Un chorro mortal

O peixe arqueriro (Toxotes Jaculatrix) é unha especie exótica de auga doce moi pouco común. Ten un método de caza inusual e espectacular para conseguir os insectos que constituen o seu alimento.

O peixe arqueiro utiliza un potente chorro de auga para atacar as súas presas. Dende hai uns 250 anos pensábase que a orixe da efectividade do chorro proviña dos seus órganos internos. Agora, un equipo de investigadores da Universidade de Milán, con Alberto Vailati como líder deste estudo, descubriu que non utilizan os seus órganos internos, se non que usan mecanismos externos, ademáis de aproveitar as propias características das augas.

O peixe presiona a lingua contra a auga na súa boca, modulándoa e aumentando a súa velocidade para escupila cunha forza semellante á dun cañón propulsor. Seguidamente pecha as súas branquias para forzar a saida do chorro que pode chegar ata os dous metros de lonxitude. Este novo descubrimento resolve o gran enigma do chorro do peixe arqueiro e dalle fin ós 250 anos de incertidumbre.


Autora: Martina Mendoza Trigo

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade, selección natural e etiquetada . Garda o enlace permanente.

23 Responses to Un chorro mortal

  1. Victor di:

    O peixe arqueiro detecta á súa presa, aérea, desde debaixo da auga. Que dificultades poderá ter para calcular a posición da súa presa?

    • fab-robertoo di:

      Unha das dificultades que poderá ter o peixe arqueiro e a de que el calcula a distancia somerxido debaixo da auga e polo tanto o efecto óptico que lle creará sera o de que o insecto estase a mover. Ten unha gran precisión xa que calcula a distancia debaixo da auga, e normalmente da na diana.

  2. faa-bertaferreiro di:

    Cando o peixe arqueiro detecta a súa presa ten que ter en conta varias dificultades. En primeiro lugar a parábola que debuxa o choro de auga pola forza de gravidade e en segundo lugar o ángulo de refración da luz ao pasar do aire a outro medio de distinta densidade como é a auga que fai que parezca que a presa se desplace , e o que debe facer o peixe arqueiro é correxir o ángulo de tiro para compensar o efecto óptico.

  3. faa-marinaduran di:

    Para que peixe arqueiro leve a cabo correctamente a súa caza, ten que resolver varios probelmas cos que se atopa.Ó peixe non só é capaz de acertar a un branco de dous metros de distancia, senón que tamén ten que ser capaz de regular a potencia do chorro en función do tamaño da presa e do lonxe que se encontre. Pero o máis sorprendente e a súa capacidade para vencer a dificultade añadida da refracción da luz, xa que os seus ollos estan dentro da auga e a súa presa esta no aire,polo que o peixe arrgelase para compensar a desviación do ángulo da luz e acertar no branco.Tamén ten que ter enconta a parábola do chorro de auga pola forza da gravidade.Na caza destes peixes é moi importante a práctica, polo que os más vellos efectúana con maior efectividade cos máis novos é torpes.

  4. Victor di:

    O peixe arqueiro podería lanzar ese chorro de auga senón pechara as branquias?

    • faa-jessicacalo di:

      Eu penso que non, basicamente porque non sería capaz de coller aire e impulsar o chorro. Creo que se asemella bastante a nós cando queremos cuspir saliva pola boca, necesitamos coller aire para impulsar o cuspe e que este colla velocidade para chegar máis lonxe.

    • faa-raulmartinez di:

      Eu penso que o peixe necesita pechar as braquias para exercer máis presión no disparo e así conseguir que sexa máis preciso e forte. No texto atopei dous erros: un deles no comezo donde pon o enlace ‘O peixe arqueriro’ escapaselle un ‘r’ e o segundo erro no final que pon un castelanismo ‘Incertidumbre’ e en galego é ‘Incertidume’.

  5. Victor di:

    ESTÁ ABERTO O PRIMEIRO FORO DO CURSO (permanecerá aberto 10 días)

  6. faa-bertaferreiro di:

    Eu creo que non poderían lanzar o chorro porque se non cerraran as branquias a auga saldríalle por elas e non podería conseguir lanzarla auga.

  7. faa-cristinapadin di:

    Respecto á primeira pregunta, penso que a principal dificultade do peixe arqueiro para alcanzar a súa presa é o ángulo de refracción da luz ao pasar do aire a outro medio de distinta densidade xa que dende a auga parece que o seu obxetivo é desprazado, isto implica outro problema como é o dificil lanzamento de gran precisión a unha distancia de dous metros; pero este sorprendente animal é capaz de correxir o ángulo de tiro para compensar o efecto óptico e alcanzar o seu propósito.

  8. faa-cristinapadin di:

    En canto á segunda pregunta, penso que é necesario que o peixe arqueiro peche as súas branquias para coller máis impulso e poder regular correctamente a forza que lle quere dar a ese chorro de auga que lanzará contra a súa presa.

    • Victor di:

      Cristina, o de coller máis impulso non está ben expresado. Se non pechara as branquias, o chorro de auga saería para a trás non para adiante.

