A orixe do planeta dos simios

Will Rodman é un xoven científico que está investigando con monos para obter un tratamento contra o “alzheimer”, unha enfermidade que afecta ao seu pai. Un deses primates, ao que chama César, experimenta unha evolución na súa  intelixencia tan notable que o protagonista decide levalo para a súa  casa para protexelo.

Ficha técnica.

Esta entrada foi publicada en cine e etiquetada . Garda o enlace permanente.

42 Responses to A orixe do planeta dos simios

  1. Victor di:

    Hai moitas cousas por dicir, relacionadas coa ciencia, cando ollas esta película. Gustaríame que comecedes falando sobre a vosa opinión sobre a investigación médica utilizando animais para as probas. Parécevos ben, mal, deberíase utilizar calquera tipo de anima, deberíase por restriccións cos primates (por que)…

    • fab-martinfranco di:

      A miña opinion sobre o uso de animais para o avance cientifico é que se se utilizan unica e exclusivamente para eso, non está mal, pero temos que controlar a súa caza e non chegar ata o punto de extinguilos, nin xogar a ser Deus nin nada polo estilo. Non creo que se deba experimentar con todo tipo de animais, pois se sae mal o experimento ou “demasiado ben” ( como é o caso da pelicula) podemos acabar con moitas especies, incluso coa nosa. No caso da utilización de primates deberiamos por máis restriccións debido a que se poden extinguir, polo que non poderiamos saber máís sobre eles nin sobre o noso pasado. A miña conclusión é que debemos controlar moi ben e por moitas leys contra a mala utilización de animais para a investigación científica.

    • fab-antiachantada di:

      Na miña opinión non me parece ben que experimenten con primates, son animais moi parecidos a nos polo que son moi útiles para ese tipo de probas pero é moi inxusto o trato que se lles da, é como si o fixeran con un humano.

    • fab-noeliafernandez di:

      Paréceme algo horrible que proben con animais novos tratamentos, aínda que tamén podo entender que estes tratamentos hai que probalos antes de comercializalos e probar se son efectivos ou non e non o van facer con persoas, está claro, pero aínda así segueme a parecer que é algo moi inxusto para estes pobres animais. De todas as maneiras comparto opinión coa miña compañeira Aldara no de que non e o mesmo que xa sexan creados xa para iso que que os collan da natureza.

    • faa-iagopaz di:

      A min pareceme ben que se proven os medicamentos cos animais antes que coas persoas, xa que isto é máis ético, e opino que se realizan estes esperimentos con chimpances xa que son os primates que se parecen máis se paren as persoas xeneticamente.

    • faa-iagogonzalez di:

      Pola miña parte,creo que o acto de empregar chimpancés como exprimentos científicos, é un pouco egoista por parte da raza humana, xa que eles son tan seres vivos coma nos. Por outro lado tamén me parece moi comprensible que a raza humana intente atopar solución a unha das peores enfermidades da actualidade xunto có cancro,ademais de ser unha das máis “malignas” xa que vai consumindo a mente da persoa pouco a pouco e facendo que se volva absolutamente tola.En conclusión, saco que a actuación da raza humana é moi comprensible,pero sigo coa dúbida de se é rentable facer sufrir a unha raza tan próxima á nosa por intentar salvar a unha pequena porcentaxe da nosa poboación.

    • faa-antoniomrodino di:

      Na miña opinión eu creo que esta técnica consiste nunha manupulación doutros animais, neste caso de simios, seres moi próximos a nós, para beneficiar, unha ves máis, á especia humana, a raíña dos seus interes.
      Por outra banda, dende un lado positivo, este experimento que pretendían acadar os seres humanos, en caso de saír triunantes, sería un moi bo avance, xa que estamos falando dunha enfermidade comao alzhe imer, moi común na actualidade, a cal é capaz de dexenerarlle o cerebro a unha persoa, pero xa digo, non a conta doutros animais se debe convater esta enfermidade.

    • faa-victorinosouto di:

      Como ben dice algúns dos meus compañeiros a utilización dos animais para o avance no campo da medicina e algo necesario, con isto non quero decir que o que vin na película me gustara como trataban os animais no laboratorio. A miña opinión e que se utilizamos os animais como esperimento non me parece mal iso si hai que ser responsable con isto xa que o que non se debe facer e esgotar unha especie para ensallar con ela e que o planeta en dibersas zonas experimente un descenso dos seus animais e outra cousa e que eses animais cos que esperimentan deberían estar controlados e non utilizalos como se foran trapos e con isto quero decir que cando non lle sexan utiles os maten e os tiren a basura para comprar uns novos porque son baratos.

