A impresión que escoita

Científicos usaron unha impresora en tres dimensións cargada de células e nanopartículas de prata para crear  unha orella biónica na que o cartílago está combinado cunha antena que capta as mesmas frecuencias sonoras ca unha orella de carne e óso. Estes científicos crearon un órgano completamente funcional que reproduce e incluso amplía as capacidades do seu homólogo humano. Segundo unha revista científica; “Temos o potencial de crear -pezas- personalizadas para reparar o corpo humano ou incluso órganos con capacidades que superan as propias da bioloxía humana”, conclúen os científicos.

As  tecnoloxías de impresión 3D, que  demostraron o seu enorme potencial replicando a forma da orella, son capaces de combinar e integrar tecidos vivos con compoñentes electrónicos, o que no futuro permitirá incorporar toda clase de sensores ao corpo humano.


Autor: Ángel Figueiras Outeda

Esta entrada foi publicada en Avances médicos, Medicina, Nanotecnoloxía, Novas tecnoloxías, Saúde e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

28 Responses to A impresión que escoita

  1. fab-alexandregrandal di:

    O sistema de “impresión” deste artigo recordame unha historia que se comentou na clase sobre a posibilidade de crear células e tecidos, e as dudas que eso plantea. A min este método pareceme exento de crítica xa que non se plantea esa duda do filme The Island respecto da clonación de órganos. O metodo de imprimir cartílagos é todo un paso de xigante no campo de medicina.

  2. fab-paulodiaz di:

    O tecido cartilaxinoso, ou cartílago, é un tipo de tecido conectivo elástico, carente de vasos sanguíneos, formados principalmente por matriz extracelular e por células dispersas denominadas condrocitos. O tipo de cartílago que conforma as orellas chámase Cartílago Elástico, constituido por coláxeno tipo II e fibras elásticas.
    Paréceme un artigo interesante; nel pódese observar ata donde chegan os avances médicos.

  3. faa-sorayaborrageiros di:

    A biónica, no campo da mediciña, refírese á substitución de órganos ou membros por versións mecánicas, imitando a súa función orixinal e incluso mellorándoa

  4. faa-cristinaporto di:

    Ultimamente falamos moito da impresión 3D polos grandes avances tecnolóxicos que pode proporcionarnos nun futuro máis ou menos inmediato. En 1984, cando Charles Hull inventou o que se coñeceu como “estereolitografía”, ninguén imaxinaba que aquel proceso ía provocar a auténtica revolución que logo orixinou.
    As actuais impresoras 3D funcionan mediante cinco partes importantes, que son imprescindibles para o correcto funcionamento desta tecnoloxía:
    .Fonte láser, necesaria para solidificar o material.
    .Soporte elevador, que axuda a depositar correctamente as diferentes capas para a construción do obxecto 3D.
    .Tonel, que serve de almacén do material antes de ser utilizado na impresión tridimensional
    .Capas de material, que son imprimidas e logo depositadas unha sobre outras para formar o obxecto 3D. A composición do devandito material pode ser variado, nalgúns casos estará formado por plástico ou resinas, e noutros por titanio, polímeros ou mesmo metais .como o ouro ou a prata.
    Obxecto 3D, que sería o resultado final da propia impresión

  5. faa-carlotadominguez di:

    A utilización do método biónica paréceme unha técnica moi boa e moi útil para as persoas que teñen problemas de oído xa que desa maneira podrán levar unha vida máis cómoda e “normal”

  6. faa-lidiamartinez di:

    – Unha nanopartícula é unha partícula microscópica polo menos cunha dimensión menos de 100 mm.
    Actualmente as nanopartículas son unha área de intensa investigación científica, debido a amplia variedade de aplicacións potenciais nos campos de biomédicos, ópticos e electrónicos.
    – A enxeñería biónica trata de facer traballar xuntos sistemas biolóxicos e electrónicos, por exemplo para crear prótesis activadas polos nervios, robots controlados por unha señal biolóxica ou tamén crear modelos artificiais de cousas qu oslo existen na natureza, por exemplo a visión artificial e intelixencia artificial tamén chamada cibernética.

