoñecense, activaranse varios mecanismos. Cada una das tres patas, ten una broca que penetrará no chan activada polo impacto. Ao mesmo tempo activaranse dous arpóns os cales poderán penetrar ata dous metros, mentres prenderase un pequeno foguete para presionar o módulo sobre a superficie hasta que este anclado.Esperase que esta combinación de actuacións impida que o módulo rebote, xa que a atracción gravitatoria do cometa, que mide uns catro quilómetros de lonxitude, é moi baixa.

  20. faa-iagopadin di:

    O Philae, en canto se separa da nave principal toma unha traxectoria hacia o cometa e cando está o suficientemente preto, utiliza uns sistemas de anclaxe para suxeitarse a el. Isto faino debido á escasa gravidade do cometa, para poder aguantar nel.
    Para anclarse, primeiro ten que achegarse ao chan e para iso ten uns propulsores, logo, mediante uns taladros, suxeita as súas patas ao chan e por último, por se isto fallase, leva dous arpóns que se disparan e se suxeitan ao chan.

  21. faa-albarodriguez di:

    Este tipo de naves empregan un sistema de fixación ao solo permitindo así que non se solten. O modo de fixación que utilizou o Philae foi duns propulsores que o empuxan hacia o solo, uns traladros que cravan as patas e uns arpóns que teñen a mesma finalidade, anclarse ao solo

  22. faa-miguelotero di:

    Os sistemas de aterraxe adoitan utilizar este tipo de naves para pousarse nos planetas ou cometas, son mediante arpóns que se activan manualmente. Este tipo de nave, Philae esta suxeito cuns tornillos ao cometa.

  23. faa-ileniamartinez di:

    Este tipo de naves necesitan pesar o minimo posible polo que posteriormente necesitan mexanismos de suxección.
    O Philae contaba con tres sistemas de anclaxe para amarrarse á superficie do cometa. Dous de eles fallaron, o motor de empuxe e os dous arpóns, que non se activaron. Tan solo lle quedaban os tornillos das suas patas, pero no accidentado aterrizaxe o módulo quedou cunha pata volta cara ó espacio, así que solo está suxeito polos dous tornillos das outras duas.