    • faa-luciasantos di:

      Na miña opinión, penso que os estudos médicos en animais van contra moitas das nosas crenzas éticas, posto que creo que na actualidade se considera, máis que nunca a importancia ó coidado da biodiversidade terrestre. Creo que o estudo dos posibles novos medicamentos é necesario, mais supoño que haberá outras maneiras de probalo, ou polo menos, ver como reaccionan nos animais unha vez se crea que van a ser eficaces, posto que pode conlevar moitos cambios alteracións no seu organismo. A realización destes experimentos en primates, débese, simplemente ao parecido obvio que teñen cos seres humanos, máis, interiormente, con respecto ao funcionamento e á asimilación de determinadas substancias, o noso organismo non se comporta igual.
      Por último, guistaríame resaltar, que se o estudo en animais é necesario, polo menos deberían controlase máis as formas coas que se tratan, evitando en todo momento o seu sufrimento e comportamentos demostrados na película; antepoñendo os intereses económicos antes que a supervivencia ou a calidade de vida óptima destes animais.

    • A utilización de animais para a investigación de fármacos é un mal necesario, xa que antes de ser comercializados ou ser probados en persoas, ten que ser probado o seu efecto e as súas consecuencias en animais.
      Pero esto non significa que os investigadores teñan vía libre para facer o que queiran, posto que ao fin e ao cabo son empresas que só buscan un beneficio económico, por eso se debería de garantizar unha serie de medidas en defensa dos animais.

    • faa-xosemartinez di:

      A experimentación de medicamentos en fase de probas con animais, paréceme algo moi cruel por parte dos humanos. Pero tamén é obvio que isto é tan cruel como necesario, porque moitos dos medicamentos que curan e curarán nun futuro un gran número de enfermidades estarán desenvolvidos grazas a estas probas previas.

  2. fab-alekseinogueira di:

    A investigación médica experimentando con animais ten moitos pros para os humanos; axúdanos a investigar fármacos ,como se produce na película sen que nos soframos as consecuencias deses experimentos, axúdanos a progresar científicamente e sen sufrir dano algún. Pero tamén ten moitos contras; para min é totalmente antimoral, o progreso coma sempre anteponse os dereitos básicos neste caso dos animais, atácaselle a súa vida e condenáselle a pasar unha vida entre rexas en vez de poder pasala na natureza, coma no foro dixen os animais teñen os seus dereitos tamén e bueno se fora unha medicina para curar aos animais estaría ben pero e que é unha medicina para nós e utilizamos a outros como conexos de indias. Creo que nas enfermidades que se está investigando debería haber voluntarios para que se poidan experimentar con eles e non animais que aínda por riba non van gañar nada participando na investigación só van a perder pero como non hai nadie que os defenda utilizamolos.

  3. faa-manuelbusto di:

    A min persoalmente non me parece de todo ben a experimentación con animais, pero é algo que debe facerse xa que os fármacos como o da película deben ser probados primeiro con outros individuos para verificar que os resultados sexan positivos.

  4. faa-fernandogarcia di:

    Para comezar diría que as experimentacións deste tipo son un mal necesario, que amosa a súa cara máis negativa cando aparecen persoas que non valoran as vidas animais (ou ata humanas) que teñen entre máns e dedicanse a sacar o maior beneficio económico.
    Esta despreocupación pode levar a reducir o coidado co que se levan a cabo as investigacións, o cal pode ter consecuencias extremadamente nefastas como as que se ven na película (a infección vírica que extinguíu a especie, sendo este un caso moi extremo e bastante improbable, pero non imposible).
    En definitiva, as investigación e experimentacións son vitais para a nosa supervivencia, sobre todo cando aparecen novas enfermidades. Aínda que non vexo ven a experimentación con animais, non podo negar que os resultados obtidos serven para o progreso da nosa especie. Por desgraza, resulta ser a costa de outras.

  5. fab-sandraromero di:

    Dende o meu punto de vista a utilización de animais para as probas de investigación médica non me parece ben, pero é necesario que sexa tal e como é. Pero penso que as autoridades deberían evaluar os impactos dos experimentos sobre o benestar dos animais e promoves métodos alternativos e menos dolorosos para eles.

