VIRUS CONTRA CANCRO

imagen

Unha empresa catalá desenvolveu un tratamento contra o cancro baseado en virus que eliminan ás células canceríxenas infectadas e xeran miles de copias de sí mesmos que destrúen as células malignas.

Os científicos teñen previsto levar a cabo cun dos seus virus  ensaios clínicos en pacientes con tumores de páncreas, de cabeza e  de colon. A compañía creada polo instituto Catalá de Oncoloxía -Instituto de Investigación Biomédica de Bellvitge- VCN Biosciences SL, desenvolveu novos tratamentos contra o cancro con virus que destrúen as células selectivamente. Actúan como un fármaco con capacidade de autoampliación (vitoterapia), técnica  que xa está rexistrada nalgúns países pero en fase experimental. Algúns deses ensaios xa resultaron prometedores.


Autora: Fátima Vázquez

Esta entrada foi publicada en Avances médicos, Medicina e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

37 Responses to VIRUS CONTRA CANCRO

  1. angel.aso.1a di:

    A min paréceme asombroso este avance e espero que as probas leven a moitos resultados prometedores, polo de agora a vitoterapia está rexistrada nalgúns países como China, pero todavía está en fases experimentais. Algúns destos ensaios resultaron prometedores. En Estados Unidos, probáronse para o tratamento de moitos tipos de tumores. Recentemente publicáronse estudos que mostran unha boa resposta en enfermos con melanoma e un tipo de tumor cerebral denominado glioblastoma.

  2. roberto.aso.1a di:

    Se estes ensaios resultaran positivos,suporia un avance impresionante.Hoxe en día morre moitísima
    xente por culpa deste grave virus.O prezo deste tratamento teria que estar subencionado pola seguridade social xa que ten que estar a man de todos porque é unnha das pricipais causas de morte hoxe en día

  3. ruben.aso.1a di:

    Si estas probas fosen positivas , será un gran avance no ámbito da mediciña. Estas probas resolverían moitos cancros o que leva consigo unha diminución das mortes por esta enfermidade. O problema como ven dixo Roberto e que estas vacunas ou medicamentes van valer moito diñero e non todas as persoas o poderán utilizar polo que tería que estar inculido na seguridade social xa que salvaría moitas vidas.

  4. juanjose.aso.1a di:

    Este avance suporía un gran salto na mediciña. Esperemos que os resultados sean correctos e se poidan comercializar o antes posible para poder salavar o maior número de vidas posible.

  5. victor di:

    Roberto, a que grave virus te refires?
    Cal pode ser a orixe dun cancro?

  6. fatima.aso.1b di:

    O cancro constitúeo un tumor maligno que se caracteriza por unha multiplicación anormal de células, teñen como característica invadir texidos adxacentes.

  7. karina.aso.1b di:

    Hai diversos factores polos que pode saír un cancro, por exemplo, entre un 5 e 10% pode ser hereditario, ou por substancias químicas como o alquitrán e os seus derivados considerados canceríxenos. Tamén pode ser por fumar, polas radiacións que producen cambios no ADN, por infeccións ou virus, ou tamén por problemas como a irritación mecánica producida sobre unha porción da pel e a fricción exercida sobre lunares.

  8. raquel.aso.1b di:

    A orixe do cancro pode ser entre outras cousas :
    – De orixe hereditario.
    – A causa de productos químicos considerados altamente canceríxenos como o alquitrán de hulla e os seus derivados.
    – Radiacións ionizantes queprovocan cambios no ADN, como roturas ou trasposicións cromosómicas nas que os cabos rotos de dous cromosomas poden intercambiarse.
    – Infeccións ou virus.
    – Trumas.

  9. carlos.aso.1a di:

    O cancro orixínase cando as células normais transformánse en canceríxenas, e dicir, adquiren a capacidade de multiplicarse descontroladamente e invadir tecidos e outros órganos
    O cancro non é unha enfermidade única, senon un conxunto de enfermidades que se clasifican en función do tecido e célula de orixen. Pode orixinarse a partir de calquera tipo de célula en calquera tecido corporal.

  10. tania.aso.1b di:

    esperemos que este tratamento funcione e xa non e pra dar un gran salto na mediciña senon pra que poidan salvar moitas vidas

  11. victor di:

    Tania, recórdoche que se empeza a escribir con letra maiúscula e dos comentarios espero máis que boas intencións.

