A realidade dos renos

Xa rematadas as navidades pensamos nas situacións positivas como pode ser o agradable que é estar en familia ou comer deliciosos manxares. Pero tamén hai que falar de cousas negativas. A WSPA é unha asociación a favor da defensa dos animais que fai pouco denunciou o maltrato dos renos, un dos símbolos máis destacados da navidade.

imagen

Os renos son animais acostumados a vivir en liberdade,  animais salvaxes sen a presenza humana. Encóntranse nunha situación límite cando teñen un gran estrés por ser forzados a entrar en currais ou para trasladalos aos matadoiros. Son moi apreciados pola súa carne. Ademais a WSPA aporta información como que cada ano son sacrificados 50.000 renos, incrementándose a cifra cada ano. No 2009 había en Suecia unha poboación de arredor de 250.000 renos ( practicamente os mesmos que a principios de século). Esta cifra variou dende os 150.000 que había no 1994 e os 300.000 que contaban en 1990 debidos aos cambios no pasto e aos animais depredadores.


 É  a primeira vez que se denuncian este tipo de abusos aos renos.

Autora: Lourdes Fariña

 

Esta entrada foi publicada en Bodiversidade e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

14 Responses to A realidade dos renos

  1. estelachaves.aso.1a di:

    Os primeiros renos que foron domesticados, encontrábanse en Euroasia fai uns 2000 anos. Nos nosos tempos, os esquimós de Asia, Europa e Rusia, dependen e viven dos renos e do seu pastoreo. Fai uns anos, pesouse que introducir animais como os renos en Alaska e Canadá era unha boa idea. pero como di Lourdes, déronlle caza.
    Un dato curioso dos renos é que son excelentes nadadores, polo pelo espeso que teñen e son capaces de aguantar temperaturas moi baixas porque teñen aire entre o pelaxe, o que tamén os mantén a flote.

  2. victor di:

    Explicade con máis detalle como manteñen os renos a temperatura corporal en lugares tan fríos.
    Por que nas zonas polares so hai aves ou mamíferos?

  3. noeliafv.aso.1b di:

    Polo seu pelaxe super espeso(pelos grosos, largos de ata 6 cm e tupidos). O aire que manteñen entre o seu pelaxe e o que lles permite soportar temperaturas tan baixas e tamen os manten a flote cando se encontran na auga.

  4. joseachaves.aso.1a di:

    Os réptiles ao ser de sangue fría necesitan quentarse, e nos polos non poderían conseguir suficiente calor. Moitos mamíferos de esas zonas teñen a pel branca para poder camuflarse entre a neve, xa que hai neve todo o ano.

  5. rubengonzalez.aso.1a di:

    A verdade e que non entendo como na sociedade que vivimos non están máis controlados estes tipos de accións xa que non só se producen maltratos a renos, senón que se producen maltratos a animais tan típicos como un can.

  6. sarabetanzos.aso.1b di:

    Como ben apuntou Noelia, a pelaxe do reno é máis espesa cá e calquera outro cérvido; os pelos son larguísimos, tupidos, ondulados, duros, e fráciles.
    No inverno, éstos pelos alcanzan unha lonxitude de 6cm e, como son moi lisos, toda a pelaxe resulta dunha lonxitude uniforme, dun promedio de 4cm de espesor, o que explica que o reno poida afrontar sen contratempos temperaturas baixísimas.

  7. victor di:

    Funcionan do mesmo xeito as plumas e os pelos á hora de reter a temperatura?
    É o mesmo un animal endotermo ca un homeotermo?

  8. gabriellema.aso.1a di:

    Non é o mesmo un animal endotermo, que é animal que xenera calor polo seu propio metabolismo, que un animal homeotermo, que é animal que ten a capacidade de manter estable a súa temperatura corporal. Aínda así, existen animaís que teñen estas dúas características que son os chamados animais endotermos – homeotermos.

  9. gabriellema.aso.1a di:

    As plumas reteñen o calor, pero perden moito das súas capacidades ó estar molladas, ó contrario que o pelo que funciona como un material aislante estable cando está mollado.

  10. joseachaves.aso.1a di:

    A homeotermia e a endotermia é o mesmo proceso, é o proceso mediante o cal un grupo de seres vivos manteñen a súa temperatura corporal dentro duns límites. Estos mecanismos poden estar situados en distintos lugares do corpo do animal, como por exemplo no hipotálamo, na pel, no aparello respiratorio, etc. Ós seres homeotermos chámanselles tamén animais de sangue quente.

  11. lorenabuceta.aso.1b di:

    Os homeotermos ou endotermos son os animais que regulan a súa temperatura mediante a producción de calor, son capaces de manter unha temperatura corporal constante, necesitan consumir moita enerxía e por tanto moito alimento.

  12. paulacnine.aso.1b di:

    Estes animais son utilizados e sacrificados simplemente pola sua pel e pola sua carne. Estes animais son de sange quente isto quere dicir que regulan a sua temperatura mediante a producción de calor pero esto fai que o contacto coa auga sexa aislada do seu corpo xa que son animais que soportan unhas temperaturas moi baixas.

  13. iriaduarte.aso.1b di:

    O reno ou caribú é unha especie de mamífero artiodáctico da familia cervidae que habita nas zonas de tundra e taiga do hemisferio norte.
    É domesticado principalmente en Norteamérica, Groenlandia e Islandia.
    O reno común ocupa o primeiro lugar entre os cérvidos en canto a utilidade; os pobos que viven no extremo máis septentrional do globo deben a este animal o seus medios de subsistencia, sin él non poderían vivir, pois cumple por sí so os sevizos que xeneralmente prestan todos os animáis domésticos.
    A pelaxe dos renos é máis espeso que o de calquera outro cérvido; os pelos son larguísimos, tupidos, ondulados, duros e fráxiles. Na parte anterior do cuello forman unha crin que, algunhas veces, descende ata o peito. No inverno, estos pelos alcanzan unha lonxitude de 6 cm e , como son moi lisos, toda a pelaxe resulta dunha lonxitude uniforme, de un promedio de 4 cm de espesor, o que explica que o reno poida afrontar sen contratempos temperaturas baixísimas.
    Sangue quente é un término coloquial usado para describir un animal que mantén a súa tª corporal a un nivel constante independentemente da tª ambiental, que sería un animal q mantén homostasis térmica. Isto pode implicar non so a capacidade de xenerar calor, sen´n tamén a capacidade de enfriarse. Os animais de sangue quente controlan a súa tª corporal regulando a súa tasa metabólica.
    A desvantaxe dos animais de sangue quente, é que necesitan 10 veces máis alimentos que os de sangue fría.
    Os endotermos son criaturas entre as cales están os mamíferos e as aves. AS vanatxes da endotermia son unha mayor actividade das enzimas e tª corporal constante, que permite a estos animais permanecer activos a baixas temperaturas. A desvantaxa é que se debe manter a termorregulación ainda en periodos de inactividad, xq que noutro modo morrerían os órganos.
    A vantaxa dun organismo homeotérmico é que pode manterse ó redor dunha tª óptima ó cal as reaccións químicas interiores funcionan mellor (pensar, moverse, dixerir,…). A desvantaxe é que se requiren grandes cantidades de calorías e se a tª do corpo cambia anque sea so por poucos grados, o organismo rápidamente deixa de funcionar.

  14. arantxaleiro.aso.1b di:

    Esto é algo moi triste,o de sacrificar aos animais pola pel,para nos é algo bo porque nos quita do frio,pero para os animais no é nada bo xa que solo o facemos polo noso ben o non polo deles.