  6. faa-adrianfeijoo di:

    A min que se experimente con animais non me parece moi ben,pero se queremos saber se a medicación é eficaz ou non ,téñeno que poñer en proba.E moitas veces isto leva a morte ou a quedar moi mal psicoloxicamente,por iso realizan este tipo de investigacións con animais e non cos humanos.
    Na miña opinión creo que non se debería realizar estas investigacións médicas con todo tipo de animais,senón que animais en perigo de extinción ou animais de gran importancia histórica non deberían ser sometidos a este tipo de experimentos.

  7. fab-aldaragarcia di:

    A experimentación con animais é realmente precisa para os avances médicos e farmacéuticos, os animais cos que se experimenta son unha peza fundamental na biomedicina. Os animais máis comuns que se empregan nestas probas son: invertebrados, ratóns, ratas, peixes cebra, paxaros, rás, primates… a maioría destes animais son criados para levar ao laboratorio e despois dos experimentos sacrifícanse, hai unha minoría que non son criados especialmente e son capturados na natureza e levados a laboratorios. Eu, estou en contra de que se capturen na natureza, xa que extraémolos do seu entorno e levamolo a outro diferente, pero se son criados para levar a laboratorio, a cousa sería distinta. Aínda que tampouco estou de acordo en que se maten ao final das probas, pero a súa morte e rápida e sen ningún sufrimento e se non fose por estes animáis destinados a os experimentos en laboratorios, a maioría dos fármacos que coñecemos non poderían ser probados e non saberíamos se son eficientes. E aínda que se producen moitas mortes en animais ao experimentar con eles, se non experimentasemos quizais a especie humana extinguiríase. Tamén, o que eu creo, e que se debería regular sobre como tratar con estes animais e probar os productos neles cando teñamos certeza de que terán un bo resultado.

  8. Victor di:

    Na película semella que se utiliza un virus para tentar mellorar o funcionamento das células cerebrais do paciente; sodes capaces de facer algunha explicación aclaratoria deste proceso?

    • faa-iagopaz di:

      O virus contaxia ás neuronas, e estas sufren os efectos do virus que ao estar modificado aportalle uns efectos beneficiosos en lugar de outros adversos.

  9. fab-lauragonzalez di:

    A min non me parece ben que experimenten os medicamentos con ningún tipo de especie animal, pero a verdade é, que é o único xeito de saber se ese medicamento funciona e os posibles efectos secundarios que ten. Pero o que si se podería evitar é a caza de animais en extinción para facer estes experimentos, e utilizar todo tipo de animais.

  10. fab-antiachantada di:

    Calquera persoa que sofre alzheimer experimenta un cambio no seu funcionamento cerebral, este enfermidade, caracterízase, básicamente pola perda de memoria pero iso é debido a que as células nerviosas do noso cerebro van morrendo; por iso, na película a curo deste virus se basea en mellorar o funcionamento das células cerebrais.

  11. fab-amadeoabal di:

    O Alzheimeré unha enfermidade neurodexenerativa, que se manifiesta como deterioro cognitivo e trastornos conductuales. Caracterízase pola perda da memoria e doutras capacidades mentales, a medida que as células nerviosas (neuronas) morren zonas do ceorren e diferentes zonas do cerebro atrófianse. Despóis de que che diagnostiquen a enfermidade soes durar unhs 10 anos,aínda que esto pode variar en proporción directa coa severidade da enfermidade ao momento do diagnóstico.
    Pois o medicamento que se cita na película ao comezo de inxectalo fai que non se perda a memoria nin outras capacidades mentales.Pero o que descubre finalmente o protagonista é que ao longo do tempo este medicamente non fai efecto poruqe os anticorpos xa están acostumados a el.o que fai de verdade finalmente é agravar a enfermidade e darlle menos duración de vida ao pai.

  12. fab-isaacabal di:

    Non me parece ben que se experimente con ningún tipo de animais, inda que entendo que é necesario facelo. Como é inevitable, o mellor e que se controle aos animais, e que poidan ser devoltos á súa habitat, para continuar a vida fora de xaulas. A vida que se lles da a eses animais é moi cruel e non me parece apropiado ni ético.

  13. Victor di:

    A cuestión é: que leva o virus que terá un efecto positivo nas células do cerebro humano?