  7. faa-jessicacalo di:

    Miles de nenos nacen cada ano cunha malformación congénita chamada microtia. Trátase dunha deformidade do oído externo que ocorre nun de cada nove mil nacementos. Moitos dos nenos que nacen con este problema teñen o oído interno intacto,pero perden experiencia auditiva pola falta de estructura externa.
    Para eles é unha boa noticia a creación dunha orella artificial con impresion 3D e moldes inxectables que se ve e actúa como un
    oído natural.

  8. fab-paulodiaz di:

    Lín hai pouco que é unha técnica recomendable para tratar a diabetes, reparar daños en fracturas, etc. É unha pena que a inversión neste tipo de avances médicos non sexa tan cuantiosa como debería. Sen dúbida, a creación de órganos biónicos supondrá a salvación de millóns de vidas de enfermos de todo o mundo; ademáis de ser unha fonte de esperanza para os máis necesitados.

  9. faa-marinaduran di:

    A biónica é a aplicación de solucións biolóxicas a técnica dos sistemas de arquitectura, inxeñería e tecnoloxía moderna. Ultimamente se investigou moito sobre este ámbito para a saúde, e esta a haber grandes avances. Entón con frecuencia atopamos noticias destas, que sen duda nos levan a grandes avances médicos. Parece entón que non ten desvantaxes, pero esta médica ten certos límites éticos que hai que ter coidado de sobrepasalos.

  10. Raquel Martínez di:

    Unha impresora 3D é unha máquina capaz de realizar impresións de deseños en 3D, creando pezas ou maquetas con volume a partir dun deseño feito por ordenador.
    Na actualidade son utilizados para a prefabricación de pezas ou compoñentes, en sectores como a arquitectura e o deseño industrial. Utilízase tamén para facer próteses médicas.

    Actualmente hai dous tipos de modelos comerciais:

    -De compactación: unha masa de po se compacta por estratos.

    -De adición: o material agregase por capas.

    Segundo o método empregado para a compactación do po, pódense clasificar en:

    -Impresoras 3D láser: un láser transfire enerxía ao po facendo que se polimerice. Despois somerxese nun líquido que fai que se solidifique.

    -Impresoras 3D de tinta: utilizan unha tinta acumulante para compactar o po, o que permite a impresión en diferentes colores.

    Una vez impresas todas las capas só hai que sacar a peza. Coa axuda dun aspirador retirase o po sobrante, que volverase a utilizar en futuras impresións.

  11. fab-lauraaragunde di:

    A impresión 3D é un grupo de tecnoloxías de fabricación por adición donde un obxecto tridimensional é creado mediante a superposición de capas sucesivas de material. As impresoras 3D son polo xeneral máis rápidas, máis baratas e máos fáciles de usar que outras tecnoloxías de fabricación por adición.
    Dende 2003 hubo un gran crecemento na venta de impresoras 3D.

  12. fab-ivangomez di:

    Como di o meu compañeiro Alexandre,este pode ser un paso de xigantes na medicina,aunque sexa só o principio seguro que non tardaremos en ver un destes artiluxios implantados no corpo de algunha persoa e mostrándonos todas as súas vantaxes.

  13. faa-soniaporto di:

