Superárbores VS Cambio climático

Un grupo de ecoloxistas queren clonar árbores para combatir o cambio climático, pero non calquera árbore, se non ás superárbores como as sequoias xigantes da Sierra Nevada de California e as sequoias vermellas das zonas costeiras do este de Estados Unidos.

imagen

 

A idea de clonalos ven seguida por recrear os bosques nativos que se perderon, xa que estes bosques ancestrais son os máis efectivos para recuperar o ambiente e limpalo. Sendo a principal función que presentan estas árbores a de absorber o dióxido de carbono, que se sabe que é un dos maiores responsables do quentamento global.

Estes exemplares medran rápido, absorben moito gas tóxico porque teñen gran tamaño e almacénano durante moito máis tempo, xa que o carbono é liberado á atmosfera cando a árbore morre. E estas árbores son milenarias.

Mediante excursións ós bosques estadounidenses, estes especialistas e os seus colaboradores recopilaron ADN vexetal dende os anos 90. Recollendo brotes, fragmentos de árbores e rastros biolóxicos das árbores aparentementente desaparecidas. Logo nun laboratorio encárganse de multiplicalos con métodos de clonación como a chamada micropropagación. E finalmente plántanse nunha zona extensa, xa que estos exemplares chegan a medir o mesmo que un edificio de 40 pisos.

 

Autor: Samuel Mariño Paz

 

Esta entrada foi publicada en Biotecnoloxía, Cambio Climático e etiquetada , . Garda o enlace permanente.

30 Responses to Superárbores VS Cambio climático

  1. martinblanco.aso.1a di:

    Sería unha gran idea a verdade, as plantas son as mellores recolectoras de CO2, xa que éste é moi importante para as súas vidas e para o seu desarrollo. Espero que se leve a cabo de verdade, e habería que ver tamén se estes árbores clonados son capaces de imitar perfectamente aos orixinais… Pero realmente a idea sona moi productiva.

  2. laracores.aso.1b di:

    Esta é unha boa saída ós problemas que nos da a tala de árbores, moitas veces indiscriminada, pero realmente o que debemos facer non é so buscar novas alternativas se non loitar pola conservación destes árbores e castigar duramente a súa tala.
    En España a protección contra a morte de árbores milenarias é increíblemente escasa ou nula, no último século matamos só no noso territorio un 80% dos nosos árbores milenarios

  3. gabriellema.aso.1a di:

    Sen dúbida, ésta é unha gran opción para mellorar o medio ambiente. Estas árbores, como tódalas plantas, absorven o dióxido de carbono, pero o que caracteriza a este tipo de árbores é a seu longo período de vida, no cal almacenan grandes cantidades de CO2. En total identificáronse unhas 200 especies, das cales extraéronse material xenético para logo traballar con el mediante os procesos de clonación.
    Aínda que moitas persoas están a favor desta nova iniciativa, outras persoas apoianse en que os árbores vellos non son os máis indicados para ser xeneticamente multiplicados e que os árbores clonados non teñen os mesmos niveis de defensa contra ás enfermidades, insectos ou plagas.

  4. estelachaves.aso.1a di:

    En clase de bioloxía, no momento de explicar os vexetais, falamos desta árbore e de, como calquera outra, recollen o CO2 do ambiente, salientabdo así mesmo que soamente este CO2 volverá á atmósfera unha vez morta a árbore, no caso da sequoia, miles de anos.
    No proceso de fotosíntese da planta, ésta asimila unha gran cantidade de CO2, onde o carbono queda retido nas raíces, tronco e follas. Na respiración das plantas, o CO2 é transformado en osíxeno e expulsado ó exterior. Este proceso realízase na fotosíntese, polo que se da duranto o día (cando hai luz solar). Polo contrario a planta, na noite, en ausencia da luz, absorbe osíxeno e emite CO2 á atmósfera. Este dato é moi importante, xa que non é reconmendable ter prantas nun dormitorio.
    Entre toda as árbores, tamén cabe diferenciar as que son capaces de reter máis CO2 na cidade, sendo a melia a máis eficaz. Esta árbore, nunha calle de 100 metros é con dez árbores plantadas, pode absorber ó día o CO2 emitido por 10.373 vehículos.

  5. lourdesfarina.aso.1b di:

    Non estou de acordo. Nós, no noso territorio temos árbores máis importantes coma o carballo. Medra moi lento. Somos conscientes desa desventaxa… pero tamén dura moito. Nas carballeiras a temperatura do chan sempre está humedecida o que fai que creza a herba, isto favorece a que non haxa tantos incendios.
    No noso medio deberíamos plantar árbores autóctonas como castiñeiros,sabugueiros…árbores adaptadas ao noso clima.
    Ademais, temos que respetar esta natureza e consigo
    fomentar programas de repoblación con especies autóctonas.

