Non sei se comelo

Actualmente  cultívanse variedades modificadas xeneticamente de catro especies:  soia (60%), millo (24%), algodón (11%) e colza (5%). As propiedades introducidas son exclusivamente de carácter agronómico: tolerancia a un herbicida  (o xen introducido permite utilizar herbicidas de amplo espectro  sen que a planta transxénica se vexa afectada e as outras plantas morren); resistencia a insectos (as plantas transxénicas nas cales se introduce o xen Bt producen unha toxina insecticida).

Calquera nova tecnoloxía suscita esperanzas e medos: de todas se derivaron beneficios e custos. A manipulación xenética dota á especie humana dunha capacidade de intervención nos seres vivos sen precedentes pero, por unha parte, sábese pouco da “ecoloxía dos xenes” e, por outra, os seres vivos están complexamente interconectados entre si e co medio, de xeito que a liberación de organismos xenéticamente modificados pode derivar en perigos potenciais e consecuencias impredecibles. Polo tanto, de entrada, é imprescindible a precaución. Precaución significa avaliación de riscos, precísanse estudos independentes e rigorosos; e tamén significa análise e debate caso por caso: é a sociedade, finalmente, quen ten que decidir se procede ou non autorizar tal ou cal cultivo ou alimento en función das súas peculiaridades ambientais, sociais, económicas…

 1.   DEBATE: Organizádevos en grupos, buscade información referida a este tema, adoptade o rol de cada un dos grupos sociais implicados e afectados no mesmo (multinacionais, agricultores, consumidores, grupos ecoloxistas…), elaborade a vosa postura e preparadevos para defender os vosos supostos intereses.  Algunhas consideracións que podedes ter en conta: Libre elección do agricultor e do consumidor (á hora de optar polas diferentes prácticas agrarias e para comprar alimentos libres de transxénicos); ética (algunhas persoas pensan que a inxeniería xenética afecta os principios da relación entre a humanidade e a natureza); política (intereses económicos, consideracións ambientais e socias); reparto equitativo da riqueza (o custo das investigacións e as regras internacionais de protección da propiedade intelectual poden  privatizar o material xenético)…

 2.   AVERIGUA:  Cal é a postura da UE respecto a este tema. 

 3.   COMENTA: 

“Ao manter a Europa á  vangarda da investigación sobre biotecnoloxía, tamén contribuímos a obxectivos máis xerais como son á creación de postos de traballo, mellor cualificados e  ben pagados, potenciase o  crecemento económico e mellóranse os nosos termos de comercio.” Gunter Verheuer, Vicepresidente de la Comisión Europea (2005)

  

Esta entrada foi publicada en Alimentos transxénicos e etiquetada , , . Garda o enlace permanente.

18 Responses to Non sei se comelo

  1. sergioa.aso.1a di:

    home se nola meten na hamburguesa despós de pasar tanto control como pasa será que non e tan malo non. Ademais metencha na hamburguesa e ti q sabes se é vaca clónica. Creo que é necesario investigar isto e que si non o fixeramos tarde ou temprano acabaríamos sen comida porque as colleitas non dan a basto para alimentar tanta poboación mundial (isto axudado da crisis fai que o alimento se encareza). Eso si como unha desas cousas deixeme o estomago feito un coladoiro que lle den os tranxenicos

  2. victor di:

    Con respecto aos comentarios que fai Sergio, quero aclarar algunhas cousas. Primeiro é que os controis sanitarios que lle fan aos alimentos non son xenéticos senón que son sobre o seu estado de salubridade e polo tanto non detectarán alteracións ao nivel do ADN. Con respecto a se comes ou non carne de vaca tranxénica, dicir que os alimentos deberían aclarar cal é a súa posible procedencia. Precisamente esta é unha das controversias dos alimentos transxénicos, que o cidadán ten dereito a saber o que come. Tamén quero comentar que actualmente os alimentos sobran a nivel mundial; o problema é que están mal repartidos e non chegan aos países máis pobres.
    A controversia con respecto aos transxénicos non é que poidan sentar mal no estómago senón que son outras das cales xa debatiremos.
    Por certo, moi ben os teus comentarios; anímote a seguír nesta liña.

  3. victor.aso.1a di:

    Penso que estes alimentos tranxénicos, deben de pasar os controles máis estrictos posibles. Son cambios na composición dos alimentos que poden alterar demasiado e incluso danar a saúde. Vería ben o desarrollo destes alimentos si pasan os controles sobre a saúde, e sobre todo pareceríame boa idea destinar as investigacións para aumentar a producción dos alimentos e levar estas tecnoloxías a os países subdesarrollados, xa que podería ser un bo remedio para moderar a fame neses países. Pero vendo que estas investigación dominaas as mutinacionais, dudo moito que teñan por obxetivo esta idea de axudar os países pobres, pensarán en obter beneficios a costa da saúde dos ciudadanos.