    O método biónico no campo da mediña é a ciencia que estuda o deseño de aparatos ou máquinas que funcionan de acordo con principios observados nos seres vivos.
    Un gran número de tecnoloxías en competencia están dispoñibles para a impresión 3D; as súas principais diferenzas encóntranse na forma na que as diferentes capas son usadas para crear pezas. Algúns métodos usan fundido ou abrandamento do material para producir as capas, por exemplo sinterizar de láser selectivo e modelado por deposición fundida, mentres que outros depositan materiais líquidos que son curados con diferentes tecnoloxías. No caso de manufactura de obxectos laminados, delgadas capas son cortadas para ser moldeadas e unidas xuntas. Diferentes métodos de impresión:
    . Impresión por inxección:
    A impresora crea o modelo de capa en capa esparexendo unha capa de po (plástico ou resinas) e inxecta un coaligante por inxección na sección da peza. O proceso é repetido ata que todas as capas foron imprimidas. Esta tecnoloxía é a única que permite a impresión de prototipos a toda cor, permitindo, ademais, extraplanos ou saíntes.
    . Procesado dixital por luz:
    No procesado dixital por luz, un recipiente de polímero líquido é exposto á luz dun proxector baixo condicións controladas. O polímero líquido exposto endurece; a placa de montaxe móvese cara a abaixo en incrementos pequenos e o polímero é exposto de novo á luz.
    . Modelado por deposición de fundente:
    É unha tecnoloxía desenvolvida por Stratasys5 que é usado en prototipado rápido tradicional, usa unha tobeira para depositar polímero fundido sobre unha estrutura soporte, capa a capa.
    . Fotopolimerización:
    Para rematar, características ultra pequenas poden ser conseguidas a través da técnica da microfabricación 3D, mediante o mecanismo de fotopolimerización por absorción de fotóns. Nesta variación, o obxecto 3D desexado é trazado nun bloque de xel cun láser. O xel é curado e solidifícase só nos lugares onde o láser é enfocado debido á nolinealidad óptica da fotoexcitación; despois da etapa de láser, o xel restante é lavado.
    . Impresión con xeo:
    Recentemente desenvolvéronse técnicas que por medio dun arrefriamento controlado de auga tratada, son capaces de producir unha auténtica impresión 3D con xeo como material. Aínda que é unha tecnoloxía en desenvolvemento e as súas vantaxes a longo prazo están aínda por ver, o aforro de material específico para levar a cabo a impresión, independentemente do custo do proceso, parece unha delas.
    . Acabados:
    A diferenza da estereolitografía, a impresión 3D por inxección está optimizada para obter velocidade, custo baixo e facilidade de uso, todo o cal fai dela unha técnica moi útil para etapas temperás de deseño en enxeñaría. Non son necesarios materiais químicos tóxicos como os usados en estereolitografía e mínimo traballo de post-impresión é requirido para o rematado. As impresións de po coaligado poden ser endurecidas no futuro por cera, ou por impregnación de polímeto termoplástico.

  14. faa-margaritabarreiro di:

    A impresión 3D é un grupo de tecnoloxías de fabricación por adición donde un obxecto tridimensional é creado mediante a superposición de capas sucesivas de material. As impresoras 3D son polo xeneral máis rápidas, máis baratas e máis fáciles de usar que outras tecnoloxías de fabricación por adición.
    Dende 2003 hubo un gran crecemento na venta de impresoras 3D, e no futuro a súa venta seguirá incrementandose grazas ás multiples funcións e aplicacións que pode ter.

    Que se utilice este tipo de tecnoloxía para a mediciña é un gran avance xa que no futuro se poderá aplicar para moitos outros casos como por exemplo os transplantes. Imaxinade que dentro duns anos podan facer ósos ou ónganos totalmente funcionais cás impresoras 3D, non sería necesario ter unha lista de espera para transplantes e estes serían máis efectivos xa que estarían feitos a medida do paciente. e o que é máis importante : salvaríanse moitas máis vidas.

  15. faa-lidiamartinez di:

    Unha impresora en 3D é unha máquina capaz de facer impresións de diseños en 3D, creando pezas ou maquetas volumétricas a partir dun diseño feito por ordenador. Na actualidade son utilizadas para a prefabricación de pezas ou compoñentes, en sectores como a arquitectura ou o diseño industrial. No sector no que este tipo de ferramentas resulta máis común é o das prótesis médicas, donde resultan ideais dada a facilidade para adaptar cada peza fabricada ás características exactas de cada paciente.

  16. faa-saramarino di:

    Unha impresión en 3D permiten crear obxectos tridimensionais mediante a superposición de capas sucesivas de material a partir dun deseño feito por ordenador. O feito da existencia desta impresora xa é un gran avance para moitos ámbitos xa que podes crear maquetas de todo tipo, pero o feito de poner crear partes do corpo, neste caso unha orella, paréceme un avance extraordinario. O feito que desenvolve o artigo dá a oportunidade de poder dispoñer dunha nova parte do corpo para persoas que sofren malformacións, ou que as perden por mor dunha enfermidade ou accidente. Ademais, cumpre á perfección a función do corpo da que é responsable.

  17. faa-bertaferreiro di:

    A biónica é a ciencia que estuda o diseño de aparatos e maquinaria que funciona de acordo os principios observados nos seres vivos. Nos últimos anos esta ciencia está conseguindo moitos avances.

