A informática do futuro

imagen

A informática cuántica apunta a ser a informática do futuro, este é o centro de moitas olladas e investigacións dende hai uns poucos anos dada as súas vantaxes e innovacións, xa que a súa introducción causaría unha gran revolución no campo da informática.

Canto máis pequeno é un chip, maior velocidade de proceso acada, e por iso que día a día trabállase en nanotecnoloxía para conseguir os microchips máis ananos. Pero existe un límite, non se poderían facer os chips infinitamente pequenos, hay un límite onde deixan de funcionar correctamente, dado que a partir da escala dos nanómetros, os electróns vanse escapando dos canais polos que teñen que circular. É por esta razón que xurde a idea e a posibilidade da informática cuántica.

Na computación dixital, clásica,  un bit so pode obter 2 valores: 0 ou 1. En cambio, na computación cuántica, interveñen as leis da mecánica cuántica (en vez de traballar con voltaxes eléctricos, traballa con cuantos) e a partícula pode estar en superposición : pode ser 0, 1 e pode ser 0 e 1 á vez, é dicir, pódense realizar as operacións simúltaneas. O número de operacións simúltaneas dependerá dos qubits (bits cuánticos)

Para facerse unha idea do gran avance, un ordenador cuántico de 30 qubits equivalería a un procesador convencional de 10 teraflops (millóns de millóns de operacións por segundo), cando actualmente os ordenadores traballan na orde de gigaflops (miles de millóns de operacións). E existen claves encriptadas nas que para resolvelas un ordenador actual necesitaría miles de millóns de anos, mentres que con esta tecnoloxía, poderían resolverse nunhas horas.


 

Autor: Martín Blanco

Esta entrada foi publicada en Física de partículas, Nanotecnoloxía, Novas tecnoloxías e etiquetada , , , , . Garda o enlace permanente.

15 Responses to A informática do futuro

  1. laracores.aso.1b di:

    É unha noticia moi alentadora, de seguir utilizando a informática co do bit tradicional chegaría un momento no que se vería estancado e insuficente, a minimización dos tamaños dos chips faría que se frenase o aumento da velocidade de procesamento que levamos mellorando xa anos.

    Co bit cuántico teriamos moitas ventaxas, pero non é algo do que xa poidamos disfrutar posto que aínda está por desenrolar un hardware que se adecúe ó novo modelo de computación, esto fai que sexa necesaria a creación dun soporte físico co que poder manipular bits cuánticos controladamente.

  2. micaelgarcia.aso.1a di:

    É unha tecnoloxía verdadeiramente impresionante. Pero dudo moito que calquera de nos ou as próximas xeracións cheguen a disfrutala, non creo que se poderá chegar a comercializar, tería un prezo moi elevado, ademais que ninguén necesitaría tal potencia de procesamento no seu fogar.
    Estes supostos superordenadores so os poderían posuír as grandes potencias mundiais.
    Eu creo que a igual cos “Cristais de mil millóns de xigas” dos que nos falaba Damian, esta tecnoloxía é moi futurista.

  3. gabriellema.aso.1a di:

    Os computadores cuánticos non farán as cousas moito mellor que as computadoras actuais aínda que aportarán algunhas vantaxes. As computadores actuais son moi boas para multiplicar grandes números, aínda que para realizar operacións repetitivas as computadoras cuánticas poden realizalo con máis facilidade. A informática cuántica, intenta aproveitar as propiedades cuánticas das particulas para almacenar información, o problema está en que aínda non se sabe manipular estas propiedades das partículas perfectamente.

  4. eloyrdaporta.aso.1a di:

    Os novos ordenadores cuánticos poderían axudarnos, coa súa gran potencia, a por exemplo saber o tempo que fará mañá ou noutro período de tempo superior, procesando toda esa información en só uns segundos, xa que cos ordenadores de agora, tardan varias horas en descifralo.
    Tamén poderían axudar cando se trata da clasificación dalgúns materiais novos, xa que o analizarían con moita máis rapidez.

  5. arantxaleiro.aso.1b di:

    É realmente increible como avanzan as tecnoloxias,cada vez os chips fanse mais pequenos pero é logico que non poden chegar a ser tan pequenos porque tamen chegaria a un punto no que se perderia o chip ao ser tan pequeno,e a verdade e que é inclreible que nun chip tan anano quepan tantas cousas.

