DOMESTICANDO O CLIMA

imagen

Nas últimas décadas, algúns grupos de científicos idearon unha serie de sistemas para combater o quentamento global (parasois en órbita, enganar ós océanos para que absorban gases invernadoiro…) que en moi poucos casos conseguiron financiación para facer estudos de viabilidade. Pero agora  que os climatólogos ven que as temperaturas aumentan máis rápido do que previan os modelos climáticos e que non se progresa no control das emisións de CO2, a crecente inquedanza polo quentamento global e  por unha posible crise planetaria, está levando a que científicos destacados alenten a gobernos e grupos de investigación a que estuden estas inusuais formas de mitigar  os efectos deses problemas. Argumentan que poden  concebirse como posibles recursos “de reposto” en caso de que o planeta necesite unha dose de enfriamento urxente.

Isto é a xeoinxeñería, colocar películas reflectantes sobre desertos ou océanos, fertilizar o mar con ferro, rociar a estratosfera con dióxido de xofre, aclarar as nubes con auga de mar vaporizada…, é dicir,  “a reorganización a gran escala do medio ambiente terráqueo para adecualo ás necesidades humanas e fomentar a habitabilidade”.

Esta entrada foi publicada en Cambio Climático e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

37 Responses to DOMESTICANDO O CLIMA

  1. ivanabal.aso.1a di:

    Amin parece que poñer placas fotovoltaicas en vez de peliculas reflectantes e mellor xa que aproveitariamos para producir enerxia renovable. O malo serian os ecosistemas dos desertos que se verian totalmente cambiados.

  2. victor di:

    Iván, non entendo nada. Explícamo ti ou alguén.

  3. veronica.aso.1a di:

    Eu penso que Iván está confundido en canto ao tema das placas fotovoltaicas, é certo o que di de que estas placas se empregan para producir enerxía renovable, pero iso non ten nada que ver con intentar reflectir os raios solares procedentes do sol para reducir o quentamento global, xa que istos paneis, non reflicten os raios do sol, se non que as células fotovoltaicas deste absorben os raios solares para producir electricidade.

  4. laura.aso.1a di:

    Creo que o que Iván quere decir, é que nos resultaría máis productivo, poñer placas solares nos desertos en vez de plásticos reflectantes para cubrilos, así aparte de reflectir os raios solares, tamen teriamos unha fonte de enerxía, era iso?
    Parecenme sorprendentes as distintas propostas para apaciguar o cambio climático, pero creo que algunhas terían consecuencias, que ainda non podemos precisar, como por exemplo no proxecto da árbore que absorve CO2, se despois almacenamos ese CO2 no interior da Terra non tería consecuencias?Cambiaría algo no subsolo?

  5. ivanabal.aso.1a di:

    No post pon que: “Isto é a xeoinxeñería, colocar películas reflectantes sobre desertos ou océanos”, estuben buscando información sobre esa medida e explicaba que pondrian paneles que reflectian a luz solar para asi enfriar o planeta. Eu creo que seria mellor aprobeitar esa enerxia solar para producir enerxia pero esas medidas cambiarian o ecosistema dos desertos.

  6. ana.aso.1a di:

    A min pareceme moi interesante que teñan tantos proxectos para frear o cambio climático, polo menos xa teñen algunha idea en mente,pero como dixo xa laura pode que algun destes proxecto acarreen graves consecuencias.

  7. victor di:

    Laura ou Iván, pensade, habería moita diferencia de prezo entre os plásticos reflectantes e os paneles solares?
    Quen de vos é capaz de aclarar as cousas positivas e negativas dalgunha das propostas da xeoinxeñería?
    Cal de todas vos semella máis realista?

  8. angel.aso.1a di:

    Para min o máis realista é o de cubrir os desertos, xa que os demáis parécenme de ciencia ficción.
    Como exemplo un estudo realizado no océano Índico.Os investigadores demostraron que a fertilización dos océanos mediante ferro para que aumente a cantidade de Fitoplancton non é posible, xa que o proceso natural é inimitable polo seu ritmo continuo e lento.

