Pingüín marcado, pingüín perxudicado

Dende o século XVIII, os biólogos que estudan grupos de animais salvaxes necesitan marcar ós individuos para recoñecelos e poder sacar conclusións sobre o seu comportamento. Segundo parecía, estas marcas non tiñan efectos sobre as vidas dos animais. Pero agora, un estudo realizado con pingüíns rei (Aptenodytes patagonicus) demostrou que,  a estas aves, as anelas metálicas que os científicos colocan nas súas aletas tráenlles moitos problemas.

Os investigadores estudaron a 50 pingüíns con anelas e a 50 sen elas durante dez anos, e os resultados son claros. Neste tempo, os pingüíns marcados produciron un 39% menos de crías e tiveron unha supervivencia un 16% menor, en comparación coas aves non marcadas.

imagen

Os animais que portan anelas tardan máis en chegar á zona das crías, nadan peor e pasan máis tempo buscando comida, ademais de obligalos a consumir máis enerxía. Ao non nadar tan rápido, non poden fuxir dos depredadores con tanta facilidade. O estudio tamén nos di que os pingüíns marcados e os non marcados responden de forma diferente ó clima, xa que os marcados chegan máis tarde á illa a criar (uns 16 días). Ademais, os investigadores demostran que os animais non se adaptan ás anelas metálicas das súas aletas e ao efecto negativo que producen na súa natación.

 

imagen

Os pingüíns, moitas veces, considéranse indicadores do cambio climático e moitos estudos científicos utilizan datos recopilados de aves con bandas nas aletas para predecir a dinámica das súas poboacións. Por iso os resultados deste estudio fan dubidar da veracidade das conclusións obtidas por outros estudos que usaron este tipo de anelas. O noso coñecemento dos efectos do cambio climático nos ecosistemas mariños baseados nestas anelas deben ser reconsiderados.
Por todo isto, os científicos deben estar atentos ós efectos negativos da súa metodoloxía que utilicen nos seus estudos.

Autora: Rebeca Piñeiro Bugallo

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade, Cambio Climático e etiquetada , . Garda o enlace permanente.

38 Responses to Pingüín marcado, pingüín perxudicado

  1. miguel.aso.1b di:

    En primeiro lugar, non se debería marcar aos pingüíns nas aletas pois son o que utilizan para nadar e así capturar ás súas presas: os peixes.
    Quizais sería menos perxudicial se os marcados estivesen nas patas.
    Os científicos deberían estar informados dos efectos secundarios das súas investigacións en seres vivos pois poderían afectar negativamente no seu metabolismo o cal tería consecuencias desastrosas.

  2. sandragarcia.aso.1b di:

    Os cientficos deberían investigar outra forma de estudar os pingüíns sen perxudicalos, porque ademáis do que se sinala no post,o brillo desas bandas metálicas podería ser incluso un reclamo para os depredadores.
    Este método ten a vantaxe de poder identificar o animal marcado dende lonxe, pero os científicos plantexan se vale a pena o dano inflinxido aos pingüíns, por unha información que, a causa das propias bandas, é imprecisa.

  3. migueltrigo.aso.1a di:

    Pois para min a solución é moi sinxela, por que non usar microchips coma nos cans? Esta é unha solución que non repercute negativamente no animal e o seu seguimento podería incluso perfeccionarse co uso destes. Parece mentira, ás veces pensan tanto e outras tan pouco.

  4. laracores.aso.1b di:

    Unha opción e a proposta de Miguel (1), pero inda así o pingüín veríase igualmente afectado polo marcado xa que o peso do mesmo dificultaría á súa velocidade fora da auga, pero non tería problemas no auga xa que a súa aleta estaría libre.

    A opción do chip que propón Miguel Trigo non é tan útil, porque o que se pretende con estos marcados e poder diferenciar os pingüíns dende unha certa distancia co simple uso duns prismáticos, poder diferenciar un pingüín marcado doutro sen marcar a base dun chip sería moito máis complicado á vez que costoso.
    Está claro que non nos podemos fiar dos datos dos investigadores respecto o cambio climático facendo as investigacións cos pingüíns posto que se viron modificadas por estas anomalías, inda así o cambio climático segue a preocupar e os pingüíns son unos dos animais más afectados polo mesmo xa que os seus climas son os que máis cambios están a recibir.

  5. migueltrigo.aso.1a di:

    Xa pensara niso, pero no puxen porque pensei que o saberiades, os microchips de agora poden levar GPS. En canto o custo destes, non creo que lles supoña un problema se o que queren é unha investigación con datos fiables.

