Choiva de estrelas

Cando un cometa pasa polo exterior do Sistema Solar, a interacción co vento solar fai que a súa superficie se active. Os gases e materiais da superficie do cometa saen despedidos ao espazo, e pasan a orbitar ao Sol en órbitas moi semellantes ás do seu cometa de orixe. Así fórmase unha corrente de partículas, denominado enxame de meteoros.

En decembro pasado houbo a choiva de meteoros chamada  Gemínidas, a máis potente do ano, que acadou  a súa máxima actividade a mediados de mes e puido ollarse no ceo dende case calquer lugar da terra.

A maioría destas “choivas” proveñen dos cometas que deixan tras sí unha abundante cantidade de meteoritos que logo maniféstanse en forma de “estrelas fugaces”. Aínda así, nesta ocasión é distinta porque a orixe destas partículas espaciais non é un cometa, senón un estrano obxecto rochoso chamado 3200 Faetón, que espalla unha cantidade de escombros poeirentos, as chamadas Gemínidas.

A lúa dificultou este ano a súa visión, pero se o ceo estivera claro esperabase que poideran ser avistadas unhas 40 Gemínidas cada hora.


Autora: Laura González

Esta entrada foi publicada en Investigación espacial, Universo e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

20 Responses to Choiva de estrelas

  1. Victor di:

    Cando fagades un artigo como este, que requería unha urxencia especial, avisádeme dalgún xeito (no instituto, por correo electrónico ou mesmo nun comentario do blog). Sería interesante que cando o artigo anuncie algún tipo de evento como neste caso, fose publicado antes ca o evento.

  2. Victor di:

    Comezade aclarando que é iso do “vento solar”.

    • fab-aldaragarcia di:

      O vento solar, son unha serie de particulas cargadas, que emite o sol en todas as direccións. Está composto por protóns, núcleos de hidróxeno, electróns e de partículas alfa (núcleos de helio). O vento solar crea heliosfera, unha área que rodea o sistema solar chea destas partículas. O vento solar tamen crea tormentas xeomagnéticas, auroras boreais e tamén producen o plasma (4º estado de agregación da materia) das colas dos cometas que sempre apuntan lexos do sol.
      Este termo foi acuñado por primeira vez en 1950 por Eugene Parker, que se fixou en que as colas dos Cometas, xa que estás non cumprian as leis de gravitación, se non que dirixíanse en dirección oposta ao Sol.

    • faa-iriagondar di:

      Denomínase vento solar a unha radiación continua de partículas procedente do Sol, que presenta variacións acordes co estado de actividade deste, e que é emitida en todas dirección con diferentes niveis de intensidade. Este vento está composto maioritariamente por protóns, electróns, núcleos de helio e en menor cantidade de elementos pesados como C,O,N, etc. A nivel da órbita terrestre a velocidade é de 400 km/s.

    • fab-antiachantada di:

      O vento solar pode considerarse como a parte máis exterior da coroa, que é expulsada violentamente hacia o espazo interplanetario polos procesos enerxéticos provocados pola actividade do Sol. As partículas alcanzan velocidades comprendidas entre 350 e 800 km por segundo. Os efectos do vento solar sobre o ambiente que rodea a Terra son notables, por outra parte, chocando coas partes máis exteriores da nosa atmosfera, xeran fenómenos tipo Auroras Boreais, tempestades magnéticas, que poden influír nalgún sistemas de comunicación, como na radio.

  3. fab-amadeoabal di:

    O vento solar é unha corrente de partículas cargadas expulsadas da atmósfera superior do Sol. Este vento consiste principalmente de electróns e protóns con enerxías polo xeneral entre 10 e 100 keV. O fluído de partículas varía na temperatura e a velocidade co tempo. Estas partículas poden escapar da gravidade do Sol debido a súa alta enerxía cinética e a a alta temperatura da coroa.

    O vento solar créase na heliosfera, unha burbulla enorme no medio interestelar que rodea o Sistema Solar. Otros fenómenos son as tormentas xeomagnéticas que poden destruir redes de enerxía na Tierra, as auroras e o plasma plasma das colas dos cometas que sempre apuntan lexos do sol.