  6. micaelgarcia.aso.1a di:

    Paréceme unha idea francamente boa, pero aínda así, co cambio climático non estamos a ser coherentes, lanzamos a atmosfera toneladas de CO2 que levaban millóns de anos almacenadas nos combustibles fósiles e a súa vez tentamos plantar arbores para que absorban o que nos mesmos producimos.
    Non o estamos a considerar ben, o igual que cunha enfermidade, se tratas os síntomas pero non a orixe o problema segue estando ahi.Esta ben que se busquen medidas para paliar o esceso de CO2 pero deberíase reducir moito máis as emisións de gases de efecto invernadorio.

  7. rebecapineiro.aso.1a di:

    A sequoia xigante é o organismo vexetal máis grande do mundo, en volume. Sábese que existiron árbores de 94m de altura e máis de 11 de diámetro. A sequoia xigante conocida máis antiga ten 3.200 anos, calculados a partir do reconto dos seus aneis de crecemento.
    Plantar este tipo de árbores significaría un descenso do CO2, que sería compensado, pero dentro de miles de anos.

  8. miguel.aso.1b di:

    Coincido cos meus compañeiros en dicir que esta é unha moi boa medida, pois ademáis de lantar novas árbores estamos eliminando grandes cantidades de CO2.
    As sequoias son árbores que poden chegar a vivir de 2.000 a 3.000 anos, chega a alcanzar os 115m de altura e 7´9 de diámetro da súa base.

  9. cristinagesc.aso.1a di:

    Existen 3 métodos diferentes de clonación:
    -Partición de embrións: Os individuos son moi semellantes entre si, pero son diferentes ós seus antecesores. É preferible utilizar a expresión xemelación artificial, e non debe considerarse como clonación en sentido estricto.
    -Paraclonación: É unha transferencia de núcleos procedentes de blastómeros embrionarios en cultivo a ovocitos enucleados.
    -Clonación verdadeira: É unha transferencia de núcleos de células de individuos xa nados a ovocitos enucleados. Orixínanse individuos casi idénticos entre si e moi parecidos ó doante.

  10. manuelsomoza.aso.1a di:

    Sintoo moito pero non opino que sexa tan boa idea esto de facer clons dunha árbore que sí, efectivamente elimina CO2 da atmósfera pero a cando morre, expulsao todo asique ó meu parecer penso que estamos a reducir un problema hoxe en día para telo dentro de miles de anos. Tamén é certo que grazas a isto temos un periodo de tempo maior para descubrir novas tecnoloxias e mellorar os avances para ter no futuro mellores medios para convatir este problema

  11. elisaduran.aso.1a di:

    En desacordo co meu compañeiro Manuel Somoza, opino que a clonación de árbores, tampoco está tan mal vista. Non creo que sexa un mal tan perigoso que o morrer expulse esas cantidades de Co2 dentro de millóns de anos, porque non é unha cousa específica desta árbores, se non que é unha cousa natural de todas as árbores. Se se esta en contra destas árbores, por que non de todas?
    Eu opino que si pode ser unha boa idea, pois todo o que sexa a recolonización de árbores que “purifiquen” o aire, benvido sexa.

  12. mariamcosta.aso.1b di:

    Estou dacordo coa miña compañeira Elisa. As árbores son uns seres vivos imprescindibles para o noso ecosistema. Desgraciadamente, por mor da tremenda deforestación que está sufrindo o noso planeta cada vez hai menos árbores e iso non só afecta ás plantas e aos animais: pode afectarnos moito aos propios humáns, que tamén vivimos na Terra e respiramos o mesmo aire que as plantas purifican.
    De todas maneiras, Micael ten algo de razón en que por moitas árbores que plantemos ou clonemos a base do problema está nas enormes cantidades de CO2 que emitimos, e iso non o poden combatir nin tódalas árbores do mundo.