  18. fab-robertoo di:

    Este método de “impresión” pareceme un gran paso que acaba de dar a mediciña, mediante esta técnica non cabe a posivilidade de plantexar problemas éticos, e finalmente desarrollando mais esta tecnica acabarase reconstruindo orellas enteiras e incluso outras partes do corpo sin ter que clonar tecidos doutras ou da mesma persoa.

  19. faa-jessicacalo di:

    Unha nanopartícula é unha partícula microscópica con polo menos unha dimensión menor que 100 nm. Actualmente as nanopartículas son unha área de intensa investigación científica, debido a unha amplia variedade de aplicacións potenciais nos campos de biomédicos, ópticos, e electrónicos.
    Xiran en torno ó perfeccionamento de materiais existentes e á innovación de novos materiais.

  20. faa-miguelcarballa di:

    As impresoras 3D seran moi utiles para reconstruir partes ou organos perdidos ou dañados en acidentes ou por dexeneración, o cal implica un gran avance na medicina. Pero aparte de para a mediciña tamen se poden utilizar as impreoras 3D para crear todo tipo de cousas.

  21. faa-fabiolaalbornoz di:

    A biónica é a aplicación de solucions biolóxicas á técnica de los sistemas modernos.
    Poderíase decir que a biónica é a rama da cibernética que trata de simular o comportamento dos seres vivos facendoos mellores por medio de instrumentos mecánicos.

  22. fab-estelavilanova di:

    Dende o meu punto de vista, estas impresión en 3D de tecidos vivos poden resultar unha inversión a longo prazo, xa que proporcionan novas oportunidades aos individuos que perderon algún tipo de membro por causa dun accidente, por exemplo. Estas innovacións producidas na nanotecnoloxía non deixan de cesar e pouco a pouco este tipo de intervencións resultarán máis comúns na medicina.

  23. faa-raulmartinez di:

    A biónica é a mediciña do futuro, non creo que tarden moitos anos en desarrollar organos vitais biónicos de gran eficacia.
    E decir, que gracias á biónica nun futuro algo máis lonxano poderíamos chegar a vivir eternamente segundo o meu punto de vista.

  24. faa-marinaduran di:

    Unha impresora en tres dimensións 3D, creo un material sintético similar a texidos vivos que podrían potencialmente ter aplicacións médicas.

    Este novo material está formado por miles de gotas de auga encapsuladas cada unha nun filme graso e unidas entre sí, capaces de efectuar certas funcións das células do corpo humano.

  25. Victor di:

    Se tedes conta en facebook, ide á seguinte páxina:

    http://congresooceantica.campusdomar.es/

    e votade polos traballos dos vosos compañeiros do Asorey que participan neste concurso

  26. faa-yasminasanchez di:

    A impresora 3D é una máquina que fai impresións de diseños 3D.
    Esta impresora é capaz de crear pezas e maquetas con volume a través dun debuxo ou imaxe feito dende un ordenador.
    Actualmente estas impresoras utilízanse na arquitectura e na medicina, como por exemplo para as prótesis médicas, xa que isto axuda para poder adaptar á peza ás características de cada paciente, e así estas persoas terán menos problemas para adaptarse á prótesis.

  27. Raquel Martínez di:

    O tecido cartilaxinoso é un tipo de tecido elástico que non ten vasos sanguíneos. Están formados principalmente por matriz extracelular e por células chamadas condrocitos.
    Os cartílagos serven para amortizar os golpes ao camiñar e ao saltar, para previr o desgaste por rozamento e para permitir os movementos da articulación. É menos resistente ca os ósos.

    Hai tres tipos:

    -Cartílago Hialino: É o máis abundante. É branquecino azuloso. Encóntrase no esqueleto nasal, na larinxe, na traquea, nos bronquios, nas costelas e nos extremos articulares dos ósos. Ten poucas fibras.

    -Cartílago Fibroso: encóntrase nos discos intervertebrais, bordes articulares, discos articulares e meniscos, tamén nos lugares de inserción dos ligamentos e tendóns.

    -Cartílago Elástico: ten fibras elásticas. Encóntrase na larinxe, no oído externo e nas paredes do conduto auditivo externo. É amarelento e ten maior elasticidade e flexibilidade que o hialino. Forma o pavillón da orella.

  28. Victor di:

    A ACTIVIDADE NO BLOG REMATOU POR ESTE CURSO