Oasis microbiano

Segundo publica a revista Astrobiology, atopuse a dous metros baixo terra, no deserto de Atacama un “oasis” de microorganismos, desenvolvéndose nun habitat de halita (sal común) e outros compostos (anhidrita y perclorato) altamente higroscópicos, é dicir, que atrapan a auga.  Ademais os substratos onde viven os microbios tamén favorecen fenómenos de delicuesencia, poden atraer a escasísima humidade do aire e concentrala arredor dos cristais de sal formando diminutas películas de auga líquida cun espesor de poucas micras.

O sorprendente  neste ambiente desértico, foi encontrar estes microorganismos a metros de profundidade, en ausencia de osíxeno e luz solar.

Para realizar esta investigación os científicos utilizaron un instrumento demonizado SOLID, un detector de signos de vida desenvolvido para poder utilizalo nas futuras misións a Marte, e se existiran microorganismos deste tipo no planera vermello habería posibilidades de ter películas de auga líquida a temperatura de ata -20º C, o que favorecería a posibilidade de encontrar organismos biolóxicos en materiales desde tipo.

Autora: Antía Chantada

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade, Investigación espacial e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

37 Responses to Oasis microbiano

  1. Victor di:

    A PARTIR DO 16 DE MARZO O TRABALLO NO BLOG SERÁ TIDO EN CONTA NA 3ª AVALIACIÓN
    Que é a astrobioloxía?

    • fab-sandraromero di:

      A astroloxía é uha nova ciencia que surxe da necesidade de investigar a orixe, presencia e influencia da vida no universo.

    • fab-aldaragarcia di:

      E unha parte da ciencia, considerada recentemente. A astrobiloxía encárgase de estudar a orixe, distribución e evolución da vida. Combina aspectos da astronomía, bioloxía e xeoloxía.

    • faa-paulagondar di:

      A astrobioloxía é unha nova ciencia que surxe da necesidade de investigar a orixe, presencia e influencia da vida no Universo. A astrobioloxía relaciona ciencias como a astronomía, a astrofísica, a bioloxía, a química, a xeoloxía, informática… e vai analizando diferentes problemas científicos dende os diferentes puntos de vista destas ciencias. Tamén involucra a búsqueda de vida fóra da Terra e as súas derivacións, como son a exploración espacial e a planetoloxía.

    • faa-antoniomrodino di:

      Básicamente é unha rama da ciencia encargada tanto da existencia, e si se da este caso da orixe e presencia da vida noutros lugares do universo, sen ter en conta a propia Terra. Sería a encargada, para comprendernos, pondo un exemplo entre outros moitos, no caso de seren seres vivos, a encargada da existencia ou non de OMNIS.

    • faa-iagogonzalez di:

      A astrobioloxía ou Exobioloxía é unha disciplina científica a cal usa principalmente unha combinación da astrofísica, bioloxía e xeoloxía para o estudo da orixe, presenza e influencia da vida no Universo, aparte da Terra. O cal ata agora non se atopou.

    • fab-antiachantada di:

      A astrobioloxía é unha disciplina científica pertencente á rama das ciencias biolóxicas que estuda a existencia, orixe e influencia da vida noutros lugares do universo, incluíndo a Terra.

    • fab-amadeoabal di:

      A astrobioloxía ou Exobioloxía é unha disciplina científica na cal úsase principalmente unha combinación da astrofísica, bioloxía e xeoloxía para para o estudo da orixe, presenza e influencia da vida no Universo, aparte da Terra. O cal ata agora non se allou.

  2. faa-adrianfeijoo di:

    A astrobioloxía é a parte da ciencia que se encarga do estudo da orixe, evolución e distribución da vida no universo.Emprega coñecementos da bioloxía, física,química, astronomía e xeoloxía que nos permiten entender como se formou a vida na Terra,como evolucionou,a interacción entre ó planeta e os organismos vivos,os procesos de formación do planeta,os lugares onde se orixina vida e as técnicas empregadas para detectar a presenza de vida nalgún planeta.

  3. faa-iagopaz di:

    É a rama da ciencia que estuda a posible existencia pasada, actual ou futura de seres vivos nos astros do universo sen ter en conta a terra.

  4. Victor di:

    E existe algún centro oficial de astrobioloxía?

    • faa-xosemartinez di:

      Sí, en Madrid se encontra o “Centro de Astrobiología” (CSIC/INTA). E tamén existe o Instituto de astrobioloxía da NASA (NAI).

    • fab-sandraromero di:

      Si, a NASA Astrobiology Institute. En España atópase un centro asociado ao da NASA, o Centro de Astrobioloxía en Madrid.

    • faa-adrianfeijoo di:

      Si que existe o “centro de Astrobioloxía” (CAI)na comunidade de Madrid. que foi creado como un centro entre o CSIC(Centro Superior de Investigacións Científicas) e o INTA(Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial). Tamén existe “NASA Astrobiology Institute”(NAI)

    • fab-antiachantada di:

      Sí, por exemplo en Madrid atópase o centro de astrobioloxía (CSIC) e tamén un que presentou a NASA, onde traballan españois e norteamericanos (CAB).

