Problemas dos tacóns altos

Os zapatos, son un dos accesorios que non poden faltar no gardarroupa das mulleres, sobre todo os de tacón alto, xa que estes son símbolo de sensualidade, coquetería e personalidade no xénero feminino.
Datos do 
IMSS revelan que ata 70% das mulleres, entre os 20 e 60 anos de idade outilízanos. Non obstante, o feito de lucir unhas pernas esbeltas e estéticas, a través dos tacóns altos, ten as súas consecuencias.
Estas, van dende as malformacións en pés e xeonllos, ata 
danos irreversibles na columna vertebral que, en moitas ocasións, remata no quirófano. Os zapatos con tacón alto xeran que o pé sosteña o peso do corpo nun só punto, o que crea un desequilibrio e por consecuencia, unha alteración biomecánica polo exceso de traballo que fan os músculos e ósos.

Os estragos que poden causar os tacóns altos:
Dacordo co Dr. Jesús Contreras, xefe de cirurxía de Columna do IMSS, as mulleres teñen varios riscos por usar este tipo de calzado:
Poden presentar problemas na columna vertebral, xa que o corpo se inclina cara a diante facendo un grande esforzo nesta; poderían desenvolver dedos martelo ou xoanetes e calos, debido a que a altura do zapato obriga aos dedos a forzar a súa posición preméndoos continuamente, así como os músculos do papo da perna.

Contreras Nájera, indicou que as alteracións biomecánicas provocan o envellecemento dos discos intervertebrais ou dexeneración discal, que co paso do tempo trae compresión dos nervios e a probable necesidade de cirurxía como tratamento.


tacones rojos

As alternativas…

O experto en saúde, recomenda diminuír ou eliminar o uso de tacóns altos (os maiores a tres centímetros), así como preferir zapatos con maior soporte (tacóns anchos) ou que sexan fisiolóxicos, é dicir que permitan ao pé adoptar a súa posición natural.

O doutor Contreras Nájera, afirmou que o uso frecuente de tacóns altos provoca alteracións ao camiñar, por intentar manter o equilibrio a pesar dun baixo soporte:

O tacón despraza o peso do corpo cara a diante. Isto xera unha tensión sobre un punto definido e ocasiona un mal rego sanguíneo e colocan ao xeonllo nunha posición comprometida ao obrigar flexións que poden producir lesións”, reiterou o especialista do IMSS.

Autora: Mari Blanco

Publicado en Saúde | Etiquetado , | 54 Comentarios

Homo Sapiens… creador das ferramentas?

 

Dende sempre atribuíuselle o mérito da tallación de pedras ós Homos, pero… e se non fora así? Parece ser que se descubriron recentemente uns 150 artiluxios de pedra en Kenia, datados en 3,3 millóns de anos atrás, uns 700000 anos antes da aparición do noso xénero.  Como as ferramentas non foron atopadas preto de restos fósiles, descoñécese a identidade do seu creador, pero o único homínido que estaba presente naqueles tempos era o Kenyanthropus platyops

O cadro de evolución humana é bastante sinxela a grandes rasgos: a nosa linaxe e a dos chimpancés separáronse hai 6000000 de anos; logo sucédense, coexisten e extínguense varias especies de australopitecos; e finalmente, hai uns 2,5 millóns de anos, aparecen os nosos, o xénero Homo, cun cranio máis grande e uns fósiles asociados ás primeiras ferramentas de pedra tallada. Ou iso se cría.

As arqueólogas Sonia Harmand, Hélène Roche e os seus compañeiros de Francia, Kenya e Estados Unidos presentan no artigo principal de Nature os achados do Proxecto Arqueolóxico do Oeste de Turkana, en busca de evidencias das primeiras industrias líticas dos nosos antecesores. Alí encontraron o que denominan Lomekwi 3, un sitio arqueolóxico datado en 3,3 millóns de anos con 150 artefactos de pedra. O fósil de Homo máis antigo está datado en 2,3 millóns de anos.