  14. faa-breixoalonso di:

    Non vexo mal que experimenten con animais, posto que hai que facelo con algo antes de probalo coas persoas, moitisimos animais son matados por ocio ou avandoados a sua sorte ao facerse vellos o cal o vexo como un problema moito mais grave porque diso non conseguimos nada e dos experimentos cos animais conseguimos vacunas para enfermidades que salvan vidas.

  15. Victor di:

    O que transporta o virus ata o organismo humano ou de simio é ADN. En realidade cando un virus se introduce nunha célula, esta enriquécese no ADN que contén o virus. O que pas é que o ADN poderá ser beneficioso ou prexudicial. No caso da película era beneficioso pois activaba as células do cerebro (o ADN fora seleccionado antes con esa finalidade).
    A causa pola que o virus deixou de ter efecto no organismo do seu pai foi pola actuación do sistema inmunolóxico deste. Como considerades que actúa o noso sistema inmunoolóxico cando se introduce un virus no organismo?

    • faa-mariacgarcia di:

      Cando un virus se introduce no noso organismo o sistema inmunolóxico ponse en alerta e escolle a estratexia de defensa mais conveniente dependendo da situación que se produza,que pode ser:
      Que o virus xa entrara anteriormente non noso organismo e que xa o coñezamos ou que sea totalmente descoñecido para o noso sistema inmunolóxico.

    • faa-antoniomrodino di:

      Cando se introduce un virus no noso organismo o noso sistema inmunolóxico primeiro identifica ese determinado virus,o neutraliza e despois actúa matándoo (elimíao), iso en trazos xerais, pero de todas as maneiras un viruas antes de penetrar nun organismo ten que susperar unha barreira física, como pode ser a pel no noso caso,ou o exoesqueleto no caso dos insectos…

    • fab-antiachantada di:

      Antigamente, como non posuían dos recursos necesarios para combater as enfermidades descubriron que se se infectaba á xente con algunha enfermidade, esta facíase inmune; isto é que se implantamos un virus no noso corpo, este aprenderá a combatelo e a crear defensas, facéndose inmune.

    • fab-rosammillan di:

      A entrada dun virus no noso organismo é combatido polo noso sistema inmunoloxico que esta composto por neutrofilos,linfocitos,leufocitos,anticorpos, citoquinas e macrófagos.
      A detección e complexa xa que os patoxenos poden evolucionar e adaptarse.
      Os seres humanos poseemos memoria inmunolóxica que dende a primeira resposta a un patoxeno proporciona unha resposta mellorada a ataques posteriores.
      Os trastornos do sistema inmunitario poden xerar unha inmunodeficiencia que fai que haxa menos actividade da normal.

  16. faa-mariacmaquieira di:

    O sistema inmunolóxico é a defensa natural do corpo contra as infeccións por medio dun proceso este sistema elimina os organismos nocivos para a nosa saúde, e o proceso é o seguinte:
    -Un axente infeccioso entra no noso organismo, según o axente infeccioso do que se trata o virus entra por diferentes partes do noso corpo, si se trata dunha gripe pola nariz, si é unha bacteria polo sangue.. etc.
    -O sistema está sempre alerta para detectar e combatir o axente infeccioso.

  17. faa-iagogonzalez di:

    Cando algún elemento indesexable como un virus penetra no noso corpo, producese unha resposta inmunolóxica, que é a capacidade para localizar, combatir, controlar e aniquilar os organismos ou elementos invasores.
    O sistema inmunolóxico traballa en coordinación có cerebro, os ganglios, as glándulas, a pel, as hormonas, a médula ósea, as mucosas, o bazo, o fígado, as lágrimas, a suor, e a graxa e por suposto todo un exército de glóbulos brancos que son compoñentes do sangue e os principais defensores do noso corpo.

  18. fab-fuensantabuceta di:

    Cando un virus entra no noso corpo, o sistema inmunolóxico detéctao como un anticorpo que debe de ser eliminado. O noso corpo ten moitas armas para defendernos dos virus e das bacterias como a pel,a cera das orellas, as pestañas, as lágrimas… Pero dentro do noso corpo os glóbulos brancos son os principais encargados de defendernos ante calquera elemento descoñecido, que pode ser un virus, bacterias, toxinas etc. Cando o noso sistemadetecta algún destes elementos, no interior do glóbulo multiplícanse unhas células chamada linfocitos e macrófagos que crean anticorpos específicos para cada enfermidade.Sen embargo hai virus, como o VIH que impide unha resposta defensiva do noso sistema inmunolóxico xa que penetra nos glóbulos brancos e destrúeos.