  6. arantxaleiro.aso.1b di:

    A verdad que os humanos facemos cousas que so pensamos que son de forma positiva pero non pensamos nas negativas.É bo para os biólogos iso de poder investigálos,pero de esa maneira perxudícanos a eles e fanlles dano,e alguns ata chegan a morrer cazados por outros depredadores, e se segen poñendollos penso que pouco a pouco irían quedando menos pola cuestion de que non se adaptan as marcas e morren cazados.

  7. martincabal.aso.1b di:

    Miguel Trigo, en principio fálasnos de microchips de cans, estes esta claro que si se colocan no interior do animal e non lle afectan nas súas actividades vitais, pero cando te refires a microchips gps, dicirche que non existen tal e como os imaxinas, estes son colares dun tamaño considerable, e coma no caso dos pingüíns, tamén incomodan os seres que os levan.
    Cando se utilizan nunha aleta tampouco é porque os científicos sexan incautos ou tontos, xa que estes dispositivos están deseñados única e exclusivamente para esas partes do animal co fin de que sexan completamente anatómicos; tendo en conta que estos “anelamentos” fanse para coñecer o comportamento dos animais alegar que non ten sentido seguir con elo porque o pingüín marcado non está nas condicións naturais dos da súa especie, pero si serve para coñecer a situación en todo momento destes animais sociais, e ter constancia dos viaxes que fan, que como se fala vanse alterando co cambio climático.

  8. oscaralvarez.aso.1b di:

    Este método, esta claro que, non é o mellor para os pingüíns nin para a fiabilidade dos estudos levados a cabo inda que resultaba máis sinxelo para os científicos. A placa metálica que se colca na aleta do pingüín, ademais de provocar nos pingüíns serias dificultades para nadar e máis gasto de enerxía, tamén atrae aos seus depredadores co reflexo da luz na placa. Paréceme incrible que os expertos que levan a cabo estes estudos non se molesten en observar se estas placas poden ter consecuencias negativas na vida do animal.

  9. migueltrigo.aso.1a di:

    Gustaríame decirche en primeiro lugar Martin que o dos cans era un mero exemplo para que puideras facerte unha idea, e en segundo lugar, informarte de que estas equivocado, e que si existen microchips de tamaño moi pequeno e de implante baixo a pel do animal que permite localizalos. Pregoche que te informes antes de quitarme a razón, tivesea ou non, a min ou a calquera compañeiro.

  10. martincabal.aso.1b di:

    Miguel Trigo,para empezar este é un “debate” no que opinamos todos, e se alguén non ten a razón temos a opción de discutir a mesma, a min non me tes que pregar nada,xa que o unico que mana aqui e victor.
    Se en principio nos falas de cans aos que se lle instalan microchips-gps non me veñas dicindo que era para facerme unha idea.(Gustaríame e seguro que es capaz de pasarme unha paxina dunha clínica veterinaria na que poida colocarlle o meu can un microchip gps) se a encontras intentaremos preguntarlle se llos podemos poñer a pingüíns, a ver a onde nos mandan.
    Xa sei que existen algúns microchips gps, pero estes serian estúpidos no medio dun océano de xeo, utilízanse maioritariamente nos Estados Unidos para seguir o rastro a algúns criminais e dende non fai moito tempo.
    Como dixen antes os investigadores e inxenieiros que inventan estes dispositivos non son tontos, un microchip canto mais pequeno peor é en canto a fidelidade, dime como localizas un pingüín no medio de 1000 a 200 metros sen ter un distintivo.
    O que debería informarse es ti.

  11. laracores.aso.1b di:

    Creo que Corbelle ten razón, non se trata so de se existen ou non microchips GPS para cans, como di os pequenos non son tan fiables coma os grandes, ademais o seguimento dun pingüín que leva chip e outro que non, é extremadamente dificultoso tendo en conta que van en grupos onde poden ir miles, non creo que sexa a solución acertada, pero tampouco se pode seguir co mecanismo dos marcados nas aletas.

  12. migueltrigo.aso.1a di:

    Pois verás como non, nesta páxina:
    http://www.vetinfo.com/gps-dog-chips.html
    dise que normalmente se colocan en collares, pero que tamán cabe a posibilidade de implantalos, queda perfectamente reflexado nesta frase:
    No insertion is required; your dog usually wears a GPS device attached to a collar.

    Se queres traduzocha: Non é requirida a inserción do microchip, NORMALMENTE son insertados nun colar.
    E con respecto ás túas palabras “se alguén non ten a razón temos a opción de discutir a mesma”, só quero contestarche que se tes ese dereito, tamén tes a obligación de que cando ti te equivocas, reconocelo, e non entrar nos post exclusivamente con intención de levar a contraria. E o único que “mana” como dis ti, é Victor, pero temos a obligación de saber comentar cívicamente se el non está para moderarte.

