Como se cura unha dor que non existe?

Dende que comezou a haber organizacións en sociedades, houbo alguén adicado a “sanar” ós demais. Dende una feiticeira que lle daba ós enfermos unha infusión cunhas herbas especiais ata un médico que traballa nun hospital. Pero no momento en que unha persoa ten dor nunha parte do corpo que xa non posúe, as cousas cambian. A esta dor denomínase “dor pantasma” (SFC) e sófrena moitas persoas ás que tiveron que amputarlle un membro.

imagen

En xeral, os que sofren unha amputación din que senten algunha sensación na parte que se lles extirpou, pero de forma indolora. No momento en que estas sensación se converten en dor, estamos a falar da “dor pantasma”. A causa desta dor prodúcese, cando despois de amputar un membro, os nervios seguen funcionando como antes e o cerebro non ten maneira de saber que xa non existe esa parte.

 Para evitar a dor pantasma, os pacientes deben exercitar os músculos do muñón como se tivesen un membro imaxinario. Unha ferramenta moi útil para estes exercicios é unha caixa con espellos, como se ve no vídeo. Moitas veces é necesario tratar estas doenzas psicoloxicamente xa que o trauma de perder unha parte do corpo é moi grande e ás veces máis dolorosa que moitas enfermidades.

 

Autora: Estela Chaves Falcón 

Esta entrada foi publicada en Avances médicos, Medicina e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

21 Responses to Como se cura unha dor que non existe?

  1. laracores.aso.1b di:

    Afortunadamente son poucos os que sofren esta dor, e os que a sofren non o fan durante moito tempo.
    Para sanar esta dor existen moitos medicamentos como os antidepresivos, que ademais da súa función habitual, poden axudar en baixas dosis a curala dor pantasma.
    Tamén os anticonvulsivos e outros medicamentos como os relaxantes musculares ou que tratan a presión arterial poden ser útiles para a dor que se xenera no cerebro.

    Tamén hai probas de que inxectando pequenas descargas para estimular rexións do cerebro involucradas nesta dor pode axudar os pacientes, como a “estimulación nerviosa eléctrica transcutánea”, que envía unha corrente eléctrica a través da pel hacia puntos do camiño nervioso, ou a “Estimulación da Médula Espiñal”, que inserta un electrodo que aplica unha corrente eléctrica na medula para aliviala dor.

  2. noeliafv.aso.1b di:

    Descoñécese a causa exacta do síndrome do membro fantasma. Pero hai unha hipótese que é que as sensacións de dor debense ao intento do cerebro de reorganizar a información sensorial que sigue á amputación. Esencialmente o cerebro debe “renovar os cables por sí mesmo” para axustarse aos cambios no corpo.
    Ademais non só se sinte dor, as persoas que sobren esta enfermidade tamén poden sentir placer, sensación de roupa ou xoiería, e a sensación de que aínda teñen o membro e de que continua funcionando

  3. joseachaves.aso.1a di:

    Esta enfermidade, para min, é unha das peores enfermidades de todas, porque non só lles pode doer, senon que tamén poden ter a sensación de teren ese membro que lles falta. Amiña opinión é que é preciso intentalo todo para encontrar un remedio que sexa suficiente bó para que non lles volva a doer nunca máis. Así, ademáis, avanzaría a mediciña moito.

  4. victor di:

    Entón cando sentimos dor; onde está a súa orixe, no cerebro ou en determinado órgano ou parte do corpo?

  5. paulacnine.aso.1b di:

    A orxe encontrase no órgano pero o que fai que sintamos a dor, e o cerebro.
    Os nervios do lugar onde se encontra o que proboca a dor, manda uns estímulos o cerebro que son os que fan que sintamos esa dor.
    Cando se trata dunha dor pantasma o órgano que probocaría a dor non existe senon que esta dor é ocasionada polo cerebro.

  6. angelpadin.aso.1a di:

    Tendo en conta que o órgano foi amputado, ou por outra causa xa non o temos, a dor está no cerebro, que como ben di no post o cerebro non acepta a perda de esta parte do corpo e segue a tratalo coma un máis crendo que ten control sobre el.

  7. lorenabuceta.aso.1b di:

    A dor é unha percepción, e como cualquier percepción, está enraizada na sensación, e a un nivel biolóxico, na estimulación das neuronas receptoras. Tamén como otras formas de percepción, a dolor é algunas veces experimentado cando no existe la correspondiente base biológica.
    Isto é debido ó feito de que, cando os nociceptores (neuronas sensitivas especiais) están danados ou ausentes, as neuronas da médula espiñal que transmiten as mensaxes de dor as veces volvense hiperactivas.É por isto que o cerebro recibe mensaxes de dor desde onde non quedou ningún texido.

  8. martinblanco.aso.1a di:

    Cando estando sanos, sentimos dor, é porque o órgano/parte do corpo determinado está a sufrir algo que non lle é bo. Inmediatamente lle envía ao cerebro a información do que está a acontecerlle, e o cerebro reacciona provocando unha dor nese órgano/parte do corpo.

  9. micaelgarcia.aso.1a di:

    Antes criase que esta dor debíase a que o cerebro seguía a recibir mensaxes dos nervios que orixinalmente levaban os impulsos dende o membro perdido. Posteriormente, describiuse a teoría de que o cerebro segue tendo a area dedicada o membro amputado polo que o paciente sigue sentindo.
    Ante a ausencia de estimulos , o area do cerebro xenera pola súa conta as sensacións que considera coherentes.