  5. fab-aldaragarcia di:

    En España, atopamos en Madrid o Centro de Astrobiología. A NASA traballa con todos estes centros, que case todos os países desenvolvidos contan con un.

  6. Victor di:

    É o deserto o único ecosistema que está sendo utilizado na Terra para coñecer o medio marciano?

    • faa-adrianfeijoo di:

      Non,na Terra existen lugares bastante parecidos a outros de Marte, o seu análises detallado serve como unha boa aproximación as características de certos enclaves marcianos.A maior parte de estes lugares atópanse na Antártida e en Siberia,así como tamén o parque de Yellowstone (EE.UU), Pilbara (Australia), algunhas zonas de Islandia ou Canadá,e tamén o río Tinto( no suroeste da Península Ibérica)

    • faa-mariamartinez di:

      Tamén se investiga en lugares da Antártida e en Siberia, onde a auga quedou atrapada no solo da mesma forma que en Marte (permafrost). Ademais ao nordeste, pola zona do río Kolyma, hai, a un metro de profundidade, unha capa de terreo conxelado dende fai 3 millóns de anos e no que apareceron bacterias conservadas grazas ás baixas temperaturas.

    • faa-paulagondar di:

      Non solo se está usando o deserto como medio análogo (esto é, aspecto semellante por cumplir determinada función) á superficie de Marte. Tamén se están usando lugares como Parakiri e Rotorua, en Nova Zelanda. Centrouse a atención neste lugar porque, no río Parakiri, existe un sistema xeotérmico onde se forman augas ácidas, que producen materiales compostos, casi exclusivamente, por sílice. Estos materiais reteñen microorganismos adaptados a viivr nestas condicións tan extremas.
      Outro lugar sería en Barberton, Sudáfrica. Neste lugar existen rochas formadas durante o Arcaico, hai 3.500 millóns de anos, o que permite buscar as primeiras evidencias de vida na Terra e coñecer as condicións ambientales, probalbemente parecidas ás do Marte primitivo, que se deron nese momento.
      No río Tinto, en Huelva, tamén se fixeron expedicións científicas deste tipo debido á súa acidez. Nas zonas dos polos, de Siberia, Islandia, Alaska e Canadá tamén se concentran destas investigacións, debido ás extremas temperaturas que teñen estos lugares.

    • faa-luciasantos di:

      Non, os desertos non son o único ecosistema utilizado con este fin. Na actualidade, as investigacións estanse a centrar nos lagos do oeste de Australia, xa que a súa auga ácida salina podería representar o tipo de medioambiente que houbo en épocas pasadas en Marte.

    • fab-raquelblanco di:

      Non, hai moitos lugares na Terra parecidos a Marte e ademais permitelle aos científicos realizar en eles investigacións cuxos resultados sexan aplicables a Marte.
      En Siberia, o Deserto de Atacama, o Valle da Morte e o Río Tinto (España), son uns lugares donde puxeron en proba robots, traxes espaciais e hasta técnicas para detectar posibles fósiles marcianos, para valorar a súa eficiencia potencial en Marte.

    • fab-aldaragarcia di:

      Na terra hai moitos lugares que posúen unhas características parecidas as de Marte. En España Valle da Morte e o Río Tinto, ou en Siberia o Deserto de Atacama. Aínda que actualmente os científicos estanse a centrar nuns lagos que hai no oeste de Australia, xa que pensan que estes lagos ao ser tan ácidos e salados, serían coma os antigos mares que había en Marte. Tamén se investigan os lagos Parakiri e Rotorua, en Nova Zelanda polas mesmas circustancias.

    • faa-victorinosouto di:

      Os lugares que se utilizan son 5: Río Tinto en Huelva, minas de Suráfrica, desierto de Atacama en Chile, Antártida e Nova Zelanda.

    • fab-antiachantada di:

      Non, hai moitos máis lugares de investigación na Terra que teñen características similares a Marte. Entre estos lugares destacan terreos de Siberia, Antártida, o deserto de Atacama e “El Valle de la Muerte y el Río Tonto” que se atopan en España.

  7. fab-alekseinogueira di:

    Tamén se está utilizando, se non me equivoco, o Ártico e a Antártida debido ás extremas temperaturas.

  8. faa-iagogonzalez di:

    Como ben apuntan os meus compañeiros, o que se pretende é encontrar lugares o máis parecidos posible para recrear o mellor posible os enclaves ,marcianos que coñecemos. Existen varios lugares na terra con condicións semellantes á destes planetas como os desertos e os polos, pero nunca chegarán a ser o suficientemente parecidos debido á atmósfera.

  9. Victor di:

    Existe en Marte Tectónica de Placas?