  13. micaelgarcia.aso.1a di:

    Os pingüíns son as únicas aves vivas non voadoras adaptados o buceo.O corpo do pingüín é hidrodinámico e eu creo que a variación que causa este compoñente axeno na forma do corpo do pingüín desequilibra o seu hidrodinámico isto e a utilización por parte dos pingüíns das aletas para propulsarse pode ser a causa do empeoramento na súa mobilidade.
    No caso de poñer este aparello nas patas pode que cause un impacto menor na súa natación , pero os pingüíns usan as patas como “timóns” mentres nadan, polo tanto isto podería facelos desviarse do seu rumbo que é máis grave que ir mais lento do normal como no caso das aletas.

  14. migueltrigo.aso.1a di:

    A ver, o que se pretende é facer un seguimento do pingüín, e das rutas que percorre, coa tecnoloxía gps pódese saber sen nen sequera estar ali, tando nos da que siga esa ruta só, con vinte ou mil máis, non entendo que inconveniente lle vedes.

  15. eloyrdaporta.aso.1a di:

    A solución a este problema é máis sencilla do que parece xa que os científicos, con só poñerlles un pequeno chip de pequenos peso e tamaño, para que pasen desapercibidos e os puigüíns non o noten poderían facer un seguimento destas aves acuáticas utilizando un sistema de GPS, algo moi asequible nesta era tecnolóxica.

  16. martincabal.aso.1b di:

    Moi ben miguel, encontraches a paxina seguramente da clinica mais cercana a que podo levar o meu can,e traduciches o que a ti che interesou, agora traduce isto:

    * A universal scanner or wand is yet to be developed, so some systems may not be able to read your dog’s type of microchip.

    * Databases may be limited to one locale.

    Note: Opponents of microchips claim that studies indicate microchips are a direct cause of cancer.

    Eu non entro nos blogs coa intención de levar a contaría, e pouco me importa a tua opinión, entro coa intención de aprobar a asignatura e auque o dubides porque me gustan os foros e os debates , non sei a que lle chamas ti cívico nin a que lle chamas respetar as opinións dos demais, aprende a que che discutan algo non tomalo como unha ofensa persoal como o estas a facer.

  17. migueltrigo.aso.1a di:

    Prefiro non contestarche ó da ofensa persoal, pois non é así. Non sei que me queres decir con esa frase en ingles, xa que o que di e que aínda non se inventou un escaner universal que sexa compatible con todos os microchips, non vexo de que modo iso pode refutar a miña idea. O de que poden causar cancer, pode ser certo, é unha opinión, como que os tranxénicos nos afectan negativamente, pero o máis probable e que o teu e miles de cans o leven tamén.

  18. migueltrigo.aso.1a di:

    Ben puideches traducir ti a tua fraseciña antes copiala da columna de inconvintes da páxina e pegala aqui.

  19. micaelgarcia.aso.1a di:

    Eu creo que nin os chips nin o actual método son os acertados:
    -Os chips é unha tecnoloxía pouco desenrolada e a cantidades de ondas que xenera pode ter un efecto negativo no organismo do pingüín, ademais que os pingüíns móvense por espazos que os chips aínda non ponde abarcar.
    -Por outra banda o actual sistema provoca claros síntomas do seu mal funcionamento coa morte ou as anormais accións dos exemplares que os portan.
    Pero aínda que os métodos actuais sexan deficientes non deberiamos prescindir do que nos aportan estas investigacións.A observación dos animais é necesario posto que aportan datos do seu habita, as súas costumes, de como reaccionan o cambio climático…Con todos estes datos faise máis fácil a toma de decisións sobre que é o que deberiamos facer para a conservación da especie.

  20. martincabal.aso.1b di:

    vale miguel, se non che perece un inconveniente 1) que non exista un lector universal 2)que as bases de datos estean limitadas por localidades 3)que seguramente provoque cáncer. Que queres que che diga…

  21. migueltrigo.aso.1a di:

    Razoareiche que o lector universal é un inconvinte no caso dos cans, porque a cada can o seu dono pode poñerlle un microchip diferente, pero non o é no caso de que un grupo de investigadores implante unha serie de microchips iguais en varios individuos, en coxo caso o lector que usen será compatible ó 100%. O das bases de datos limitadas por localidades é un dato referente ó rexistro de cans Martín, non ó de unha investigación científica, que poden confeccionar a base de datos que lles dea a gana, e o asunto do cancer non está demostrado. Xa me dirás.

  22. martincabal.aso.1b di:

    Os microchips dos pingüis teñen que ser distintos para poder diferenciar un do outro e pa levar un seguimento.

  23. migueltrigo.aso.1a di:

    Para iso esta a base de datos da que falabamos antes.