  12. andrea.aso.1a di:

    O cancro orixínase cando as células normais transformanse en canceríxenas, é decir, adquiren a capacidade de multiplicarse descontroladamente e invadir tecidos e outros órganos. Este proceso denomínase carcinoxénesis.
    A carcinoxénesis dura anos e pasa por diferentes fases. As substancias responsables de producir esta transformación chámanse axentes carcinóxenos. Un exemplo de eles son as radiacións ultravioleta do sol ou o virus do papiloma humano.

  13. santigonzalez.aso.1a di:

    O cancro pode aparecer pola radiación solar, virus (cancor de útero, pene e linfomas), tabaco, alcohol, o exceso de graxas…

  14. ruben.aso.1a di:

    O cancro producese cando as células normais se transforman en células canceríxenas e multiplícanse descontroladamente ata invadir alguns tecidos.

  15. jose.aso.1b di:

    Estes avences na medicina son moi importantes, xa que pouco a pouco vanse descubrindo novas tratacións contra eses problemas, como é por exemplo neste caso o tratamento contra o cancro, que ata non hai moito, unha persoa que tiña cancro so se salvaba cun milagre, en cambio agora cos avances da medicina unha persoa que teña cancro pode ter esperanzas para poder seguir vivindo.

  16. dolores di:

    Raquel fala de traumas como unha das causas que pode orixinar un cancro. Buscade información sobre iso.

  17. angel.aso.1a di:

    Considérase perxudicial a irritación mecánica producida sobre unha porción da pel e a fricción exercida sobre lunares. O cancro de labio nos fumadores de pipa asóciase coa irritación crónica producida pola pipa sobre un grupo de células no labio.

  18. raquel.aso.1b di:

    Sobre a pregunta que formulou dolores sobre que buscásemos información sobre os traumas eu atopei que:
    Considérase perxudicial a irritación mecánica producida sobre unha porción da pel e a fricción exercida sobre lunares. O cancro de labio nos fumadores de pipa asóciase cá irritación crónica producida pola pipa sobre un grupo de células no labio. Na india, unha alta incidencia de cancro do abdome e e a ingle relaciónase cá vestimenta (unha especia de guayuco) de uso moi xeralizado.

  19. diego.aso.1b di:

    O resultado positivo deta prova,pode ser un paso adiante ante tales infermidades,podendo evitar miles de mortes por cancro.

  20. tania.aso.1b di:

    Polo que lin a palabra cancro é utilizada genericamente para identificar un conxunto de doenzas como o son os tumores malignos.
    Existem dous tipos de tumores: os benignos e os malignos.
    Os tumores malignos, ao contrario dos tumores benignos, posuen duas características potenciais, que poden estar expresas na altura en que a doenza é diagnosticada.

  21. susana.aso.1b di:

    Esperemos que este tratamento dea mio bos resultados.Pero por outra parte deberíase ter en conta os efectos que pode ter o virus xa que hai alguns que poden ser moi perigosos

  22. andrea.aso.1a di:

    Nos traumas considéranse perxudicial a irritación mecánica producida sobre unha porción da pel e a fricción exercida sobre lunares. O cancro do beizo nos fumadores de pipa asóciase coa irritación crónica producida pola pipa sobre un grupo de células no beizo. Na India, unha alta incidencia de cancro do abdomen e da ingle relácionase coa vestimenta (unha especie de “guayuco”) de uso moi xeneralizado.

  23. rubenlois.aso.1a di:

    Normalmente cando aparece un cancro detéctase debido aá aparición dun tumor, xa pode ser benigno ou maligno.
    O cancro máis difícil de tratar é o cancro de páncreas, e unha das fases máis complicadas é a quimioterapia.
    Esta fase pode provocar depresións pola caída do pelo, que non sempre ocorre, e moitas outras enfermidades secundarias de carácter psicolóxico.