  4. fab-cristinaporto di:

    Trátase dun fluxo continuo de partículas cargadas, emitido polo Sol, en todas direccións. Está composto en particular de protóns núcleos de hidróxeno, electróns e, en menor porcentaxe, por partículas alfa (núcleos de helio).O vento solar pode considerarse como a parte máis exterior da coroa, que é expulsada violentamente cara ao espazo interplanetario polos procesos enerxéticos en actividade nas rexións subxacentes do Sol. As partículas alcanzan velocidades comprendidas entre os 350 e os 800 km por segundo; na próximidad da órbita terrestre, ten unha densidade de 5 unidades por centímetro cúbico.
    Os efectos do vento solar sobre o ambiente que rodea á Terra son notables. Entrando en contacto co campo magnético terrestre, as partículas permanecen interpoladas nas liñas do propio campo e dan lugar aos cintos de Van Allen. Por outra parte, chocando cos estratos máis exteriores da atmosfera, xeran fenómenos como as Auroras boreais e as tempestades magnéticas, que tanto inflúen nas comunicacións de raio. A intensidade do vento solar é modulada tanto polo período de rotación do Sol (27 días) como polo ciclo de once anos da actividade solar. A existencia do vento solar foi deducida nos anos 1950 polo astrofísico americano Eugene Parker, observando o comportamento das colas dos Cometas, que, violando as regras da atracción gravitacional, se dirixen en dirección oposta ao Sol.

  5. Victor di:

    O PRÓXIMO SÁBADO PECHARASE O FORO
    Tamén hai tormentas solares? teñen relación co vento solar?

    • faa-iriagondar di:

      Claro que o vento solar ten que ver con este fenómeno xa que este arrastra consigo o campo magnético do Sol. Este campo magnético
      posúe unha dirección peculiar,cara ao sur ou cara ao norte. Se o campo magnético interplanetario do vento solar vai cara ao sur, e o vento solar se cruza coa Terra durante longos períodos é entón cando poden esperarse tormentas xeomagnéticas. O campo magnético interplanetario fai que partículas e enerxía magnética sexan inxectadas na magnetosfera da Terra producindo así as tormentas.

    • fab-antiachantada di:

      Unha tormenta solar é un evento espacial que se da cando a actividade do Sol interfire co campo magnético da Terra e dos outros planetas. O sol, xera moita enerxía, cando algunha de esa enerxía de desprende formase o que nos lle chamamos vento solar, unha ráfaga de partículas cargadas eléctricamente que ao atoparse co campo magnético da Terra pode producir tormentas solares, causando fallos eléctricos terrestres; mais durante millóns de anos os ventos solares azotaron o Sistema Solar, producindo miles de tormentas eléctricas, a diferenza con outros períodos ao largo da historia é que na actualidade, moitos países dependen da súa tecnoloxía e dos seus satélites, polo que unha tormenta solar grande, tería moito impacto e sería un gran problema para o mundo no que vivimos.

    • faa-manuelbusto di:

      Unha tormenta solar é unha explosión violenta na atmosfera do sol con unha enerxía equivalente a millóns de bombas de hidróxeno.Estas tormentas producen radiación electromagnética en todas as lonxitudes de onda do espectro, estas radiacións son perigosas para os satélites en órbita, misións espaciais, sistemas de comunicación e para a rede de suministros.

    • faa-luciasantos di:

      Unha tormenta solar é unha situación espacial que se dá puntualmente, cando a actividade solar se entremete no campo magnético terrestre. O Sol xera enerxía a partir da fusión nuclear dos moitos elementos que o compoñen, polo tanto, cando se produce unha tormenta solar, a nosa estrela expulsa chamas de plasma, partículas cargadas eléctricamente que viaxan polo espazo e poden toparse co campo magnético da Terra, o que comunmente se coñece como vento solar. O certo é que a colisión entre esas partículas e o campo magnético terrestre ten poucas consecuencias visuais para nós, sendo una delas, as auroras boreais, pero poden traer algún tipo de impacto sobre a vida ou o clima terrestre.