Os descoñecidos fabricantes das ferramentas de Lomekwi 3 non tiñan un estilo tan depurado como o dos posteriores Homo. Segundo Harmand, tiñan un “entendemento en desenvolvemento das propiedades de fractura da pedra“. Estas ferramentas achegan así certo alivio gradualista ao que parecía ata agora un suceso algo brusco nas escalas dos paleontólogos. De modo semellante á forma en que Kenyanthropus platyops, con trazos intermedios entre austrolopiteco e Homo, achega un respiro parsimonioso á doutro modo súbita aparición do xénero Homo.

Harmand tamén dixo : “A premisa era que só a nosa liñaxe, o xénero Homo, dera o salto cognitivo de golpear unha pedra contra outra para desprender fragmentos, e que ese fora o fundamento do noso éxito evolutivo“. Ese modelo acabábase de redondear co cambio climático que, hai uns 2,5 millóns de anos, estendeu polo leste de África as pradarías da sabana. Os novos achados restan simplicidade e rotundidade a esa teoría, porque o “salto cognitivo” chegou 700.000 anos antes cas sabanas e o xénero Homo.

Autora: Laura Ozores.

Publicado en Evolución, Orixe humana, selección natural | Etiquetado , , | 56 Comentarios

Os piares da creación cobran vida!

Os Piares da Creación, unha imaxe tomada polo telescopio espacial Hubble en 1995, é un espectáculo cósmico de nacemento e morte. Situados na nebulosa da Aguia, trátase dun viveiro de estrelas a 7.000 anos luz de distancia da Terra. Alí, a materia gasosa vaise acumulando pola forza da gravidade ata construír centrais naturais de fusión nuclear como o Sol, tamén son un clásico exemplo das típicas formas de columna que se desenvolven nas nubes xigantes de gas e po, os lugares onde nacen novas estrelas.

Desktop

Agora, grazas ás novas observacións que se levaron a cabo co instrumento MUSE, instalado no VLT (Very Large Telescope, nas súas siglas en inglés), do ESO (Observatorio Europeo do Sur), os astrónomos produciron a primeira imaxe tridimensional completa dos famosos Piares da creación.

Desktop1

O instrumento MUSE, en funcionamento dende 2014, permite obter información dinámica de como se produce a evaporación dos piares, debida á radiación UV e os ventos procedentes das estrelas máis masivas. Con esta información púidose desvelar a orientación de cada un dos piares, e deste xeito púidose reconstruír a súa estrutura en 3D, tal e como se mostran as imaxes. Esta nova e minuciosa visión foi fundamental para poder determinar a súa estrutura en 3D, xa que segundo afirma Mas Hesse, permite coñecer como é a estrutura dunha rexión de formación estelar nova, e como se produce o proceso de evaporación da nube molecular orixinal da que” se formaron “as novas estrelas”. Con isto, MUSE, deu aos astrónomos un prazo de tempo para calcular o seu final: espérase que os Piares da Creación teñan unha vida útil de quizais tres millóns de anos máis, moi pouco a escala cósmica.

Segundo os expertos “deixarán unha cavidade baleira ocupada polas estrelas novas, como acontece noutras rexións semellantes, pero máis evolucionadas”. De aí que ‘ os piares da destrución’ podería ser un nome igualmente válido para alcumar a estas lendarias columnas cósmicas.

Autor: Miguel Otero Paz

Publicado en Investigación espacial, Novas tecnoloxías, Universo | Etiquetado , , | 73 Comentarios

Especies en perigo

O cambio climático acelera a extinción de especies

Os científicos afirman que estamos a vivir a sexta gran extinción. A velocidade de perda de especies é semellante á das outras cinco anteriores que aconteceron na Historia da Terra, como a que acabou cos dinosauros hai 65 millóns de anos. E o peor, é que nesta, a man do ser humano está detrás desta desaparición en masa.

Os biólogos levan anos tratando de avaliar a que velocidade afectará o aumento da temperatura global á biodiversidade. O problema é que as predicións da porcentaxe de especies que se extinguirán a consecuencia do cambio climático varían moito dependendo das especies que se teñan en conta, a rexión xeográfica ou os factores que se teñan en conta.

Un biólogo avaliou 131 traballos científicos importantes publicados ao respecto e incluíu factores coñecidos que afectan á biodiversidade para tratar de obter mediante un modelo unha conclusión sobre como afectará o cambio climático ás especies nun futuro afectado polo cambio climático.