  24. paula.aso.1b di:

    O cancro é causado por anormalidades no material xenético das células. Estas anormalidades poden ser provocadas por axentes cancrinóxenos, como a radiacción de productos químicos ou de axentes infecciosos. Outras anormalidades xenéticas canceríxenas son adquiridas durante a replicación normal do ADN, o non correxirse os erros que se producen durante a mesma, ou ben son heredados e, polo tanto, presentanse en todalas células dende o nacemento. Existen complexas interraccións entre material xenético e os cancrinóxenos, un motivo polo que algúns individuos desenrrolan cancro despois da exposición a carcinóxenos e outros non. Novos aspectos da xenética do cancro, como a metilación do ADN e os microarns, están sendo estudiados como importantes factores a ter en conta pola sua implicación.

  25. sabina.aso.1a di:

    O que conta este post é verdadeiramente impresionante e impactente, xa que nos dá esperanzas a cerca dun tema ten grave e expandido por todo o mundo como é o cancro.
    Oxe en día é moi normal atoparse con persoas que padecen esta enfermidade e tamén con persoas que o superaron, xa que hai moitos tipos de cancro e aínda os que quedarán por descubrir.
    O tratamento do cancro fundaméntase en 3 procesos fundamentalmente: ciruxía, quimioterapia e radioterapia. Existe un cuarto proceso chamado terapia biolóxica que incluiría a hormonoterapia, inmunoterapia,e novas dianas terapéuticas non citotóxicas.
    A resposta ao tratamento pode ser:
    Completa: si se produce a desaparición de todos os signos da enfermidade.

    Parcial: si existe unha diminución maior do 50% das lesións.

    Obxectiva: é a resposta completa ou parcial.

    Progresión: si aparece algunha lesión nova, ou algunha da que temos aumente máis do 25%.

    Estable: si existe crecemento ou reducción do tumor que no cumpre ningún dos criterios anteriores.

  26. marcelina.aso.1a di:

    É asombroso como a medicina en tan poucos anos avanzou tanto, a vitoterapia estase probando en China con resultados prometedores.

    Sobre a pregunta que formulou Dolores atopei algo similar ó dos meu compañeiros, os traumas son as irritacións mecánicas sobre a pel e a fricción sobre os lunares, e nos fumadores de pipa o cancro de labio producido pola pipa nunhas células dos labios.

  27. dolores di:

    Cando fixen a pregunta era pensando noutro tipo de traumas, os psicolóxicos, pero xa vexo que non pensáchedes neles.
    Tania, explícanos mellor o que contas sobre benignos e malignos, non sei os demáis, pero eu non entendo nada!
    Que métodos ou técnicas se utilizan á hora de de diagnosticar un cancro?

  28. marcelina.aso.1a di:

    Un estudo que se fixo en Atlanta (EE.UU) revela que os traumas infantis aumentan o risco de cancer de pulmón.
    Isto sucede basándose nas maiores taxas de tabaquismo en vítimas do trauma infantil pero tamén outros factores poden ser os culpables.
    En Atlanta estudaron os efectos do abuso (emocional, físico e sexual), ser testemuñas de violencia doméstica, separación dos pais ou a presenza no fogar de persoas con enfermidade mental, drogadicción ou encarceladas.

    Un dous científicos apuntou que “as experiencias adversas na infancia asociáronse cun maior risco de cancro de pulmón, en particular, morte prematura por esta causa. Aínda que as condutas tabáquicas, incluíndo o inicio precoz do tabaquismo e un consumo elevado de tabaco, dan lugar á maior parte do risco, poderían participar outros mecanismos”.

  29. santigonzalez.aso.1a di:

    Para diagnosticar un cancro de útero por exemplo, cóllese unha mostra para analizar de secreción do mesmo; a análise desto pode determiñar a parte de cancro outras infeccións etc. As técnicas máis utilizadas son a análise de fluídos coma sangue. Tamén se detectan usando isótopos radiactivos en mostras de pel e con cortes finos nos órganos a analizar.

  30. adrian.aso.1a di:

    Segundo busquei o diagnóstico do cancro basease na toma da biopsia do tumor para estudalo.Todo diagnóstico de cancro non é válido si non está basado no estudo da biopsia. Actualmente existen uns estudos que prometen unha nova técnica para a análise de sangue que permitiría diagnósticar o cancro na primeira fase da enfermidade. Esto sería un gran avance xa que a enfermidade resulta mortal si na primeira fase o paciente non ten síntomas, xa que unha vez que estos empezan a aparecer o tumor pode estar moi extendido.

