Un material revolucionario

imagen

Este ano, os rusos Geim e Novoselov foron galardonados pola Real Academia da Ciencia de Suecia grazas ao seu traballo no desenvolvemento do GRAFENO, un material que se utiliza na creación de dispositivos coma ordenadores e pantallas táctiles. Os dispositivos de grafeno serán máis eficaces e rápidos ca os de silicio.

O grafeno obtense a partir do grafito, caracterízase por combinar unha gran elasticidade e lixeireza con dureza extrema, o que o converte no material máis resistente do mundo. Ademáis pódese mesturar con compostos químicos, o que lle da un gran potencial para máis utillizacións.


 Autor: Miguel Palacios

 

Esta entrada foi publicada en Nanotecnoloxía, Novas tecnoloxías e etiquetada , , , . Garda o enlace permanente.

20 Responses to Un material revolucionario

  1. estelachaves.aso.1a di:

    O grafeno é un material bidimensional, formado inicialmente por unha fina lámina de carbono de tan so un átomo de espesor, pero que forma láminas superpostas. Pero a pesar do seu escaso tamaño, dise que é o material máis forte do mundo. É un excelente material conductor da electricidade e da calor, é transparente, pero a pesar diso conforma un material moi denso. Aínda non se puxo en práctica ningún aparello con este material, pero será moi práctico para o campo da informática, co que poderán crear pantallas sensibles ó tacto e os ordenadores serán máis rápidos; tamén terá moitas vantaxes na nanotecnoloxía.

  2. martinblanco.aso.1a di:

    No campo da tecnoloxía queda aínda un mundo por mellorar e evolucionar, xa que este campo e moi novo e recente, día a día vanse descubrindo novos materiais e aparellos moi eficaces, que, no futuro, serán a base da nosa vida.

    Este material será fundamental para a tecnoloxía, para a velocidade de traballo de máquinas e procesadores, ademais de que permitirá unha vida util moito máis longa que os materiais que se usan actualmente.

  3. lourdesfarina.aso.1b di:

    Paréceme moi interesante este post e por eso me informei un pouco máis.
    Ata hoxe non tiña moita idea do que significaba este termo o grafeno, o máis forte do mundo. Pero Estela adiantouseme e xa aclarou un pouco todo en canto o material.
    Nun futuro, non teño ningunha dúbida de que este material será unha arma clave na informática.

  4. rebecapineiro.aso.1a di:

    Para min unha das vantaxes máis importantes deste material é que non contamina.
    O grafeno é moi abundante na natureza xa que provén do carbono, por iso é un recurso renovable. Pode obterse (utilizando técnicas adecuadas) do grafito dunha mina dun lápiz.
    E según os estudos feitos ata o de agora, non presenta consecuencias negativas para o medio ambiente.

  5. gabriellema.aso.1a di:

    A estrutura do grafito pode considerarse como unha pila de láminas de grafeno superpostas. Os enlaces entre as capas do grafeno apiladas débese as forzas de Van der Waals (forzas atractivas ou repulsivas entre moléculas) e interaccións entre os orbitais π dos átomos de carbono.

  6. eloyrdaporta.aso.1a di:

    Este novo material, pode ser moi útil na informática e grazas a súa composición poderíase utilizar tamén na nanotecnoloxía polas suas propiedades de dureza e tamaño.
    Este descubrimento podería axudar a desenvolver novas tecnoloxías e o novos tratamentos coa nanotecnoloxía.

  7. manuelsomoza.aso.1a di:

    Pareceme un gran avance no campo da tecnoloxia, pero como dixo martín aínda queda un mundo por descubrir neste campo a causa de que é moi novo e recente.
    Pero mergullándome un pouco neste tema atopei un dato un tanto curioso. O grafeno foi coñecido e descrito dende xa fai medio século.O enlace químico e a súa estructura describíronse durante a década de 1930, mentres que a estructura de bandas electrónica foi calculada por primeira vez por Wallace en 1949.A palabra grafeno foi oficialmente adoptada en 1994, despois de usarse de forma indistinta con monocapa de grafito, no campo da ciencia de superficies.