  4. rodrigo.aso.1a di:

    Bueno, a verdade e que non estou moi de acordo con Sergio respecto disto. Para a información que agora teño, despois de consultar algunhas cousas, pois fíxenme unha idea na cabeza, e esa idea é que para min que os productos transxénicos son malos porque sí que suprimen aos autóctonos, aínda así creo que en algunhas cousas son necesarias, xa que para a xente que vivimos do campo (a miña familia) pois é máis rentable. Pero con isto non quero tampouco dicir que me gusten todos os tranxénicos se non que creo que deberíase delimitar a que aspectos os científicos poderían ou non estudar. Por exemplo esas “novas vacas” pois non me parecen nada normal.

  5. victor di:

    Estou dacordo con Víctor en que deben pasar controis estrictos e tamén con que os cambios xenéticos que se introducen nestes alimentos producirán variacións na súa composición química. Pero os cambios de composición química que se buscan cos transxénicos non son perigosos. A gran incertidume dos transxénicos está no comportamento do seu xenoma (intentade buscar información sobre iso).
    Tamén penso que os transxénicos son un campo interesante para aumentar a cantidade de alimentos en países subdesenvolvidos.

  6. sabela.aso.1a di:

    Pero, e a posible resistencia aos antibióticos, e as novas alergias que se poden producir? Na miña opinión “pasar por encima das leis da natureza” e como xogar con lume, pode traer graves consecuencias…e se non se investigan o suficiente?(ainda que xa se está comercializando con algúns productos xeneticamente alterados¬¬).Por outro lado son grndes avances que poden mellorar a nosa calidade de vida, pero de momento a min non me convencen nada( e eu tamen creo que deberían indicar se os alimentos son tranxénicos ou non).

  7. juanluis.aso.1a di:

    Está claro que detrás dos alimentos transxénicos están as grandes empresas,que soamente buscan os beneficios económicos,sen interesarse polos efectos que poden producir os alimentos cos que comercian nos consumidores.
    Se buscamos informacion sobre os xenomas chegaremos á conclusión de que ó intercambiar xenomas dun animal a outro,non sabemos como pode este reaccionar;podendo dar como resultado un ser completamente distinto ó que tíñamos como obxetivo,chegando incluso a obter unha mutación.
    A verdade é que é dificil sacar unha conclusión sen informarse antes sobre o tema,polo que recomendo que despois de ler este texto,busquedes información noutras páxinas para ter unha idea propia sobre os transxénicos.

  8. isaac di:

    Non é tanto unha cuestión de saltarse as “leis da natureza” como o de ter un mínimo de precaución ante algo tan novidoso. Por exemplo, un medicamento antes de ser comercializado pasa por un período previo de probas moi esixentes, nos que se testa primeiro en laboratorio, despois con animais e finalmente en grupos reducidos de seres humanos. Todo isto leva varios anos, e aínda así algúns han de ser retirados despois da súa comercialización.
    Os alimentos tranxénicos poden aportar beneficios, pero polo delicado da súa orixe habería que analizar tamén os seus probables prexuizos e tomar as debidas precaucións pero, como algúns de vos xa comentou, hai grandes intereses económicos detrás, xa que estes alimentos están suxeitos a patentes e dereitos de explotación moi rendibles. Por iso resulta hipócrita dicir que son a solución á fame mundial, cando os países pobres pagan a prezo de ouro algunhas sementes para poder cultivalas.

  9. ivan.aso.1a di:

    Eu creo que os alimentos tranxenicos poden chegar a ser beneficiosos para os paises subdesarrollados porque unha das cualidades dos trnaxenicos e que se poden modificar para que resistan a plagas, e en paises que a sua produccion de algodon pode marcar a economia dese pais durnate ese ano, son importantes, pero sempre cun certo limite, porque se clonamos unha vaca que é perfecta, o que intentaremos despois e clonala para que todas as vacas sexan perfectas, e eso e intentar chegar a unha utopia.

  10. ana.aso.1b di:

    Na miña opinión o mellor é a agricultura ecolóxica, unha iniciativa que está tendo unha boa acollida nestes últimos anos e que que evita que comamos alimentos tranxénicos, segurament moitas sen tan sequera sabelo. A min non me gustaría que a froita que compre ou (como dixo Sergio) as hamburguesas que coma estean tratadas desta maneira, eu creo que os mellores alimentos son os que están o menos posible, e sobre todo os máis sanos. Ademáis se canto máis se tratan os alimentos os insectos se fan máis fortes chegará un punto no que os insecticidas fabricados serán nocivos para a saúde dos animas e mesmo para a humana.