  31. andrea.aso.1a di:

    A evaluación dun cancro comenza con unha historia clínica e unha exploración física. Ambos, axudan o médico a evaluar o risco de cancro que ten unha persoa e a determinar os estudos necesarios para detectalo.
    As probas de detección precoz tratan de identificar o cancro antes de que provoque síntomas. Si unha proba da un resultado positivo, necesítanse outras probas posteriormente para confirmar o diagnóstico. Un diagnóstico de cancro debe facerse sempre con absoluta certeza, o cál xeralmente require unha biopsia. É tamén esencial determinar o tipo específico de cancro. Cando se detecta o cancro, outras probas para determinar o estado do mesmo axudan a coñecer a súa exacta localización e si xa se extendeu a outros órganos.Isto axuda os médicos a planificar un tratamento apropiado e a saber o pronóstico.

  32. dolores di:

    A biopsia é un método invasivo.Que significa ese termo?
    As probas que se utilizan para determinar a localización e se está extendido, como di Andrea, son tamén técnicas invasivas?
    Cales son as máis usadas con ese obxectivo?

  33. laura.aso.1a di:

    Unha técnica invasiva implica ter que realizar unha operación a o individuo, realizando un corte e ver o corte.
    As técnicas máis utilizadas para diagnosticar o cáncer son:
    – Reconto sanguíneo completo
    – Biopsia por aspiración e por punción da médula ósea
    – Punción lumbar ou raquídea
    – Linfagiograma
    – Ecografía ou sonografía
    – Escaner dos ósos
    – Radiografía
    – Tomografía computerizada (CAT)
    – Imaxes por resonancia magnética (MRI)
    – Análise de sangue
    Algunhas destas técnicas son invasivas pero a maioria delas non o son.

  34. dolores di:

    Nos últimos 20-30 anos o campo do diagnóstico médico experimentou un gran cambio coa aparición de técnicas que permiten visualizar o interior do noso organismo, por métodos non invasivos e ademais con imaxes en tres dimensións e de alta resolución. As primeiras foron o TAC e RMN como di Laura. Son técnicas nas que non participan só médicos, tamén físicos, inxenieiros e informáticos. Á que parece vai ser a técnica do século XXI chámase TEP.
    Intentade explicar un pouco a base científica destas técnicas.

  35. roberto.aso.1a di:

    O TEP,tamén chamado tomografía por emisión de positrons,Combina imáxes de TAC.
    A Tomografía por Emisión de Positróns é unha técnica non invasiva de diagnóstico e investigación por imaxe capaz de medir a actividade metabólica dos diferentes texidos do corpo human, especialmente do sistema nervioso central.O igual que no resto de técnicas diagnósticas en Mediciña Nuclear como o SPECT, a TEP basase en detectar e analizar a distribución que adopta no interior do corpo un radioisótopo administrado a través dunha inxección.

  36. roberto.aso.1a di:

    A TEP permite localizar os focos de crecimento celular anormal en todo o organismo, nun solo estudo e independientemente da localización anatómica donde asinte a neoplasia, xa que non evalúa a morfología dos texidos, se non o seu metabolismo.

  37. andrea.aso.1a di:

    A biopsia entrega a máxima certeza o diagnóstico. Hai distintas modalidades dependendo das circunstancias clínicas:
    Biopsia de tecido
    Biopsia ganglionar
    Biopsia percutánea de ganglios palpables
    Biopsia de Daniel ou biopsia de ganglios escalénicos
    Biopsia de masa de partes blandas
    Biopsia ósea dunha lesión osteolítica
    Biopsia de médula ósea
    Biopsia pleural
    Biopsia pulmonar percutánea ou transparietal ou transpleural

    O tromboembolismo pulmonar (TEP) é o resultado da obstrucción da circulación arterial pulmonar por un émbolo procedente, na maioría dos casos (95%), do sistema venoso profundo das extremidades inferiores (grandes veas proximais) e en menor frecuencia das pélvicas. Outros oríxenes poden ser: vea cava, cavidades cardíacas dereitas, aurícula esquerda (fibrilación auricular), válvulas cardíacas (endocarditis), ventrículo dereito (necrosis) e membros superiores. Son pouco frecuentes os émbolos formados por tumores, aire, fibrina, liquido amniótico, medula ósea e corpos extraños.