  19. fab-amadeoabal di:

    O sistema inmunolóxico é a defensa natural do corpo contra as infeccións. Por medio de unha serie de pasos, o seu corpo combate e destrúe organismos infecciosos invasores antes de que causen dano. Cando o seu sistema inmunolóxico está funcionando adecuadamente, protexendo de infecións que lle causan enfermidade.
    O sistema inmunolóxico funciona cando un axente infeccioso entra no corpo.O sistema inmunolóxico sempre esta pendente de detectar e atacar a infección antes de que cause dano. Os corpos externos chámanse antíxenos e deben ser eliminados.
    A primeira fila de defensa de células chámanse macrófonos e encargánse de eliminar os antíxenos.
    Antes de que outras células poidan empezar o seu traballo, os péptidos antixénicos dentro do macrófago únense a moléculas llamadas antíxenos de leucocitos humanos ou HLA.
    Despóis os lifoncitos T envían señales químicas chamadas citocinas. Estas citocinas atraen máis linfocitos T. Tamén alertan a outros linfocitos, da clase B, para que produzan anticorpos.
    Estos anticorpos libéranse a circulación sanguínea para encontrar e unir máis antíxenos, de tal forma que os invasores non se podan multiplicar e enfermarlle. No último paso de este proceso, unha célula chamada fagocito encárgase de remover o antíxeno do cuerpo.

  20. Victor di:

    Habería xustificación para que o virus non afectase do mesmo xeito ao sistema inmunolóxico dos simios?

    • faa-iriagondar di:

      A diferenza está en que os linfocitos T humanos non responden do mesmo xeito que os dos chimpancés. Cando os linfocitos T son estimulados polos anticorpos divídense para aumentar en número, sendo este proceso parte da resposta inmune. Unha excesiva resposta pode ser contraproducente polo que as células que participan na resposta inflamatoria expresan unhas proteínas que reduce a resposta inmune: as lectinas que recoñecen ao ácido siálico.

      Numerosos estudos demostran que os linfocitos T humanos non teñen estas proteínas, mentres que nos simios se que se encontran. Isto fai que os linfocitos T humanos proliferen ata 100 veces máis que os dos chimpancés. Esta maior resposta inmune parecería unha vantaxe para os humanos, podería ser a causa de que suframos moito máis que os chimpancés enfermidades como a hepatite crónica ou a SIDA, nas que a resposta dos linfocitos T é contraproducente ao ser excesiva.

    • faa-antoniomrodino di:

      Si a habería:
      O ácido siálico é un azucre que se atopa no exterior das células, como unha especie de flor que crece na superficie celular. É un dos principais obxectivos dos patóxenos infecciosos, entre os que figuran o botulismo, a malaria, a gripe e o cólera. A falta dunha das formas comúns de ácido siálico podería facer que fósemos máis ou menos vulnerables a estas enfermidades que os nosos parentes simios ( os azucres da superficie celular son como unha especie de primeira liña defensiva no sistema inmunolóxico).
      Forma parte de proteínas que se atopan na membrana dalgúns tipos de células dos animais. Fai millóns de anos, estas moléculas que serven de branco para patógenos invasores, eran idénticas en todos os simios, incluídos os antepasados dos seres humanos. Todas eran do tipo coñecido como acedo N-glicolilneuraminico, ou Neu5Gc.

      Os científicos xa demostraran que o xene que produce o ácido siálico mutou fai uns tres millóns de anos e quedou inactivo, provocando que unha rama de grandes simios fixésese resistente a unha serie de parásitos comúns en África. Estes empezaron a producir unha variante do ácido sálico que puido representar unha enorme vantaxe para a liñaxe humana porque impide o paso dalgúns patógenos. Os humanos primitivos desenvolveron unha resposta inmunitaria ao Neu5Gc.
      Para relacionar a filoxenia do home coa dos outros simios antropoides, hai que facer unha análise das diferenzas moleculares entre especies próximas e deducir a historia evolutiva. A diferenciación biolóxica entre especies diversas estudouse por medio da reacción inmunolóxica.

  21. fab-raquelblanco di:

    Os linfocitos T humanos responden de maneira diferente nos chimpancés que nos humanos, os humanos e os chimpancés compartimos o 99% do ADN pero non é de todo igual.