  11. victor di:

    É certo que un dos obxectivos dos transxénicos é solucionar problemas alimenticios e agrícolas en países subdesenvolvidos pero non debemos utilizar estes países como centros de experimentación. Debemos axudarlles e servirlles productos de total confianza e non está claro que actualmente os transxénicos cumpran este requisito.
    Cando Iván fala da vaca perfecta tamén toca un tema que non se nos debe escapar nesta controversia que é a perda de biodiversidade (concepto a estudiar no futuro).

  12. victor di:

    Ana,debemos ter moi claro que coa agricultura ecolóxica non poderiamos satisfacer as necesidades mundiais de alimentos. Eu tamén a prefiro, pero véxoa realmente coma un complemento que debemos potenciar e non coma unha solución a fame no mundo.
    O xeito de que falas dos transxénicos (“están tratados”) non é moi adecuado, pois non se lles bota nada en especial no seu crecemento. Son diferentes xa na súa orixe, o seu material xenético foi “creado artificialmente” por decilo dalgún xeito, e iso é o que lles da as cualidades diferentes.

  13. victor.aso.1a di:

    O que non me gustaría que pasara é que se empezarara a comercializar animais clonados (se esta ciencia sigue desenroládonse ata eses extremos). Penso que é peor que manipular os alimentos para convertelos en tranxénicos. Eso si que é xogar a ser deus, e creo que serían productos 100% artificiais que poderían ser daninos para o humano. Xa se viu que a ovella Dolly non durou moito debido a unha enfermidade pulmonar pero tamén a que envellecía máis rápido do normal, polo que pouco fiaríame eu de esa carne.

  14. victor di:

    Manipular xenéticamente aos seres vivos (obter seres transxénicos)pode ser algo razonable. Non o plantexedes como unha forma de obter un “monstro”. O plantexamento ético é obter algo que é bo para a sociedade (un medicamento, un alimento, un vexetal resistente á sequía…). As controversias sobre este tema son que a día de hoxe non temos seguridade de como lle sentaran estes productos ao ser humano, de cal será o seu efecto sobre o medio ambiente e, o que resulta máis importante, que o consumidor ten dereito a saber que está consumindo un producto transxénico.

  15. ivan.aso.1a di:

    Eu creo que e necesario saber o que comemos, e por eso se, por exemplo, unha hamburguesa e tranxenica, deberian de informalo porque a etica de cada persoa non e a mesma, por exemplo eu estaria disposto a comer unha mazan tranxenica que pasara por todos os controles e que levara polo menos unha pegatina donde che informara que o que vas a comer foi retocado xeneticamente para resistir mellor o frio. Eu sinceramente probaria

  16. angel.aso.1a di:

    Como xa dixeron nalgúns dos anteriores comentarios creo que esta ben claro que detrás de todo isto dos alimentos transxénicos están as grandes empresas. Estas empresas están a sacar o mercado produtos modificados xenéticamente e a maioría da xente non sabe que compran ese tipo de produtos por que nas diferentes etiquetas de información que leva o produto en case ningún alimento se di que e transxénico se é que nalgún se di. Despois de ler diversas páxinas da rede nas que se falan dos alimentos transxénicos, reparei en que en moitas delas falaban sobre que grazas a resistencia destes alimentos ás pragas, sequias… poderíase paliar unha gran parte da fame que hai no mundo, pero para que iso ocorrese tería que haber algunha empresa que levase os alimentos ata os países menos desenrolados e comercializalos neses países, e, que empresa levaría ata eses países estes alimentos se non teñen garantía algunha de que non produciran graves perdidas? O mellor non e certo, pero na miña opinión creo que non habería ningunha empresa disposta a facelo. Aparte diso os habitantes deses países terían que ter algunha garantía de que os produtos que comen son bos para a saúde e despois de mirar información en moitos lugares se di que estes alimentos non pasan todos os controis que deberían e os controis que pasan non son tan estritos como se debería. Creo que as empresas deberían indicar nos seus produtos se estes son transxénicos ou non porque os consumidores deben de coñecer o que mercan e consumen.

  17. victor di:

    Esa é unha das claves Ivan , saber o que comemos e por suposto que se nos asegure que ese alimento posúe todas as garantías sanitarias (esta é a minima garantía para calquera consmidor de calquera país do mundo)

  18. victor di:

    Si Ángel, detrás están as grandes empresas, que tamén son as que aportan os cartos para investigar neste campo(non nos olvidemos). E por suposto que os productos transxénicos poden ser “parte” da solución á fame en paises subdesenvolvidos. Os transxénicos son un bo negocio e actualmente xa están introducidos en moitos paises, tamén nos pobres.