SABES O QUE COMES?

imagen 

Os alimentos transxénicos proveñen de organismos vivos nos que se introduciron artificialmente modificacións na súa información xenética. Para levar isto a cabo empréganse varias técnicas dependendo de que tipo de organismos queiramos modificar. Unha das máis habituais é a utilización de vectores víricos e bacterianos. Neste contexto, un vector é un organismo vivo que porta os xenes que codifican as características que se van introducir no organismo receptor, e que é capaz de integralos no material xenético deste.
Estas técnicas descubríronse nos anos 70 nos laboratorios das universidades e en institucións públicas de investigación. Nos anos 80 entran neste campo de investigación as compañías agroquímicas e farmacéuticas, acaparando en pouco tempo unha gran parte da investigación. Esta circunstancia implicou un cambio na orientación das investigacións. Pasaron de estar guiadas por intereses científicos, a estar guiadas por intereses económicos, pasando a rendibilidade a ter tanto ou máis peso co coñecemento.

A biotecnoloxía é un instrumento moi poderoso que traerá moitos máis cambios a nosa forma de entender o mundo. Por iso é necesario que impoñan as medidas legais adecuadas para a seguridade de todos os seres vivos, e endurecer as normas existentes sobre a liberación e comercialización dos organismos manipulados xeneticamente. Porque aínda hoxe,  as etiquetas dalgúns productos non portan ningunha identificación sobre a súa  “procedencia”. 

imagen

Autora: Antía Montes

Esta entrada foi publicada en Alimentos transxénicos, Biotecnoloxía e etiquetada , , , . Garda o enlace permanente.

29 Responses to SABES O QUE COMES?

  1. rubenlois.aso.1a di:

    España é o maior productor me millo tranxénico con gran diferencia co resto de países.
    Nos alimentos debería de identificarse a procedencia, si é tranxénico ou natural, e por outra parte regular o consumo destes productos.
    Sorpréndeme que se poidan introducir os xenes en alimetos tranxénicos tan eficientemente como din.
    Este é un gran avance para a economía xa que se poden preparar os alimentos no mesmo país.

  2. tania.aso.1b di:

    Polo que lin os alimentos transxénicos son aqueles que foron producidos a partir dun organismo modificado xenéticamente mediante inxeniería xenética.
    A tecnoloxía do ADN recombinante e a ciencia que manipula as secuencias do ADN (que normalmente codifican xenes) de forma directa, posibilitando a extracción dun biolóxico dado ea súa inclusión en outro, así como a modificación ou eliminación destes xenes.

  3. ruben.aso.1a di:

    Estes productos transxénicos teñen moitas ventaxas , maior productividade, máis resistencia as plaga …
    A biotecnolosxía ten moitas ventaxas pero tamén algun que outros problemas para o medio ambiente e para a saúde, coma por exemplo :
    – a polinización cruzada
    – perderáse biodiversidade.
    – existen riesgos de transferir tóxinas e compmostos alerxénicos…

  4. sabina.aso.1a di:

    Na actualidade podemos observar que a existencia e producción de alimentos transxénicos ten moitos detractores (sobre todo no sector agrícola), polo feito de que non sexan de orixe natural senón que son froito de laboratorio, e de que non se coñezan de todo o xeito de producilos e os efectos que poden ter.
    Pero na miña opinión, este tipo de alimentos deverían de terse en máis estima, xa que o cambio climático está a ser devastador con moitos cultivos, e seguirao sendo como estes non se adapten ás novas condicións meteorolóxicas;polo que os alimentos transxénicos,creados especificamente para poder aguantar as novas condicións, serán a nosa única saída se queremos seguir disfrutando de ditos productos.Non obstante, tamén penso que as medidas de seguridade que se tomen con este tipo de alimentos teñen que ser extremas, para evitar así calquera anomalía, efecto secundario ou algún outro problema.

  5. santigonzalez.aso.1a di:

    Eu deste tema xa oíra falar, pero é sorpendente o que pode facer un simple cambio no ADN das células dunha planta. Pédese facer dende acelerar o seu crecemento ata variar o seu tamaño, froitos… esto podería aplicarse en animais de gando? Si se puidera diminuír o tempo de crecemento nalgúns animais, aumentaría a producción e así poderíase exportar a outros países necesitados como Haití nestes momentos.

  6. karina.aso.1b di:

    Segundo a páxina web de Greenpeace [http://www.greenpeace.org], os cultivos tranxénicos son moi perigosos, sobre todo para o medio ambiente e a agricultura. Algúns destes perigos son o aumento do uso de tóxicos na agricultura, a contaminación xenética, a contaminación do solo, a pérdida de biodiversidade, o desenvolvemento de resistencias en insectos e ‘malas herbas’ ou os efectos non desexados noutros organismos. Os efectos sobre os ecosistemas son irreversibles e imprevisibles. Tamén existen riscos sanitarios, como a aparición de novas alerxias, a aparición de novos tóxicos e de efectos inesperados.