  6. lourdesfarina.aso.1b di:

    Esta informática do futuro esta en pleno desenvolvemento, aínda así,está moi verde.
    Hai moitos elementos que nos apuntan á posibilidade da enxeñería cuántica na informática.
    Ademais existen diferentes problemas e cuestións que impiden este desenvolvemento, polo que todavía hoxe en día se esta investigando.

  7. estelachaves.aso.1a di:

    Nos tempos que corren e como se pode observar nos diferentes post que foron feitos, o campo da imformática pódese clasificar como o que máis está avanzando e que o seguirá facendo. A investigación tecnolóxica baséase principalmente neste campo, xa que se corresponde co futuro. Aínda que posiblemente non cheguemos a coñecer uns ordenadores tan potentes como os que foron descritos no post, é seguro que o mundo da imformática tal e como a coñecemos hoxe en día cambiará moito. Todas estas maravillas tecnolóxicas farán que as nosas xeracións vivan nun mundo completamente informatizado e sometido a un constante cambio.

  8. victor di:

    Que tipo de elementos leva un chip? En que se diferenzan dos do un microchip ou dos feitos con nanotecnoloxía? Como se conseguen eses valores 0 e 1 dun bit?

  9. sergioagra.aso.1a di:

    O sistema binario,en matemáticas e en informática,é un sistema de numeración que os números que representan son ( 0 e 1 ).Isto débese a que traballan internamente con dous niveles de voltaxe,(encendido 1,apagado 0.

    Un chip,é unha pastilla pequena de material semiconductor,sobre a que se fabrican circuitos electrónicos mediante fotolitografía e que está protexido dentro de un encapsulado de plástico e cerámica.O encapsulado posee conductores de metálicos apropiados para facer conexión entre a pastilla e un circuito impreso.

  10. victor di:

    Indicade diferenzas entre a mecánica clásica e a mecánica cuántica relacionadas co post.

  11. migueltrigo.aso.1a di:

    A mecánica física é a que estuda os movementos dende unha postura máis rudimentaria, como o movemento dos obxectos,…, e a mecánica cuántica estuda mais a fondo o comportamento de partículas atómicas e subatómicas, polo que estes novos ordenadores, ademais de ser máis rápidos, serán moitísimo máis complexos, e necasitaremos do servizo técnico para todos os nosos problemas de hardware.

  12. rebecapineiro.aso.1a di:

    A mecánica clásica é unha formulación da mecánica para describir a través de leis o comportamento de corpos físicos macroscópicos en repouso e a velocidades pequenas comparadas coa velocidade da luz.
    A mecánica cuántica explica o comportamento da materia e da enerxía. A súa aplicación fixo posible o descubrimento e desenvolvemento de novas tecnoloxías. A mecánica cuántica describe cómo calquer sistema físico existe nunha diversa multiplicidade de estados.
    Desta forma, a mecánica cuántica explica a existencia do átomo e a estrutura atómica como actualmente coñecemos, algo que a mecánica clásica non podía explicar correctamente.

  13. cristinagesc.aso.1a di:

    Existen varias formulacións diferentes da mecánica clásica para describir un mesmo fenómeno natural, que independentemente dos aspectos formais e metodolóxicos que utilizan chegan á mesma conclusión.
    A mecánica cuántica é a última das grandes ramas da física. Introduce unha serie de feitos contraintuitivos que non aparecían en modelos físicos anteriores, con ela descubriuse que o mundo atómico non se comporta como esperaríamos. Ademáis a mecánica cuántica é a teoría científica que proporcionou as prediccións experimentais máis exactas ata a actualidade, a pesar de estar suxeite ás probabilidades.

  14. victor di:

    Unha das diferenzas no comportamento da materia é a Dualidade onda-partícula. A cal das duas mecánicas pertence? A que se refire? Como o relacionaríades co que se explica no post?

  15. cristinagesc.aso.1a di:

    A Dualidade onda-partícula pertence á mecánica cuántica.
    Consiste en que un electrón cando realizamos un experimento para ver a súa natureza como partícula compórtase coma unha partícula, sendo fiel reflexo do principio da incertidumbre de Heisenberg, a complementariedade de Bohr, o feito de que o experimento altera a natureza do sistema cuántico medio. Moitos experimentos desmostraron esta “dobre” natureza do electrón
    Muchos experimentos han demostrado esta (en realidade o electrón non é nin unha onda, nin unha partícula, se non que é outra cousa que pode ser observada como partícula ou onda, según o experimento, pero que non sabemos observar de ningunha outra forma).