    • faa-antoniomrodino di:

      A tormenta solar é unha onda que contén radiación e vento solar. Xorde no período chamado de actividade máxima solar, polo tanto, obvio que teñan relación; as tormentas solares, son explosións violentas na atmosfera do Sol cunha enerxía equivalente a millóns de bombas de hidróxeno. As tormentas solares teñen lugar na coroa e a cromosfera solar, quentando o gas a decenas de millóns de graos e acelerando os electróns, protóns e iones pesados a velocidades próximas á luz. Producen radiación electromagnética en todas as lonxitudes de onda do espectro, desde sinais de radio até raios gamma. As emisións das tormentas solares son perigosas para os satélites en órbita, misións espaciais, sistemas de comunicación e a rede de suministro.
      O vento solar é unha corrente de partículas cargadas expulsadas da atmosfera superior do Sol ( ou dunha estrela en xeral). Este vento consiste principalmente de electróns e protóns con enerxías polo xeral entre 10 e 100 keV. O fluxo de partículas varía na temperatura e a velocidade co tempo. Estas partículas poden escapar da gravidade do Sol debido á súa alta enerxía cinética e a alta temperatura da coroa.
      O vento solar crea a heliosfera, unha burbulla enorme no medio interestelar que rodea o Sistema Solar.

    • faa-adrianfeijoo di:

      Unha tormenta solar é unha explosión moi violenta na atmosfera do Sol que ten unha enerxía equivalente a millóns de bombas de hidróxeno.As emisións das tormentas solares teñen grandes consecuencias, sobre os satélites en órbita ,misións espaciais,sistemas de comunicación e redes de suministro.
      Si que teñen relación.O vento solar arrastra partículas de enerxía,formando as auroras boreais e afectando a comunicación por alta frecuencia.

  6. faa-iagogonzalez di:

    Segundo estudos da NASA, pódese asegurar que sí existe algún tipo de relación entre os ventos solares e as tormentas solares, xa que na última tormenta destas que se viviu (1859) rexistrouse a acción de vento solar máis intensa da que se ten constancia, ao igual que tamen o foi a intensidade da tormenta solar.

  7. Victor di:

    No ceo da fotografía deste artigo óllase un ceo nocturno onde se divisa unhas manchas claras alongadas nunha dirección; que representan? Por que teñen esa forma lonxitudinal?

    • fab-paulaalba di:

      Esas manchas alongadas é unha galaxia vista dende a Terra, en concreto a Vía Láctea.
      Unha galaxia é un sistema de nubes, gas, estrelas, planetas, etc. unidos gravitatoriamente.
      Segun a súa forma, as galaxias agrúpanse en elípticas (forma de elipse), espirales (forma circular con brazos curvos envoltos en polvo) e irregulares (sen unha forma concreta como resultado de perturbacións causadas pola atracción gravitacional coas galaxias veciñas).
      A Vía Láctea (nome que procede da mitoloxía grega) é a galaxia á que pertence o Sistema Solar. Vese dende a Terra como unha banda de luz branca na esfera celeste (esfera imaxinaria onde se moven os astros visibles a simple vista) debido ás estrelas e outros materias que estan no plano da galaxia, como os asteroides.

  8. Victor di:

    E porque a vemos como unha franxa de estrelas?
    Cando ollas o ceo a simple vista ves outras estrelas ou galaxias máis alá da Vía Láctea?

    • faa-breixoalonso di:

      En total, só se podemos ver catro galaxias, dúas das cales podense ver ó mesmo tempo (duas en cada hemisferio). No hemisferio Norte, podemos ver la Vía Láctea e Andrómeda (M31), mentras que no hemisferio sur podemos ver a simple as duas Nubes Magallánicas.

    • fab-mariaarojo di:

      As vemos como franxas porque o seu movemento é elíptico, e polo tanto fan que as vexamos así, é o caso da galaxia Andrómeda, que tratase dunha galaxia espiral xigante, sendo o obxecto visible a simple vista no ceo máis afastado da Terra (a 2,5 millóns de anos luz.
      Tamén, aparte de galaxias vense estrelas. En concreto a simple vista podemos observar son aproximadamente 6000, pero este número redúcese pola contaminación, as neblinas (incluso en noites claras de lúa nova), quedando en 2000 as que podemos ver nestas condicións.