  9. ruben.aso.1a di:

    Na miña opinió o proxecto que sería mais realista sería o de cubrir os desertos, xa que é a máis probable.

  10. sabina.aso.1a di:

    Todos eses avances dos que fala o post están moi ben, pero eu pregúntome:¿Os cartos que se poden chegar a gastar para realizar ditos proxectos non seran un tanto excesivo para os gobernos?.
    Segundo a miña opinión penso que sería moito máis rentable e productivo concienciar a gran parte da poboación mundial acerca das consecuencias que o quentamento global pode ter para a humanidade, porque dende logo non vexo lóxico que se vaian a gastar cartos na construcción de eses proxectos e que a xente siga contaminando coma se nada.
    Con isto non estou a dicir que a xeoenxeñería sexa mala, senón que penso que os habitantes da Terra deberiamos resolver ese problema do quentamento global coas nosas propias accións e de xeito voluntario, e non poñérnolo todo tan facil.

  11. carlos.aso.1a di:

    Estou de acordo con Angel, no de poñer placas nos desertos, xa que se aprobeitaria moito mellor a enerxía solar e ademais creo que é a máis fácil solución xa que as demais creo que son moito mais complicadas e sobre todo case imposibles de conseguir facelas.

  12. ivanabal.aso.1a di:

    Pero esa electricidad vendese. Ainda que as placas sexan caras podeselle sacar beneficio xa que nos desertos non hai falta de sol polo dia. Eu creo que o arbol sintetico pode ser un gran descubrimento. Creo que e unha axuda pero eso non quita que non necesitemos as arbores, xa que esas arbores fan unha función pero non as fan todas xa que non dan froito, por exemplo.

  13. dolores di:

    Angel, non entendo por que non é posible a fertilización do mar. Podes aclarala?
    Rubén, que queres dicir con iso de “a máis probable”?
    Victor fíxovos unha pregunta no comentario 7, buscade que efectos tivo a erupción do Pinatubo, por exemplo, e relacionadeas con algunha das medidas propostas.

  14. alexandre.aso.1b di:

    A verdade parecenme ideas surrealistas, está claro qe todas estas ideas a simple vista parecen unha solución viable, pero a min paréceme que estas solucións poden traer outros problemas, porque desde logo manipular nós a natureza non sería o recomendable, xa que como vemos o problema do cambio climatico ven dado a raiz que nós empezamos a desarrollarnos.

  15. laura.aso.1a di:

    Creo que o aspecto positivo da xeoixeñeria sería poder ¨manipular¨ o clima o noso antollo, e poder reducir o impacto do quentamento global, pero eu creo que ¨xogar¨ co clima terrestre traería consecuencias.
    Para min o proxecto máis realista é a da árbore que absorve CO2 pero habría que reflexionar máis sobre as posibles formas de almacenamento dese CO2.
    Por outra banda poñer paneles solares nos desertos sería máis custoso que poñer paneis solares, pero creo que compensariamos ese gasto coa producción de enerxía solar.
    Respondendo a pregunta que plantexou Dolores, o efecto que tivo o volcán Pinatubo en 1991 sobre o clima foi que reduciu o nivel do mar 5 milímetros, a explicación é que a erupción do Pinatubo liberou unha gran cantidade de particulas a a atmosfera, que fixeron de pantalla, frente as radiacións solares, o que provocou que a Terra se enfriara transitoriamente.Uns anos despois recuperouse a radiación solar previa a erupción.
    Na década dos 90, a media anual de ascenso do nivel do mar, subiu ata acadar os 3 milimetros anuais, debido a o derretemnto dos glaciares, pero o Pinatubo conseguiu ralentizar esta subida do nivel do mar.
    Pareceme sorprendente, este fenomeno sería un metodo importante para ralentizar o quentamento global.