  13. martincabal.aso.1b di:

    Unha vez mais Micael da co quid da cuestión, non vale de nada que uns investigadores estean tratando de frear o quentamento global con métodos realmente inxeniosos cando outros tantos se adican a investigar precisamente o contrario.
    Como está recente o tema das centrais nucleares, debo dicir, para desgusto dos defensores das nucleares, que estas si producen CO2.
    http://www.terra.org/articulos/art02144.html

  14. eloyrdaporta.aso.1a di:

    Pareceme unha boa opción a de clonar as grandes árbores absorvedoras de CO2, para intentar frear un pouco o cambio climático. Sen embargo hai que apuntar Manuel ten parte de razón, xa que por unha parte estaríamos retrasando a contaminación ata que estas árbores morran, pero no seu proceso de crecemento, estas árbores absorverían máis cantidades de CO2 e convertiríano en osíxeno durante máis tempo, o que axudaría a reter un pouco máis o cambio climático.
    Tamén isto ten a súa parte positiva económicamente, xa que cando estas árbores deixen de ser útiles o ser vellas (dentro de miles de anos), a súa madeira sería dunha excelente calidade. Opino que ten moitas vantaxes a nivel tanto ecolóxico, e dentro de miles de anos a nivel económico.

  15. micaelgarcia.aso.1a di:

    Estou totalmente de acordo con Elisa, se se esta en contra deste método,estase en contra das arbores é máis estase en contra dos seres vivos, posto que o morrer todos desprendemos CO2 na nosa descomposición.
    O único que se fai con este método é a creación dun “almacén”(ademais dun habita,biodiversidade…) de CO2 que non terá repercusión ata dentro duns mil anos, nese período de tempo poderían cambiar moito as cousas e quizais o CO2 non causase os problemas que causa hoxe.
    Eu creo que se non se acepta este método tampouco se debería estar a usar a enerxía nuclear, posto que esa actividade si xenera residuos,moitísimo máis perigosos, que terán unha repercusión moito maior que estas arbores no futuro.

  16. noeliadozo.aso.1a di:

    Coma moitos dos meus compañeiros, paréceme unha boa iniciativa na loita contra o cambio climático.
    Como ben di o post estas árbores son milenarias, polo tanto expulsarán o CO2 dentro de miles de anos. Éste é un gas necesario na atmosfera, pero coma todo , non excesivamente.
    Esperemos que dentro de miles de anos a situación non sexa a de agora nin moito menos que empeore.

  17. samuelmarino.aso.1a di:

    Non comparto a opinión do meu compañeiro Manuel Somoza, porque cando expulse o CO2 ó morrer será dentro de miles de anos nalgúns casos, e como dixo o profesor Víctor na clase teremos moito tempo de reacción para pensar algo para combatir este problema. O único inconvinte que lle vexo a esto é que non son moitos os que poden plantar unha sequoia dunha altura tan estrepitosa na praza do pobo ou no xardín da casa.

  18. elisaduran.aso.1a di:

    Como dato interesante o tema das árbores milenarias, o outro día, contabanos o noso profesor de biloxía e xeoloxía Isaac, que hai moitas persoas que teñen interesadas en cortar estas árbores.
    No norte de Estados Unidos, principal zona de habitat destas impresionantes árbores, hay unhas cantas empresas madereiras que queren cortar estes “monumentos” naturais. O anterior presidente, George Bush, mediante unha lexislación alegando a previsión de incendios, fomentaba a desforestación destas árbores ( estes incendios producíranse no sur de EEUU, posto que no norte hai moi baixo risco de incendios debido a humidade do so). Para entender a posición deste pasado presidente, tamen é interesante coñecer, que un dos patrocinadores da súa campaña, foi unha destas empresas madereiras.

  19. silviagarcia.aso.1b di:

    Penso que o prantar estas árbores se está abanzando gratamente… a ver anque estas árbores expulse a hora de morrer moita cantidade de CO2 tamén durante os milleiros de anos que vive fabrica moito O2…penso que hai que pensar nunha solución para agora…xa que o problema estámolo vivindo hoxe en dia.

  20. estelachaves.aso.1a di:

    As sequoias son unhas árbores da familia das cupresáceas, onde soamente hai unha especie, a sequoia vermella, que pode chegar a vivir entre 2000 e 3000 anos, pesar unhas 500 toneladas e medir máis de 105 metros de altitude e entre 4 e 6 metros de diámetro. As sequoias presentan unha serie de características que as fan diferentes ás demáis, sen ser soamente pola súa característica altitude e lonxetividade. Algunha destas características son a súa resistencia ó lume e ós insectos, polo que estos factores non causarían a morte da árbore, entón, a maioría de sequoias morren por caerse(ou ser tiradas).Ademáis, as raíces das secuoias agárranse ás raíces doutras árbores para poder crecer a grande alitude e captar mellor a luz solar.

  21. lourdesfarina.aso.1b di:

    Eu non estou de acordo cos meus compañeiros. Non sei que interese existe en buscar unha árbore doutros lugares en vez de apostar polas que hai neste medio.
    Entendo que pode ser boa medida pero interesémonos máis en seguir protexendo as nosas árbores.