  7. silvia.aso.1b di:

    Unha noticia que lin falaba dos problemas que ocasionou o cultivo de soja transxénica en Arxentina. A entrada masiva deste produto no país incrementou a crise da agricultura con un alarmante aumento da destrución dos bosques primarios, o desprazamento de campesiños e traballadores rurais, un aumento do uso de herbicidas e unha grave substitución da produción de alimentos para consumo local.

    A solución á fame e a desnutrición pasa polo desenvolvemento de tecnoloxías sostenibles e xustas, o acceso ós alimentos e o emprego de técnicas como a agricultura e gandería ecolóxicas. A industria dos transxénicos utiliza o seu poder comercial e influencia política para desviar os recursos financieiros que requiren as verdadeiras solucións.

    A cuestión non é opoñerse á biotecnoloxía, sempre que se faga en ambientes confinados, controlados e sin interacción co medio. A pesar do gran potencial que ten a bioloxía molecular para entender a natureza e desenvolver a investigación médica, isto non pode ser utilizado como xustificación para converter o medio ambiente nun xigantesco experimento con intereses comerciais.

    Unha curiosidade que atopei é que se está experimentando con xens de vaca en plantas de soja, con xens de polilla en mazás e ata con xens de rata en leitugas. Non é moi agradable…

  8. dolores di:

    Silvia di que “si” á biotecnoloxía en ambientes confinados, controlados e sen interacción co medio. Explicade que significa iso. É posible facelo no caso dos produtos agrícolas?
    Rubén Lois, que quere dicir iso de gran avance porque así se poden preparar os alimentos no propio país?
    Coincidides con Sabina en que son a única saída para poder seguir disfrutando no futuro dos produtos que agora temos?

  9. ivanabal.aso.1a di:

    A biotecnoloxia aplicada os productos agrícolas pode ser a maneira de poder plantar productos alterados xeneticamente para que resistan mellor enfermedades e asi que non ai malas colleitas. Asi os agricultores so dependerian do tempo para que as colleitas sexan boas.

  10. dolores di:

    Ivan refírome á posibilidade de facelo en ambientes confinados, controlados…

  11. juanjose.aso.1a di:

    Eu creo que non son a mellor saída. Creo que o mellor é producir alimentos naturais dado que os alimentos tranxénicos perxudican ao mercado da agricultura e ademáis os alimentos transxénicos non aportan a mesma seguridade que aporta un alimento natural.

  12. laura.aso.1a di:

    Opino o mesmo que Juan, para min a mellor opción son os alimentos sen modificar xenéticamente.
    Aínda que os alimentos transxénicos teñen ventaxas como unha maior productividade ou tamaño, non teñen toda a seguridade que pode apotar un alimento cultivado de forma natural.

  13. roberto.aso.1a di:

    Eu tamén estou de acordo cos meus comapañeiros,demomento non debemos buscar alternativas os productos naturais,se renunciasemos a estes productos o sector agricola sufriria importantes consecuencias que xa se veñen notando dende hai uns anos

  14. paula.aso.1b di:

    A biotecnoloxía pode e debe desenrrolar un rol importante no desenvolvemento de novos productos agrícolas, pero outros factores, incluindo tecnoloxías tradicionais de reproducción e o melloramento das infraestructuras agrícolo-gandeiras non son menos importantes.

  15. ruben.aso.1a di:

    Estou de acordo , estes productos non son a mellor saída, e creo que de momento non temos necesidades de buscar alternativas xa que creo que estes alimentos son bos e suficientes.Por outra parte si renunciaramos a eles alguns sectores sufrirán grandes consecuencias.

  16. dolores di:

    A maioría dos produtos agrícolas que chegan a nos aínda que non sexan transxénicos proceden de cultivos nos que se utilizan tamén moitos agroquímicos, así que o de naturais case é un dicir, pero eu tamén penso que temos alternativas aos OMG e que en calquera caso está nas nosas mans, como en tantos outros temas, a posibilidade de elexir e decidir hacia onde queremos que vaia o noso consumo.
    E nese sentido, que sabedes do etiquetado dos produtos transxénicos? Os fabricantes deberían indicar na etiqueta que o son? Buscade o que dí a lexislación ao respecto.

  17. juanjose.aso.1a di:

    Segundo unha normativa europea os alimentos modificados xenéticamente o elaborados a partir dun transxénico deben indicalo no envase. Creo que é unha boa medida, así os consumidores poden saber en todo momento o que están comendo.

  18. marcelina.aso.1a di:

    A normativa europea obriga aos fabricantes a poñer a procedencia dos produtos dende o 2004.
    É unha boa normativa xa que os consumidores temos dereito a saber de donde procede o que comemos.