  16. veronica.aso.1a di:

    A proposta de poñer unha “sombrilla” solar no espazo para desviar os raios solares pareceme boa. O problema é que por exemplo o lanzamento químico convencional dos cohetes, é un pouco caro, costa 10 dólares por Kg; aínda que hai un experto que propón lanzadores electromagnéticos espaciales, isto reduciría o coste a 20 dólares por kilo. O coste medio diste proxecto sería duns 100 mil millóns de dólares por ano e a “sombrilla” solar dudaría como máximo uns 50 anos.

  17. angel.aso.1a di:

    Digo o do ferro porque lin un artículo que falaba dunha investigación que descubriu que é “imposible”(por imposible refírome a unha eficacia moi baixa) a adicción de ferro aos océanos.

    Os investigadores argumentan que o proceso natural de aumento de ferro da natureza é inimitable e que resultaría imposible predecir os efectos secundarios sobre os recursos mariños mediante a adicción de ferro,polo que a fertilización artificial nunca sería tan eficaz como o aporte de ferro propio dos océanos.

  18. victor di:

    Moi ben os tres últimos comentarios.

  19. isaac di:

    Sabedes que é o efecto albedo? Garda relación con algunha das solucións propostas?

  20. diego.aso.1b di:

    Parece un pouco vergonzoso que teñamos que recurir a estes sistemas, utilinado a Terra como si o ser humano fose Deus.Deberíamos de baixar as esmisións de CO2 e non facer inventos de última hora.

  21. victor di:

    A quen lle botas a culpa, Diego?
    Non vos esquezades da pregunta de Isaac.

  22. ana.aso.1a di:

    O efecto albedo é unha relación entre a cantidade de luz e radiación que reflexa unha superficie en comparación coa cantidade de luz ou radiación que chega a superficie.

    Este efecto é moito mallor canto mais clara sexa a superficie, por exemplo, sobre superficies de xeo ou neve pode reflectir ata o 90% da radiación UV incidente e, polo tanto, continuamente saltar entre neve e atmosfera. Este efecto é, polo tanto, unha fonte, por exemplo, despois de períodos de desxeo dos glaciares, onde tantos superficie branca quenta a temperatura global e a glaciación remata.

  23. veronica.aso.1a di:

    Denomínase efecto albedo, a cantidade de radiación solar reflectida por unha superficie. As cores escuras teñen un albedo baixo xa que absorben a enerxía solar, mentres que as cores claras presentan un albedo máis alto. Pois ben, relacionando isto co tema que se está a tratar, na Terra os bosques presentan un albedo baixo; mentres que as zonas nas que hai masas de xeo, o albedo é alto. O albedo planetario terrestre é mais ou menos dun tercio, os dous tercios restantes son absorbidos.
    Agora, como o quentamento global está aumentando, grandes masas de xeo estanse derretendo, o que provoca que a gran mayoría de radiación solar sexa absorbida, o que implica un mayor aumento das temperaturas.

  24. isaac di:

    Ana,o teu post, sobre todo o último parágrafo, resúltame incomprensible. Poderías aclaralo?

  25. belinda.aso.1a di:

    Mediante a xeoinxenería pretende alterar as propiedades do planeta para contrarestar os efecectos do cambio climático. Para poder alterar as propiedades do planeta teria que conseguir que a comunidade internacional se puxese de acordo en como levar a cabo esos cambios e qué cambios. O cal non sería fácil. Os paises desenvolvidos fracasaron no control das emisións marcado no Protocolo de Kyoto, é dicir, si non foron capaces de cumplir o proxecto duns poucos, coordinar un proxecto a nivel mundial sería moi dificil por non dicir imposible.

  26. belinda.aso.1a di:

    A medida da xeoinxenería que máis chamou a miña atención foi a de aclarar as nubes con auga de mar vaporizada. Parece ser que isto consistiría en inxectar auga de mar vaporizada nas nubes. O sal reduciría o tamaño das gotas de auga e faría que foxen máis reflectantes, polo tanto chegaría menos luz a superficie dos oceanos. O efecto sería máis local e reversible. Esta medida, pareceme a máis viable, pero a agua da chuvia, rocio, neve ou como fose que se recipitase sería salada, ou iso imaxino, polo tanto tampouco é unha boa medida. Ninguha das medidas me parece perfecta, por exemplo, a da árbore artificial, provocaría que tivesemos que almacenar o CO2, o que provocaría outros problemas que ainda non deben ter calculado.