  22. eloyrdaporta.aso.1a di:

    A árbore máis alta do mundo é unha sequoia chamada Hyperion, que pertence a familia “sequoias sempervirens” e mide aproximadamente 115,55 metros de altura, e se atopa no Parque Natural Redwood, no Norte de San Francisco, California. Aínda que pareza imposible, esta poderosa sequoia descubriuse no 2006.
    Esta árbore desvancou do seu trono a antigua líder descuberta no 2004 e tamén da mesma especie, Stratosphere giant, que tiña unha altura de 112,83 m, que se atopaba en Humbolt Redwoods State Park, California, rodeado doutras árbores con alturas similares.

  23. lorenabuceta.aso.1b di:

    Dende o meu punto de vista, esta é unha gran idea, e non lle encontro ningún inconveniente. Mais precisamente este tema xenerou obxecións: hai quenes consideran que os exemplares vellos non son os máis indicados para ser xenéticamente multiplicados e que as réplicas saídas do laboratorio non teñen o mesmo nivel de defensas contra as enfermidades, os insectos ou as plagas que os árbores que evolucionan libremente nos bosques.

    Así e todo, a parte de ser moi boa alternativa, ten que contar coa predisposicion de moitas persoas e innstitucións, xa que non é dabondo que o poñan en práctica un grupo de ecoloxistas…

  24. samuelmarino.aso.1a di:

    Compañeira Lourdes, penso que interesa máis este tipo de árbores xa que as cualidades que posúen son únicas e moi favorables para o medio ambiente. Estou de acordo co de protexer as nosas árbores como ben dixeches ti co carballo, pero os eucaliptos que non son propios de eiquí e que tantos hai en Galicia poderían sustituirse por estes superárbores se as condicións fosen favorables.

  25. manuelsomoza.aso.1a di:

    Xa dixen no meu comentario que este método tería vantaxes como maior tempo para pensar nunha posible solución e ter mellores medios caos actuais pero o tamén, este método ten desvantaxes como a gran altura que acadan pode ter consecuencias negativas na vexetación propia dun lugar, é dicir, intruducción dunha especie foránea noutro ecosistema e perxudicar os seres vivos que alí viven…

  26. victorino.aso.1 di:

    Estou dacordo con Manuel arbores de outro ecosistema pode ser beneficiosa pero tamén perxudicial. Aquí en Galicia pois podemos ver como hai moitos eucaliptos xa que se usa para facer pasta de papel e é unha arbore que medra moi rápido pero ten un problema e que se esta estendendo por moitos montes sen ser plantados e cando hai unha desforestación ou un incendio se nese lugar habia pinos ou carballos pois despois podemos ver como nacen os eucaliptos en vez dos carballos ou pinos.
    Sen dúbida esta arbore pode ser moi beneficiosa para a eliminación de CO2 pero creo que se ten que estudar cal seria o problema de esta arbore se se establece no noso ecosistema.

  27. fatimafuentes.aso.1a di:

    Comparto coa maioría dos compañeiros que é unha boa iniciativa. O inconvinte sería que nuns mil anos, todo o CO2 que agora almacenan, será devolto, pero como ben dixeron xa, un milenio ou os que poidan chegar a aguantar estas “superárbores” é tempo dabondo para pensar en como contrarrestar ese feito. De tódolos xeitos, a pesar de que esta é unha boa idea, non é a solución ó cambio climático, se non unha pequena axuda que non abonda para mellorar o curso que leva o planeta.

  28. malenasineiro.aso.1b di:

    Creo que esta idea é moi boa e beneficiosa para o medio ambiente pero aínda así penso que lourdes no seu comentario ten moita razón, xa que non deberíamos introducir nos nosos ecosistemas especies que non son propias de aquí xa que non sabemos cales poderían ser as consecuencias despois.
    Deixando de lado eso a idea é moi boa porque axudara a recuperar especies xa case extintas o que provocara que as nonsas seguintes xeracións disfruten de árbores milenarias.

  29. silviagarcia.aso.1b di:

    Penso, que antes de prantar esas árbores noutros ecósistemas, o que tivo a idea, supóñome que investigaría e estudiaría o medio para ver se ese membro é compatible co tal.

  30. elisaduran.aso.1a di:

    Para min, a ventaxe desta iniciativa, é sobre todo, que a solución non se basa en máis mal gasto de enerxía o de mil de técnicas futuristas, senón o simple recurso enerxético das árbores. E paradóxico, e curioso, pensar, que finalmente recurrimos a plantación de árbores, plantacións que nos mesmos destrozamos con anterioridade.