    • fab-sandraromero di:

      Non. A diferenza da Terra, en Marte non hai tectónica de placas. A superficie marciana non ten a apariencia de haberse cambiado ou movido por máis de miles de millóns de anos.
      Marte ten volcáns de gran tamaño, como o Monte Olimpo. Cando a superficie dun planeta se move, os volcáns tamén se moven, son gastados e quedan baixo a superficie dun. Os novos volcáns saen á superficie para ocupar o lugar daqueles que desapareceron. Os volcáns marcianos fixéronse moi grandes debido a que non había tectónica de placas que reciclara a superficie na que se estableceron.

    • fab-inesfeijoo di:

      En Marte non hai placas tectónicas.A superficie marciana non parece que cambiara, ou se movera por máis de miles de millóns de anos.

    • faa-manuelbusto di:

      Diferente á terra Marte non posúe placas tectónicas.
      Unha das evidencias que confirma esta teoría é a de que Marte posúe volcáns de gran tamaño.Cando a superficie da terra se move , os volcáns tamén o fan, polo que son desgastados progresivamente, os volcáns marcianos presentan tamaños tan enormes debido a que non existían placas tectónicas que actuaran sobre eles.

    • faa-breixoalonso di:

      A diferenza da Terra, Marte, non hai placas tectónicas. A superficie de Marte parece non ter cambiado, ou movido ao longo de miles de millóns de anos. Evidencia de que é ilustrado de dous xeitos:
      Un exame da superficie de Marte mostra cráteres en todas as latitudes e lonxitudes. Os cráteres son eliminados cando a superficie dun planeta móvese. Porque a formación de cráteres rematou así que o sistema solar formouse preto de 4 millóns de anos, unha superficie que mostra evidencias de cráteres aínda non cambiou hai tempo.
      Marte ten varios grandes volcáns. Cando a superficie dun planeta se move, os volcáns tamén se moven. Son desgastados ​​e, eventualmente, quedan debaixo da superficie. Os volcáns marcianos fixeronse moi grande porque non había placas tectónicas para reciclar a superficie onde se estableceron.

    • fab-isaacabal di:

      si,Mars Global Surveyor confirmou que a cortiza marciana ten a característica de bandas de polaridades magnéticas opostas, tan características das placas tectónicas da Terra. Polo que parece, confírmase que Marte tivo unha deriva continental incipiente.

    • faa-adrianfeijoo di:

      A diferenza que na Terra,en Marte non hai tectónica de placas.Unha evidencia disto é que a superficie de Marte mostra cráteres de impacto en todas as latitudes e lonxitudes.Os cráteres son borrados cando a superficie do planeta se move,o que quere dicir que un planeta que presenta evidencia de cráteres non cambiou en moito tempo.
      Outra evidencia é debido a presenza de grandes volcán.Xa que cando a superficie dun planeta se move tamén se moven os volcán ,supoñendo unha redución de tamaño destes.

    • faa-paulagondar di:

      Ata fai uns 4 mil millóns de anos aproximadamente, en Marte existiu tectónica de placas. A evidencia máis reveladora disto: a presenza de franxas magnéticas. Estas franxas tamén as hai na Terra, e xéranse durante o proceso de formación de nova codia. En superficie, as compoñentes ferromagnéticas do magma solidifican en dirección do campo magnético. En cambio, agora, o campo magnético de Marte está inactivo, quizais debido a un dos descomunais impactos que sufriu nesa época. Unha evidencia disto é a da descomunal altura dos volcáns marcianos, que a medida que se fosen movendo coa superficie, iríanse desgastando. En cambio, a inactividade que agora presenta o planeta, fai que estos volcáns sean tan grandes, posto que a tectónica de placas non actúa sobre eles.

  10. fab-amadeoabal di:

    Científicos da NASA descubriron novas evidencias de que a corteza do planeta Marte estivo sometida no pasado a dinámica de tectónica de placas, do mesmo modo que a corteza terrestre na actualidade. Un novo mapa magnético realizado coa sonda orbital Mars Global Surveyor revela un mundo que contou con grandes placas converxentes e diverxentes e que revela unha dinámica ata gfai pouco oculta aos ollos dos científicos.

    Os investigadores xa encontraran en 1999 as primeiras evidencias que parecían apuntar a tectónica de placas no Planeta Vermello. As observacións, realizadas co magnetómetro da sonda, cubrían tan só unha rexión do hemisferio sur e foron obtidas durante a fase de aerofrenado do vehículo. En cambio, o novo estudo do campo magnético abarca agora toda a superficie do planeta e está baseado nos datos recollidos durante un intervalo de tempo de catro anos nunha órbita fixa. Cada rexión do planeta foi estudiada varias veces, coa finalidade de que as medidas finais teñan a maior precisión e resolución posibles.

  11. fab-mariaarojo di:

    Non, na superficie “marciana” non hai indicios de que existan placas tectónicas, e pódese observar este feito tanto na existencia de cráteres (que, habendo placas tectónicas non existirían) coma nos volcáns dos que presume o planeta, xa que polo xeral se a superficie se move os volcáns tamén, quedando algún soterrado. A explicación dos volcáns tan grandes da superficie de Marte parece atoparse na ausencia de placas, que nin os desgasta co seu movemento nin os substitúe por outros máis novos.