  27. leticia.aso.1a di:

    Eu estou de acordo con Diego xa que estes inventos so buscan solución a algo que poderiamos conseguir con un pouco de implicación de todos,porque considero que non é tan complicado deixar de malgastar tanta enerxía. Obviamente os responsables seguimos sendo nos.
    Aínda así penso que a árbore sintéctica pode resultar un remedio interesante para reducir as emisións de co2, aínda que dudo que poida chegar a utilizarse na realidade.
    Con respecto a pregunta de Isaac eu penso que Verónica deu coa resposta correcta sobre todo na relación existente entre o efecto albedo con este tema.

  28. victor di:

    Eu non estou dacordo en considerar a Kioto como un fracaso e se alguén e da mesma opinión ca eu, que intente argumentalo.

  29. angel.aso.1a di:

    Deixando a un lado o que fixo ou o que deixou de facer a min paréceme que foi un “adianto”.
    Que tantos países firmaran e se reuniran para un acordo así xa é un paso importante, demostra que polo menos estamos enterados do que pasa e intentamos en maior ou menor medida frealo.

  30. andrea.aso.1a di:

    Na miña opinión Kioto non é ningún fracaso senón unha moi boa iniciativa xa que o obxetivo do Protocolo de Kioto é conseguir reducir un 5,2% as emisions de gases de efecto invernadoiro globales sobre os niveis de 1990 para o periodo 2008-2012, e por ahora este é o único mecanismo internacional para comezar a facer frente ao cambio climático e intentar reducir os seus impactos.

  31. isaac di:

    Seguindo co efecto albedo, algunhas das medidas propostas no post consisten en incrementar a reflexión da reflexión solar cubrindo a superficie con películas plásticas, por exemplo en zonas desérticas. Pero, como será esta reflexión de forma natural nos desertos,alta ou baixa? Estaría xustificada esta medida neste caso?

  32. marcelina.aso.1a di:

    A biosfera afecta o albedo da Terra, sexa sobre a terra como nos océanos. Grandes áreas de bosques continentais teñen baixo albedo comparado con rexións sen vexetación como os desertos. O albedo dun bosque deciduo é de aproximadamente 0,15 a 0,18, onde un bosque de coníferas é entre 0,09 e 0,15. Un bosque tropical chuvioso reflexa menos aínda, entre 0,07 e 0,15. Como comparación, o albedo dun deserto arenoso é de cerca 0,3. Queda claro que a presenza de bosques afecta o orzamento enerxético do sistema climático.

  33. victor di:

    Marcelina, que é un bosque deciduo?
    Que alguén responda á pregunta de Isaac.

  34. marinha.aso.1b di:

    Un bosque deciduo é aquel no que hai arbores de folla caduca é decir cada outono-inverno eliminan todas as suas follas.

  35. marcelina.aso.1a di:

    O bosque deciduo é un bosque que perde a súa follaxe durante unha parte do ano, presente nas zonas tropicais secas e nas zonas templadas frías, ou sexa, bosque caducifolio.

  36. noelia.aso.1b di:

    O problema facer a reflexión no deserto é que se pondrían miles de millas o cadrado de follas reflectivas e iso… acabaria destruindo o ecosistema do deserto. Eu creo que seria mellor descartar esta opción,e que a mellor seria inxectar toneladas de sulfatos dentro da atmosfera,e bombear auga do mar dentro da atmosfera baixa pra crear nubes.

  37. roberto.aso.1a di:

    Estou de acordo con noelia a reflexión deserto poida que sexa a peor das ideas xa que ainda que parezca que en moitas zonas do deserto non haia moitos seres vivos apreciables sempre hai algun de menor tamaño que teña a mesma importancia ,quero decir con esto que afectaria tamen a biodiversidade destes ecosistemas.