  8. migueltrigo.aso.1a di:

    A parte de ser un material renovable, queda claro que terá infinidade de usos. Por exemplo,estanse a desenvolver uns chalecos antibalas con un derivado deste material(óxido de grafeno), e pareceume sorprendente a grande resistencia que presenta: Unha lámina do grosor dunha bolsa de plástico pode soportar un coche. Tamén en electrónica, IMB, empresa punteira en computadores, anunciou transmisores cos que farán CPUs 50 veces máis rápidas que as actuais. Dende logo e un avance incríble.

  9. berta di:

    Fálase no comentario 5 de forzas de Van der Waals. Dentro dos enlaces, a que tipo de unións pertencen? De que natureza son este tipo de interaccións? Como se producen?

  10. josuafalvarez.aso.1a di:

    Na natureza as máis normais unións son as de tipo dipolar debidas a un enlace covalente de ións con outros ou con moléculas neutras, e prodúcense debido a que unha molécula señalizadora, os seus receptores específicos desencadea unha serie de reaccións no interior das células (transducción do sinal), cuyo resultado final depende non só do estímulo recibido, se non de moitos outros factores, como no estadio celular,a presencia de patógenos, o estado metabólico da célula, etc.

  11. samuelmarino.aso.1a di:

    En resposta á cuestión da profesora Berta, o enlace é de tipo non covalente,no que participan dúas forzas, unha forza de dispersión(atracción) e outra de repulsión entre as capas electrónicas de dous átomos contiguos.E son forzas de orixe eléctrico que se forman por dipolos inducidos, entre moléculas non polares, pero tamén polares.

  12. berta di:

    Josua, teño a sensación que o comentario que fas non se corresponde co tema que se está tratando. Ademais falas dun tipo de “enlace covalente de ións con outros ou con moléculas neutras “ , non sei de onde sacaches a información pero trata de verificala. Hai erros de conceptos.

  13. victor di:

    Estou dacordo con Berta. A información científica só hai que utilizala se sodes capaces de entendela (polo menos na súa maior parte) e se ven ao caso. O que fixo Josua é un exemplo do que non debedes facer os demais (sodes alumnos de bacharelato e aquí non vale o “corta e pega”)

  14. elisaduran.aso.1a di:

    Entre dous ou máis moléculas, ademáis dos enlaces que xa coñecemos, tamen se poden producir interaccións. Entre elas, encontrase as forzas de Van der Waals que manteñen unidas as moléculas pero a sua fortaleza e moito menor que a dos enlaces. Estas interaccións ocorren cando as moléculas están moi proximas e esta interacción é a responsable de que cualquier substancia, incluidos os gases nobles, poidan condensar.

    Trás encontrar esta información en diferentes paginas web, debo recoñecer que no teño claro este concepto e hay falta de boa información en Internet.

  15. victor di:

    O grafeno está formado por átomos de C ao igual cao grafito e o diamante; sería posible obter grafeno a partir do diamante?

  16. sarabetanzos.aso.1b di:

    Teño entendido que, según diversos científicos o grafeno pódese producir a partir dunha base subyacente de cobre, de níquel ou de silicio, pero a partir do diamante, non o teño claro.

  17. taniagonzalez.aso.1b di:

    O grafeno é unha estructura laminar plana, de un átomo de grosor, composta por átomos de carbono empaquetados nunha red cristalina en forma de panal de abejas mediante enlaces covalentes.

  18. elisaduran.aso.1a di:

    O grafeno, como o grafito e o diamente, son carbono en estado puro, pero se diferencian no estado molecular. Polo cal, estan relacionados, pero como ben indica a miña querida amiga Sara, podese obter do cobre, níquel e silicio, pero non se encontra información de que poda ser posible obtelo a partir do diamante.

  19. victor di:

    Aclarade iso de obtelo a partir de Cu, Ni… Como o conseguiron os científicos do Nobel? Esa maneira sería rendible a escala industrial? E a outra?

  20. elisaduran.aso.1a di:

    Os científicos do Nobel obtuveron o grafeno a partir do grefito.A súa producción, ata hoxe, está restrinxida a nivel laboratorio, sen embargo, se realizan importantes investigacións para producilo a escala industrial pola súa gran utilidade en campos como a computación, electrónica e ecoloxía.Polo cal, si sería moi rendible a escala industrial polas numerables aplicacións polas súas extraordinarias propiedades.