O primeiro dato relevante que presenta, é que preto do 16% das especies de todo o mundo desaparecerán se as emisións de gases de efecto invernadoiro continúan crecendo como ata agora. Dito doutro modo, unha de cada seis especies que coñecemos non llas poderemos ensinar máis que en fotos aos nosos netos. Ademais, as rexións que sufrirán en maior medida o impacto do aumento de temperaturas son Sudamérica, Australia e Nova Zelanda.

Pero o máis rechamante non é tanto a porcentaxe de especies que desaparecerán, senón o claro que reflicte o traballo que a extinción de especies crecerá de forma exponencial co aumento da temperatura. Polo que pode afirmarse da vinculación directa entre aumento de temperatura e extinción de especies.

Polo que non debemos agardar a ter máis datos para actuar contra o cambio climático, a ser posible reducindo a emisión de gases de efecto invernadoiro, xa que se non o facemos, está claro que pronto poderemos observar directamente os impactos do cambio climático sobre a biodiversidade.

Autora: Nerea Betanzos

Publicado en Bodiversidade, Cambio Climático | Etiquetado , , | 55 Comentarios

Auga líquida en Marte

Curiosity acaba de encontrar indicios da existencia de auga líquida nas primeiras capas da superficie marciana.

O equipo internacional de investigadores, analizou os datos de humidade relativa na atmosfera de Marte, de temperatura da superficie e da do aire recollidos durante un ano marciano completo. E a conclusión principal á que chegaron é que os cinco primeiros centímetros do chan do cráter Gale, albergan as condicións ambientais para que exista auga líquida salgada ,chamada salmoira, pero só durante a noite.

Concretamente, o vehículo marciano encontrou, no cráter Gale,  un tipo de sal chamado perclorato. Este mineral baixa a temperatura á que se conxela a auga e, ademais, é capaz de absorber vapor de auga da atmosfera para formar a salmoira.

Isto e só asi xa que o aumento das temperaturas diúrnas evaporan ese auga líquida despois do amañecer. Polo que non podemos ver a salmoira porque acontece de noite e o robot Curiosity non funciona de noite debido ás baixas temperaturas de Marte, que oscilan entre os -50ºC e os -80ºC.

En todo caso, segundo relatan os investigadores no traballo, estas condicións ambientais permiten que haxa auga líquida durante a noite marciana, pero que non son compatibles cos requisitos coñecidos para a replicación e para o metabolismo dos microorganismos terrestres. A unha profundidade de 15 centímetros, a temperatura durante todo o ano é demasiado baixa para as formas de vida que coñecemos.

Autora: Lara Cores

Publicado en Investigación espacial, Universo | Etiquetado , , , , , , | 34 Comentarios

A gran esquecida

A malaria ou paludismo é unha enfermidade producida por parásitos do xénero Plasmodium, e algúns estudos científicos suxiren que probablemente se transmitiu ao ser humano a través dos gorilas occidentais.

O paludismo polo parásito “Plasmodium vivax” afecta a máis de 15 millóns de persoas. Moi poucos o investigan ao non ser o máis mortal. Un equipo de Barcelona busca unha vacina.

ccmc

Para erradicar a malaria é preciso rematar con todas as malarias. Hai catro que afectan ó ser humano. As máis frecuentes son solo dúas, as causadas polo parásito Plasmodium falciporum e o Plasmodium vivaxContra o primeiro, o máis virulento e mortal, que só en África mata a un neno cada minuto, segundo a OMS, hai unha vacina na última fase de avaliación para poder ser comercializada tras 30 anos de investigacións de diferentes institucións e empresas farmacéuticas. Sen esta vacina, a taxa de mortalidade en menores de cinco anos reduciuse neste continente nun 58% grazas as inversións en mosquiteras e mecanismos de prevención para evitar a picadura do mosquito que transmite a enfermidade. O outro protozo é o vivax e gústalle instalarse no fígado e alí  queda durmido. Isto provoca que os pacientes poidan transmitir a enfermidade aínda que non teñan síntomas.