  10. victorino.aso.1 di:

    Eu creo que esta enfermidade chamada “pantasma” non se tardara moito para poñerlle unha solución. A verdade e que a medicina cada dia deixame máis asustado xa que avanza a unha velocidade asombrosa. Igual que o post de hai uns días o do alceimer xa me deixou asombrado, este tamén a imaxe primeira xa que unha persoa que lle amputen nuha perna, un brazo, un pe… que poida, en certa medida, facer unha vida normal e maravilloso.

  11. tamaralopez.aso.1b di:

    Esta dor non só se sente cando un órgano/parte é amputada, en ocasión tamén se sente cando a persoa sofre un shock ou parálise nalgunha parte do seu corpo.
    Cando a causa desta “dor pantasma” e por amputación, na maioria soen ser dores breves e pouco frecuentes.Para os pacentes que padecen dor persistente,o tratamento pode ser
    desafiante.
    Sen lugar a dúbidas o mellor tratamento para esta doenza é utilizar un espello para con el enganar a mente e aliviar asi a dor,xa que os medicamentos soen axudar moi pouco.

  12. manuelsomoza.aso.1a di:

    Isto é algo que a ninguén lle gusta ler xa que causa dor so de pensar que podes perder un membro do teu corpo. E a partir cambiache a vida, xa non eres o que eras antes e algunhas persoas necesitan axuda psicolóxica para seguir coa súa vida…
    Por outra banda, ás sensacións fantasmas tamén poden ocurrer despois de quitarse outras partes do corpo e non necesariamente un membro, por exemplo despois de quitarse un seno ou un dente.

  13. malenasineiro.aso.1b di:

    A dor prodúcese no cerebro a través dos nervios, cando temos unha ferida os nervios envian señales ao cerebro e éste é o que nos produce o malestar.Por iso moitas veces aínda que fagamos unha ferida se nos distraemos logramos non sentir a dor.

  14. sofiaoliveira.aso.1b di:

    Eu penso que a dor é o aviso que da o noso corpo indicando que hai algo que non funciona ben. É como un indicador de que temos que ter especial coidado con esa parte que nos produce a dor.
    Sobre o post, parece incrible que aínda sigan sentindo dor, pero se o pensamos ben, non o é tanto, xa que os nervios seguen estando aí, o cerebro é moi obxectivo, e non comprende a carencia ou non do membro.

  15. xmiguelcastro.aso.1b di:

    Este tipo de síntomas aparece descrito no “Lapis do Carpinteiro!,e pensei que non existía na realidade,pero agora doume conta de que sí.
    Poderíamos entabalar debate en relación o dito na clase sobre a legalización das drogas,como método pra calamr a dor,por exemplo destas enfermidades.

  16. mariamcosta.aso.1b di:

    Efectivamente, como di Xesús, deste síndrome falábase no libro que estivemos lendo, “O lapis do carpinteiro”; e é sorprendente atopar casos na realidade. Debe ser terrible ter unha dor que non se pode curar xa que en realidade non existe.
    Desde logo, os mellores tratamentos para estes casos semellan ser os psicolóxicos. Xa que a dor provén do cerebro, é ahí onde hai que actuar; é a él a quen haberá que engañar.

  17. arantxaleiro.aso.1b di:

    Eu creo que esa dor que sinten non é dor exactamente, se non é unha dor que senten mentalmente,porque saben que lle falta unha perna ou un brazo…

  18. emmanuelfj.aso.1b di:

    Parece increible, ou mas ben imposible, poder sentir dor nunha parte do corpo que tecnicamente xa non existe inda que o cerebro non sexa capaz de asimilalo e mediante a dor, tecnica do cerebro para advertirnos de “algo malo”, comunicanos que pasa algo.
    A pesar de isto como ben se expresa no post, o peor sexa o trauma causado pola perda do membro en si, xa que o primeiro que ten que asimilar esa perdida é o paciente, se este non se conciencia, posiblemente a dor persista xa que o subconsciente non o acaba de crer de todo.

  19. oscaralvarez.aso.1b di:

    A sensación dunha persoa con dor pantasma é de queimazón, formigueo e picazón. Os antidepresivos demostraron ter unha certa eficacia como calmantes desa dor. Os métodos físicos como as masaxes lixeiras, estímulos eléctricos, terapia fría e quente tamén mostraron certa eficacia sobre esta dor. Inda así, esta dor non ten un tratamento concreto e radical.

  20. silviagarcia.aso.1b di:

    As persoas que perden unha perna, moitas veces padecen dor desa perna que non existe, os médicos polo que me contaron chámanlle perna falsa, trátase daquela persoa que ten dor nalgunha perna que lamentablemente non ten. Cando unha persoa ten dor en algunha parte do seu corpo, a dor está nese órgano, oso…pero prodúcese no cerebro mediante as ondas que os nervios envían.

  21. sarabetanzos.aso.1b di:

    Entre o 50 e o 80% das persoas amputadas experimentan estas sensacións pantasmas no seu membro amputado, e a maioría destas persoas din que as sensacións son dolorosas. As sensacións pantasmas tamén poden ocurrir despois de quitarse outras partes do corpo, e non necesariamente un membro, por exemplo despois de quitarse un seno, un diente (dor do diente pantasma), ou un ollo (síndrome do ollo pantasma).