  24. lourdesfarina.aso.1b di:

    Está claro que os pingüins non poden seguir levando ese marcado xa que é perxudicial para eles. Hai de atopar novos métodos que non os lastimen.
    Todos sabemos que ese marcado é moi útil posto que cuns simples prismáticos podemos atopar o animal. Pero hai que ter en conta o danoso que pode resultar ese anel na aleta para a especie e que dese xeito non nos esta proporcionando a información axeitada.

  25. paulacnine.aso.1b di:

    Teñen razon os meus compañeiros respecto dos microchips, xa que estes faran menos dano e estes animais non teran ningun incovinte en facer unha vida normal.

  26. martincabal.aso.1b di:

    Pero non entendes que as bases de datos estan limitadas? e que os lectores destas non poden recoller ben os datos?

  27. migueltrigo.aso.1a di:

    O que si entendo e que interpretaches mal a traducción desaa páxina, refirese a que as bases de datos dos microchips de cans están limitadas por localidades, indicando que se o can se perde noutra localidade non estará rexistrado alí e non poderán recoñecelo. Pero, explicoche de novo, que os científicos, poden crear a súa propia base de datos, tan grande como eles queiran, na que entren todos os pingüinos que sexas capaz de imaxinar.

  28. martincabal.aso.1b di:

    E de que vale, se o lector satélite non interpretan ben as señais destos microchips (tendo que ser distintos para distinguir os animais), encanto a base de datos,claro que a poden crear do tamaño que queiran. Se lle queres seguir dando voltas ala ti.

  29. lorenabuceta.aso.1b di:

    Na miña opinión, Martín está no certo en que os microchips-gps non son a mellor solución para a mellora dos pinguíns. Quizais (dentro do que cabe) a mellor opcción sexa a de colocarlles o anel nas patas, pero seguiría sendo un reclamo para os depredadores…

  30. mariacgarcia.aso.1a di:

    Eu creo que o de poñerlle microchips estaría ben xa que os pingüinos non notarían nada e se como di lorena lle puxeran o anel nas patas sería case como telo na ala porque os pingüinos seguirían tendo inconvintes para adaptarse e iso causaríalles moitos problemas.

  31. victor di:

    NOTA: ESTÁ ABERTO UN NOVO FORO. PECHARASE O PRÓXIMO VENRES.

  32. sarabetanzos.aso.1b di:

    A verdade temos varias opcións, pero ningunha nos parece a máis acertada, e é porque cada unha delas ten os seus inconvintes.De tódolos xeitos, a mellos opción penso que sería a do microchip, apoiando ao meu amigo Corbeie.

  33. migueltrigo.aso.1a di:

    É certo que a idea do mricrochip ten algúns inconvientes, pero non é motivo para descartar o seu uso. Por certo Sara a opción do microchip expuxena eu, Corbelle esta en contra.

  34. martincabal.aso.1b di:

    Eu non estaría en contra do uso do micrchip se fose eficaz, simplemente que o aparello non esta ben perfeccionado.Co tempo quizás… pero hoxe non é a solución.

  35. manuelsomoza.aso.1a di:

    Os pingüíns son as únicas aves viventes non voladoras adaptadas ó buceo propulsado polas ás. Por iso,as suas ás convertironse en aletas con ósos fortemente comprimidos e articulacións ríxidas que impiden o movemento independiente dos ósos da á. Os ósos son máis densos que os de otras aves, aumentando a súa resistencia ós impactos e aumentando tamén o peso da ave reducindo a súa flotabilidade. As patas están situadas moi atrás no corpo, dificultando ó desplazamento na tierra pero actuando como timóns baixo a auga. Os pingüíns son capaces de alcanzar velocidades de asta 60 km/h, aínda que a súa velocidade normal oscila entre 5 y 10 km/h.
    Os pingüíns son un claro exemplo dos cambios evolutivos que sufriron varias especies para poder sobrevivir en diferentes medios.

  36. silviagarcia.aso.1b di:

    Os científicos deberían de pensar un pouco antes de facer as cousas, para investigar, creo que non hai que facerlle dano os animais desta maneira nin de ningunha,o microchip en vez de poñerlloa así, poderían poñerllo doutra forma, máis que nada para que non lles faga dano, xa que este, desgástalle moito a ala, eu estou a favor de que se investigue, pero hai millóns de formas de facelo, e penso, que este non é o apropiado

  37. noeliavazquez.aso.1a di:

    Eu penso que o microchip e tamén a opción máis acertada xa que todos os métodos que existen perxudican os animais.
    Ainda que pareza bastante egoista, eu penso que temos que pensar na fonte de información que nos da este método, ainda que lle falta moito para perfecionarse como xa dixo anteriormente Corbelle.

  38. victorino.aso.1 di:

    Eu penso que hai maneiras de investigar sen facerlle dano os animais e temos que ter en conta que o microchip, non sei asta que punto nos pode ser útil, pero seguro que e menos dañino para a vida de calquera animal.