Del Portillo e o seu equipo busca unha vacina para previr a transmisión. Para Del Portillo non é lóxico que se deixe sen remedio e descontrolado a este parásito que só en 2013 atacou a 15,8 millóns de persoas principalmente en Asia e América. O seu equipo recibiu axuda da Fundación Ramón Areces para continuar o seu estudo sobre tres enfermidades parasitarias desatendidas, entre elas a malaria vivax. Os fondos servirán para intentar saber máis sobre esta enfermidade resistente aos fármacos e que pode provocar a morte.

Plasmodium

Autora: Marian Galeano

Publicado en Avances médicos, Medicina, Saúde | Etiquetado , , , | 29 Comentarios

A contaminación nos bebés

A contaminación atmosférica non só afecta ao aparato respiratorio ou ao cardiovascular. A contaminación ligada ao tráfico tamén ten un impacto directo sobre o desenvolvemento do cerebro.

A contaminación que orixina o tráfico fai que os nenos que acoden á escola presenten un menor desenvolvemento cognitivo. Así se desprende dun estudo levado a cabo en Barcelona entre case 3.000 pequenos de entre sete e dez anos que coordinou o director científico do Centro de Investigación en Epidemioloxía Ambiental da Cidade Condal.

Os investigadores avaliaron mediante probas, as funcións de memoria de traballo e de atención, debido a que se desenvolven constantemente durante a pre adolescencia. Segundo explican nun ensaio publicado na revista PLOS Medicine, tamén mediron os niveis de carbono, dióxido de nitróxeno e partículas ultrafinas asociadas ás emanacións orixinadas polo tráfico tanto na aula coma no patio. Deste modo, descubriron, que a contaminación por partículas de carbono reducía nun 13% o crecemento da memoria de traballo.

Advirten que o deterioro das funcións cognitivas ten consecuencias para o rendemento escolar. “A redución do desenvolvemento cognitivo dos nenos e nenas que asisten ás escolas con maior contaminación podería dar lugar a unha situación de desvantaxe que debería terse en conta no control da calidade do aire“, conclúe.

Autor: Laura Falcón Otero

Publicado en Contaminación, Saúde | Etiquetado , , , | 25 Comentarios

A cara boa do tabaco

O tabaco mata cada ano a seis millóns de persoas. É un dos produtos máis letais, traídos de América e difundido por todo o mundo. Non obstante, as plantas que deron orixe a esta pandemia autoinflixida tamén teñen un gran potencial para mellorar a vida humana.

Investigadores do Instituto Noruegués para a Investigación Agraria e Ambiental anunciaron os seus plans para substituír o petróleo pola biomasa dos bosques. Agora, aproveitar a madeira é complicado porque as paredes das células son moi grosas. Para descompoñelas, son necesarias moitas encimas caras de producir. Como alternativa, o equipo noruegués quere desenvolver un sistema para utilizar plantas de tabaco transxénicas.

O proxecto bautizado como Bioboost, aproveitaría a capacidade das plantas para transformar a enerxía do sol e o CO2 da atmosfera sen custo económico.

A posibilidade de manipular este vexetal fai que sexa un dos favoritos dos biotecnólogos. O tabaco foi a primeira planta modificada xenéticamente, en 1982, e a primeira transxénica que se puxo a proba para a súa produción fóra do laboratorio, en 1986. A posibilidade de introducir xenes humanos no tabaco fai que se poidan producir todo tipo de fármacos. O verán pasado fíxose famoso o Zmapp, un medicamento experimental contra o ébola producido en plantas transxénicas de tabaco.

No Instituto de Agrobiotecnoloxía tamén realizaron ensaios que mostran as posibilidades de utilizar estas plantas para producir biocombustibles. Trátase de manipulalas para que xeren máis almidón e azucres, e convertelas en bioetanol. Os investigadores buscaron un cultivo de tabaco de fumar de alta intensidade. Déixase que volva crecer a planta e repítese a operación. Extráese o azucre para obter biocombustible e prodúcense residuos que tamén terán a súa utilidade.

A planta de tabaco, moi rica en proteína, pode ser fonte de alimento para animais e mesmo de suplementos para persoas con carencias nutricionais.