  19. antia.aso.2a di:

    Coincido con Marcelina , pero, ti cando vas o supermercado antes de coller calquera producto miras na etiqueta cal é a súa procedencia? En moitos casos nin sequera se mira a data de caducidade…

  20. sabina.aso.1a di:

    Todas as características introducidas mediante inxeñería xenética en especies destiñadas á produción de alimentos buscan por riba de todo un aumento da produtividade(por exemplo, a través dunha resistencia maior contra as pragas) así como a introdución de características de calidade novas. Por exemplo, un carácter empleado con frecuencia é a resistencia a herbicidas, dado que así é posible amplealos e afectar só á flora axena ao cultivo.
    Por certo, no comentario 4 cando falo dos alimentos transxénicos como mellor saída refírome a que na actualidade moitos cultivos xa non son capaces de saír a diante por non poder soportar os novos cambios meteorolóxicos froito do cambio climático, e iso se temos en conta que estes efectos aínda son relativamente lebes. No futuro se a cousa non cambia estes efectos serán máis notables, e se moitos cultivos non son quen de saír adiante nós, os consumidores, non poderemos dispoñer deles queiramos ou non,dado que os agricultores non poden cambiar o clima que lles está a estropear a colleita,e se queremos disfrutar deses productos naturais que se perderon teremos que botar man dos transxénicos, porque serán os únicos que poderán adaptarse ás novas condicións climáticas.

  21. silvia.aso.1b di:

    Estou de acordo con Antía, nós tampouco nos preocupamos de mirar as etiquetas. Ademais, podemos confiar en que todos os productores de transxénicos o indicarán na etiqueta?

  22. karina.aso.1b di:

    O máis normal sería que si se marcase a sua procedencia na etiqueta de calquer producto, pero coincido en que non creo que todos os productos o reseñen, aparte de que nos tampouco e que sexamos moi observadores para esas cousas.

  23. raquel.aso.1b di:

    Coincido có que din Antía e Silvia, xa que, nós nunca nos preocupamos de onde proceden os productos que comemos. Penso que non estaría de máis que se indicase na etiqueta pero en moitos casos tampouco é necesario.

  24. dolores di:

    Raquel, por que consideras que en moitos casos non é necesario?
    Mirar ou non as etiquetas é unha cuestión persoal que dependerá da importancia que cada un lle da á información que contén, pero en calquera caso a información debería estar nelas. Non?
    Non vos esmeráchedes moito en darnos datos sobre a lexislación…
    Hai un % mínimo a partir do cal os fabricantes deban indicalo,teñen que facelo sempre ou só cando todo o produto é transxénico?
    Estase cumprindo a lei?
    Que pasa cos produtos animais?

  25. victor di:

    NOTA: HAI UN NOVO FORO QUE ESTARÁ ABERTO OS PRÓXIMOS 15 DÍAS

  26. roberto.aso.1a di:

    Por lei esixese que se indique aqueles productos que huberan sido manipulados xeneticamente ou elavorados a partir dun tranxenico na etiqueta,ainda que se trate dun minimo ingrediente

  27. belinda.aso.1a di:

    A lei obriga ó etiquetado de tódolos productos alimentarios obtidos a partir de OMG ainda que o producto final non conteña ADN ou proteínas transxénicas, así como de tódolos alimentos derivados de OMG destinados á alimentación animal.
    Aplicaráse a tódolos alimentos que:

    a) conteñan ou estén compostos por OMG, ou

    b) se produciran a partir de OMG ou conteñan ingredientes producidos a partir destos organismos.

    No etiquetado debe figurar claramente, e non en letra pequeña, que o alimento contén ou foi producido “a partir de OMGs”.

    Os aspectos máis negativos da nova normativa:

    Está exenta das normas sobre etiquetado a carne, o leite, e cualquera derivado de animales alimentados con piensos transxénicos. Tendo en conta que a maior parte dos cultivos transxénicos actuales (soja, millo, colza) van destinados a piensos compostos, esto quere decir que os transxénicos seguen entrando na cadea alimentaria sen que o consumidor poida percibi-lo, e decidir polo tanto si quere consumir este tipo de productos ou non.

    Os productos elaborados con (non a partir de) enzimas, fermentos ou outras sustancias MG utilizadas no procesamento alimentario tampouco requiren etiquetado.

    Non se aplicará ós alimentos que conteñan material que, a súa vez, conteña OMG ou fora producido a partir destos organismos sempre que o contido do material non supere o 0,9% dos ingredientes do alimento considerados individualmente ou dos alimentos consistentes nun só ingrediente.

  28. cristian.aso.1b di:

    Eu penso que os transxénicos como todas as cousas se se fai un uso bo deles , non serían tan prexudiciais.
    Un exemplo, unha pataca que fose modificada xeneticamente pra resistir pragas e cambios de temperatura non levarían sulfatos nin pesticidas, en cambio outra que non fose modificada ainda que se cultive na casa tería que ser sulfatada.
    E na medicina si se utiliza pra evitar enfermidades sería bo, pero si se fai un mal uso sería moi prexudicial.

  29. dolores di:

    Cristian, o cultivo de calquera transxénico implica sempre o uso de agroquímicos e ademais son as mesmas empresas que venden as sementes as que os comercializan.
    Podedes buscar información sobre iso e os efectos que teñen sobre outros cultivos, a dependencia que crean…
    Se queredes curiosear sobre que empresas utilizan ou non transxénicos nos produtos, hai unha guía que publica e actualiza Greenpeace e á que podedes acceder dende a web.