  9. Victor di:

    Segundo Darwin, os seres vivos evolucionan porque cando se reproducen, a súa descendencia é moi variada (“os filos/as son diferentes entre eles”). Despois, a natureza selecciona a uns (Selección Natural)e os outros serán eliminados. Anatureza selecciona aos mellor adaptados ao medio no que viven.
    Segundo o anterior exposto, como explicaríades que existan peixes que lanzan chorros de auga para cazar insectos aéreos?

    • faa-angelf di:

      Debido a que o seu alimento, que son os insectos que sobrevoan as superficies dos ríos. E para ello tiñan buscar que unha forma rápida de podelos cazar para que non lles escapen. E desarrollaron este aparentemente sinxela forma de facelo.

  10. fab-martinperez di:

    Por alguna “mutación”,cadrou que se topou no sitio idóneo onde a vexetación esta moi preto ou incluso nas orillas do rio,e nela atopanse insectos para poder derribalos co chorro de auga e alimentarse de eles.

  11. fab-martinamendoza di:

    Que este peixe empregue o chorro de auga para atrapar o seu alimento é unha adaptación ao medio no que vive. Ao non existir alimento na auga e ao non poder saír da auga durante o período de tempo necesario para coller alimento xa que precisa da presenza de auga para respirar, o que tivo que facer foi buscar unha alternativa que lle permitira tanto respirar como alimentarse, de ahi que adquirira esa dotación. Polo tanto pódese decir que este tipo de chorro é unha adaptación ao medio no que vive.

  12. fab-alexandregrandal di:

    Nun certo punto da evolución desa especie deuse a característica de cazar con chorrros de auga e no medio de vida de esa especie esa característica mellorou a supervivencia, sendo esa rama da descendencia a que a súa vez tivo descendencia e perdurou.

  13. faa-marinaduran di:

    Debido a que polo medio no que se atopa,o alimento está principalmente no aire cos insectos , polo que os peixes que tiveran esta adaptación sobrevivirían mellor cos outros, xa que o alimento baixo a auga é escaso.
    Supoño que esta capacidade surxe dalgunha mutación ou dalgún desarrollo evolutivo para a adaptación do medio.

  14. Victor di:

    RECORDADE QUE ESTE MÉRCORES PECHARASE O FORO
    Que dicía a teoría da evolución de Darwin?

    • faa-yasminasanchez di:

      A teorí de Darwin di que:
      -Cada especie é suficientemente fértil para que a poboación se reproduza e crezca.
      -Aunque hai fluctuacións periódicas, as poboacións seguen sendo aproximadamente do mesmo tamaño.
      -Os recusos como os alimentos so limitados e relativamente estables no tempo.
      -Os individuos loitan pola supervivencia.
      -Os individuos dunha poboación varían considerablemente duns a outros, e gran parte desta variación é herdable.
      -Os individuos menos adaptados ó medio no que viven teñen menos posibilidades de sobrevivir e menos posibilidades de reproducirse; os individuos mellor adaptados ó medio no que viven teñen máis posibilidades de sobrevivir e de reproducirse, e de deixar os seus rasgos hereditarios nas xeracións futuras, o que produce o proceso de selección natural.
      -Este proceso é lento e estas variacións acumúlanse co paso do tempo pra formar novas especies.

    • fab-martinamendoza di:

      A teoría de Darwin explicanos que o proceso evolutivo basabase na variabilidade da descendencia, que fai referenza a que os seres vivos dunha mesma especie, dunha mesma poboación ou os descendentes dunha mesma parella, sexan diferentes entre sí, estas a súa vez, as herdaron dos seus pais e que as doaran ós seus fillos. Este proceso evolutivo tamén influe na seleción natural referindose á influencia do ambiente no éxito reprodutivo de cada individuo. Este éxito reprodutivo ten que ver coa posibilidade de que cada individuo poida deixar descendencia.

  15. faa-albacastro di:

    A teoría da evolución de Darwin dicía que: as formas de vida evolucionan e que novas especies aparecen mentres outras extinguense, que as especies evolucionan gradualmente, este é un proceso lento pero continuo. Tamén dicía que hai un orixen único da vida, do cal procedemos todos os organismos e que a selección natural explica o sistema evolutivo, os individuos mellor dotados e que mellor se adapten ao seu medio terán mais posibilidades de sobrevivir nel.

  16. faa-lidiamartinez di:

    A teoría da evolución das especies de Darwin é unha explicación ao proceso polo cal as especies cambiamos coas xeneracións. Darwin decía que todos estamos emparentados entre nos por descender de antepasados comúns. Resumindo, o que nos decía esta teoría é o seguinte:
    As formas de vida evolucionan, non son estáticas, orixínanse unhas especies e esínguense outras.
    O proceso da evolución é gradual, lento pero contínuo.
    Existe unha orixe única da vida, do cal procedemos todos os organismos.
    A selección natural explica o sistema evolutivo das especies. Trátase dunha supervivencia na lucha pola vida. Os individuos que estean mellor adaptados ao seu medio ambiente, terán máis posibilidades de sobrevivir.