Autor: Rubén Iglesias Ferro

Publicado en Alimentos transxénicos, Avances médicos, Medicina | Etiquetado , , | 39 Comentarios

Animais como incubadora

Non hai tanto, a enxeñería de tecidos pertencía ao terreo especulativo da ciencia-ficción. Pero como aconteceu noutros ámbitos deste fértil campo da creatividade, as quimeras imaxinadas están cada vez máis preto de converterse en realidade. Iso é xustamente o que está a acontecer coa enxeñaría de tecidos. Unha investigación dirixida polo español Juan Carlos Izpisúa Belmonte permite un salto importante: a posibilidade de utilizar embrións de animais como incubadora para crear tecidos humanos.

De momento é un salto importante a escala de investigación básica, pero dada a velocidade coa que se avanza este campo, pode que as súas aplicacións prácticas non estean tan lonxe como parece. En pouco tempo pasamos de descubrir os complexos mecanismos do desenvolvemento dunha célula embrionaria, a manipulala de modo que podemos aspirar a crear tecidos e órganos completos. Algúns dos seus froitos forman xa parte do reino do real. Creouse pel e cartilaxe, pequenas arterias e vexigas artificiais que xa poden utilizarse na práctica clínica e ata foi posible implantar unha traquea completa a unha paciente.

rodilla artificial

Pero o obxectivo final, a quimera desexada, é poder fabricar un órgano completo, funcional e seguro, que sexa trasplantable a un enfermo, e para iso quedan aínda importantes obstáculos que salvar. O principal é o de lograr un soporte axeitado -e que non formule problemas éticos- no que facer crecer eses órganos.

O paso que deu Izpisúa avanza nesa dirección, e por iso destácao a revista Nature. Demostrou que se se implanta nun embrión de animal, neste caso un rato, un tipo de células nai no momento axeitado, as células humanas incorpóranse a un proceso de diferenciación do embrión hóspede e desenvólvense ata converterse no tecido desexado.

O avance engade unha nova posibilidade ás dúas que ata agora había para o cultivo de tecidos: a reprogramación celular e o uso de embrións humanos inviables.

Autora: Laura Falcón Otero

Publicado en Avances médicos, Bioloxía celular, Medicina, Saúde | Etiquetado , | 21 Comentarios

Frear o uso das bolsas de plástico

O Parlamento Europeo aprobou de forma definitiva a nova normativa que intentará reducir o uso de bolsas de plástico nos 28 Estados membros. O obxectivo é reducir o consumo de bolsas cun espesor de menos de 50 microns (0,05 milímetros). As deste tipo son as máis difíciles de reutilizar, polo que rematan no lixo despois do primeiro uso, co que xeran máis residuos.

1430248962_540201_1430249266_noticia_normal

A nova lexislación formula dúas medidas de redución obrigatorias. A primeira é que tomen medidas para “reducir o consumo medio anual das bolsas de plástico lixeiro non biodegradable ata 90” por persoa, ao final de 2019 e 40, ao final de 2025. En 2010, cada europeo utilizou 198 bolsas de plástico, das que o 90% eran lixeiras, que son as que se quere reducir.
O outro compromiso polo que poden optar os membros da UE é “garantir que despois de 2018 as bolsas non se entreguen gratuitamente” nos comercios, unha medida que xa se toma nalgunhas comunidades autónomas españolas. A norma aprobada na Eurocámara tamén establece que a Comisión Europea terá que avaliar o impacto no medio das bolsas de plástico oxodegradable, (que tras un período de tempo se fragmenta en micropartículas) segundo informou o Parlamento Europeo. E, antes do fin de 2017, “a Comisión terá que formular regras sobre etiquetaxe para asegurar o recoñecemento das bolsas de plástico biodegradable e compostable“.
Falamos dun enorme problema ambiental. Miles de millóns de bolsas rematan na natureza convertidas en lixo. Isto prexudica ao medio, danando peixes e aves,” declarou Margrete Auken, do grupo de Los Verdes, a través dun comunicado.

Autora: Laura Caldas

Publicado en Contaminación, Residuos | Etiquetado , , | 23 Comentarios